تصویب‌نامه درخصوص تعیین اعضای کارگروه (ستاد مدیریت حمل و نقل و سوخت) به عنوان نمایندگان ویژه رییس جمهور جهت تصمیم‌گیری در مورد نحوه اجرای قانون توسعه حمل و نقل عمومی و مدیریت سوخت

تصویب‌نامه درخصوص تعیین اعضای کارگروه (ستاد مدیریت حمل و نقل و سوخت) به عنوان نمایندگان ویژه رییس جمهور جهت تصمیم‌گیری در مورد نحوه اجرای قانون توسعه حمل و نقل عمومی و مدیریت سوخت شماره 13943/ت39614هـ

وزارت کشور ـ وزارت نفت ـ وزارت صنایع و معادن ـ وزارت راه و ترابری ـ معاونت برنامه‌ریزی و نظارت راهبردی رییس جمهور ـ ستاد مدیریت حمل و نقل و سوخت

هیئت وزیران در جلسه مورخ 1/2/1387 بنا به پیشنهاد رییس جمهور و به استناد اصل یکصد و بیست و هفتم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران تصویب نمود:
1ـ اعضای کارگروه موضوع تصویب‌نامه شماره 44525/ت37213هـ مورخ 26/3/1386 (ستاد مدیریت حمل و نقل و سوخت) به‌عنوان نمایندگان ویژه رییس‌جمهور جهت تصمیم‌گیری در مورد نحوه اجرای قانون توسعه حمل و نقل عمومی و مدیریت سوخت ـ مصوب1386ـ و ساماندهی و توسعه حمل و نقل عمومی، خارج کردن خودروهای فرسوده و مدیریت مصرف سوخت و گازسوز کردن خودروها و کاهش تقاضای مصرف تعیین می‌شود.
2ـ آقای محمد رحمتی ـ وزیر راه و ترابری ـ به ترکیب اعضای کارگروه یادشده اضافه می‌شود.
3ـ تصمیماتی که توسط نمایندگان مذکور درخصوص امور اجرایی موارد یادشده اتخاذ می‌شود، در حکم تصمیمات رییس جمهور و هیئت وزیران بوده و لازم‌الاجرا می‌باشد و با رعایت ماده (19) آیین‌نامه داخلی هیئت دولت قابل صدور می‌باشد.

معاون اول رئیس جمهور ـ پرویز داودی

قانون الحاق یک تبصره به بند(22) ماده(3) آئین نامه سازمان بنادر و دریانوردی مصوب 1348

جناب آقای دکتر محمود احمدی نژاد
رئیس محترم جمهوری اسلامی ایران

عطف به نامه‌ شماره 164512/35431 مورخ 9/12/1385 در اجراء اصل یکصد و بیست و سوم (123) قانون اساسی جمهوری‌اسلامی‌ایران قانون الحاق یک تبصره به بند (22) ماده (3) آئین‌نامه سازمان بنادر و دریانوردی مصوب 1348 که با عنوان لایحه الحاق یک تبصره به بند(22) ماده (3) آئین‌نامه سازمان‌بنادر و کشتیرانی مصوب1348 به مجلس شورای اسلامی تقدیم گردیده بود، با تصویب در جلسه علنی روز چهارشنبه مورخ 25/10/1387 و تأیید شورای محترم نگهبان به پیوست ابلاغ می‌گردد.

علی لاریجانی

قانون الحاق یک تبصره به بند(22) ماده(3) آئین‌نامه سازمان بنادر و دریانوردی مصوب 1348

ماده واحده – متن زیر به عنوان تبصره به بند (22) ماده (3) آئین‌نامه سازمان بنادر و دریانوردی مصوب 1348 الحاق می‌شود:
تبصره – ساخت و ساز بدون مجوز یا خارج از مجوز سازمان بنادر و دریانوردی در دریاها و رودخانه‌های قابل کشتیرانی ممنوع است. سازمان درصورت اطلاع از طریق پاسگان(گارد)  بندر و یا سایر ضابطین دادگستری از ادامه عملیات ساخت و ساز و یا بهره‌برداری از تأسیسات و تجهیزات فاقد مجوز و یا خارج از مجوز جلوگیری کرده و بلافاصله موضوع را به عنوان شاکی به مرجع قضائی محل اعلام می‌نماید. مرجع قضائی مکلف است به پرونده خارج از نوبت رسیدگی‌کرده و درصورت احرازتخلف حسب‌مورد حکم قلع بنا و یا توقف عملیات و یا اصلاح آن مطابق مجوز را صادر نماید.

قانون فوق مشتمل بر ماده واحده در جلسه علنی روز چهارشنبه مورخ بیست و پنجم دی‌ماه یکهزار و سیصد و هشتاد و هفت مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ 9/11/1387 به تأیید شورای نگهبان رسید.

علی لاریجانی

جزئیات قانون

تاریخ تصویب :
1387/10/25
مرجع تصویب :
مصوبات مجلس شورا

قانون موافقتنامه كشتيراني تجاري ـ دريايي بين دولت جمهوري اسلامي ايران و دولت جمهوري دمكراتيك سوسياليستي سريلانكا

6/11/1387                                     شماره63188/54
قانون موافقتنامه كشتيراني تجاري ـ دريايي بين دولت جمهوري اسلامي ايران و دولت جمهوري دمكراتيك سوسياليستي سريلانكا

جناب آقاي دكتر محمود احمدي‌نژاد
رياست محترم جمهوري اسلامي ايران
عطف به نامه شماره 12979/39151 مورخ 3/2/1387 در اجراء اصل يكصد و بيست‌ و سوم(123) قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران قانون موافقتنامه كشتيراني تجاري ـ دريايي بين دولت جمهوري اسلامي ايران و دولت جمهوري دمكراتيك سوسياليستي سريلانكا كه با عنوان لايحه به مجلس شوراي اسلامي تقديم گرديده بود، با تصويب در جلسه علني روز يكشنبه مورخ 8/10/1387 و تأييد شوراي محترم نگهبان به پيوست ابلاغ مي‌گردد.
رئيس مجلس شوراي اسلامي ايران ـ علي لاريجاني

شماره204589                                                        12/11/1387
وزارت  راه و ترابري
قانون موافقتنامه كشتيراني تجاري ـ دريايي بين دولت جمهوري اسلامي ايران و دولت جمهوري دمكراتيك سوسياليستي سريلانكا كه در جلسه علني روز يكشنبه مورخ هشتم دي ماه يكهزار و سيصد و هشتاد و هفت مجلس شوراي اسلامي تصويب و در تاريخ 2/11/1387 به تائيد شوراي نگهبان رسيده و طي نامه شماره 63188/54 مورخ 6/11/1387 مجلس شوراي اسلامي واصل گرديده است، به پيوست جهت اجراء ابلاغ مي‌گردد.

رئيس‎جمهور ـ محمود احمدي‌‌نژاد

قانون موافقتنامه كشتيراني تجاري ـ دريايي بين دولت جمهوري اسلامي ايران و دولت جمهوري دمكراتيك سوسياليستي سريلانكا

ماده واحده ـ موافقتنامه كشتيراني تجاري ـ دريايي بين دولت جمهوري اسلامي ايران و دولت جمهوري دمكراتيك سوسياليستي سريلانكا مشتمل بر يك مقدمه و پانزده ماده به شرح پيوست تصويب و اجازه مبادله اسناد آن داده مي‌شود.
تبصره ‌ـ اجراء حكم بند (پ) ماده (13) اين موافقتنامه در حل و فصل هر نوع اختلاف ناشي از تفسير يا اجراء آن، مستلزم رعايت اصل يكصد و سي ‌و نهم (139) قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران است و همچنين حكم ماده (14) در مورد اصلاح موافقتنامه پس از رعايت اصل هفتادوهفتم (77) قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران لازم‌الاجراء خواهد بود.

بسم‌الله‌الرحمن‌الرحيم

موافقتنامه كشتيراني تجاري ـ دريايي بين دولت جمهوري اسلامي ايران و دولت جمهوري دموكراتيك سوسياليستي سريلانكا

مقدمه
دولت جمهوري اسلامي ايران و دولت جمهوري دموكراتيك سوسياليستي سريلانكا كه از اين پس با عنوان « طرفهاي متعاهد» به آنها اشاره خواهد شد، با علاقه به توسعه هماهنگ كشتيراني تجاري بين دو كشور به منظور فعال‌سازي همكاري‌هاي دوجانبه در زمينه امور كشتيراني تجاري و با رعايت اصل آزادي دريانوردي تجاري بين‌المللي به شرح زير توافق نموده‌اند:
ماده1ـ تعاريف:
از نظر اين موافقتنامه:
1ـ اصطلاح «كشتي طرف متعاهد» به هر شناور تجاري اطلاق مي‌شود كه مطابق قوانين و مقررات يك طرف متعاهد به ثبت رسيده و تحت پرچم آن تردد نمايد. اصطلاح مزبور همچنين شامل آن دسته از شناورهاي استيجاري است كه توسط شركتهاي كشتيراني يك طرف متعاهد به كار گرفته شده ليكن با پرچم كشور ثالثي كه از نظر طرف متعاهد ديگر قابل قبول مي‌باشد، تردد مي‌نمايد.
اين اصطلاح شامل شناورهاي زير نمي‌شود:
الف ـ كشتي‌هاي جنگي و ساير شناورهايي كه در خدمت نيروهاي مسلح هستند؛
ب ـ شناورهاي تحقيقاتي (آب‌نگاري، اقيانوس‌شناسي و علمي)؛
پ ـ شناورهاي ماهيگيري؛
ت ـ شناورهاي دولتي، بيمارستاني و ساير شناورهايي كه فعاليت‌هاي غيرتجاري انجام مي‌دهند.
2ـ اصطلاح « خدمه» شامل هر شخصي است كه در كشتي هر يك از طرفهاي متعاهد به كار گمارده شده، تصدي اعمال مربوط به راهبري، بهره‌برداري يا نگهداري كشتي را به عهده داشت و نام وي در فهرست خدمه كشتي درج گرديده و داراي گذرنامه دريانوردي باشد.
3ـ اصطلاح « قلمرو» در مورد هر يك از طرفهاي متعاهد به مناطق تحت حاكميت يا صلاحيت آنها اطلاق مي‌شود.
4ـ اصطلاح « مسافر» به شخصي اطلاق مي‌شود كه بدون آن كه مستخدم كشتي هر يك از طرفهاي متعاهد بوده و يا به انجام كاري در آن اشتغال داشته باشد، به وسيله آن كشتي حمل شود.
5 ـ اصطلاح « بندر» به هر بندر تجاري از جمله لنگرگاه اطلاق مي‌شود كه در قلمرو يك طرف متعاهد واقع شده و به روي كشتي‌هاي خارجي كه به حمل ونقل دريايي بين‌المللي اشتغال دارند، باز باشد.
6 ـ اصطلاح « شركت كشتيراني» به معناي شخص حقوقي است كه در قلمرو يك طرف متعاهد مطابق قوانين و مقررات داخلي آن طرف تأسيس و با به كارگيري شناورهاي ملكي يا به كار گرفته شده خود به فعاليت در زمينه حمل و نقل دريايي بين‌المللي اشتغال داشته باشد.
7ـ « مقامهاي صلاحيتدار دريايي» عبارتند از:
در جمهوري اسلامي ايران، وزارت راه و ترابري، سازمان بنادر و كشتيراني و در جمهوري دموكراتيك سوسياليستي سريلانكا، بخش كشتيراني تجاري وزارت بنادر و هوانوردي.
ماده2ـ همكاري
طرفهاي متعاهد همه امكانات خود را براي توسعه همكاريهاي دوجانبه دريايي در زمينه كشتيراني تجاري به كار خواهند گرفت. اين همكاري شامل موارد زير نيز مي‌باشد:
ـ تجسس و نجات؛
ـ جلوگيري از آلودگي دريايي؛
ـ نظارت بر آمد وشد دريايي؛
ـ تحقيقات آب‌نگاري؛
ـ تبادل اطلاعات؛
ـ شناسايي مدارك صادر شده براي دريانوردان؛
ـ تحصيل، تحقيق و آموزش دريايي.
ماده3ـ ارتباط بين سازمانها و مؤسسات
1ـ طرفهاي متعاهد مساعدتهاي لازم را براي برقراري ارتباط ميان سازمانهاي مسؤول امور دريايي و اشخاص مرتبط با امور كشتيراني تجاري يكديگر به عمل آورند.
2ـ شركتهاي كشتيراني، نمايندگيها و سازمانهاي كشتيراني هر يك از طرفهاي متعاهد مي‌توانند مطابق قوانين و مقررات مربوط در قلمرو طرف متعاهد ديگر دفاتر نمايندگي يا دفاتر تجاري تأسيس و طبق قوانين و مقررات آن طرف متعاهد در فعاليتهاي مربوط فعاليت نمايند.
ماده4ـ تسهيل حمل و نقل
1ـ طرفهاي متعاهد موافقت مي‌نمايند:
الف ـ كشتي‌هاي خود را به حمل ونقل كالا ميان بنادر دو كشور ترغيب كنند و در جهت رفع موانعي كه ممكن است از توسعه اين حمل ونقل جلوگيري كند، همكاري نمايند؛
ب ـ از حمل كالا از بنادر خود به بنادر كشورهاي ثالث و بالعكس توسط كشتي‌هاي طرف متعاهد ديگر ممانعت به عمل نياورند.
2ـ مفاد بند (1) اين ماده به حقوق كشتي‌هايي كه تحت پرچم كشورهاي ثالث به‌ حمل و نقل تجاري دريايي بين بنادر طرفهاي متعاهد و يا بين بنادر يكي از طرفهاي متعاهد و بنادر كشور ثالث مبادرت مي‌ورزند، لطمه‌اي وارد نخواهد كرد.
ماده 5 ـ رفتار ملي
1ـ هر يك از طرفهاي متعاهد نسبت به كشتي‌هاي طرف متعاهد ديگر، محموله‌ها، خدمه و مسافران آنها در موارد زير همان رفتاري را خواهد داشت كه با كشتي‌هاي خود كه براي حمل و نقل دريايي بين‌المللي مورد استفاده قرار مي‌گيرند، معمول مي‌‌دارد:
الف ـ دسترسي آزاد به آبهاي سرزميني و بنادري كه به روي حمل و نقل دريايي بين‌المللي باز مي‌باشند؛
ب ـ توقف كشتي‌ها در بنادر و استفاده از تسهيلات بندري؛
پ‌ ـ سوار و پياده كردن مسافران؛
ت ـ استفاده از خدمات مربوط به كشتيراني تجاري ـ دريايي و همچنين عمليات مربوط.
2ـ مفاد بند (1) اين ماده شامل موارد زير نخواهد بود:
الف ـ فعاليت‌هايي كه براساس قوانين داخلي هر يك از طرفهاي متعاهد منحصر به ‌مؤسسات و سازمانهاي متبوع آنها است از قبيل كشتيراني ساحلي (كابوتاژ)؛
ب ـ مقررات مربوط به پذيرش و اقامت خارجيان در قلمرو هر يك از طرفهاي متعاهد؛
پ ـ مقررات مربوط به راهنمايي اجباري كشتي‌هاي خارجي؛
ت ـ استفاده از بنادري كه به روي كشتي‌هاي خارجي باز نمي‌باشد.
ماده6 ـ جلوگيري از تأخير
طرفهاي متعاهد در چهارچوب قوانين و مقررات بندري خود و براساس مفاد معاهدات بين‌المللي اقدامات لازم را براي تسهيل و سرعت بخشيدن به حمل ونقل دريايي و جلوگيري از تأخيرهاي غيرضروري كشتي‌هاي طرف متعاهد ديگر در بنادرشان به عمل خواهند آورد.
ماده7ـ شناسايي گواهينامه‌ها
1ـ اسناد ثبت و تابعيت كشتي‌هاي هر يك از طرفهاي متعاهد كه براساس مقررات  آن طرف متعاهد توسط مقامهاي صلاحيتدار آن صادر شده و نيز گواهينامه‌هاي اندازه‌گيري ظرفيت و ساير اسناد كشتي كه با رعايت ضوابط كنوانسيونهاي بين‌المللي مربوط توسط مقامهاي صلاحيتدار يكي از طرفهاي متعاهد صادر شده و يا مورد شناسايي قرار گرفته باشد، توسط مقامهاي طرف متعاهد ديگر به رسميت شناخته خواهد شد.
2ـ محاسبه حقوق و عوارض بندري براساس گواهينامه‌هاي اندازه‌گيري ظرفيت مندرج در بند (1) اين ماده انجام گيرد.
ماده8 ‌ـ شناسايي مدارك خدمه
1ـ هر يك از طرفهاي متعاهد مدارك شناسايي خدمه كشتي را كه توسط مقامهاي صلاحيتدار طرف متعاهد ديگر صادر و يا به رسميت شناخته شده است، به رسميت خواهد شناخت. مدارك شناسايي مزبور به شرح زير مي‌باشد:
ـ براي اعضاء خدمه كشتي‌هاي جمهوري اسلامي ايران:
مدرك شناسايي دريانوردي. (Scafares Identity Document)
ـ براي اعضاء خدمه كشتي‌هاي جمهوري دموكراتيك سوسياليستي سريلانكا:
گواهي اداء وظيفه دائم.
2ـ براي آن دسته از اعضاء خدمه كه از اتباع كشور ثالثي كه توسط طرفهاي متعاهد به رسميت شناخته شده و در كشتي يك طرف متعاهد به خدمت گرفته شده‌اند، اسناد شناسايي معتبري كه بايد مورد شناسايي قرارگيرد، همان اسناد و مدارك دريانوردي است كه توسط مقامات ذي‌صلاح آن كشور ثالث صادر شده است، مشروط به اين كه اين اسناد براي شناسايي به عنوان گذرنامه يا جايگزين گذرنامه مطابق قوانين داخلي لازم‌الاجراء در كشور طرف متعاهد ديگر كافي باشد. با اين وجود، هنگامي كه اعضاء خدمه مزبور خارج از كشتي‌ها در بنادر طرف متعاهد ديگر مشغول فعاليت مي‌باشند، بايد داراي مدارك اشتغال در كشتي باشند.
ماده9ـ گواهينامه‌هاي ملي دريانوردان
طرفهاي متعاهد مقررات كنوانسيون شماره 108 مربوط به شناسنامه ملي خدمه كشتي‌ها را كه در سال 1337 هجري شمسي برابر با 1958 ميلادي در چهل و يكمين دوره اجلاسيه كنفرانس عمومي سازمان بين‌المللي كار در ژنو به تصويب رسيده است را اعمال خواهند نمود.
ماده10ـ كمكهاي پزشكي
هر يك از طرفهاي متعاهد در حد امكان كمكهاي پزشكي لازم را به خدمه كشتي طرف متعاهد ديگر طبق مقررات داخلي خود ارائه مي‌نمايد.
ماده11ـ كمك و مساعدت
1ـ چنانچه كشتي يكي از طرفهاي متعاهد در امتداد ساحل طرف متعاهد ديگر، در درياي سرزميني يا در بندر آن به گل بنشيند يا به ساحل برخورد كند يا به سانحه ديگري دچار شود، كشتي مزبور و محموله آن از همان حمايتي كه به كشتي‌هاي خودي و محموله آنها اعطاء مي‌شود، برخوردار خواهد بود.
هزينه‌هاي مربوط طبق قوانين و مقررات كشوري كه سانحه در قلمرو آن اتفاق افتاده و يا با توافق طرفهاي مربوط قابل وصول است. مفاد اين بند مانع از طرح دعاوي در رابطه با حمايت، مساعدت و كمكي كه به موجب يك قرارداد به كشتي آسيب‌ديده و محموله آن ارائه شده است، نخواهد بود. خدمه و مسافران كشتي طرف متعاهد موضوع اين بند در هر زمان از همان حمايت، مساعدت و كمكي برخوردار خواهندبود كه به اتباع طرف متعاهدي كه در درياي سرزميني يا بندر آن سانحه اتفاق افتاده است، ارائه مي‌شود.
2ـ كشتي خسارت ديده، كليه اموال و كالاهاي حمل شده در آن يا هر آنچه كه از آنها نجات يافته مشمول حقوق گمركي و سود بازرگاني، مالياتها و ساير عوارض نخواهد شد، مگر آن كه هدف، استفاده و مصرف آن اموال و يا كالاها در قلمرو طرف متعاهدي باشد كه در آن سانحه اتفاق افتاده است.
3ـ مفاد بند (2) اين ماده مانع اجراء ساير قوانين و مقررات طرف متعاهدي كه در قلمرو آن سانحه اتفاق افتاده است، نخواهد بود.
ماده12ـ تبعيت از قوانين و مقررات طرف متعاهد ديگر در قلمرو آن طرف
1ـ كشتي‌هاي هر يك از طرفهاي متعاهد، همچنين كشتي‌هاي شركتهاي كشتيراني هر يك از طرفهاي متعاهد، هنگامي كه در قلمرو طرف متعاهد ديگر مي‌باشند، تابع قوانين و مقررات طرف اخير خواهند بود.
2ـ مسافران و صاحبان كالا بايد آن دسته از قوانين و مقررات لازم‌الاجراء در قلمرو هر يك از طرفهاي متعاهد را كه ناظر بر ورود، اقامت و عزيمت مسافران و نيز واردات، صادرات و انباركردن كالا به ويژه مواردي كه ناظر بر ترك بندر، مهاجرت، گمرك، مالياتها و قرنطينه مي‌باشد، رعايت نمايند.
ماده13ـ كارگروه مشترك
كارگروه مشتركي متشكل از نمايندگان مقامهاي مربوط به تناوب و به شكل ادواري در كشور متبوع آنها بنا به تقاضاي هر يك از طرفهاي متعاهد در موارد زير تشكيل خواهد شد:
الف ـ بحث، بررسي و اجراء اين موافقتنامه؛
ب ـ انجام مطالعات مشترك درخصوص ارائه خدمات جديد در زمينه حمل و نقل دريايي؛
پ‌ ـ حل و فصل هر نوع اختلاف ناشي از تفسير يا اجراء مفاد اين موافقتنامه.
ماده14ـ اصلاح موافقتنامه
اين موافقتنامه فقط با توافق متقابل و مكتوب طرفهاي متعاهد قابل تغيير و اصلاح خواهدبود و اصلاحات مزبور مطابق تشريفات مندرج در بند (پاراگراف) (2) ماده (15) اين موافقتنامه لازم‌الاجراء خواهد شد.
ماده15ـ لازم‌الاجراء شدن
اين موافقتنامه سي روز پس از اين كه طرفهاي متعاهد اتمام تشريفات داخلي براي لازم‌الاجراء شدن اين موافقتنامه را به اطلاع يكديگر برسانند، لازم‌الاجراء خواهد شد. اين موافقتنامه تا زماني كه هر يك از طرفهاي متعاهد به صورت كتبي و از طريق مجاري ديپلماتيك از شش ماه پيش طرف متعاهد ديگر را از قصد خود مبني بر خاتمه موافقتنامه آگاه نمايد بدون اين كه موجب خللي در اقداماتي كه پيش از اتمام موافقتنامه به موجب آن انجام شده باشد گردد، همچنان معتبر خواهد بود.
اين موافقتنامه در دو نسخه در تهران در تاريخ سه‌شنبه 6 آذرماه 1386 هجري‌شمسي برابر با 27 نوامبر 2007 ميلادي به زبانهاي فارسي، سينهالي و انگليسي تنظيم شده و همه متون از اعتبار يكسان برخوردار خواهد بود. در صورت بروز اختلاف در تفسير متون، متن انگليسي ملاك مي‌باشد.

از طرف                                               ازطرف
دولت جمهوري اسلامي ايران  دولت جمهوري دموكراتيك سوسياليستي سريلانكا
محمد رحمتي                                       ا.ح.م فوزي
وزير راه وترابري                               وزير نفت و منابع نفتي

قانون فوق مشتمل بر ماده واحده منضم به متن موافقتنامه مشتمل بر يك مقدمه و پانزده ماده در جلسه علني روز يكشنبه مورخ هشتم دي ماه يكهزار و سيصد و هشتاد و هفت مجلس شوراي اسلامي تصويب و در تاريخ 2/11/1387 به تأييد شوراي نگهبان رسيد.

رئيس مجلس شوراي اسلامي ايران ـ علي لاريجاني

قانون موافقتنامه کشتیرانی تجاری- دریایی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و جماهیری عظمای عربی مردمی سوسیالیستی لیبی

جناب آقای دکتر محمود احمدی نژاد
رئیس محترم جمهوری اسلامی ایران

‎عطف به نامه‌ شماره 58247/39955 مورخ 18/4/1387 در اجراء اصل یکصد و بیست و سوم (123) قانون اساسی جمهوری‌اسلامی‌ایران قانون موافقتنامه کشتیرانی تجاری – دریایی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و جماهیری عظمای عربی مردمی سوسیالیستی لیبی که با عنوان لایحه به مجلس‌شورای اسلامی تقدیم گردیده بود با تصویب درجلسه علنی روزچهارشنبه مورخ13/9/1387 و تأیید شورای محترم نگهبان به پیوست ابلاغ می‌گردد.

علی لاریجانی


قانون موافقتنامه کشتیرانی تجاری- دریایی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و جماهیری عظمای عربی مردمی سوسیالیستی لیبی

‎ماده واحده- موافقتنامه کشتیرانی تجاری- دریایی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و جماهیری عظمای عربی مردمی سوسیالیستی لیبی مشتمل بر یک مقدمه و بیست ماده به شرح پیوست تصویب و اجازه مبادله اسناد آن داده می‌شود.
‎تبصره- رعایت اصل یکصدوسی‌ونهم(139) قانون‌اساسی جمهوری‌اسلامی‌ایران در اجراء ماده (19) این موافقتنامه الزامی است.

بسم الله الرحمن الرحیم

موافقتنامه کشتیرانی تجاری- دریایی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و جماهیری عظمای عربی مردمی سوسیالیستی لیبی

مقدمه:
‎نظر به روابط برادرانه عالی بین ‎ دولت جمهوری اسلامی ایران و جماهیری عظمای عربی مردمی سوسیالیستی لیبی که از این پس «طرفهای متعاهد» نامیده می‌شوند، با تمایل به تحکیم توسعه هماهنگ کشتیرانی تجاری بین دو کشور و فعال نمودن همکاری در زمینه کشتیرانی تجاری – دریایی و با احترام به اصل آزادی کشتیرانی تجاری بین‌المللی، تصمیم به انعقاد این‌موافقتنامه گرفته و به شرح زیر توافق نمودند:

ماده 1- اهداف این موافقتنامه عبارت است از:
‎1- گسترش و تحکیم شیوه‌های همکاری و هماهنگی بین دو کشور در زمینه حمل‌ونقل تجاری – دریایی.
‎2- ارائه تسهیلاتی برای کمک به توسعه کشتیرانی تجاری دریایی بین دو کشور.
‎3- توسعه و تحکیم روابط تجاری و اقتصادی بین دو کشور.
‎4- همکاری در زمینه آموزش کارکنان بنادر و کشتیرانی و تبادل کارشناسان.
‎5- همکاری در زمینه ساخت، تعمیر و نگهداری کشتیها.
‎6- همکاری در زمینه جلوگیری ‌از آلودگی نفتی و عملیات تجسس و نجات.

ماده 2- این موافقتنامه در قلمرو جمهوری اسلامی ایران و جماهیری عظمای عربی مردمی سوسیالیستی لیبی قابل اجراء خواهد بود.

ماده 3- از نظر این موافقتنامه :
‎1- اصطلاح «کشتی یک طرف متعاهد» به معنی هر کشتی تجاری ثبت شده طبق قوانین یکی
از طرفهای متعاهد است که تحت پرچم آن کشور تردد می‌کند. به استثناء :
‎الف) کشتیهای جنگی
‎ب) ‎ سایر کشتیهایی که در خدمت نیروهای مسلح هستند
‎پ) کشتیهای تحقیقاتی (علمی، اقیانوس نگاری ، آب‌نگاری)
‎ت) کشتیهای ماهیگیری
‎ث) کشتیهای غیرتجاری (قایقهای دولتی، کشتیهای بیمارستانی و غیره)
‎2- اصطلاح «مؤسسه» به معنی هر شرکتی است که از شرایط زیر برخوردار است:
‎الف) دفتر مرکزی آن در کشور متبوع بوده و در آن کشور به ثبت رسیده است.
‎ب) توسط مقامات دریایی ذی‌صلاح کشور متبوع به رسمیت شناخته شده باشد.
‎3- اصطلاح «عضو خدمه» به معنای هر فردی است که در کشتی یکی از طرفهای متعاهد
وظایفی در ارتباط با ناوبری، عملیات و حفظ و نگهداری کشتی انجام می‌دهد
و نامش در فهرست خدمه درج شده است.
‎4- مقامهای «ذی‌صلاح ‎ دریایی» عبارتند از :
‎- در جمهوری اسلامی ایران، وزارت راه و ترابری، سازمان بنادر وکشتیرانی
‎- در جماهیر عظمای عربی مردمی سوسیالیستی لیبی، کمیته کل مردمی ارتباطات و حمل ونقل، اداره بنادر و حمل ونقل دریایی

ماده 4- همکاری بین جمهوری اسلامی ایران و جماهیری عظمای عربی سوسیالیستی مردمی لیبی در زمینه کشتیرانی تجاری دریایی، براساس اصول حقوق برابر، احترام به حق حاکمیت ملی و امتیازات و منافع دو جانبه خواهد بود.

ماده 5- طرفهای متعاهد طبق ماده (4) این موافقتنامه، برای ایجاد ارتباط بین سازمانها و مقاماتی که مسؤولیت فعالیتهای حمل و نقل دریایی را به عهده دارند به یکدیگر مساعدت خواهند نمود.

ماده 6-
‎1- طرفهای متعاهد در جهت توسعه کشتیرانی تجاری دریایی بین کشورهای خود همکاری و به یکدیگر مساعدت خواهند نمود و بدین منظور در موارد زیر به توافق رسیده‌اند:
‎الف) ترغیب کشتیهای ایرانی و لیبیایی به مشارکت در حمل ونقل کالا بین بنادر طرفهای متعاهد و همکاری برای حذف موانع احتمالی توسعه حمل ونقل مزبور.
‎ب) ممانعت نکردن از مشارکت کشتیهایی که تحت پرچم یکی از طرفهای متعاهد تردد می‌کنند در حمل کالاها بین بنادر طرف متعاهد دیگر و بنادر کشورهای ثالث.
‎2- مفاد بند(1) این ماده شامل حق کشتیهای تحت پرچم کشورهای ثالث برای مشارکت در آمد و شد دریایی بین بنادر دو طرف متعاهد و بنادر کشورهای ثالث نخواهد شد.

ماده 7-
‎1- هرطرف متعاهد در موارد زیر همان رفتاری را با کشتیها، ‌خدمه، مسافران و کالاهای طرف متعاهد دیگر خواهد داشت که با کشتیهای خودی که در حمل‌ونقل دریایی بین‌المللی مورد استفاده قرار می‌گیرند، دارد:
‎الف) دسترسی آزادانه آنها به بنادر، آبهای سرزمینی و داخلی
‎ب) توقف کشتیها در بنادر، استفاده از آنها برای عملیات تخلیه و بارگیری و استفاده از تأسیسات بندری
‎پ) سوار و پیاده کردن مسافران و خدمه
‎ت) استفاده از خدمات کشتیرانی تجاری دریایی و فعالیتهای تجاری مربوط
‎2- مفاد بند (1) این ماده شامل موارد زیر نمی‌شود:
‎الف) فعالیتهایی که طبق قوانین و مقررات ملی هر طرف متعاهد منحصر به سازمانها و مؤسسات آنها است، مانند: تجارت ساحلی، کشتیرانی ساحلی(کابوتاژ)، عملیات نجات، یدک‌کشی و سایر خدمات بندری به استثناء خدمات نمایندگی
‎ ب) مقررات مربوط به پذیرش و اقامت اتباع بیگانه در سرزمین هر یک از طرفهای متعاهد
‎پ) قواعد حاکم برراهنمایی اجباری کشتیهای خارجی
‎ت) بنادری که بر روی کشتیرانی بین‌المللی باز نمی‌باشد.

ماده 8- طرفهای متعاهد باید در چهارچوب قوانین و مقررات بندری خود، کلیه اقدامات ضروری را برای تسهیل و اجراء حمل ونقل دریایی به منظور جلوگیری از تأخیر غیرضروری کشتیهای تحت پرچم طرف متعاهد دیگر در بنادرشان طبق الزامات کنوانسیونهای بین‌المللی انجام دهند.

ماده 9-
‎1- گواهینامه‌های ملیت و اندازه‌گیری کشتی و همچنین دیگر اسناد کشتی که توسط مقامهای ذی‌صلاح هر طرف متعاهد صادر یا به رسمیت شناخته شده باشد، باید توسط مقامهای مربوط طرف متعاهد دیگر طبق الزامات کنوانسیونهای بین‌المللی به رسمیت شناخته شود.
‎2- کشتیهای هر طرف متعاهد که دارای گواهینامه‌های اندازه گیری است و طبق بند(1) این ماده و الزامات کنوانسیونهای بین‌المللی به رسمیت شناخته شده است، از هرگونه اندازه‌گیری دیگر در بنادر طرف متعاهد دیگر معاف خواهد بود.
‎3- عوارض و هزینه‌های‌بندری براساس گواهینامه‌های اندازه‌گیری کشتیها به گونه‌ای که در بند(1) این‌ماده مشخص‌شده است محاسبه خواهدشد.

ماده 10- طرفهای متعاهد باید مدارک شناسایی اعضاء خدمه را که توسط مقامهای ذی‌صلاح صادر و به رسمیت شناخته شده است، به رسمیت بشناسند. مدارک مزبور عبارت است از:
– برای اعضاء خدمه کشتیهای جمهوری اسلامی ایران (شناسنامه دریانوردی).
– برای اعضاء خدمه کشتیهای جماهیری عظمای عربی سوسیالیستی مردمی لیبی (گذرنامه دریانوردی).

ماده 11- طرفهای متعاهد که عضو کنوانسیون شماره (108) سازمان بین‌المللی کار می‌باشند، مفاد کنوانسیون یاد شده را درخصوص گواهینامه‌های ملیت دریانوردان اعمال خواهند نمود.

ماده 12- هر طرف متعاهد باید حتی‌الامکان کمکهای پزشکی لازم را طبق قوانین و مقررات داخلی خود در اختیار اعضاء خدمه کشتیهای طرف متعاهد دیگر قرار دهد.
ماده 13-
‎1- در صورت به گل نشستن، به ساحل رانده شدن یا بروز هرگونه حادثه دیگری برای کشتی یک طرف متعاهد در آبهای سرزمینی طرف متعاهد دیگر، طرف متعاهد اخیرالذکر باید همان حمایتی را که در مورد کشتیهای خودی به‌عمل می‌آورد در مورد کشتیها و کالاهای مزبور اعمال کند.
فرمانده، خدمه و مسافران کشتی خسارت دیده در هر زمان از همان کمک، مساعدت وحمایتی برخوردار خواهند شد که اتباع کشوری که خسارت در آبهای سرزمینی آن به وجود آمده است از آن برخوردار می‌شوند و هزینه‌های مربوط وصول خواهد شد.
مفاد این ماده نباید مانعی برای ابراز ادعا به منظور کمک و مساعدت به شناورهایی تلقی گردد که دچار خسارت به خدمه، مسافران، کالاها و اموال کشتی شده باشد.
‎2- کشتی صدمه دیده، اموال و کالای آن مشمول هیچ گونه حقوق گمرکی، ‌سود بازرگانی، هزینه‌ها و دیگر مالیاتهایی که برای کالاهای وارداتی در نظر گرفته می‌شود، نخواهد شد، مگر این‌که این اموال و کالاها برای اسـتفاده و مصـرف در قلمرو طرف متعاهدی که در آن حادثه اتفاق افتاده است در نظر گرفته شده باشد.
‎3- مفاد بند(2) این ماده مانع از اجراء قوانین و مقررات جاری در قلمرو طرفهای متعاهد در خصوص نگهداری موقتی کالاها نخواهد شد.

ماده 14- هرگونه اختلافی که در شناورهای هر یک از طرفهای متعاهد در آبهای سرزمینی یا بنادر طرفهای متعاهد دیگر روی دهد باید از طریق مقررات ملی و کنوانسیونهای‌بین‌المللی مربوط حل و فصل گردد.

ماده 15-
‎1- طرفهای متعاهد در راستای همکاریهای نزدیک، سالانه به‌طور ادواری از طریق کارگروه فنی مشترک در موارد زیر با یکدیگر مشورت خواهند کرد:
‎الف) بحث و بهبود شرایط اجراء این موافقتنامه و تعیین آئین نامه داخلی تشکیل جلسات مشترک و ارائه پیشنهادهایی برای اقدامات آتی.
‎ب) پیشنهاد اصلاحیه‌ها و الحاقات‌احتمالی این‌موافقتنامه وهماهنگی در این‌خصوص.
‎2- طرفهای متعاهد طبق بند(1) این ماده باید از طریق مجاری دیپلماتیک، پیشنهاد تشکیل اجلاسهای مشورتی کارشناسی بین مقامات دریایی ذی‌صلاح دو کشور را که حداکثر نود روز پس از تاریخ پیشنهاد مربوط آغاز خواهد شد، ارائه دهند.

ماده 16- طرفهای متعاهد باید تمامی تلاشهای خود را برای هماهنگی فعالیتهایی در زمینه ساخت، تعمیر و نگهداری تجهیزات کشتیها، یدک کشها و غیره انجام دهند.

ماده 17- به منظور توسعه منابع انسانی، کارآموزان طرفهای‌متعاهد درمورد هزینه‌های آموزشی از همان رفتاری برخوردار خواهند شد که کارآموزان تبعه طرف متعاهد دیگر از آن برخوردار می‌باشند. طرفهای متعاهد آموزش اتباع خود را که در کشتی‌های تجاری خویش می‌باشند به منظور توسعه فعالیتهای دریایی دو کشور تسهیل خواهند نمود.

ماده 18- طرفهای متعاهد تلاش خواهند نمود در سازمانها و مجامع دریایی بین‌المللی که هر دو کشور عضو آنها می‌باشند، با یکدیگر همکاری و هماهنگی نمایند و مواضع مشترکی اتخاذ کنند.

ماده 19- هرگونه اختلافی که ممکن است درخصوص تفسیر و یا اجراء این موافقتنامه، بروز کند ابتدا توسط کارگروه مشترک موضوع ماده(15) این موافقتنامه و در صورت عدم حل و فصل، از طریق مجاری دیپلماتیک حل و فصل خواهد شد.

ماده 20-
‎1- این موافقتنامه منوط به تصویب خواهد بود و از تاریخ دریافت آخرین اطلاعیه تصویب، لازم‌الاجراء می‌گردد.
‎2- این موافقتنامه برای یک دوره پنجساله منعقد شده است و برای دوره‌های مشابه قابل تمدید است و تا شش ماه بعد از تاریخی که هریک از طرفهای متعاهد به طور کتبی قصد خود را مبنی بر فسخ این موافقتنامه به طرف متعاهد دیگراعلام کند، نافذ خواهد بود.
‎این موافقتنامه در شهر طرابلس درتاریخ 5/10/1386 هجری شمسی برابر با 26/12/2007
میلادی در دو نسخه اصلی به زبانهای فارسی، عربی و انگلیسی تهیه شده و هر دو نسخه از اعتباری یکسان برخوردار است. ‎در صورت بروز هر گونه اختلاف نظری در تفسیر، نسخه انگلیسی ملاک خواهد بود.
از طرف دولت جمهوری اسلامی ایران محمد سعیدی کیا وزیر مسکن و شهرسازی ‎از طرف جماهیر عربی ‌مردمی ‌سوسیالیستی ‌لیبی الطاهر الهادی الجهیمی وزیر برنامه ر‌یزی

‎قانون فوق مشتمل بر ماده واحده منضم به متن موافقتنامه، شامل مقدمه و بیست ماده در جلسه علنی روز چهارشنبه مورخ سیزدهم آذر‌ماه یکهزار و سیصد و هشتاد و هفت مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ 4/10/1387 به تأیید شورای نگهبان رسید.

علی لاریجانی

جزئیات قانون

تاریخ تصویب :
1387/09/13
مرجع تصویب :
مصوبات مجلس شورا

قانون پروتکل اصلاحی موافقتنامه حمل و نقل بین المللی جاده ای کالا و مسافر بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری اسلامی افغانستان

شماره57814/
175 10/10/
1387
جناب آقای دکتر محمود احمدی‌نژاد
ریاست محترم جمهوری اسلامی ایران
عطف به نامه‌ شماره 76631/39004 مورخ 15/5/1387 در اجراء اصل یکصد و بیست و سوم (123) قانون اساسی جمهوری‌اسلامی‌ایران قانون پروتکل اصلاحی موافقتنامه حمل و نقل بین‌المللی جاده‌ای کالا و مسافر بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری اسلامی افغانستان که با عنوان لایحه به مجلس‌شورای اسلامی تقدیم گردیده بود با تصویب در جلسه علنی روز چهار‌شنبه مورخ‌13/9/1387 و تأیید شورای محترم نگهبان به پیوست ابلاغ می‌گردد.
رئیس مجلس شورای اسلامی ـ علی لاریجانی

شماره185429
21/10/1387
وزارت راه و ترابری
قانون پروتکل اصلاحی موافقتنامه حمل و نقل بین‌المللی جاده‌ای کالا و مسافر بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری اسلامی افغانستان که در جلسه علنی روز چهارشنبه مورخ سیزدهم آذرماه یکهزار و سیصد و هشتاد و هفت مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ 4/10/1387 به تأیید شورای نگهبان رسیده و طی نامه شماره 57814/175 مورخ10/10/1387 مجلس شورای اسلامی واصل گردیده است، به پیوست جهت اجراء ابلاغ می‌گردد.
رئیس جمهور ـ محمود احمدی‌نژاد

قانون پروتکل اصلاحی موافقتنامه حمل و نقل بین‌المللی جاده‌ای کالا و مسافر بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری اسلامی افغانستان
ماده واحده ـ لایحه پروتکل اصلاحی موافقتنامه حمل و نقل بین‌المللی جاده‌ای کالا و مسافر بین دوکشور که ‌در تاریخ 4/9/1386 هجری‌شمسی به امضاء طرفین متعاهد رسیده است مشتمل بر دو بند به شرح زیر تصویب و اجازه مبادله اسناد آن داده می‌شود:
1ـ در جزء « الف» بند (2) ماده (1) عبارت « 9 نفر» به « 4 نفر» اصلاح می‌گردد.
2ـ این پروتکل طبق ماده (15) موافقتنامه لازم‌الاجراء و جزء لاینفک موافقتنامه محسوب می‌شود.
قانون فوق مشتمل بر ماده واحده در جلسه علنی روز چهار‌شنبه مورخ سیزدهم آذر‌ماه یکهزار و سیصد و هشتاد و هفت مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ 4/10/1387 بهتأیید شورای نگهبان رسید.
رئیس مجلس شورای اسلامی ـ علی لاریجانی

جزئیات قانون

تاریخ تصویب :
1387/09/13
مرجع تصویب :
مصوبات مجلس شورا

قانون اصلاح ماده (56) قانون الحاق موادی به قانون تنظیم بخشی از مقررات مالی دولت

جناب آقای دکتر محمود احمدی نژاد
رئیس محترم جمهوری اسلامی ایران

‎عطف به نامه‌ شماره 106029/35309 مورخ 30/8/1385 در اجراء اصل یکصد و بیست و سوم (123) قانون اساسی جمهوری‌اسلامی‌ایران قانون اصلاح ماده (56) قانون الحاق موادی به قانون تنظیم بخشی از مقررات مالی دولت که با عنوان لایحه به مجلس‌شورای اسلامی تقدیم گردیده بود با تصویب در جلسه علنی روز چهارشنبه مورخ 22/8/1387 و تأیید شورای محترم نگهبان به پیوست ابلاغ می‌گردد.

علی لاریجانی
رئیس مجلس شورای اسلامی

قانون اصلاح ماده (56) قانون الحاق موادی به قانون تنظیم بخشی از مقررات مالی دولت

‎ماده واحده- ماده (56) قانون الحاق موادی به قانون تنظیم بخشی از مقررات مالی دولت مصوب 15/8/1384 به شرح ذیل اصلاح می‌گردد:
ماده 56- به منظور تسریع در عملیات اجرائی طرحهای تملک داراییهای سرمایه‌ای ملی و طرحهای ملی استانی شده شروع شده با اولویت پیشرفت فیزیکی بیشتر، به دستگاههای اجرائی طرحهای مندرج در پیوست شماره(1) قوانین بودجه سنواتی و طرحهای ملی استانی شده، اجازه داده می شود پس ازتأیید سازمان مدیریت و برنامه ریزی کشور نسبت به انعقاد قرارداد تسهیلات مالی با تأمین کنندگان منابع مالی مشتمل بر پیمانکار یا سازنده طرح، اشخاص حقیقی یا حقوقی ایرانی، بانکها و سایر مؤسسات اعتباری مالی و پولی در قالب عقود اسلامی مندرج در قانون عملیات بانکی بدون ربا مصوب 8/6/1362 اقدام نمایند.
‎آئین‌نامه اجرائی این‌ماده مشتمل‌بر نحوه تضمین بازپرداخت‌اصل و سود این‌تسهیلات بنابه پیشنهاد مشترک وزارت اموراقتصادی و دارایی، سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور و بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران به تصویب هیأت وزیران خواهد رسید. سقف قراردادهای موضوع این ماده حداکثر تا ده‌درصد(10%) سقف اعتبارات طرحهای تملک داراییهای سرمایه‌ای مصوب در بودجه سنواتی خواهد بود. بازپرداخت تسهیلات مورد
استفاده هردستگاه از محل اعتبارات مصوب همان دستگاه درسالهای بعد صورت می‌پذیرد.

‎قانون فوق مشتمل بر ماده واحده در جلسه علنی روز چهارشنبه مورخ بیست و دوم آبان‌ماه یکهزار و سیصد و هشتاد و هفت مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ 6/9/1387 به تأیید شورای نگهبان رسید.

علی لاریجانی
رئیس مجلس شورای اسلامی

جزئیات قانون

تاریخ تصویب :
1387/08/22
مرجع تصویب :
مصوبات مجلس شورا
تاریخ تصویب شورای نگهبان :
1387/09/06

قانون موافقتنامه سرویسهای هوایی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری دمکراتیک خلق الجزایر

جناب آقای دکتر محمود احمدی نژاد
رئیس محترم جمهوری اسلامی ایران

‎عطف به نامه‌ شماره 167372/38692 مورخ 16/10/1386 در اجراء اصل یکصد و بیست و سوم (123) قانون اساسی جمهوری‌ اسلامی ‌ایران قانون موافقتنامه سرویسهای هوایی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری دمکراتیک خلق الجزایر که با عنوان لایحه به مجلس‌شورای اسلامی تقدیم گردیده بود، با تصویب در جلسه علنی روزسه‌شنبه مورخ 7/8/1387 و تأیید شورای محترم نگهبان به پیوست ابلاغ می‌گردد.

علی لاریجانی
رئیس مجلس شورای اسلامی

قانون موافقتنامه سرویسهای هوایی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری دمکراتیک خلق الجزایر

‎ماده واحده – موافقتنامه سرویسهای هوایی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری دمکراتیک خلق الجزایر مشتمل بر یک مقدمه، بیست و دوماده و یک پیوست به شرح ضمیمه تصویب و اجازه مبادله اسناد آن داده می‌شود.
‎تبصره – اعمال حکم ماده(18) این موافقتنامه در ارجاع موارد اختلاف به داوری، مستلزم رعایت اصل یکصد و سی و نهم (139) قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران است.

بسم‌الله الرحمن‌الرحیم
موافقتنامه سرویسهای هوایی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری دمکراتیک خلق الجزایر

مقدمه
‎دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت دمکراتیک خلق الجزایر که عضو کنوانسیون هواپیمایی کشوری بین‌المللی مورخ16آذرماه 1323 هجری‌شمسی برابر با 7 دسامبر 1944میلادی می‌باشند و از این پس «طرفهای متعاهد» نامیده می‌شوند، به منظور تأسیس و بهره‌برداری از سرویسهای هوایی منظم فی‌مابین و ماوراء سرزمینهای خود به شرح زیر موافقت کردند:

ماده 1- تعاریف
‎از نظر این موافقتنامه :
‎الف – اصطلاح «کنوانسیون» به کنوانسیون هواپیمایی کشوری بین‌المللی که در تاریخ 16 آذرماه 1323 هجری شمسی برابر با 7 دسامبر 1944 میلادی در شیکاگو برای امضاء مفتوح گردید اطلاق می‌شود و شامل اصلاحات کنوانسیون که به موجب ماده(94) آن تصویب شده وبرای طرفهای متعاهد لازم‌الاجراء گردیده و نیز ضمائم کنوانسیون و اصلاحات آنها که به موجب ماده(90) آن به تصویب رسیده و برای طرفهای متعاهد لازم‌الاجراء
شده است، خواهد بود.
‎ب – اصطلاح « مقامات هواپیمایی» در مورد جمهوری اسلامی ایران به «سازمان هواپیمایی کشوری» و هرشخص یا سازمانی که مجاز به انجام وظایف فعلی آن سازمان باشد اطلاق می‌گردد و در مورد دولت جمهوری دمکراتیک خلق الجزایر به وزیر مسؤول در هواپیمایی کشوری و یا هر شخص یا سازمانی که مجاز به انجام وظایف فعلی آن وزیر باشد، اطلاق می شود.
‎پ – اصطلاح« شرکت هواپیمایی تعیین شده» به یک یا چندشرکت هواپیمایی اطلاق می‌شود که به موجب مفاد ماده(3) این موافقتنامه تعیین شوند و اجازه فعالیت بیابند.
‎ت – اصطلاح «ظرفیت» در مورد هواپیما، به میزان بارگیری مؤثر آن هواپیما در یک مسیر یا قسمتی از مسیر، اطلاق می‌شود.
‎ث – اصطلاح« ظرفیت» در مورد یک سرویس مورد توافق به حاصلضرب ظرفیت هواپیما در چنین سرویسی در دفعات پرواز هواپیمای مزبور طی زمان معین و در تمام یا قسمتی از مسیر، اطلاق می‌گردد.
‎ج – اصطلاح« سرزمین» در مورد یک کشور دارای همان معنی و مفهومی است که در ماده (2) کنوانسیون ذکر شده است.
‎چ – اصطلاحات «سرویس هوایی» ، «سرویس هوایی بین‌المللی» ، «شرکت هواپیمایی» و «توقف به منظورهای غیرحمل و نقل» دارای همان معانی است که در ماده(96) کنوانسیون برای آنها ذکر شده است.
‎ح – اصطلاح« نرخ» به قیمتی اطلاق می‌شود که برای حمل مسافر، بارهمراه و غیرهمراه پرداخت گردد و شامل شرایطی که به موجب آن قیمتهای مزبور اعمال می‌شود از جمله قیمتها و شرایط مقرر برای نمایندگیها و سایر خدمات جنبی به استثناء دستمزدها و شرایط حمل پست، می‌باشد.
‎خ – اصطلاح «هزینه مصرف‌کننده» به هزینه‌‌ای اطلاق می‌شود که توسط مقامات صلاحیتدار در مورد شرکتهای هواپیمایی وضع شده یا اجازه وضع آن توسط مقامات مزبور برای تدارک اموال یا تأسیسات فرودگاهی از جمله تأسیسات و خدمات مربوط به هواپیما، خدمه آن، مسافرین و بارداده شده است.
‎د – اصطلاح« پیوست» به پیوست این موافقتنامه و یا هر اصلاح دیگری که مطابق با مفاد ماده(17) این موافقتنامه انجام شود، اطلاق می‌گردد. پیوست جزء لاینفک این موافقتنامه بوده و تمام ارجاعات به موافقتنامه ، ارجاعات به ضمیمه را نیز به جز در موردی که صریحاً به گونه‌ای دیگر پیش‌بینی شده، شامل خواهد شد.

ماده 2- اعطاء حقوق
‎1- هر طرف متعاهد جهت انجام سرویسهای هوایی بین‌المللی منظم به وسیله شرکت هواپیمایی تعیین شده طرف متعاهد دیگر حقوق زیر را به طرف متعاهد دیگر اعطاء می‌نماید:
‎الف – پرواز بدون فرود از فراز سرزمین طرف متعاهد دیگر؛
‎ب – توقف در سرزمین مذکور به منظورهای غیرحمل و نقل؛
‎پ- توقف در سرزمین مذکور به منظور سوار و پیاده کردن مسافر، بارگیری و تخلیه بار و پست در حمل و نقل بین‌المللی در نقاط مشخص شده در جدول مسیر پیوست این موافقتنامه.
‎2- استفاده از حقوق حمل و نقل در نقاط واسط و ماوراء مندرج در جدول مسیر پیوست این موافقتنامه مشروط به مذاکره و موافقت شرکتهای هواپیمایی تعیین شده طرفهای متعاهد و تصویب مقامات هواپیمایی آنها خواهد بود.
‎3- هیچ ‌یک از مفاد این موافقتنامه نباید به نحوی تفسیر شود که به شرکت هواپیمایی یک طرف متعاهد این حق را اعطاء کند که در داخل سرزمین طرف متعاهد دیگر از نقطه‌ای به نقطه دیگر مبادرت به حمل مسافر، بار و پست در قبال مزد یا کرایه نماید.
‎4- در مناطقی که در آن مخاصمات مسلحانه جریان دارد و یا در اشغال نظامی است و نیز در مناطقی که تحت تأثیر مخاصمات مسلحانه یا اشغال نظامی قرارگرفته انجام سرویسهای موضوع این ماده منوط به تصویب مقامهای صلاحیتدار مربوط خواهد بود.

ماده 3- تعیین واجازه شرکتهای هواپیمایی
‎1- هر طرف متعاهد حق دارد با ارسال اعلامیه کتبی به طرف متعاهد دیگر یک یا چند شرکت هواپیمایی را برای انجام سرویسهای مورد توافق در مسیرهای مشخص شده تعیین و هر شرکت هواپیمایی تعیین شده را حذف کند یا تغییر دهد.
‎2- پس از دریافت اعلامیه مذکور در بند(1) مقامات صلاحیتدار طرف متعاهد دیگر باید با رعایت مفاد بندهای(3)و(4) این ماده اجازه مقتضی را بدون تأخیر به شرکت هواپیمایی تعیین شده مزبور اعطاء کنند.
‎3- مقامات هواپیمایی یک طرف متعاهد می‌‌توانند از شرکت هواپیمایی تعیین شده طرف متعاهد دیگر بخواهند که آنان را مجاب سازد که شرایط مقرر در قوانین و مقرراتی را که معمولاً به موجب مفاد کنوانسیون توسط آن مقامات درمورد سرویسهای هوایی بین‌المللی اعمال می‌گردد، دارا می‌باشد.
‎4- هر طرف متعاهد حق دارد در هر مورد که مجاب نشده باشد مالکیت عمده و کنترل مؤثر شرکت هواپیمایی تعیین شده متعلق و در اختیار طرف متعاهد دیگر یا اتباع را که از اعطاء اجازه بهره‌برداری موضوع بند(2) این ماده امتناع ورزد و یا هرشرطی را که برای اعمال حقوق مذکور در ماده(2) این موافقتنامه توسط آن شرکت هواپیمایی تعیین شده لازم بداند، وضع نماید.
‎5- شرکت هواپیمایی تعیین شده می‌تواند در هرزمان پس از دریافت اجازه مندرج در بند(2) فوق بهره‌برداری از سرویسهای مورد توافق را آغاز کند مشروط بر آن که نرخی مطابق ضوابط ماده(10) این موافقتنامه در مورد سرویسهای مزبور وضع شده و مجری باشد.

ماده 4- تعلیق و لغو
‎1- هر طرف متعاهد می‌تواند در موارد مشروح زیر مجوز بهره‌برداری را لغو یا استفاده از حقوق مندرج در ماده(2) این موافقتنامه را در مورد شرکت هواپیمایی تعیین شده طرف متعاهد دیگر معلق، یا هر شرطی را که برای استفاده از این حقوق لازم می‌داند وضع کند:
‎الف – چنانچه قانع نشود که مالکیت عمده و کنترل مؤثر شرکت هواپیمایی مذکور متعلق و در اختیار طرف متعاهد دیگر یا اتباع وی می‌باشد؛ یا
‎ب – چنانچه شرکت هواپیمایی مذکور قوانین و یا مقررات طرف متعاهدی که این حقوق را اعطاء نموده است رعایت نکند؛ یا
‎پ – چنانچه شرکت هواپیمایی مذکور در انجام عملیات بهره‌برداری از مفاد این موافقتنامه تخطّی کند.
‎2- لغو یا تعلیق یا وضع شرایط مذکور در بند(1) این ماده جز در مواردی که برای جلوگیری از نقض بیشتر قوانین و یا مقررات و یا مفاد این موافقتنامه فوریت داشته باشد، فقط پس از مشورت با طرف متعاهد دیگر صورت خواهد گرفت.
‎این مشورت بین مقامات هواپیمایی پس از دریافت درخواست انجام آن در اسرع وقت شروع خواهد شد.

ماده 5- شمول قوانین و مقررات
‎1- قوانین و مقررات هر طرف متعاهد در مورد ورود یا خروج هواپیماهایی که به امر هوانوردی بین‌المللی اشتغال دارند و نیز قوانین و مقررات مربوط به بهره‌برداری و هوانوردی این قبیل هواپیماها مادام که بر فراز یا داخل سرزمین آن طرف متعاهد می‌باشند، در مورد هواپیماهای شرکت هواپیمایی تعیین شده طرف متعاهد دیگر اعمال خواهد شد.
‎2- قوانین و مقررات هر طرف متعاهد که ناظر به ورود، اقامت موقت و خروج مسافرین، خدمه، بار یا پست از سرزمین آن می‌باشد از قبیل تشریفات ورود و خروج، مهاجرت و همچنین مقررات گمرکی و بهداشتی در مورد مسافرین، خدمه، بار یا محمولات پستی هواپیمایی شرکت هواپیمایی تعیین شده طرف متعاهد دیگر مادام که در سرزمین مذکور باشند اعمال خواهد شد.
‎3- هر طرف متعاهد بنابه تقاضای طرف متعاهد دیگر نسخه‌ای از قوانین و مقررات مذکور در این ماده را در اختیار آن قرار خواهد داد.

ماده 6- معافیت از حقوق گمرکی، سودبازرگانی و سایر عوارض
‎1- هواپیماهای شرکت هواپیمایی تعیین شده طرف متعاهدی که سرویسهای بین‌المللی را انجام می دهد و مواد سوختی ، روغن موتور، سایر موادمصرفی فنی، وسایل یدکی، لوازم مورد نیاز جاری و خواروبار موجود در هواپیماهای شرکت هواپیمایی یک طرف متعاهد که مجاز به استفاده از مسیرها و سرویسهای موضوع این موافقتنامه می‌باشد به هنگام ورود یا خروج از سرزمین طرف متعاهد دیگر براساس عمل متقابل از پرداخت حقوق گمرکی و سودبازرگانی و هزینه‌های بازرسی و سایر عوارض و هزینه‌های مشابه ملی و محلی معاف خواهد بود حتی اگر مواد مذکور زمانی مورد استفاده قرار گیرد یا به مصرف برسد که هواپیماهای مزبور برفراز آن سرزمین در پرواز باشند.
‎2- سوخت، روغن‌موتور، سایر مواد مصرفی فنی ، وسایل یدکی، لوازم موردنیاز جاری و خواروبار که توسط یک طرف متعاهد یا اتباع آن به سرزمین طرف متعاهد دیگر وارد شود و صرفاً به منظور استفاده در هواپیماهای شرکت هواپیمایی تعیین شده آن طرف متعاهد باشد براساس عمل متقابل از پرداخت حقوق گمرکی و سودبازرگانی و هزینه‌های بازرسی و سایر عوارض و هزینه‌های مشابه ملی و محلی معاف خواهد بود.
‎3- سوخت، روغن موتور، سایر مواد مصرفی فنی، وسایل یدکی، لوازم موردنیاز جاری و خواروبار که در سرزمین یک طرف متعاهد بار هواپیماهای شرکت هواپیمایی تعیین شده طرف متعاهد دیگر می‌شود و در سرویسهای بین‌المللی مورد استفاده قرار می‌گیرد براساس عمل متقابل از پرداخت حقوق گمرکی و سودبازرگانی، مالیاتها و هزینه‌های بازرسی و سایر عوارض و هزینه‌های مشابه ملی و محلی معاف خواهد بود.
‎4- تجهیزات‌هوانوردی موردنیازجاری، و همچنین مواد وکالاهای‌نگاهداری‌شده در هواپیماهای شرکت هواپیمایی تعیین شده هر طرف متعاهد تنها با موافقت مقامات گمرکی طرف متعاهد دیگر در آن سرزمین قابل تخلیه است در این صورت می‌توان آنها را تا زمانی که طبق مقررات گمرکی مجدداً صادر می‌شوند و یا ترتیب دیگری در مورد آن داده شود تحت نظارت مقامات نامبرده قرار داد.
‎5- مسافران، اثاثیه مسافران و باری که از سرزمین یک طرف متعاهد در عبور (ترانزیت) مستقیم قرار دارند و از حریمی که در فرودگاه بدین منظور اختصاص یافته خارج نمی‌شوند، فقط مشمول کنترل ساده‌ای خواهند بود. اثاثیه مسافر و بار تا زمانی که در عبور (ترانزیت) مستقیم است از حقوق گمرکی و سودبازرگانی و هرگونه مالیات معاف خواهد بود.
‎6- اسناد رسمی حاوی آرم رسمی شرکت هواپیمایی مانند برچسب چمدان، بلیط هواپیما، بارنامه، کارت اجازه ورود به هواپیما و جدول زمانبندی که به داخل سرزمین هر طرف متعاهد برای استفاده اختصاصی شرکت هواپیمایی تعیین شده طرف متعاهد دیگر وارد می‌شود، از کلیه حقوق گمرکی و سودبازرگانی و یا مالیاتها براساس عمل متقابل معاف خواهد بود.

ماده 7- تسهیلات فرودگاهی و هزینه‌های مصرف‌کننده
‎1- هریک از طرفهای متعاهد در سرزمین خود فرودگاه یا فرودگاههایی را جهت استفاده شرکت هواپیمایی تعیین شده طرف متعاهد دیگر در مسیر مشخص شده تعیین خواهد کرد و تسهیلات ارتباطی ، هوانوردی، هواشناسی و سایرخدماتی را که برای بهره‌برداری سرویسهای مورد توافق لازم است در اختیار شرکت هواپیمایی تعیین شده طرف متعاهد دیگر قرار خواهد داد.
‎2- هریک از طرفهای متعاهد می‌تواند در قبال استفاده هواپیماهای شرکت هواپیمایی تعیین شده طرف متعاهد دیگر از فرودگاهها و سایر تأسیسات آن هزینه‌های بهره‌برداری عادلانه و معقولی دریافت دارد، مشروط بر آن که میزان این هزینه‌ها از آنچه شرکتهای حمل و نقل هوایی آن که در سرویسهای مشابه بین‌المللی تردد می‌کنند و برای استفاده از چنین فرودگاه و تأسیساتی می‌پردازند، تجاوز نکند.

ماده 8- مقررات تعیین ظرفیت و تصویب برنامه‌های پروازی
‎1- شرکتهای هواپیمایی تعیین شده هرطرف متعاهد جهت بهره‌برداری از سرویسهای مورد توافق در مسیرهای مشخص شده مابین سرزمینهای متبوعشان از فرصت عادلانه و برابر بهره‌مند خواهند بود.
2- در بهره‌برداری از سرویسهای مورد توافق، جز در مواردی که به‌گونه‌ای دیگر میان شرکتهای هواپیمایی تعیین شده توافق می‌گردد و با رعایت مفاد این ماده، ظرفیت به طور مساوی مابین شرکتهای هواپیمایی مذکور دوطرف متعاهد، تقسیم خواهد شد.
3- ظرفیت کلی که برای هریک از مسیرهای مشخص شده تخصیص داده می‌شود، باید مطابق با نیازهای معقول حمل و نقلی پیش‌بینی شده باشد.
4- شرکت هواپیمایی تعیین شده هر طرف متعاهد همچنین می‌تواند با رعایت اصول مندرج در بندهای (1)، (2) و (3) این ماده، ظرفیتی را برای رفع نیازمندیهای حمل و نقل بین سرزمینهای کشورهای ثالث مندرج در جدول مسیر پیوست این موافقتنامه و سرزمین طرف متعاهد دیگر تأمین نماید.
5- ظرفیتی که عرضه می‌شود شامل تعداد سرویسها و نوع هواپیماهای مورد استفاده شرکتهای هواپیمایی تعیین شده طرفهای متعاهد در سرویسهای مورد توافق می‌تواند از سوی شرکتهای هواپیمایی تعیین شده پیشنهاد شود. پیشنهاد فوق پس از مذاکره و تبادل‌نظر بین شرکتهای هواپیمایی تعیین شده با رعایت اصول مندرج در بندهای (1)،
(2) و (3) این‌ماده ارائه خواهد شد. ظرفیت مذکور با تصویب مقامات هواپیمایی طرفهای متعاهد تعیین و اجراء خواهد شد.
6- درصورت عدم توافق بین شرکتهای هواپیمایی تعیین شده طرفهای متعاهد، مسائل مندرج در بند (5) از طریق توافق بین مقامات هواپیمایی دوطرف متعاهد حل وفصل خواهد گردید. تا زمانی که این توافق حاصل نگردیده، ظرفیت عرضه شده توسط شرکتهای هواپیمایی تعیین شده بدون تغییر باقی خواهد ماند.
7- شرکت هواپیمایی تعیین شده هر طرف متعاهد باید حداکثر شصت روز قبل از شروع پروازها در مسیرهای مشخص شده، برنامه‌های پروازی را برای تصویب به مقامات هواپیمایی طرف متعاهد دیگر تسلیم نماید. درمورد تغییرات بعدی نیز به همین ترتیب عمل خواهد شد. در موارد خاص می‌توان این محدوده زمانی را با تصویب
مقامات نامبرده تغییر داد.

ماده 9- نمایندگی
شرکتهای هواپیمایی تعیین شده هر دوطرف متعاهد در سرزمین طرف متعاهد دیگر از حقوق زیر برخوردار خواهند بود:
الف- تأسیس دفاتر نمایندگی در راستای ارتقاء حمل و نقل هوایی و فروش بلیط هواپیما و همچنین سایر تسهیلات مورد نیاز جهت تدارک حمل و نقل هوایی.
ب- انتقال و ابقاء کارکنان بخشهای مدیریتی، فروش، فنی، عملیاتی و دیگر متخصصین مورد نیاز جهت تأمین حمل و نقل هوایی، به سرزمین طرف متعاهد دیگر بر اساس قوانین و مقررات طرف متعاهد دیگر در ارتباط با ورود، اقامت و استخدام.
پ- اشتغال به فروش خدمات حمل و نقل هوایی به طور مستقیم و درصورت صلاحدید شرکت هواپیمایی مربوطه از طریق نمایندگی‌های آن.

ماده 10- شناسایی گواهینامه‌ها و پروانه‌ها
گواهینامه‌های قابلیت پرواز و گواهینامه‌های صلاحیت و پروانه‌هایی که توسط یک طرف متعاهد صادر شده یا اعتبار یافته و هنوز به قوت خود باقی باشد، برای بهره‌برداری از مسیرها و سرویسهای موضوع این موافقتنامه، توسط طرف متعاهد دیگر معتبر شناخته خواهد شد، مشروط بر این‌که شرایط صدور یا اعتبار گواهینامه‌ها و پروانه‌های مزبور مساوی یا بیش از حداقل استانداردهایی باشد که به موجب کنوانسیون وضع شده یا خواهد
شد. در هر حال هر طرف متعاهد این حق را برای خود محفوظ می‌دارد که درمورد پرواز از فراز سرزمین خود از شناسایی گواهینامه‌های صلاحیت و پروانه‌هایی که برای اتباع آن توسط طرف متعاهد دیگر یا هر دولت دیگری صادر شده یا معتبر شناخته شده خودداری نماید.

ماده 11- نرخهای حمل و نقل هوایی
1- نرخهای مورد اجراء توسط شرکتهای هواپیمایی تعیین شده طرفهای متعاهد در سرویسهای مورد توافق در سطح معقولی خواهد بود که باتوجه به کلیه عوامل مربوط از جمله هزینه بهره‌برداری و سود معقول و خصوصیات سرویس و نرخهای شرکتهای هواپیمایی دیگر که در تمام یا قسمتی از همان مسیرها سرویسهای منظم انجام می‌دهند، وضع می‌گردد.
2- نرخهای موضوع بند (1) این ماده بر اساس قواعد زیر تعیین می‌گردد:
الف- درصورتی که شرکتهای هواپیمایی تعیین شده دوطرف متعاهد عضو یک اتحادیه بین‌المللی شرکتهای هواپیمایی با مکانیسم تعیین نرخ باشد و یک قطعنامه نرخ، راجع به سرویسهای مورد توافق از قبل وجود داشته باشد، نرخها بر اساس این قطعنامه بین شرکتهای هواپیمایی تعیین شده طرفهای متعاهد توافق خواهد شد.
ب- درصورتی‌که هیچ‌کدام از شرکتهای هواپیمایی تعیین شده طرفهای متعاهد یا یکی از آنها عضو اتحادیه شرکتهای هواپیمایی نباشند و یا قطعنامه نرخ مندرج در جزء «الف» فوق وجود نداشته باشد شرکتهای هواپیمایی تعیین شده طرفهای متعاهد درمورد نرخهایی که برای سرویسهای مورد توافق اعمال می‌گردد بین خود توافق خواهند کرد.
پ- نرخهایی که بر اساس جزءهای «الف» و «ب» فوق مورد توافق قرار می‌گیرد حداقل باید شصت روز قبل از تاریخ پیشنهادی اجراء، برای تصویب به مقامات هواپیمایی طرفهای متعاهد تسلیم گردد. این محدوده زمانی با موافقت مقامات مذکور قابل تغییر است.
ت- درصورتی‌که شرکتهای هواپیمایی تعیین شده طرفهای متعاهد نتوانند درباره نرخهای قابل اجراء به توافق برسند یا درصورتی‌که یک طرف متعاهد شرکت هواپیمایی خود را به منظور انجام سرویسهای مورد توافق تعیین ننموده باشد و یا چنانچه در فاصله سی‌روز اول از دوره شصت روزه موضوع جزء «پ» این بند، مقامات هواپیمایی یک طرف متعاهد عدم رضایت خود را از هریک از نرخ‌های توافق شده بین شرکتهای هواپیمایی طرفهای متعاهد طبق جزءهای «الف» و «ب» این بند به مقامات هواپیمایی طرف متعاهد دیگر اعلام دارند،
مقامات هواپیمایی طرفهای متعاهد اهتمام خواهند نمود درمورد نرخ‌های مناسب جهت اجراء به توافق برسند. به‌طور کلی هیچ نرخی قبل از تصویب مقامات هواپیمایی طرفهای متعاهد به مورد اجراء گذارده نخواهد شد. با وجود این در صورتی که ظرف مدت سی روز فوق‌الذکر، هیچ‌کدام از مقامات هواپیمایی طرفهای متعاهد عدم رضایت خود را نسبت به نرخهای توافق شده بین شرکتهای هواپیمایی تعیین شده اعلام ندارند، نرخهای مزبور
تصویب شده تلقی خواهد شد.
3- نرخهای تعیین شده به موجب این ماده تا زمانی که نرخهای جدید تعیین نشده باشد، به قوت خود باقی خواهد ماند.

ماده 12- انتقال مازاد دریافتی
هر طرف به شرکتهای هواپیمایی تعیین شده طرف متعاهد دیگر حق انتقال مازاد دریافتی حاصل از حمل مسافر، بار همراه، پست و بار در سرزمین خود را پس از کسر مخارج و هزینه‌ها با ارزهای قابل تسعیر به نرخ رسمی اعطاء‌خواهد کرد مشروط بر آن‌که طبق مقررات حاکم به تسعیر ارزهای خارجی در سرزمین هرطرف متعاهد صورت گیرد.

ماده 13- امنیت هوانوردی
1- طرفهای متعاهد حقوق و تعهداتی را که به موجب حقوق بین‌الملل در قبال یکدیگر درخصوص حفظ امنیت هواپیمایی کشوری در برابر اعمال مداخله گرایانه غیرقانونی دارند، مورد تأکید قرار می‌دهند.
طرفهای متعاهد بدون تحدید کلیت حقوق و تعهداتی که به موجب حقوق بین‌الملل به عهده دارند، به‌ویژه طبق مفاد کنوانسیون راجع به جرائم و برخی اعمال ارتکابی دیگر در هواپیما امضاء شده در توکیو به تاریخ 23/6/1342 هجری‌شمسی مطابق با 14 سپتامبر 1963 میلادی، کنوانسیون راجع به جلوگیری از تصرف غیرقانونی هواپیما امضاء شده در لاهه به تاریخ 25/9/1349 هجری شمسی مطابق با 16 دسامبر 1970 میلادی و کنوانسیون
راجع به جلوگیری از اعمال غیرقانونی علیه امنیت هواپیمایی کشوری امضاء شده در مونترال به تاریخ 1/7/1350 هجری شمسی مطابق با 23 سپتامبر 1971 میلادی عمل خواهند کرد.
2- طرفهای‌متعاهد حسب‌تقاضا، کلیه مساعدتهای لازم را به یکدیگر جهت‌جلوگیری از تصرف‌غیرقانونی هواپیماهای کشوری و سایر اعمال غیرقانونی علیه امنیت این‌هواپیماها، مسافرین و خدمه آنها، فرودگاهها و تأسیسات هوانوردی و هرنوع تهدید دیگر علیه امنیت هواپیمایی کشوری ارائه خواهند کرد.
3- طرفهای متعاهد باید در روابط دوجانبه خود طبق مقررات امنیت هوانوردی مصوب سازمان بین‌المللی هواپیمایی کشوری که به عنوان ضمائم کنوانسیون هواپیمایی کشوری بین‌المللی شناخته شده‌اند تا حدودی که مقررات امنیتی مزبور در مورد طرفهای متعاهد قابل اجراء است عمل نمایند. هریک از طرفهای متعاهد باید از متصدیان هواپیماهایی که محل ثبت آن هواپیماها یا محل اصلی کار و یا اقامت دائمی متصدیان آنها در سرزمین وی
واقع شده و نیز از متصدیان فرودگاههای واقع در سرزمین خود بخواهد که مطابق مقررات هوانوردی مزبور عمل کنند.
4- هر طرف متعاهد می‌تواند از متصدیان هواپیماها بخواهد که مقررات امنیت هوانوردی مورد اشاره در بند (3) فوق را که طرف متعاهد دیگر برای ورود به سرزمین خود، خروج از آن یا در مدت توقف در آنجا مقرر کرده است، رعایت کنند. هر طرف متعاهد باید اطمینان حاصل کند که در سرزمین آن اقدامات کافی برای حفاظت از هواپیماها و بازرسی مسافران، خدمه، لوازم همراه مسافر، اثاثیه مسافر، بار و خواروبار هواپیما پیش از
سوار شدن مسافران یا بارگیری و به هنگام آن به نحو مؤثر انجام می‌شود. همچنین هرطرف متعاهد باید هر درخواستی را که طرف متعاهد دیگر برای انجام اقدامات امنیتی ویژه معقول جهت مقابله با تهدیدی خاص به عمل آورد، با نظر مساعد مورد توجه قرار دهد.
5- هرگاه هواپیماهای کشوری به‌طور غیرقانونی تصرف شود و یا اعمال غیرقانونی دیگری علیه امنیت این هواپیماها، مسافرین و خدمه آنها، فرودگاهها یا تأسیسات هوانوردی صورت پذیرد و یا تهدیدی در این مورد انجام گیرد، طرفهای متعاهد باید ازطریق تسهیل ارتباطات و اتخاذ تدابیر مناسب دیگر به‌منظور ختم سریع و بی‌خطر حادثه و یا خنثی کردن تهدید مزبور به یکدیگر یاری رسانند.

ماده 14- ایمنی هوانوردی
1- هر طرف متعاهد می‌تواند در هر زمان در رابطه با استانداردهای ایمنی در زمینه‌های مربوط به تأسیسات هوانوردی، خدمه پرواز، هواپیما و بهره‌برداری از هواپیما که طرف متعاهد دیگر به کار گرفته است، درخواست مشاوره نماید. چنین مشاوره‌ای ظرف مدت سی‌روز از تاریخ درخواست مزبور انجام خواهد شد.
2- درصورتی‌که پس از مشاوره مزبور یک طرف متعاهد ملاحظه کند استانداردهای ایمنی در زمینه‌های موضوع بند (1) که در آن زمان به موجب کنوانسیون وضع شده به طور مؤثر توسط طرف متعاهد دیگر به کار گرفته یا اجراء نمی‌شود، طرف متعاهد دیگر را از یافته‌های مزبور و اقداماتی که برای تطبیق با استانداردهای ایکائو ضروری به‌نظر می‌رسد آگاه خواهد کرد. طرف متعاهد دیگر اقدام اصلاحی مناسب را در فرصت زمانی
توافق شده اتخاذ خواهد نمود.
3- همچنین به موجب ماده (16) کنوانسیون توافق می‌شود هرنوع هواپیمایی که توسط شرکت هواپیمایی تعیین شده یک طرف متعاهد یا از طرف آن درسرویسهایی از مبدأ سرزمین طرف متعاهد دیگر یا بالعکس مورد بهره‌برداری قرار گیرد، می‌تواند مادامی که در سرزمین طرف متعاهد دیگر است، مشمول بازرسی نمایندگان مجاز طرف متعاهد دیگر قرار گیرد، مشروط بر این‌که این امر منجر به تأخیر بدون دلیل در بهره‌برداری از هواپیما
نگردد. علی‌رغم تعهدات مندرج در ماده (33) کنوانسیون هدف این بازرسی، تأیید اعتبار اسناد هواپیمای مربوط، واهینامه خدمه و تطبیق تجهیزات و وضعیت هواپیما با استانداردهای وضع شده در آن زمان به‌موجب کنوانسیون می‌باشد.
4- هر طرف متعاهد حق تعلیق یا تغییر فوری مجوز بهره‌برداری شرکت یا شرکتهای هواپیمایی تعیین شده طرف متعاهد دیگر را درصورتی‌که اقدام فوری برای حصول اطمینان از ایمنی بهره‌برداری شرکت یا شرکتهای هواپیمایی تعیین شده ضروری باشد برای خود محفوظ می‌دارد.
5- هر اقدامی از سوی یک طرف متعاهد طبق بند (4) فوق با از بین رفتن زمینه اتخاذ آن اقدام متوقف خواهد شد.
6- با توجه به بند (2) فوق اگر مشخص شود که با پایان یافتن فرصت زمانی توافق شده، یک طرف متعاهد در حالت عدم مطابقت با استانداردهای ایکائو باقی مانده است، دبیرکل ایکائو باید از این موضوع و نیز تصمیم رضایت بخش بعدی نسبت به موقعیت مطلع گردد.

ماده 15- تسلیم آمار
1- مقامات هواپیمایی یک طرف متعاهد بنا بر تقاضا، آمار دوره‌ای یا اعلامیه‌های دیگر آماری را که به‌طور معقول و به منظور بازنگری ظرفیت تعیین شده در سرویسهای مورد توافق توسط شرکتهای هواپیمایی تعیین شده طرف متعاهد اول درخواست می‌شود، در اختیار مقامات هواپیمایی طرف متعاهد دیگر قرار خواهند داد.
2- اعلامیه مزبور کلیه اطلاعات مورد درخواست جهت تعیین میزان حمل و نقل انجام شده توسط شرکتهای هواپیمایی تعیین شده در سرویسهای مورد توافق و نقاط مبدأ و مقصد این حمل و نقل را شامل می‌گردد. ارائه هرگونه اطلاعات اضافی آماری حمل و نقل مورد درخواست مقامات هواپیمایی یک طرف متعاهد از مقامات هواپیمایی طرف متعاهد دیگر منوط به مذاکره و توافق طرفهای متعاهد خواهد بود.

ماده 16- مشاوره
1- هر طرف متعاهد می‌تواند در هر زمان خواستار مشاوره بین مقامات ذی‌صلاح طرفهای متعاهد جهت تفسیر، اعمال و یا تغییر این موافقتنامه و پیوست آن شود.
2- این مشاوره در طی مدت زمان حداکثر شصت روز از تاریخ دریافت تقاضا آغاز خواهد شد.
3- تغییرات احتمالی که در این موافقتنامه ایجاد می‌شود، با رعایت مفاد ماده (22) این موافقتنامه و پس از تأیید از طریق مبادله یادداشت بین نمایندگی‌های سیاسی، به موقع اجراء گذارده خواهد شد.

ماده 17- تغییر و اصلاح
1- چنانچه هریک از دوطرف متعاهد تغییر یا اصلاح مفاد این موافقتنامه را مطلوب بداند، چنین تغییر یا اصلاحی، چنانچه طرفهای متعاهد درمورد آن توافق کرده باشند و درصورت ضرورت پس از مشورت طبق ماده (16) این موافقتنامه با رعایت مفاد ماده (22) این موافقتنامه لازم الاجراء خواهد شد.
2- علی‌رغم مفاد بند (1)، جدول مسیر پیوست این موافقتنامه می‌تواند درصورت ضرورت بر اساس ترتیبات دوجانبه یا جهت مطابقت با هرکنوانسیون و یا موافقتنامه چندجانبه‌ای که ممکن است برای هر دو طرف متعاهد تعهدآور باشد، توسط مقامات هواپیمایی اصلاح گردد. هریک از طرفهای متعاهد باید طرف متعاهد دیگر را طبق مفاد بند (2) ماده (16) این موافقتنامه از قصد خود مطلع سازد.

ماده 18- حل اختلافات
1- هرگاه درمورد تفسیر یا اجراء این موافقتنامه و پیوست (پیوستهای) آن بین طرفهای متعاهد اختلافی بروز نماید، طرفهای متعاهد در مرحله نخست اهتمام خواهند کرد که اختلاف را ازطریق مذاکره حل و فصل نمایند.
2- هرگاه طرفهای متعاهد نتوانند اختلاف را ازطریق مذاکره حل و فصل کنند، می‌توانند با توافق موضوع را جهت کسب نظر مشورتی به هر شخص یا هیأتی ارجاع کنند.
3- چنانچه طرفهای متعاهد به موجب بندهای (1) و (2) فوق در مورد حل اختلاف به نتیجه نرسند هریک از طرفهای متعاهد می‌تواند با رعایت قوانین و مقررات مربوط خود، ضمن ارسال اطلاعیه‌ای برای طرف متعاهد دیگر موضوع را به هیأت داوری سه‌نفره مرکب از دو داور منتخب طرفهای متعاهد و یک سرداور ارجاع نماید.
درصورت ارجاع امر به داوری، هریک از طرفهای متعاهد ظرف مدت شصت روز از تاریخ دریافت اطلاعیه ارجاع اختلاف به داوری، نسبت به معرفی یک داور اقدام می‌کند و داوران منتخب طرفهای متعاهد ظرف مدت صت روز از تاریخ آخرین انتخاب، سرداور را تعیین خواهند کرد. چنانچه هریک از طرفهای متعاهد ظرف مدت مقرر داور خود را تعیین نکند و یا داوران منتخب ظرف مدت مذکور، درمورد انتخاب سرداور به توافق نرسند، هریک از طرفهای متعاهد می‌تواند از رئیس شورای سازمان بین‌المللی هواپیمایی کشوری بخواهد که حسب مورد داور طرف ممتنع یا سرداور را تعیین نماید. سرداور باید در هرصورت تابعیت کشوری را دارا باشد که در زمان انتخاب با طرفهای متعاهد روابط سیاسی دارد.
4- در مواردی که سرداور باید توسط رئیس شورای سازمان بین‌المللی هواپیمایی کشوری تعیین شود چنانچه رئیس شورای سازمان بین‌المللی هواپیمایی کشوری از انجام وظیفه مذکور معذور یا تبعه یکی از طرفهای متعاهد باشد، انتصاب توسط معاون رئیس انجام خواهد شد و چنانچه معاون رئیس نیز از انجام وظیفه مذکور معذور یا تبعه یکی از طرفهای متعاهد باشد، این انتصاب توسط عضو ارشد شورا که تابعیت هیچ‌یک از طرفهای متعاهد را نداشته باشد، انجام خواهد شد.
5- هیأت داوری باتوجه به سایر مواردی که طرفهای متعاهد توافق نموده‌اند آئین و محل داوری را تعیین خواهد نمود.
6- تصمیمات هیأت داوری برای طرفهای متعاهد لازم الاتباع است.
7- مخارج داوری، شامل هزینه‌ها و دستمزدهای داوران به نسبت مساوی توسط طرفهای متعاهد پرداخت خواهد گردید. هرگونه مخارجی که توسط شورای سازمان بین‌المللی هواپیمایی کشوری در رابطه با نصب سرداور و یا داور طرف ممتنع به شرح مندرج در بند (3) این ماده به‌وجود آید به عنوان بخشی از هزینه‌های داوری محسوب خواهد گردید.
8- درصورتی‌و تا مادامی‌که هریک از دو طرف متعاهد نتواند تصمیم اتخاذ شده به موجب این ماده را اجراء نماید، طرف متعاهد دیگر می‌تواند هرگونه حقوق یا مزایایی را که به موجب این موافقتنامه غیاباً در اختیار طرف متعاهد اول و یا شرکتهای هواپیمایی تعیین شده آن قرار داده است محدود، متوقف یا لغو نماید.

ماده 19- فسخ
هر طرف متعاهد می‌تواند در هر زمان قصد خود را مبنی بر فسخ این موافقتنامه طی اطلاعیه کتبی به طرف متعاهد دیگر اعلام نماید. این اطلاعیه همزمان به آگاهی سازمان بین‌المللی هواپیمایی کشوری نیز خواهد رسید و در این صورت موافقتنامه دوازده ماه پس از اعلام دریافت اطلاعیه فسخ توسط طرف متعاهد دیگر فسخ شده تلقی خواهد شد، مگر آن‌که اطلاعیه فسخ قبل از انقضاء این مدت با تراضی طرفهای متعاهد مسترد شود. هرگاه طرف متعاهد دیگر دریافت اطلاعیه فسخ را اعلام نکند، اطلاعیه مزبور چهارده روز پس از وصول آن به سازمان بین‌المللی هواپیمایی کشوری دریافت شده تلقی خواهد شد.

ماده 20- مطابقت با کنوانسیونها یا موافقتنامه‌های چندجانبه چنانچه کنوانسیون یا موافقتنامه چندجانبه حمل و نقل هوایی در مورد هردوطرف متعاهد لازم الاجراء گردد، این موافقتنامه و پیوست (پیوستهای) آن باید از طریق مذاکره به تاریخ تصویب : تا مثال: 1388/04/24
ترتیب و نوع نمایش :
شرح مندرج در ماده (17) به نحوی اصلاح شود که مفاد آن با مقررات کنوانسیون یا موافقتنامه مزبور انطباق یابد.

ماده 21- ثبت
این موافقتنامه و پیوست (پیوستهای) آن و هرگونه اصلاحیه آن نزد سازمان بین‌المللی هواپیمایی کشوری به ثبت خواهد رسید.

ماده 22- لازم الاجراء شدن
این موافقتنامه از تاریخ اطلاع دادن طرفهای متعاهد به یکدیگر مبنی بر این‌که تشریفات لازم داخلی و قانونی لازم را برای لازم‌الاجراء شدن موافقتنامه انجام داده‌اند، به مورد اجراء گذارده خواهد شد. با تأیید مفاد این موافقتنامه، نمایندگان امضاء کننده زیر که از طرف دولتهای متبوع خود مجاز می‌باشند این موافقتنامه را در تاریخ مشخص شده زیر امضاء نمودند.
این موافقتنامه در یک مقدمه و (22) ماده و یک پیوست در الجزیره در تاریخ 16 مردادماه 1386 هجری شمسی برابر با 7 اوت 2007 میلادی در دو نسخه اصلی به زبانهای فارسی، عربی و انگلیسی که هرسه‌متن دارای ‌اعتبار یکسان می‌باشد، تنظیم گردید. درصورت اختلاف در تفسیر متون، متن انگلیسی ملاک خواهد بود.

از طرف دولت جمهوری اسلامی ایران
منوچهر متکی
وزیر امور خارجه ‎از طرف دولت جمهوری‌دمکراتیک خلق الجزایر
مراد مدلسی
وزیرامورخارجه

‎پیوست
1- مسیرهایی که ممکن است توسط شرکت(های) هواپیمایی تعیین شده جمهوری اسلامی ایران مورد بهره‌برداری قرار گیرد.
نقاط مبدأ ‎ ‎نقاط واسط ‎ ‎ ‎ ‎ نقاط مقصد ‎ ‎نقاط ماوراء
تهران ‎نقاطی که بعداً مشخص می‌شود ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ الجزیره ‎نقاطی که بعداً مشخص می‌شود

2- مسیرهایی که ممکن است توسط شرکت(های) هواپیمایی تعیین شده دولت جمهوری دموکراتیک خلق الجزایر مورد بهره‌برداری قرار گیرد.
نقاط مبدأ ‎ ‎نقاط واسط ‎ ‎ ‎ ‎ نقاط مقصد ‎ ‎نقاط ماوراء
الجزیره ‎نقاطی که بعداً مشخص می‌شود ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ ‎ تهران ‎نقاطی که بعداً مشخص می‌شود
تذکر:
1- هر شرکت هواپیمایی تعیین شده می‌تواند نقاط واسط و نقاط ماوراء مشخص شده در پیوست موافقتنامه حاضر را در شرایطی مورد بهره‌برداری قرار دهد که حق بهره‌برداری از آزادی پنجم حمل و نقل بین این‌گونه نقاط و سرزمین طرف متعاهد دیگر اعمال نگرد د مگر این‌که در این مورد بین دوطرف متعاهد بر اساس توصیه‌های شرکتهای هواپیمایی تعیین شده توافقی به‌عمل آمده باشد.
2- از نقاط واسط و نقاط ماوراء در هریک از مسیرهای مشخص شده می‌توان به اختیار شرکتهای هواپیمایی تعیین شده در هر پرواز یا کلیه پروازها صرف‌نظر نمود.

‎قانون‌فوق مشتمل بر ماده واحده منضم به متن‌موافقتنامه، شامل‌مقدمه و بیست و دوماده و یک پیوست در جلسه علنی روز سه‌شنبه مورخ هفتم آبان‌‌ماه یکهزار و سیصدو هشتاد و هفت مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ‌22/8/1387 به تأیید شورای نگهبان رسید.

علی لاریجانی
رئیس مجلس شورای اسلامی

جزئیات قانون

تاریخ تصویب :
1387/08/07
مرجع تصویب :
مصوبات مجلس شورا

قانون الحاق به موافقتنامه اصولی بین دولتهای طرفهای موافقتنامه چند جانبه اصولی راجع به حمل و نقل بین المللی برای ایجاد دالان اروپا – قفقاز-آسیا و موافقتنامه راجع به تأمین مالی مشترک دبیرخانه دائمی کمیسیون بین دولتی

جناب آقای دکتر محمود احمدی نژاد
رئیس محترم جمهوری اسلامی ایران

‎عطف به نامه شماره 167371/38660 مورخ 16/10/1386 در اجراء اصل یکصد و بیست و سوم (123) قانون اساسی جمهوری‌ اسلامی ‌ایران قانون الحاق به موافقتنامه اصولی بین دولتهای طرفهای موافقتنامه چندجانبه اصولی راجع به حمل و نقل بین‌المللی برای ایجاد دالان اروپا – قفقاز- آسیا و موافقتنامه راجع به تأمین مالی مشترک دبیرخانه دائمی کمیسیون بین دولتی که با عنوان لایحه به مجلس‌شورای‌اسلامی تقدیم گردیده بود با تصویب در جلسه علنی روز سه‌شنبه مورخ 7/8/1387 و تأیید شورای محترم نگهبان، به پیوست ابلاغ می‌گردد.

علی لاریجانی
رئیس مجلس شورای اسلامی

قانون الحاق به موافقتنامه اصولی بین دولتهای طرفهای موافقتنامه چند جانبه اصولی راجع به حمل و نقل بین‌المللی برای ایجاد دالان اروپا ‎ – قفقاز-آسیا و موافقتنامه راجع به تأمین مالی مشترک دبیرخانه دائمی کمیسیون بین دولتی

ماده واحده- به دولت جمهوری اسلامی ایران اجازه داده می‌شود به موافقتنامه اصولی بین دولتهای طرفهای موافقتنامه چندجانبه اصولی راجع به حمل ونقل بین‌المللی برای ایجاد دالان اروپا- قفقاز- آسیا مورخ هفدهم شهریور ماه 1377 هجری شمسی (هشتم سپتامبر 1998میلادی) مشتمل بر (16)ماده و (4) پیوست و موافقتنامه راجع به تأمین مالی مشترک دبیرخانه دائمی کمیسیون بین دولتی مورخ اول اردیبهشت ماه 1384 هجری شمسی (بیست و یکم آوریل 2005 میلادی) ‌مشتمل بر (9) ماده به شرح پیوست با رعایت تبصره زیرملحق گردد و اسناد الحاق را تودیع نماید.
تبصره – اعمال مفاد ماده(12) موافقتنامه اصولی بین دولتهای طرفهای موافقتنامه چندجانبه اصولی راجع به حمل ونقل بین‌المللی برای ایجاد دالان اروپا- قفقاز- آسیا در خصوص حل و فصل اختلاف، در صورت رضایت کلیه طرفها و با رعایت قوانین و مقررات داخلی مربوط ممکن می‌باشد.

بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم

موافقتنامه چند جانبه اصولیراجع به حمل و نقل بین المللی برای ‎ ایجاد دالان اروپا – قفقاز- آسیا

مقدمه
دولتهای شرکت کننده در این موافقتنامه، که از این پس «طرفها» نامیده می‌شوند، با تمایل به توسعه روابط اقتصادی، تجارت و ارتباطات حمل و نقلی در حوزه های اروپا، دریای سیاه، قفقاز، دریای خزر و آسیا توافق کرده اند که موافقتنامه چند جانبه اصولی راجع به حمل و نقل بین المللی برای ایجاد دالان (کریدور) اروپا- قفقاز- آسیا
(که از این پس «موافقتنامه اصولی» خوانده می‌شود) را منعقد کنند.

ماده 1 – مقررات عمومی
مقررات موافقتنامه اصولی، حمل و نقل بین المللی کالا و مسافر بین طرفها و حمل و نقل گذری از قلمروهای طرفها را قاعده مند خواهد کرد.
ماده 2- تعاریف
از نظر این موافقتنامه اصولی «حمل و نقل بین المللی» به معنی حرکت کالا و مسافر توسط یا در:
الف) حمل و نقل جاده ای (از جمله تریلی و نیمه تریلی)؛
ب) حمل و نقل با راه آهن؛
پ) حمل و نقل آبی؛
ت) حمل و نقل هوایی؛
ث) هر گونه بارگُنج (کانتینر) در مفهوم کنوانسیون گمرکی راجع به بارگُنج ها (کانتینرها)؛
ج) خط لوله
در مواقعی است که محل کالاگیری یا مسافرگیری و محل تعیین شده برای تحویل، به نحوی که در قرارداد مشخص شده در دو کشور مختلف که حداقل یکی از آنها، طرف موافقتنامه اصولی می باشد، واقع شده است، و شامل انبار در طول گذر نیز می باشد.
ماده 3- اهداف موافقتنامه اصولی اهداف موافقتنامه اصولی عبارتند از:
الف) توسعه روابط اقتصادی، تجارت و ارتباطات حمل و نقلی در حوزه‌های اروپا، دریای سیاه، قفقاز، دریای خزر و آسیا؛
ب) تسهیل دسترسی به بازار بین المللی حمل و نقل جاده ای، هوایی و راه‌آهن و نیز دریانوردی تجاری؛
پ) تسهیل حمل و نقل بین المللی کالا و مسافر و حمل و نقل بین المللی هیدروکربنها؛
ت) تأمین ایمنی و امنیت عبور و مرورکالاها و حفاظت زیست محیطی؛ ‎
ث) ایجاد هماهنگی در سیاست حمل و نقلی و نیز چهارچوب قانونی در زمینه حمل و نقل؛
ج) ایجاد شرایط برابر رقابت بین انواع مختلف حمل و نقل.
ماده 4- تسهیل حمل و نقل بین المللی
1- هر طرف حق گذر وسایل حمل و نقل بین المللی، کالا و مسافر از قلمروی خود تحت شرایط مذکور در موافقتنامه اصولی را به طرفهای دیگر خواهد داد.
2- طرفها، فراهم آوردن مؤثرترین ترتیبات برای تسهیل حمل ونقل گذری از قلمروهای خود را تضمین خواهند کرد.
3- مقررات موافقتنامه اصولی بر حقوق و تعهدات طرفها که از کنوانسیونها و موافقتنامه های بین المللی دیگری ناشی می¬شود که عضو آنها بوده یا ممکن است عضو آنها شوند، تأثیری نخواهد داشت.
ماده 5 – پرداخت مالیاتها، عوارض و سایر پرداختها از حمل و نقل گذری، مالیات، عوارض و وجوه پرداختی دیگری، قطع نظر از عناوین و منشأ آنها، به جز وجوه پرداختی بابت حمل و نقل و خدمات گمرکی، خدمات مربوط به حمل و نقل و نیز وجوه پرداختی بابت استفاده از زیرساخت حمل و نقلی اخذ نخواهد شد.
ماده 6- شرایط و تعرفه های ترجیحی
1- تعرفه های خدمات‌ حمل‌ونقل‌ گذری بر اساس شرایط ‌ترجیحی برقرار خواهدشد.
2- طرفها توافق کرده اند چنانچه شرایط و تعرفه های ترجیحی بین دو طرف برای انواع حمل و نقل موضوع ماده (1) موافقتنامه اصولی برقرار شود، شرایط و تعرفه های ترجیحی کمتری بین این طرفها و سایر طرفها قابل اعمال نخواهد بود.
ماده 7- ایمنی آمد و شد، امنیت کالاها و حفاظت زیست محیطی ‎طرفها باید اقدامات مقتضی را برای تأمین ایمنی آمد و شد، مسافران و متصدیان حمل و نقل، امنیت کالاها و وسایل حمل و نقل و نیز حفاظت از محیط زیست در حمل و نقل بین المللی موضوع ماده (1) موافقتنامه اصولی به عمل آورند.
ماده 8- کمیسیون بین دولتی
1- طرفها کمیسیونی بین دولتی را برای قاعده مند ساختن موضوعات راجع به اجراء و اعمال مقررات موافقتنامه اصولی تشکیل خواهند داد.
2- کمیسیون بین دولتی مرکب از عالی ترین مراجع دولتی طرفها یا نمایندگان آنها خواهد بود که اختیار تام برای اتخاذ تصمیم به موجب موافقتنامه اصولی را داشته باشند. کمیسیون بین دولتی باید براساس اتفاق آراء اتخاذ تصمیم کند.
3- کمیسیون بین دولتی به صورت عادی حداقل سالی یک‌بار به طور متناوب در قلمرو هر طرف تشکیل جلسه خواهد داد و هر بار یکی از طرفها برای مدت یک‌سال میزبان خواهد بود. به این ترتیب، طرف میزبان برای مدت یک سال ریاست را به عهده خواهد داشت. رئیس کمیسیون بین دولتی باید رئیس هیأت نمایندگی طرفی باشد که در آن جلسه تشکیل می شود.
کمیسیون بین دولتی بنا به پیشنهاد رئیس یا هر طرف با شرکت نمایندگان طرفها که آنها نیز می توانند از کارشناسان مربوط نیز دعوت به عمل آورند، تشکیل جلسه خواهد داد.
4- کمیسیون بین دولتی آئین کار خود را تنظیم خواهد کرد.
5- کمیسیون بین دولتی می تواند در صورت لزوم پیشنهادهایی را برای اصلاح و تغییر در موافقتنامه اصولی و نیز تصویب پیوستهای فنی جدید موافقتنامه اصولی تقدیم دارد.
6- کمیسیون بین دولتی باید پیش نویس تصمیمات را برای تصویب توسط طرفها و توصیه نامه های مقتضی در مورد مسائل مندرج در موافقتنامه اصولی، از جمله موضوعات زیر تنظیم کند:
الف) هماهنگی در مورد سیاستهای حمل و نقلی؛
ب) تضمین اجراء مقررات موافقتنامه اصولی؛
پ) جمع آوری و مبادله آزاد اطلاعات مربوط؛
ت) توسعه هماهنگ حمل و نقل بین طرفها، در درجه اول با در نظر گرفتن ایمنی آمد و شد، امنیت کالاها و جنبه های زیست محیطی مورد نظر؛
ث) ارتقاء همکاری بین نهادها و موسسات حمل و نقل؛
ج) ارتقاء حمل و نقل چندگونه ای؛
چ) آسان سازی تشریفات و رویه های گمرکی که در نقاط مرزی ایجاد شده اعمال می شود.
7- کمیسیون بین دولتی می تواند گروههای کاری را برای هر زمینه موضوع بند(1) ماده (10) موافقتنامه اصولی ایجاد، و اختیارات و وظایف آنها را تعیین کند.
ماده 9 – دبیرخانه دائمی
1- کمیسیون بین دولتی باید دبیرخانه ای دائمی را به منظور به اجراء درآوردن مقررات موافقتنامه اصولی ایجاد کند.
2- دبیرخانه در باکو، جمهوری آذربایجان مستقر خواهد شد و در قلمرو هر یک از طرفها نمایندگی دائمی خواهد داشت.
3- کمیسیون بین دولتی باید شرح وظایف دبیرخانه دائمی را تنظیم و تصویب، حیطه اختیارات، حقوق و تعهدات، و آئین انتصاب مقامات آن را تعیین و پیشنهادهایی را نیز در مورد نظام تأمین مالی مشترک کار دبیرخانه دائمی تهیه کند. نظام تأمین مالی باید به تصویب دولتهای طرفها برسد.
4- دبیرخانه دائمی بر اجراء مقررات موافقتنامه اصولی نظارت خواهد داشت و تصمیمات کمیسیون بین دولتی را اجراء و پیشنهادهای مقتضی را نیز به کمیسیون بین دولتی ارائه خواهد داد.

ماده 10 – پیوستهای فنی
1- پیوستهای فنی راجع به حمل و نقل جاده ای بین المللی، حمل و نقل راه‌آهن بین المللی، دریانوردی تجاری بین المللی و تشریفات گمرکی و مستندسازی و نیز سایر پیوستهای فنی که ممکن است متعاقباً در صورت لزوم، تصویب شود، بخشهای لاینفک موافقتنامه اصولی می باشد.
2- پیوستهای فنی به همان نحو و به همان اندازه موافقتنامه اصولی برای طرفها لازم الاجراء خواهد بود و مقررات تفصیلی راجع به موضوعات مندرج در موافقتنامه اصولی را مقرر خواهند داشت. با این وجود، چنانچه تعارضی بین مقررات موافقتنامه اصولی و مقررات مندرج در هر پیوست فنی بروز کند، مقررات موافقتنامه اصولی ملاک خواهد بود.
3- هر طرف می تواند اصلاحیه های پیوستهای فنی را پیشنهاد دهد و در صورت لزوم پیش نویسهای پیوستهای فنی جدید را به دبیرخانه دائمی تقدیم دارد.
4- اصلاحیه های پیشنهادی پیوستهای فنی و پیش نویسهای جدید توسط کمیسیون بین دولتی مورد بررسی قرار خواهد گرفت.
ماده 11- تقدیم اصلاحیه ها و الحاقیه ها
1- اصلاحیه ها و الحاقیه های موافقتنامه اصولی با توافق طرفها در پروتکلهایی که جزء لاینفک موافقتنامه اصولی را تشکیل خواهد داد، درج خواهد شد.
2- نحوه لازم الاجراء شدن پروتکلها همانند نحوه لازم الاجراء شدن موافقتنامه اصولی خواهد بود.
ماده 12 – حل و فصل اختلاف
1- هر گونه اختلاف، مرافعه یا دعوا بین طرفها که در ارتباط با اجراء، تفسیر یا از نقض یا فسخ موافقتنامه اصولی ناشی شود و نتواند به وسیله مذاکره حل و فصل شود، توسط هر طرف درگیر برای رسیدگی به کمیسیون بین دولتی ارجاع خواهد شد.
2- هر گونه اختلاف، معارضه یا دعوای مزبور که توسط کمیسیون بین دولتی حل و فصل نشود، به درخواست تمام طرفهای درگیر به دیوان بین¬‌المللی مربوط، یا نهادی داوری، یا دیوان بین المللی دادگستری در لاهه در محدوده صلاحیت آن ارجاع خواهد شد.
ماده 13- لازم الاجراء شدن
1- موافقتنامه اصولی سی روز پس از آن‌که چهارمین طرف، تکمیل تشریفات رسمی داخلی مقتضی مقرر به موجب قانون ملی مربوط خود را به امین اسناد موضوع ماده (15) موافقتنامه اصولی اعلام دارد، لازم الاجراء خواهد شد.
2- موافقتنامه اصولی برای سایر طرفها سی روز پس از آن‌که تکمیل تشریفات رسمی داخلی مقتضی به موجب قانون ملی خود را به امین اسناد اعلام دارند، لازم الاجراء خواهد شد.
ماده 14 – الحاق به موافقتنامه
1- موافقتنامه اصولی برای الحاق هر دولتی مفتوح خواهد بود.
2- اسناد راجع به الحاق، به محض تصویب کلیه طرفها جهت الحاق مزبور برای نگهداری نزد امین اسناد موضوع ماده (15) موافقتنامه اصولی تودیع خواهد شد.
3- موافقتنامه اصولی برای دولتهای الحاق شونده، سی روز پس از تودیع اسناد راجع به الحاق نزد امین اسناد، لازم الاجراء خواهد شد.
4- سازمانهای یکپارچگی اقتصادی منطقه ای می توانند به ‎ موافقتنامه اصولی به عنوان عضو پیوسته ملحق شوند.
5- کمیسیون بین دولتی می تواند شرایطی را که بر اساس آنها سازمانهای یکپارچگی اقتصادی منطقه ای می توانند با طرفهای موافقتنامه اصولی پیوند یابند، تدوین کند.
ماده 15- امین اسناد
1- امین اسناد موافقتنامه اصولی، جمهوری آذربایجان خواهد بود که نسخه‌های مصدق موافقتنامه اصولی را برای دولتهایی که آن را امضاء کرده‌اند، ارسال خواهد داشت.
2- امین اسناد، طرفها را از الحاق سایر دولتها به موافقتنامه اصولی و فسخ در مورد هر یک از طرفها مطلع خواهد کرد.
ماده 16 – مدت و تغییر
1- موافقتنامه اصولی برای مدت ده سال منعقد شده است. اعتبار موافقتنامه اصولی برای دوره های پنجساله متوالی تمدید خواهد شد، مگر آن‌که طرفها به گونه دیگری اعلام کنند.
2- موافقتنامه اصولی می تواند در مورد قلمرو هر طرف در صورتی که طرف مزبور اطلاعیه ای حداقل شش ماهه را به صورت کتبی به امین اسناد دائر بر قصد خود برای فسخ موافقتنامه اصولی بدهد، فسخ شود.
3- تعهدات به موجب معاهدات، موافقتنامه ها و سایر تفاهمات امضاء شده طبق مقررات موافقتنامه اصولی پس از فسخ آن تا زمانی که کاملاً اجراء شوند به قوت خود باقی خواهند ماند.
این موافقتنامه در تاریخ 8 سپتامبر 1998 میلادی (17 شهریور1377 هجری‌شمسی) در یک نسخه اصلی به زبانهای انگلیسی و روسی در باکو تنظیم شد که هر دو متن آن از اعتبار مساوی برخوردار می باشد.
با تأیید مراتب فوق، رؤسای کشـورها و دولتها یا نمایندگان تام الاختیار آنها، موافقتنامه اصولی را که شامل حق شرطهای پیوست آن می باشد، امضاء کرده‌اند.
از طرف جمهوری ارمنستان ‎از طرف جمهوری مولداوی
از طرف جمهوری آذربایجان ‎از طرف رومانی
از طرف جمهوری بلغارستان ‎از طرف جمهوری تاجیکستان
از طرف گرجستان ‎ ‎از طرف جمهوری ترکیه
از طرف جمهوری قزاقستان ‎از طرف اوکراین
از طرف جمهوری قرقیزستان ‎از طرف جمهوری ازبکستان

حق شرط جمهوری آذربایجان
نسبت به موافقتنامه چندجانبه اصولی راجع به حمل و نقل بین المللی برای ایجاد دالان اروپا – قفقاز- آسیا

1- جمهوری آذربایجان اعلام می دارد که هیچ‌کدام از حقوق، تعهدات و مقررات مندرج در موافقتنامه چندجانبه اصولی راجع به حمل و نقل بین المللی برای ایجاد دالان اروپا- قفقاز – آسیا و پیوستهای فنی آن توسط جمهوری آذربایجان در مورد حمل و نقلی که از قلمرو آن از مبدأ یا به منظور گذر یا به مقصد جمهوری ارمنستان عبور کند، اعمال نخواهد شد.
2- جمهوری آذربایجان حق اصلاح یا لغو مفاد بند (1) حق شرط در هر زمان را برای خود محفوظ می دارد‏‏، و اصلاحیه ها یا الغاء مزبور به اطلاع سایر طرفها خواهد رسید.

حیدر علی‌اف
رئیس‌جمهور جمهوری آذربایجان

حق شرط رومانی
نسبت به موافقتنامه چندجانبه اصولی راجع به حمل و نقل بین المللی برای ایجاد دالان اروپا – قفقاز – ‎ آسیا

ضمیمه (2) پیوست فنی راجع به حمل و نقل راه آهن بین¬¬المللی در مورد رومانی اعمال نخواهد شد.
امیل کنستنتینسکو
رئیس جمهور رومانی
حق شرط جمهوری قزاقستان
نسبت به موافقتنامه چندجانبه اصولی راجع به حمل و نقل بین المللی برای ایجاد دالان اروپا – قفقاز – ‎ آسیا

مقررات ماده (4) پیوست فنی موافقتنامه اصولی‏ راجع به حمل و نقل راه‌آهن بین‌المللی و ضمیمه (2) آن در مورد جمهوری قزاقستان اعمال نخواهد شد.

ارکین کالییف
رئیس هیأت نمایندگی جمهوری قزاقستان و وزیر حمل و نقل و ارتباطات

پیوست فنی موافقتنامه اصولی راجع به حمل و نقل جاده ای

ماده 1- مقررات عمومی
مقررات این پیوست فنی، حمل و نقل جاده ای بین المللی کالا و مسافر را در موارد زیر قاعده مند خواهد کرد:
(الف) به صورت دوجانبه بین طرفها؛
(ب) به صورت گذری‏ از سرزمینهای طرفها. ‎ ‎ ‎
ماده 2- تعاریف
‎از نظر این پیوست فنی، اصطلاحات دارای معانی زیر خواهد بود:
1- اصطلاح «متصدی حمل و نقل» به معنی هر شخص حقیقی یا حقوقی ثبت‌شده در قلمرو یکی از طرفها و پذیرفته شده برای انجام حمل و نقل جاده ای بین المللی کالا یا مسافر طبق قانون ملی لازم الاجراء می باشد.
2- اصطلاح «خودروی موتوری» یعنی:
در صورت حمل و نقل کالا، کامیون موتوردار، کامیون موتوردار با تریلی، تراکتور موتوردار یا تراکتور موتوردار با نیمه تریلی؛
در صورت حمل و نقل مسافر، اتوبوس، یعنی خودروی موتوری طراحی شده برای حمل و نقل مسافر که کمتر از هشت صندلی‏، بدون در نظر گرفتن صندلی راننده و نیز بارکشی برای حمل اثاثیه‏، نداشته باشد.
3- اصطلاح «حمل و نقل» یعنی حرکت خودروهای موتوری بارگیری شده یا نشده از طریق جاده، حتی در صورتی که برای بخشی از سفر خودروی موتوری، تریلی یا نیمه تریلی از راههای آبی یا راه آهن استفاده کند. ‎ ‎
4- اصطلاح «کالاهای خطرناک» یعنی کالاهایی که طبق موافقتنامه اروپایی راجع به حمل و نقل بین المللی کالاهای خطرناک به‌وسیله جاده مورخ 1957 میلادی (1336 هجری‌شمسی) خطرناک تلقی می شوند. ‎ ‎ ‎
5- اصطلاح «کالاهای فاسدشدنی» یعنی کالاهایی که طبق موافقتنامه راجع به حمل‌ونقل مواد غذایی فاسد شدنی و تجهیزات خاص که باید برای حمل و نقل مزبور به‌کار رود مورخ 1970 میلادی (1349 هجری شمسی) فاسد شدنی تلقی می شوند.
6- اصطلاح «مجوز» یعنی سندی که توسط مرجع صلاحیتدار یک طرف صادر شده است و به خودروی موتوری ثبت شده در طرف دیگر حق ورود‏، خروج و گذر از سرزمین طرف اول را می دهد.
7- اصطلاح «مجوز خاص» یعنی سندی که توسط مرجع صلاحیتدار یک طرف صادر شده است و به خودروی موتوری ثبت شده در طرف دیگر حق انجام مقوله¬های حمل ونقل خاص در سرزمین یا از سرزمین طرف اول را می دهد.
8- اصطلاح «ثبت» به معنی ثبت یک خودروی موتوری در یک طرف طبق الزامات مراجع ملی صلاحیتدار آن می باشد.
ماده 3- دسترسی به بازار
1- هر طرف باید به هر متصدی حمل و نقل ثبت شده در طرف دیگر، منوط به اخذ مجوزها، و بدون اعمال تأخیرها یا محدودیتهای بی اساس‏، اجازه دهد که کالا یا مسافر را بین هر نقطه ای در سرزمین خود و هر نقطه ای در سرزمین طرفهای دیگر، یا بالعکس، و به صورت گذری از سرزمین خود‏، حمل کند. ‎
2- متصدی حمل و نقل فقط در صورتی می تواند عهده دار حمل و نقل کشور ثالث شود که مجوز خاص از مراجع یا سازمانهای صلاحیتدار طرفها برای حمل و نقل مزبور موجود باشد‏.
ماده 4- اوزان و ابعاد
1- اوزان و ابعاد خودروهای موتوری بارگیری شده یا نشده باید مطابق شرایط مقرر در اسناد ثبت رسمی این خودروهای موتوری باشد و نباید از مقادیر لازم الاجراء در طرف میزبان تجاوز کند.
2- چنانچه وزن یا ابعاد خودروی موتوری بارگیری شده یا نشده هنگامی که به حمل و نقل به موجب این پیوست فنی می پردازد از حداکثر مقادیر مجاز آنها در قلمرو طرف میزبان بیشتر باشد، مجوز خاص لازم خواهد بود.
ماده 5- مقوله های خاص حمل و نقل
1- حمل و نقل کالاهای خطرناک و کالاهای فاسد شدنی باید طبق قانون ملی طرفها صورت گیرد.
2- برای حمل و نقل کالاهای خطرناک و فاسد شدنی به وسیله خودروهای موتوری در داخل سرزمین طرفها مجوز خاص لازم است.
ماده 6- گواهینامه های رانندگی و گواهی های وضعیت مناسب خودرو گواهینامه های رانندگی و گواهی های وضعیت مناسب و اسناد ثبت رسمی خودروهای موتوری صادره توسط مرجع صلاحیتدار یک طرف و معتبر در قلمرو آن باید در قلمرو طرفهای دیگر معتبر شناخته شود. ‎
ماده 7- موارد نقض
در صورت نقض مقررات این پیوست فنی توسط متصدی حمل و نقل یک طرف، طرفی که در قلمرو وی نقض رخ داده است، متعهد خواهد بود که مراتب را در اسرع وقت به طرف دیگر اطلاع دهد که در این صورت آن طرف دیگر باید اقداماتی را که در قانون ملی آن مقرر شده است به عمل آورد. طرفهای مزبور باید یکدیگر را از کلیه مجازاتهایی که مقرر داشته اند، آگاه سازند.
ماده 8- امور مالی
هنگام انجام حمل و نقل طبق این پیوست فنی‏، اقلام وارد شده زیر به قلمرو یک طرف به صورت متقابل از حقوق گمرکی‏، سود بازرگانی، هزینه¬ها و مالیاتها معاف خواهد بود:
1- سوخت موتور و روان سازها (روغنها) در محدوده قواعد مقرر به موجب قانون داخلی یک طرف که در مخازن استاندارد نصب شده توسط سازنده یک خودرو قرارداشته باشد؛
2- لوازم یدکی و ابزار آلات در نظر گرفته شده برای تعمیر خودروی موتوری دارای نقص فنی که حمل و نقل مزبور را انجام می دهد.
لوازم یدکی استفاده نشده مشمول صدور مجدد می¬باشد و لوازم یدکی تعویض شده باید طبق آئین‌های مقرر در قلمرو طرف مربوط، صادر، منهدم، یا بازگردانده شود.

پیوست فنی موافقتنامه اصولی، راجع به حمل و نقل راه آهنی بین المللی
ماده 1- مقررات عمومی
مقررات این پیوست فنی، حمل و نقل راه آهنی بین المللی کالا یا مسافر را در موارد زیر قاعده مند خواهد کرد:
(الف) به صورت دوجانبه بین طرفها؛
(ب) ‎ به صورت گذری‏ از سرزمینهای طرفها.
ماده 2- تعاریف
‎از نظر این پیوست فنی، اصطلاحات دارای معانی زیر خواهد بود:
1- اصطلاح «شرکت راه آهن ملی» به معنی هر شخص حقوقی است که در یکی از طرفها تأسیس شده و در کشور محل تأسیس خود به حمل و نقل راه آهن بین المللی طبق قانون ملی دسترسی قانونی داشته باشد.
2- اصطلاح «قطار» به معنی لکوموتیو و یا واگنهای ثبت شده در یکی از طرفها است که برای حمل و نقل کالا و یا مسافر به‌کار می رود و تجهیز شده است.
3- اصطلاح «حمل و نقل» به معنی حرکت قطارهای باری و مسافری به وسیله راه آهن است، حتی در آن مواردی که بخشی از حمل و نقل از طریق راههای آبی انجام می شود.
ماده 3- اجراء پیوست فنی
نهادهای مسؤول اجراء مقررات این‌پیوست فنی در ضمیمه (1) این پیوست فنی ذکر شده اند. ‎
ماده 4- شرایط و تعرفه های ترجیحی
شرایط و تعرفه های ترجیحی طبق مواد (6) و (8) موافقتنامه اصولی و ضمیمه (2) این پیوست فنی برقرار خواهد شد.

ماده 5- اسناد
طرفها باید مجوزهای انجام حمل و نقل، نمایندگی حمل و سایر فعالیتها‏، صادره طبق مقررات ملی طرفها، و نیز گواهیها و سایر اسناد برای بهره برداری و هدایت قطارها در قلمرو طرفها را به رسمیت بشناسند. ‎ ‎ ‎

ماده 6- اهداف همکاری
1- طرفها باید در سطح دولتی در موارد زیر با یکدیگر همکاری کنند:
الف) توسعه حمل و نقل راه آهن بین¬المللی، از جمله ارتباطات چند وسیله ای؛
ب) حفظ و توسعه ارتباطات راه آهنی ایجاد شده بین زیرساختارهای راه آهنی ملی طرفها و مدیریت سازمانی متقابل سیستمهای راه آهن ملی؛
پ) ایجاد روابط اقتصادی مستقیم‏، از جمله استفاده مشترک از پایانه ها و انبارها بین شرکتهای راه آهن ملی و سایر مؤسسات مربوط بر اساس برترین شرایط ترجیحی؛
ت) افتتاح دفاتر نمایندگی شرکتهای راه آهن ملی در قلمرو طرفها؛
ث) مبادله اطلاعات، از جمله اطلاعات آماری. ‎ ‎ ‎ ‎
2- طرفها باید در سطح مراجع صلاحیتدار در موارد زیر همکاری کنند:
الف) تسهیل عملیات گذر از مرزها؛
ب) فراهم آوردن منابع انرژی برای حمل و نقل راه آهن بین المللی؛
پ) پیدا کردن روشهای مورد توافق برای محاسبه هزینه به عنوان مبنای تعرفه های ترجیحی و نرخهای عملیاتی مشترک؛
ت) ایجاد نظام مسؤولیت برای نقض شاخصهای فنی عملیات حمل و نقل‏، بارگیری و تخلیه بار، بازگشت قطارهای متعلق به شرکتهای راه‌‌آهن ملی طرفها و نیز آلودگی زیست محیطی؛
ث) اجراء تعهدات راجع به تملک، تعمیر قطارها، بارگُنج ها (کانتینرها)، تجهیزات و ماشین آلات حسب توافق دوجانبه شرکتهای راه آهن ملی؛
ج) توسعه آموزش کارکنان راه آهن بر مبنای استانداردهای آموزشی بین‌المللی؛
چ) کمک به کارکنان راه آهن در طول اقامت و انجام وظیفه آنان در قلمرو طرف دیگر، و ارائه کمکهای اولیه پزشکی رایگان در صورت بیماری یا آسیب دیدگی ناگهانی آنها.

ضمیمه (1) پیوست فنی راجع به حمل و نقل راه آهنی بین المللی ‎نهادهای مسؤول طبق ماده (3) پیوست‌فنی راجع به حمل‌ونقل راه آهنی بین‌المللی عبارتند از:
1- برای جمهوری ارمنستان: شرکت سهامی محدود «راه آهن جمهوری ارمنستان»
2- برای جمهوری آذربایجان: «راه آهن دولتی آذربایجان»
3- برای جمهوری بلغارستان: شرکت ملی «راه آهن دولتی بلغارستان»
4- برای گرجستان: «اداره حمل و نقل راه آهن»
5- برای جمهوری‌قزاقستان: مؤسسه دولتی جمهوری «قزاقستان تمیرژولی»
6- برای جمهوری قرقیزستان: «اداره راه آهن قرقیز»
7- برای جمهوری مولداوی: مؤسسه دولتی «راه آهن مولداوی»
8- برای رومانی: «وزارت حمل و نقل رومانی»
9- برای جمهوری تاجیکستان: «اداره راه آهن تاجیکستان»
10- برای جمهوری ترکیه: «اداره راه آهن دولتی»
11- برای اوکراین: راه آهنهای اوکراینی «اوکرزالیزنیتسیا»
12- برای جمهوری ازبکستان: شرکت سهامی راه آهن دولتی «ازبکیستن تمیر یولاری»

‎ضمیمه (2) پیوست فنی راجع به حمل و نقل راه آهنی بین المللی

شرایط و تعرفه های‌ترجیحی زیر بر اساس ماده (4) پیوست‌فنی راجع به حمل‌ونقل راه آهنی بین المللی‏، در مورد طرفهای موافقتنامه اصولی اعمال خواهد شد:
الف) تا پنجاه درصد (50%) تخفیف نسبت به نرخهای کامل جاری حمل و نقل کالاها به وسیله راه آهن، به استثناء نرخهای ترجیحی موجود در موافقتنامه¬ها و قراردادهای مربوط؛
ب) ‎ برای حمل و نقل واگنهای خالی بوسیله کشتیهای حمل قطار، تا پنجاه درصد (50%) نسبت به نرخهای کامل جاری. ‎ ‎

پرداخت بابت حمل و نقل واگنهای خالی به‌وسیله کشتیهای حمل قطار باید توسط فرستنده مستقیماً به مالکان کشتیها یا به نمایندگان حمل که با مالکان کشتیها قرارداد دارند، صورت گیرد.

پیوست فنی موافقتنامه اصولی، راجع به دریانوردی تجاری

ماده 1- مقررات عمومی
مقررات این پیوست فنی، دریانوردی تجاری بین المللی بین طرفها و نیز به صورت گذری از سرزمینهای طرفها را که به وسیله کشتیهای هر طرف انجام می‌شود، قاعده مند خواهد کرد. ‎ ‎ ‎
ماده 2- تعاریف
از نظر این پیوست فنی، اصطلاحات، دارای معانی زیرخواهد بود:
1- اصطلاح «کشتی» به معنی هر کشتی تجاری است که در دفتر ثبت یا در هر فهرست رسمی دیگر یک طرف وارد شده و تحت پرچم طرف مزبور طبق قانون آن حرکت می کند. با این وجود این اصــطلاح شــامل موارد زیر نمی باشد:
الف- کشتیهای جنگی و کشتیهای مورد استفاده برای اهداف غیر تجاری؛
ب- قایقهای ماهیگیری.
2- اصطلاح «عضو خدمه» به معنی ناخدا و هر شخصی است که بر روی عرشه کشتی به وظایف مربوط به راهبری، بهره برداری و تعمیر کشتی اشتغال دارد و نام وی در صورت خدمه کشتی مزبور در مدت سفر دریایی گنجانیده شده است. ‎ ‎
ماده 3- تسهیل حمل و نقل
طرفها باید در محدوده قوانین ملی مربوط خود کلیه اقدامات مقتضی را برای تسهیل حمل و نقل دریایی تجاری، جلوگیری از تأخیرهای بیهوده کشتیها و سرعت بخشیدن و آسان سازی هر چه بیشتر انجام تشریفات گمرکی مقرر در بنادر اتخاذ کنند. ‎
ماده 4-
1- طرفها باید توسعه کشتیرانی تجاری را با تبعیت از اصول برابری حقوق ارتقاء بخشند.
2- طرفها در مواقع حمل کالا و مسافر باید همکاری تنگاتنگ بین مؤسسات و سازمانهای حمل، کشتیرانی و مؤسسات و سازمانهای مربوط را ارتقاء بخشند.

توسعه دریانوردی تجاری بین المللی
ماده 5-
1- طرفها باید:
الف- شرکت کردن کشتیهای متعلق به طرفها در حمل و نقل دریایی و حمل‌ونقل در آبراههای درون سرزمینی بین بنادر طرفها و نیز استفاده از راه های دریایی و آبراههای درون سرزمینی طرفها در مواقع حمل کالاهای گذری کشورهای ثالث را ارتقاء بخشند و هر گونه مشکلات در این زمینه را مرتفع سازند.
ب- دسترسی آزاد به طرف خشکی حمل و نقل مختلط را بدون لطمه به قانون طرف میزبان تضمین کنند.
2- مقررات این ماده به حق کشتیهای کشورهای ثالث در مورد شرکت در حمل و نقل بین بنادر طرفها لطمه ای وارد نخواهد آورد.
ماده 6- طرفها باید طبق قوانین لازم الاجراء خود مساعدت لازم را به مؤسسات کشتیرانی و مربوط و سازمانهای تجاری هر طرف در بازکردن خطوط به بنادر یا از بنادر طرف دیگر به روی آنان و نیز در تأسیس دفاتر نمایندگی یا ایجاد مشارکتها در قلمرو طرف دیگر بنمایند.
ماده 7- طرفها باید تلاشهای خود را برای نگهداری و توسعه روابط تجاری مؤثر بین مراجع خود که مدیریت امور دریانوردی تجاری را به عهده دارند به‌کارگیرند و باید قراردادهای بین مؤسسات و سازمانهای مربوط خود، از جمله موارد زیر را ارتقاء بخشند:
الف) بکار گیری مؤثر ناوگان تجاری و بنادر، گسترش روابط اقتصادی و علمی؛
ب) مبادله اطلاعات و تجارب کاری در عملیات دریایی مختلف به منظور سرعت بخشیدن و آسان سازی جریانهای حمل و نقل در مسیرهای دریایی؛
پ) هماهنگی سیاستها درمورد فعالیتها در سازمانهای بین المللی مرتبط با مسائل دریانوردی تجاری و مشارکت در موافقتنامه های بین المللی راجع به حمل ونقل دریایی؛ ‎ ‎
ماده 8- هر طرف باید از اقدامات تبعیض آمیز در مورد کشتیهای طرف دیگر که به حمل و نقل مسافر و کالا بین طرفها اشتغال دارند، خودداری کند.
ماده 9- رفتار ترجیحی
1- هر طرف باید در بنادر خود که به روی بازرگانی و دریانوردی خارجی باز می‌باشد به کشتیهای طرف دیگر رفتار ترجیحی اعطاء کند.
2- مقررات بند (1) این ماده در مورد تشریفات گمرکی، اخذ هزینه ها و عوارض بندری، آزادی دسترسی به بنادر و استفاده از ظرفیتهای آنها و نیز کلیه تسهیلات ارائه شده به عملیات دریانوردی و بازرگانی در مورد کشتیها، اعضاء خدمه، کالا و مسافر اعمال خواهد شد.
3- مقررات بند (1) این ماده:
الف) در مورد بنادری که به روی کشتیهای خارجی بسته است، اعمال نخواهد شد؛
ب) در مورد کشتیرانی ساحلی و سایر فعالیتهایی که فقط مخصوص تبعه و سازمانهای خودی می باشد، اعمال نخواهد شد؛
پ) هیچ طرفی را متعهد نخواهد ساخت که مستثنیات قواعد راجع به راهنمایی اجباری کشتیها را که به کشتیهای خودی اعطاء میشود به کشتیهای طرف دیگر اعطاء کند.
ماده 10- اسناد
1- هر طرف باید اسناد دائر بر گواهی تابعیت کشتیها و سایر مدارک کشتیهای صادره یا مورد شناسایی قرار گرفته توسط طرف دیگر را به رسمیت بشناسد.
2- کشتیهای هر طرف که به آنها گواهی اندازه گیری طبق کنوانسیون بین‌المللی اندازه گیری کشتی مورخ 1969میلادی (1348 هجری شمسی) داده شده است از اندازه‌گیری مجدد در بنادر طرف دیگر معاف خواهد بود و این گواهی در هنگام محاسبه عوارض بندری مبنا ‎ فرض خواهد شد.
ماده 11- حفاظت زیست محیطی
1- کشتیهای طرفها باید اقدامات لازم را برای جلوگیری از خسارت زیست‌محیطی در داخل قلمرو هر طرف طبق مقررات بین المللی اتخاذ کند.
2- کشتیهای متعلق به مالکان از هر طرف، مسؤول هر گونه خسارت موضوع بند (1) این ماده، طبق قانون کشوری که در آن خسارت زیست محیطی روی داده و طبق موافقتنامه های بین المللی خواهد بود.

پیوست فنی موافقتنامه اصولی، راجع به تشریفات گمرکی و مستندسازی

ماده 1- مقررات عمومی
1- مقررات این پیوست فنی تشریفات گمرکی و مستندسازی در حمل و نقل بین‌المللی کالا یا مسافر از طریق قلمرو طرفها را ‎ قاعده مند خواهد کرد.
2- در تمامی مواردی که در این پیوست مورد حکم قرار نگرفته ‎است، قوانین ملی طرف مربوط اعمال خواهد شد. ‎ ‎
ماده 2- کنوانسیونهای بین المللی
1- توصیه می شود که طرفها در اسرع وقت به کنوانسیونهای بین المللی زیر ملحق شوند:
الف) کنوانسیون گمرکی راجع به حمل ونقل بین المللی کالاها تحت پوشش کارنه‌تیر مورخ 1975میلادی (1354 هجری شمسی)؛
ب) کنوانسیون بین المللی راجع به هماهنگ سازی بازرسی های مرزی در مورد کالاها مورخ 1982میلادی (1361هجری شمسی)؛
پ) کنوانسیون گمرکی راجع به بارگُنج ها (کانتینرها) مورخ 1972میلادی (1351 هجری شمسی).
2- طرفها موافقت می کنند که فعالیتهای خود را طبق مقررات مورد نظر کنوانسیونهای فهرست شده در بند (1) این ماده اداره کنند.
ماده 3- بازرسی گمرکی
1- بازرسی گمرکی باید در جایگاه های گمرکی که برای این منظور خاص تعیین شده اند، انجام شود.
2- فقط مأمورین گمرکی باید اختیارات توقف و معاینه کالاها در حمل و نقل بین‌المللی از طریق قلمرو طرفها به داخل قلمرو خود را داشته باشند. ‎

ماده 4- تشریفات مستند سازی
1- هر طرف باید اظهارنامه گمرکی برای کالاها را به عنوان سند گمرکی کلیدی منظور دارد.
2- شکل هماهنگ شده ای برای اظهارنامه گمرکی کالاها به شکل تنظیمی توسط سازمان ملل متحد باید در داخل قلمرو طرفها تنظیم و ارائه شود.
3- مستندات بازرگانی هماهنگ تنظیمی توسط سازمان ملل متحد برای همراهی کالاها باید به صورت دو زبانه در اسرع وقت برای استفاده در داخل قلمرو طرفها ارائه شود.
4- طرفها باید ایجاد و توسعه خدمات مجاز کارگزاران گمرکی را تشویق کنند.

موافقتنامه راجع به تأمین مالی مشترک
دبیرخانه دائمی کمیسیون بین دولتی موافقتنامه اصولی بین دولتهای طرفهای موافقتنامه چند جانبه اصولی راجع به حمل و نقل بین المللی برای ایجاد دالان اروپا – قفقاز- آسیا

دولتهای طرفهای (که از این پس «طرفها» نامیده می شوند) موافقتنامه چند جانبه اصولی راجع به حمل و نقل بین المللی برای ایجاد دالان اروپا – ‎ قفقاز – ‎ آسیا، امضا شده در تاریخ 8 سپتامبر 1998میلادی (17شهریور 1377هجری‌شمسی) در باکو (که از این پس «موافقتنامه اصولی» خوانده می‌شود)؛ با در نظر گرفتن لزوم کسب اطمینان از خود اتکائی مالی دبیرخانه دائمی کمیسیون بین‌دولتی موافقتنامه اصولی و نیز ترتیب دادن جلسات‌ کمیسیون بین‌دولتی موافقتنامه اصولی و گروههای کاری آن که به موجب مقررات موافقتنامه اصولی تأسیس شده است؛ با اقدام طبق مقررات بند (3) ماده (9) موافقتنامه اصولی؛ موافقت کرده اند که این موافقتنامه را که از این پس «موافقتنامه راجع به تأمین مالی» خوانده می شود، منعقد کنند. ‎ ‎

ماده 1- مقررات عمومی
1- مقررات این موافقتنامه راجع به تأمین مالی، تأمین مالی مشترک فعالیت دبیرخانه دائمی کمیسیون بین دولتی موافقتنامه اصولی را قاعده مند می سازد.
2- بودجه سالیانه برای هر سال بعدی به موجب تصمیم کمیسیون بین دولتی موافقتنامه اصولی در جلسه سالیانه ‎ ‎ کمیسیون بین دولتی موافقتنامه اصولی تصویب خواهد شد.
این تصمیم برای کلیه اعضاء الزام آور می باشد. ‎ ‎ ‎ ‎
3- سال‌مالی از اول ژانویه (11 دی ماه) شروع می شود و در 31 دسامبر (10دی‌ماه) خاتمه می یابد.
4- پرداخت حق عضویت طرفها و حسابداری مربوط در چهارچوب دبیرخانه دائمی کمیسیون بین دولتی موافقتنامه اصولی باید به یورو صورت گیرد، مگر آن‌که در تصمیم مربوط کمیسیون بین دولتی موافقتنامه اصولی به گونه دیگری مقرر شده باشد.
ماده 2- اصول تأمین مالی مشترک
1- منابع مالی هر بودجه سالیانه از طریق حق عضویت طرفهای این موافقتنامه راجع به تأمین مالی و نیز از سایر منابع تأمین خواهد شد.
2- حق عضویت مالی طرفها برابر خواهد بود.
3- بودجه سالیانه و بر اساس آن حق عضویت طرفها باید بر اساس موارد زیر تعیین شود:
الف) مخارج پیش بینی شده برای سال مالی آتی؛
ب) درآمدهای (دریافتی های) مورد انتظار در سال مالی بعدی؛
پ) مبلغ باقیمانده بودجه (موجودی) سال قبل؛
ت) سایر درآمدها.
ماده 3- ساختار بودجه سالیانه
1- درآمدهای دبیرخانه دائمی کمیسیون بین دولتی موافقتنامه اصولی شامل منابع زیر خواهد بود:
الف) حق عضویت طرفها برای سال مالی جاری؛
ب) مبلغ باقیمانده بودجه (موجودی) سال قبل؛
پ) درآمدها از هزینه های مالی بانکی، نرخهای ارز؛
ت) کمکهای بلاعوض اهداءکنندگان و سازمانها؛
ث) سایر درآمدها.
2- مخارج بودجه سالیانه دبیرخانه دائمی کمیسیون بین دولتی موافقتنامه اصولی شامل موارد زیر خواهد بود:
الف) پرداختهای به مدیریت و اعضاء کارکنان دبیرخانه دائمی کمیسیون بین دولتی موافقتنامه اصولی
کلیه مخارج مربوط به پرداختهای عادی حقوق، بیمه پزشکی، فوق‌العاده‌ها، و هزینه های اقامت به مدیریت، اعضاء کارکنان و دبیرهای ملی دبیرخانه دائمی کمیسیون بین‌دولتی موافقتنامه اصولی؛
ب) مخارج دفتر
کلیه مخارج مربوط به عملیات مقر دبیرخانه دائمی کمیسیون بین دولتی موافقتنامه اصولی در باکو و نمایندگیهای دائمی طرفهای موافقتنامه اصولی، از جمله هزینه های ارتباطات، مخارج سفر، کارکرد خودروها، هزینه پایگاه اطلاع رسانی موافقتنامه اصولی، هزینه پایگاه داده ها، پخش مواد، چاپ، انتشارات و بهداشت
پ) سرمایه گذاریهای مجدد
کلیه مخارج مربوط به تدارک کالاهای سرمایه گذاری جدید لازم برای اداره مقر دبیرخانه دائمی کمیسیون بین دولتی موافقتنامه اصولی و دفاتر نمایندگی دائمی آن، از قبیل سخت‌افزار و نرم افزار رایانه، تجهیزات وتسهیلات‌ دفتری، خودرو، بازسازی و نوسازی دفاتر
ت) جلسات کمیسیون بین دولتی و گروه های کاری
کلیه مخارج مربوط به برگزاری و اجراء وقایع موافقتنامه اصولی نظیر مخارج سفر، محل سکونت، تدارک غذا، تولید و توزیع اسناد و حمل و نقل محلی
ث) سایر مخارج
مخارج راجع به خدمات حسابهای بانکی، تفاوتهای در نرخهای ارز وسایر هزینه‌های ذکر نشده در این فهرست. ‎
ماده 4- انتقال حق عضویت
1- طرفها باید حق عضویت خود را به حساب دبیرخانه دائمی کمیسیون بین‌دولتی موافقتنامه اصولی نزد مقر واقع در باکو، جمهوری آذربایجان، برای سال مالی بعدی، تا 31 دسامبر (10دی‌ماه) سال‌جاری و حداکثر تا 31 مارس (11فروردین) سال‌بعد انتقال‌دهند.
2- درصورت عدم رعایت مقررات بند (1) این ماده، کمیسیون بین دولتی موافقتنامه اصولی با اقدام بر اساس مقررات مواد (8) و (12) موافقتنامه اصولی تصمیمات مقتضی را اتخاذ خواهد کرد.
ماده 5- آئین بودجه
1- پیش نویس بودجه توسط دبیرخانه دائمی تهیه خواهد شد و یادداشتی توضیحی به همراه آن خواهد بود. یادداشت توضیحی باید شامل تحلیل دریافتی ها و مخارج برای ‎ دوره قبل و دلایل تغییرات در اقلام جداگانه پیش نویس بودجه در مقایسه با اطلاعات برای دوره مورد گزارش باشد.
2- پیش نویس بودجه و یادداشت توضیحی باید حداقل سه ماه قبل از آغاز جلسه عادی کمیسیون بین دولتی موافقتنامه اصولی به اعضاء اطلاع داده شود.
3- دبیرهای ملی دبیرخانه دائمی کمیسیون بین دولتی موافقتنامه اصولی باید نظریات طرفهای موافقتنامه اصولی را راجع به پیش نویس بودجه کمیسیون بین دولتی موافقتنامه اصولی حداقل دو ماه پیش از آغاز جلسه عادی کمیسیون بین دولتی موافقتنامه اصولی به دبیرخانه دائمی کمیسیون بین دولتی موافقتنامه اصولی تقدیم دارند.
4- نظریات طرفها باید همراه با یادداشت توضیحی باشد و دو هفته پیش ازجلسه دبیرخانه دائمی کمیسیون بین دولتی موافقتنامه اصولی به طرفها تقدیم شود.
5- پیش نویس بودجه، یادداشت توضیحی و نظریات طرفها باید در جلسه دبیرخانه دائمی کمیسیون بین دولتی موافقتنامه اصولی مورد بررسی قرار گیرد.
6- پیش نویس بودجه ای که طبق بندهای (2) تا (4) این ماده مورد توافق قرار گرفته باید حداکثر سه هفته پیش از آغاز جلسه عادی کمیسیون بین دولتی موافقتنامه اصولی به اطلاع طرفها برسد.
7- دبیرکل دبیرخانه دائمی کمیسیون بین دولتی موافقتنامه اصولی باید پیش‌نویس بودجه را برای تصویب به کمیسیون بین دولتی موافقتنامه اصولی ارائه دهد.
8- پیش از تصویب بودجه، مخارج با فرض کسب اطمینان از انجام فعالیتهای عادی دبیرخانه دائمی کمیسیون بین دولتی موافقتنامه اصولی، با درنظر گرفتن مخارج برای دوره مشابه سال مالی قبل محاسبه خواهد شد.
9- در مصرف مبالغ مصوب طبق قلم خاصی در بودجه، دبیرکل دبیرخانه دائمی کمیسیون بین دولتی موافقتنامه اصولی مجاز است که در صورت نیاز اجازه دهد که از منابع تا سقف بیست درصد(20%) قلم مزبور از طریق صرفه جویی وجوه در اقلام دیگر استفاده شود.
10- دبیرکل دبیرخانه دائمی کمیسیون بین دولتی موافقتنامه اصولی مسؤول مدیریت بودجه طبق مقررا ت این موافقتنامه راجع به تأمین مالی و براساس تصمیمات دبیرخانه دائمی کمیسیون بین دولتی موافقتنامه اصولی راجع به برنامه کاری و بودجه خواهد بود.
11- دبیرکل دبیرخانه دائمی کمیسیون بین دولتی موافقتنامه اصولی باید گزارشی مالی راجع به اجراء بودجه در سال قبل را ارائه دهد. گزارش مالی طی قطعنامه های کمیسیون بین دولتی موافقتنامه اصولی به تصویب خواهد رسید.
12- کمیسیون بین دولتی موافقتنامه اصولی گروه حسابرس را برای نظارت بر اجراء بودجه تأسیس خواهد کرد. گروه شامل سه کارشناس از طرفهای مختلف خواهد بود که هیچ‌کدام رئیس نمی باشند. کارکنان گروه حسابرسی به موجب قطعنامه های کمیسیون بین دولتی موافقتنامه اصولی تعیین خواهند شد.
13- گروه حسابرسی به کلیه دفاتر حسابهای مالی و سایر اسناد مربوط دسترسی خواهد داشت. دبیرخانه دائمی کمیسیون بین دولتی موافقتنامه اصولی مکلف است که به نظارت مالی مساعدت نماید و کلیه منابع لازم را در خصوص موضوعات مورد وارسی، ارائه دهد.
14- نتایج حسابرسی به شکل گزارش حسابرسی تنظیم خواهد شد که شامل نتیجه گیری های کارشناسان و توصیه های آنان در مورد بهبود فعالیتهای مالی دبیرخانه دائمی کمیسیون بین دولتی موافقتنامه اصولی خواهد بود. این گزارش حسابرسان به امضاء کلیه اعضاء گروه حسابرسی خواهد رسید. دبیرکل کمیسیون بین دولتی موافقتنامه اصولی مجاز است که نظریات خود راجع به گزارش را به صورت کتبی ارائه دهد.
15- پیش از تقدیم گزارش مالی راجع به اجراء بودجه و گزارش حسابرسان به جلسه کمیسیون بین دولتی موافقتنامه اصولی برای بررسی، گزارشها باید در جلسه دبیرخانه دائمی کمیسیون بین دولتی موافقتنامه اصولی مذکور در بند (5) این ماده مورد بحث قرار گیرد.

ماده 6- اسناد و عملیات مالی
1- عملیات مالی‏، آئین‌های مستندسازی و گزارش دهی طبق قوانین ملی کشور میزبان مقر دبیرخانه دائمی کمیسیون بین دولتی موافقتنامه اصولی، طبق اسناد و تصمیمات کمیسیون بین دولتی موافقتنامه اصولی انجام خواهد شد.
2- کلیه اسناد مربوط به تعهدات مالی از جمله حسابها و سایر اسناد بانکی توسط دبیرکل دبیرخانه دائمی کمیسیون بین دولتی موافقتنامه اصولی امضاء خواهد شد.
3- اسناد حسابداری و سایر اسناد مالی (دفاترحساب‏، سفارشها، دفاتر روزانه‏، چکهای فروش وغیره) که طی کار جاری دبیرخانه دائمی مورد استفاده قرار می گیرد به منظور گزارش دهی مالی برای مدت ده سال نگهداری می شود.
ماده 7- ارائه اصلاحیه و الحاقیه ها
1- درصورت توافق طرفها، این موافقتنامه راجع به امورمالی می تواند به موجب پروتکلی راجع به اصلاحیه ها و الحاقیه ها که بخش لاینفک این موافقتنامه راجع به تأمین مالی خواهد بود، اصلاح یا الحاقیه ای به آن اضافه شود.
2- روش لازم الاجراء شدن پروتکلهای راجع به اصلاحیه ها و الحاقیه ها همانند روش لازم الاجراء شدن موافقتنامه راجع به تأمین مالی است.
ماده 8- امین اسناد
1- امین اسناد موافقتنامه راجع به تأمین مالی، جمهوری آذربایجان است که نسخه‌های مصدق موافقتنامه راجع به تأمین مالی را برای طرفهایی که آن را امضاء کرده‌اند‏، ارسال خواهد داشت.
2- امین اسناد باید الحاق سایر دولتها به موافقتنامه راجع به تأمین مالی و فسخ آن در مورد هر یک از طرفها را به اطلاع طرفها برساند.
ماده 9- لازم الاجراء شدن، الحاق و اعتبار
1- این موافقتنامه راجع به تأمین مالی سی روز پس از تودیع چهارمین تنفیذ یا پذیرش نزد امین اسناد مذکور در ماده (8) لازم الاجراء خواهد شد.
2- چنانچه این موافقتنامه پیش از اول ژانویه 2006میلادی (11 دی ماه 1384 هجری شمسی)‌لازم الاجراء نشود‏، به طور موقت تا زمان لازم الاجراء شدن آن به مورد اجراء گذارده خواهد شد.
3- اجراء موقت این موافقتنامه راجع به تأمین مالی با لازم الاجراء شدن آن به پایان خواهد رسید.
4- موافقتنامه راجع به تأمین مالی برای الحاق کلیه طرفهای موافقتنامه اصولی مفتوح خواهد بود.
5- اسناد الحاق باید برای نگهداری نزد امین اسناد موضوع ماده (8) این موافقتنامه راجع به تأمین مالی تودیع شود.
6- برای هر کشوری که این موافقتنامه راجع به تأمین مالی را پس از تودیع چهارمین سند تنفیذ یا پذیرش نزد امین اسناد، تنفیذ کند یا بپذیرد یا به آن ملحق شود، موافقتنامه سی روز پس از تودیع سند تنفیذ‏، پذیرش یا الحاق آن لازم‌الاجراء خواهد شد.
7- این موافقتنامه راجع به تأمین مالی برای مدت اعتبار موافقتنامه اصولی معتبر خواهد بود.
این موافقتنامه در باکو‏، جمهوری آذربایجان، در تاریخ 21 آوریل 2005میلادی (اول اردیبهشت 1384 هجری ‌شمسی) در یک نسخه اصلی به زبانهای انگلیسی و روسی تنظیم گردید که هردو از اعتبار یکسان برخوردارند.
از طرف جمهوری آذربایجان ‎از طرف جمهوری مولداوی از طرف جمهوری بلغارستان ‎از طرف رومانی
از طرف گرجستان ‎ ‎از طرف جمهوری تاجیکستان از طرف جمهوری قزاقستان ‎از طرف جمهوری ترکیه
حق شرط گرجستان نسبت به موافقتنامه راجع به تأمین مالی مشترک دبیرخانه دائمی کمیسیون بین دولتی
موافقتنامه اصولی بین دولتهای طرفهای موافقتنامه چندجانبه اصولی راجع به حمل و نقل بین المللی برای ایجاد دالان اروپا ـ قفقاز ـ آسیا برای گرجستان، متن بند(1) ماده (4) به قرار زیر خواهد بود:
«طرفها باید حق عضویت خود را به حساب دبیرخانه دائمی کمیسیون بین دولتی موافقتنامه اصولی نزد مقر واقع در باکو، جمهوری آذربایجان، برای سال مالی بعدی، تا 31 دسامبر(10دی ماه) سال‌جاری و حداکثر تا 30 ژوئن (9 تیر ماه) سال‌بعد انتقال دهند.»

تامار کووزیردزه
معاون وزیر توسعه اقتصادی گرجستان

‎قانون ‌فوق مشتمل بر ماده واحده منضم به متن موافقتنامه شامل مقدمه و شانزده ماده و چهار پیوست و موافقتنامه ضمیمه مشتمل بر نه ماده در جلسه علنی روز سه‌شنبه مورخ هفتم آبان‌ماه یکهزار و سیصد و هشتاد و هفت مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ 22/8/1387 به تأیید شورای نگهبان رسید.

علی لاریجانی
رئیس مجلس شورای اسلامی
جزئیات قانون

تاریخ تصویب :
1387/08/07
مرجع تصویب :
مصوبات مجلس شورا
تاریخ تصویب شورای نگهبان :
1387/08/22

قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به ضمائم (3) ، (4) و (6) کنوانسیون بین‌المللی جلوگیری از آلودگی ناشی از کشتیها

جناب آقای دکتر محمود احمدی نژاد
رئیس محترم جمهوری اسلامی ایران

عطف به نامه‌ شماره 169333/38798 مورخ 19/10/1386 در اجراء اصل یکصد و بیست و سوم (123) قانون اساسی جمهوری ‌اسلامی ‌ایران قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به ضمائم (3) ، (4) و (6) کنوانسیون بین‌المللی جلوگیری از آلودگی ناشی از کشتیها که با عنوان لایحه به مجلس‌شورای اسلامی تقدیم گردیده بود با تصویب در جلسه علنی روز یکشنبه مورخ 6/5/1387 و تأیید شورای محترم نگهبان به پیوست ابلاغ می‌گردد.

علی لاریجانی
رئیس مجلس شورای اسلامی

ماده واحده- به دولت جمهوری اسلامی ایران اجازه داده می‌شود به ضمائم (3) و (4) کنوانسیون بین‌المللی جلوگیری از آلودگی ناشی از کشتیها و پروتکل 1997 میلادی (1376 هجری شمسی) جهت اصلاح کنوانسیون یادشده (الحاق ضمیمه (6) به آن) به شرح پیوست ملحق شود و اسناد آن را نزد امین اسناد کنوانسیون مزبور تودیع نماید.

بسم‌الله الرحمن‌الرحیم

ضمیمه (3) مارپل 78/73 مقررات جلوگیری از آلودگی ناشی از حمل مواد مضر به صورت بسته‌بندی از طریق دریا

مقرره 1- کاربرد
1- به جز در مواردی که صریحاً طور دیگری پیش‌بینی شده باشد، مقررات این ضمیمه در مورد کلیه کشتیهایی که مواد مضر را به صورت بسته‌بندی حمل می‌کنند، اعمال می‌گردد.
(1. 1) از نظر این ضمیمه، «مواد مضر» موادی است که به‌عنوان آلوده‌کننده‌های دریایی در آئین‌نامه بین‌المللی کالاهای خطرناک دریایی مشخص شده است.
(2. 1) دستورالعمل‌های شناسایی مواد مضر به‌صورت بسته‌بندی در پیوست این ضمیمه آمده است.
(3. 1) از نظر این ضمیمه، «به صورت بسته‌بندی» به معنی اشکال نگهداری در جعبه به گونه¬ای است که در آئین‌نامه بین المللی کالاهای خطرناک دریایی برای مواد مضر تعریف شده است.
2- حمل مواد مضر ممنوع است، مگر مطابق با مقررات این ضمیمه.
3- به منظور تکمیل مقررات این ضمیمه، دولت هر عضو کنوانسیون باید شرح کامل الزامات بسته‌بندی، علامتگذاری، برچسب‌زنی، مستندسازی، بارچینی، محدودیتهای کمی و استثنائات مربوط به جلوگیری یا کاهش آلودگی محیط زیست دریایی توسط مواد مضر را منتشر نماید یا دستور نشر آن را بدهد.
4- از نظر این ضمیمه، با بسته‌های خالی که سابقاً جهت حمل مواد مضر به‌کار رفته است باید همانند خود مواد مضر رفتار شود، مگر این‌که احتیاطهای کافی به منظور حصول اطمینان از این‌که آنها حاوی پسماندی که برای محیط زیست‌دریایی مضر باشد نیست، صورت گرفته باشد.
5- الزامات این‌ضمیمه درخصوص‌انبارها و تجهیزات‌کشتی اعمال نمی‌گردد.

مقرره 2- بسته بندی
بسته‌ها باید باتوجه به محتویات خاص آنها به صورت مناسبی باشد تا موجب به حداقل رساندن خطرات محیط زیست دریایی گردد.

مقرره 3- علامتگذاری و برچسب زنی
1- بسته‌هایی که حاوی ماده‌ای مضر است باید با ذکر نام فنی صحیح آن ماده به صورت ماندگار علامتگذاری شود (نامهای تجاری نباید به تنهایی استفاده شود) و به‌علاوه، باید به‌نحوی به‌صورت ثابت علامتگذاری و برچسب‌زنی شود که نشان دهد ماده مزبور، «آلوده‌کننده دریایی» می‌باشد. مشخص سازی مزبور، باید در صورت امکان از طریق روشهای دیگر، به‌طور مثال با استفاده از شماره مربوطه سازمان ‌ملل تکمیل شود.
2- روش علامتگذاری صحیح نام فنی و الصاق برچسب روی بسته‌های محتوی ماده‌ای مضر باید به نحوی باشد که این اطلاعات روی بسته‌هایی که حداقل سه ماه در آب غوطه‌ور باقی می‌ماند، همچنان قابل شناسایی باشد. به هنگام علامتگذاری و برچسب‌زنی مناسب، باید به دوام مواد استفاده شده و سطح ظاهری بسته‌بندی توجه شود.
3- بسته‌های حاوی مواد مضر با میزان کم می‌تواند از الزامات علامتگذاری معاف شود.

مقرره 4 – مستندسازی
1- در کلیه اسناد مربوط به حمل مواد مضر از طریق دریا، هنگامی که این مواد نامگذاری می‌شود، نام صحیح فنی هر ماده باید استفاده شود (نامهای تجاری نباید به تنهایی استفاده شود) و به‌علاوه ماده مربوطه با اضافه کردن واژگان ” آلوده‌کننده دریایی” باید مشخص شود.
2- اسناد حمل با کشتی که توسط ارسال کننده کالا تهیه شده باید حاوی یا همراه یک گواهینامه یا اظهارنامه‌امضاء شده به این مضمون باشد که محموله عرضه شده جهت حمل، به طور مناسب بسته‌بندی، علامتگذاری، برچسب‌زنی یا حسب مورد پلاک خورده است، و در شرایط مناسب جهت حمل برای به حداقل رساندن میزان خطر برای محیط زیست دریایی، قراردارد.
3- هر کشتی حامل مواد مضر باید دارای لیست خاص یا فهرست باری باشد که نوع مواد مضر روی کشتی و محل آن را بیان کند. یک طرح تفصیلی بارچینی که بیان کننده مکان مواد مضر در کشتی باشد، می‌تواند به جای چنین لیست خاص یا فهرست باری مورد استفاده قرار گیرد. نسخه هایی از این اسناد نیز باید در خشکی توسط مالک کشتی یا نماینده وی تا زمانی که مواد مضر تخلیه نشده است، نگهداری شود. نسخه ای از یکی از این اسناد نیز باید قبل از عزیمت کشتی، در دسترس‌شخص یا ازمان‌ منتخب ‌مرجع ‌صالح ‌کشور صاحب‌ بندر قرار گیرد.
تفسیر 0. 1 را ملاحظه کنید.
4- در مواقعی که کشتی لیست خاص یا فهرست بار یا طرح تفصیلی بارچینی مورد نیاز جهت حمل کالاهای خطرناک طبق «کنوانسیون بین‌المللی ایمنی جان اشخاص در دریا 1974 میلادی (1353 هجری شمسی)، ( اصلاح شده)» را با خود دارد، اسناد مورد نیاز تحت این مقرره می‌تواند با اسناد کالاهای خطرناک کشتی ادغام شود. هنگامی که اسناد ادغام می‌شود، باید تفکیک روشنی بین کالاهای خطرناک و مواد مضر مشمول این ضمیمه به عمل آید.

مقرره 5- بارچینی
مواد مضر باید به نحو مناسب بارچینی و محافظت شود تا بدون به مخاطره انداختن ایمنی کشتی و اشخاص روی آن خطرات محیط زیست دریایی را به حداقل برساند.

مقرره 6- محدودیت‌های کمّی
ممکن است بنا به علل منطقی علمی و فنی، نیاز باشد که حمل مواد مضر خاصی ممنوع باشد یا در مورد مقداری که هر کشتی می تواند حمل کند، محدودیت ایجاد شود. در ایجاد این محدودیت کمّی، باید توجه لازم به اندازه، ساختار و تجهیزات کشتی و نیز بسته‌بندی و ماهیت ذاتی مواد مزبور معمول گردد.

مقرره 7- استثنائات
1- به آب انداختن مواد مضر به صورت بسته‌بندی، مگر در مواردی که به منظور حفظ ایمنی کشتی یا نجات جان اشخاص در دریا ضروری باشد، باید ممنوع گردد.
2- با رعایت مفاد این کنوانسیون، با توجه به خصوصیات فیزیکی، شیمیایی و بیولوژیکی مواد مضر باید اقدامات مقتضی جهت تنظیم ضوابط شست و شوی مواد مضر نشتی روی کشتی به عمل آید، مشروط بر این که مطابقت با چنین اقداماتی به ایمنی کشتی و اشخاص روی آن صدمه‌ای وارد ننماید.

مقرره 8- کنترل و بازرسی کشور صاحب بندر درخصوص الزامات اجرائی
1- یک کشتی در بندر عضو دیگر، زمانی که قرائن روشنی بر عدم آشنایی فرمانده یا خدمه با روشهای ضروری روی کشتی در ارتباط با جلوگیری از آلودگی توسط مواد مضر وجود داشته باشد، توسط مأمورین آن عضو که به طور مقتضی مجاز می باشند در رابطه با الزامات اجرائی، طبق این ضمیمه، مورد بازدید قرار می‌گیرد.
2- تحت شرایط مذکور در بند (1) این مقرره، عضو باید اقداماتی را به عمل آورد تا اطمینان حاصل کند که کشتی مزبور تا زمانی که شرایط آن مطابق با الزامات این ضمیمه فراهم نباشد، به دریا نرود.
3- روشهای مربوط به کنترل و بازرسی کشور صاحب بندر که در ماده (5) این کنوانسیون تجویز شده در مورد این مقرره نیز اعمال می‌گردد.
4- هیچ چیز در این مقرره نباید به نحوی تفسیر شود که حقوق و تکالیف عضوی که الزامات اجرائی مشخصاً مقرر شده در این کنوانسیون را کنترل می‌کند، محدود نماید.

پیوست ضمیمه 3
دستورالعمل شناسایی مواد مضر به صورت بسته‌بندی از نظر این ضمیمه، موادی که با یکی از معیارهای زیرشناخته شده باشد، مواد مضر می‌باشد:
تجمع زیستی، به میزان قابل ملاحظه و شناخته شده به عنوان تولید کننده خطر برای موجودات آبزی یا سلامتی انسان (درجه مضر بودن آن با علامت “+” در ستون A نشان داده شده است)؛ یا تجمع زیستی همراه با خطر برای ارگانیزمهای آبی یا سلامتی انسان که دارای درجه نگهداری کوتاه مدت به مدت یک هفته یا کمتر است (درجه مضر بودن آن در ستون A با حرف Z نشان داده شده است)؛ یا مواد بسیار سمّی جهت زندگی آبزیان که یک میلی‌گرم در لیتر آن در عرض 96 ساعت کمتر از یک ppm تعیین شده است (با درجه خطر 4 در ستون B نشان داده شده است.)

ضمیمه 4 مارپل
مقررات جلوگیری از آلودگی ناشی از فاضلاب کشتیها

فصل 1- کلیات

مقرره 1- تعاریف
از نظر این ضمیمه:
1- «کشتی جدید» یعنی کشتی که :
(1) برای آن قرارداد ساخت تهیه شده یا در صورت نبودن قرارداد ساخت، در تاریخ لازم الاجراء شدن این ضمیمه یا بعد از آن، تیر حمال آن بنا نهاده شده باشد یا در مرحله مشابهی از ساخت باشد؛ یا
2) تحویل آن سه سال پس از تاریخ لازم الاجراء شدن این ضمیمه یا بعد از آن باشد.
2- «کشتی موجود» یعنی کشتی که کشتی جدید نیست.
3- «فاضلاب» یعنی :
(1) گنداب یا دیگر فضولات ناشی از هر نوع توالت و آبریزگاه؛
(2) گنداب ناشی از قسمت‌های بهداشتی (داروخانه، درمانگاه و غیره) از طریق دستشویی‌ها، وان‌های شست و شو، و راه‌آبهای واقع در چنین مکانهایی؛
(3) گنداب ناشی از فضاهای نگهداری حیوانات زنده؛ یا
(4) دیگر آبهای زائد وقتی که با گنداب‌های تعریف شده در بالا مخلوط می‌شود.
4- «مخزن نگهداری فاضلاب» یعنی مخزنی که برای جمع‌آوری و نگهداری فاضلاب استفاده می‌شود.
5- «نزدیکترین خشکی». اصطلاح «از نزدیکترین خشکی» یعنی از خط مبدئی که از آن، دریای سرزمینی قلمروی مورد بحث مطابق با حقوق بین‌الملل ایجاد می‌شود، به جز در مواقعی که، از نظر این کنوانسیون، «از نزدیکترین خشکی» خارج از ساحل شمال شرقی استرالیا یعنی خطی که از نقطه‌ای روی ساحل استرالیا کشیده می‌شود به :
عرض جغرافیایی ?00 ?11 جنوبی، طول جغرافیایی ?08 ?142 شرقی به نقطه‌ای به عرض جغرافیایی ?35 ?10 جنوبی، طول جغرافیایی ?55 ?141 شرقی سپس به نقطه‌ای به عرض جغرافیایی ?00 ?10 جنوبی، طول جغرافیایی ?00 ?142 شرقی سپس به نقطه‌ای به عرض جغرافیایی ?10 ?9 جنوبی، طول جغرافیایی ?52 ?143 شرقی سپس به نقطه‌ای به عرض جغرافیایی ?00 ?9 جنوبی، طول جغرافیایی
?30 ?144 شرقی سپس به نقطه‌ای به عرض جغرافیایی ?41 ?10 جنوبی، طول جغرافیایی
?00 ?145 شرقی سپس به نقطه‌ای به عرض جغرافیایی ?00 ?13 جنوبی، طول جغرافیایی
?00 ?145 شرقی سپس به نقطه‌ای به عرض جغرافیایی ?00 ?15 جنوبی، طول جغرافیایی
?00 ?146 شرقی سپس به نقطه‌ای به عرض جغرافیایی ?30 ?17 جنوبی، طول جغرافیایی
?00 ?147 شرقی سپس به نقطه‌ای به عرض جغرافیایی ?00 ?21 جنوبی، طول جغرافیایی
?55 ?152 شرقی سپس به نقطه‌ای به عرض جغرافیایی ?30 ?24 جنوبی ، طول جغرافیایی
?00 ?154 شرقی سپس به نقطه‌ای روی ساحل استرالیا به عرض جغرافیایی ?42 ?24 جنوبی، طول جغرافیایی ?15 ?153 شرقی.
6- «سفر بین المللی» یعنی سفر از کشوری که این کنوانسیون در آنجا اعمال می‌شود به بندری خارج از چنین کشوری، یا برعکس.
7- «شخص» یعنی یکی از اعضای خدمه کشتی یا مسافرین
8- «تاریخ سالگرد» یعنی روز و ماه هر سال که با تاریخ انقضاء گواهینامه بین‌المللی جلوگیری از آلودگی ناشی از فاضلاب کشتی منطبق است.

مقرره 2- کاربرد
1- مفاد این ضمیمه در مورد کشتیهای زیر که در سفر بین المللی فعالیت می کنند اعمال خواهد شد:
(1) کشتیهای جدید با ظرفیت ناخالص 400 تن و بیشتر؛ و
(2) کشتیهای جدید با ظرفیت ناخالص کمتر از 400 تن که دارای مجوز حمل بیش از 15 شخص هستند؛ و
(3) کشتیهای موجود با ظرفیت ناخالص 400 تن و بیشتر، پنج سال پس از تاریخ لازم الاجراء شدن این ضمیمه؛ و
(4) کشتیهای موجود با ظرفیت ناخالص کمتر از 400 تن که دارای مجوز حمل بیش از 15 شخص هستند، پنج سال پس از لازم الاجراء شدن این ضمیمه.
2- دستگاه اجرائی باید اطمینان حاصل نماید که کشتیهای موجود، که طبق جزءهای (3) و (4) بند (1) این مقرره، تیرهای حمال آنها گذاشته شده یا در مرحله مشابهی از ساخت قبل‌از 2 اکتبر 1983میلادی (10/7/1362 هجری شمسی) هستند حتی‌الامکان به نحوی تجهیز شده‌اند که فاضلاب را مطابق با الزامات مقرره (11) این ضمیمه تخلیه کنند.

مقرره 3- استثنائات
1- مقرره (11) این ضمیمه در موارد زیر اعمال نمی شود:
(1) هنگامی‌که تخلیه فاضلاب یک کشتی به منظور حفظ ایمنی کشتی و افراد روی آن یا نجات جان افراد در دریا لازم است؛ یا
(2) تخلیه فاضلاب‌ناشی از هرگونه آسیب به کشتی یا تجهیزات آن، چنانچه کلیه احتیاطهای منطقی قبل و بعد از وقوع آسیب جهت جلوگیری یا کاهش تخلیه به عمل آمده باشد.

فصل 2- بازرسیها و صدور گواهینامه

مقرره 4- بازرسیها
1- هر کشتی که طبق مقرره (2) ملزم به رعایت مفاد این ضمیمه می‌باشد مشمول بازرسیهای مشخص شده در زیر خواهد بود:
(1) یک بازرسی اولیه، قبل از این‌که کشتی به خدمت گرفته شود یا قبل از این‌که گواهینامه مورد لزوم به موجب مقرره (5) این ضمیمه برای اولین بار برای آن صادر شود، که این بازرسی در بردارنده بازرسی کامل ساختمان، تجهیزات، سیستمها، ابزار، چیدمان و مواد کشتی تا حدی که کشتی مذکور تحت پوشـش این ضیمه است، می باشد. این بازرسی به نحوی خواهد بود که اطمینان حاصل شود ساختمان، تجهیزات، سیستمها، ابزار، چیدمان و مواد کاملاً مطابق با الزامات قابل اعمال این ضمیمه است.
(2) یک بازرسی مجدد در فواصل مشخص شده توسط دستگاه اجرائی که از پنج سال تجاوز نکند، مگر در موردی که جزءهای (2)، (5)، (6) یا (7) بند (1) مقرره (8) این ضمیمه قابل اعمال است. بازرسی مجدد باید به نحوی باشد که اطمینان حاصل شود ساختمان، تجهیزات، سیستمها، ابزار، چیدمانها و مواد کاملاً منطبق با الزامات قابل اعمال این ضمیمه است.
(3) یک بازرسی اضافه، خواه به صورت کلی یا جزئی، حسب شرایط، باید بعد از تعمیر ناشی از بازرسیهای فنی مذکور در بند (4) این مقرره یا هر زمان که تعمیرات یا نوسازیهای مهمی اعمال شده باشد، انجام شود.

بازرسی باید به نحوی باشد که اطمینان حاصل شود تعمیرات یا نوسازیهای ضروری به نحو مؤثری صورت پذیرفته، و این که مواد و نحوه انجام چنین تعمیرات یا نوسازیهایی در تمام جنبه ها رضایت بخش است و این که کشتی مزبور در تمام جنبه ها منطبق با الزامات این ضمیمه است.
2- دستگاه اجرائی باید اقدامات مناسب را برای کشتیهایی که مشمول مفاد بند (1) این مقرره قرار نمی‌گیرد به عمل آورد تا اطمینان حاصل نماید که مفاد قابل اعمال این ضمیمه رعایت می‌شود.
3- بازرسیهای کشتی ها تا جایی که مربوط به اجراء مفاد این ضمیمه می‌شود، باید توسط مأمورین دستگاه اجرائی انجام شود. با این وجود، دستگاه اجرائی می‌تواند بازرسیها را به بازرسین منتخب جهت انجام این کار یا سازمانهایی که خود آن کشور آنها را به رسمیت می شناسد، محول نماید.
4- دستگاه اجرائی انتخاب کننده بازرسها یا به رسمیت شناسنده سازمانهایی که بازرسیهای مقرر در بند (3) این مقرره را انجام می‌دهند، باید حداقل به هر بازرس منتخب یا سازمان به رسمیت شناخته شده، اختیار دهد که:
(1) بتواند تعمیراتی در مورد کشتی را الزام نماید؛ و (2) اگر مقامات ذی صلاح کشور صاحب بندر درخواست کردند بتواند بازرسی را انجام دهد. دستگاه اجرائی باید مسؤولیتها و شرایط خاص اختیار تفویض شده به بازرسین منتخب یا سازمانهای به رسمیت شناخته شده را به منظور انتشار در بین اعضای این کنوانسیون جهت
اطلاع مأمورانشان، به سازمان اطلاع دهد.
5- هنگامی که یک بازرس منتخب یا سازمان به رسمیت شناخته شده تشخیص می دهد که شرایط کشتی یا تجهیزات آن به طور اساسی با مشخصات گواهینامه مطابقت ندارد یا به صورتی است که کشتی برای رفتن به دریا بدون ایجاد یک تهدید نامعقول صدمه به محیط زیست دریایی، تناسب ندارد، چنین بازرس یا سازمانی باید فوراً اطمینان حاصل نماید که اقدام اصلاحی اتخاذ می شود و باید به نحو مقتضی به دستگاه اجرائی اطلاع دهد. اگر
چنین اقدام اصلاحی اتخاذ نشود، گواهینامه باید پس گرفته شود و به دستگاه اجرائی سریعاً اطلاع داده شود و اگر کشتی در بندر عضو دیگری قرار دارد، باید به مقامات ذی‌صلاح کشور بندری نیز سریعاً اطلاع داده شود. وقتی یک مأمور دستگاه اجرائی، یک بازرس منتخب یا سازمان به رسمیت شناخته شده به مقامات ذی‌صلاح کشور بندری اطلاع دادند، دولت کشور بندری مربوط، باید به این مأمور، بازرس یا سازمان به رسمیت شناخته شده هر گونه کمک لازم جهت انجام تعهدات خود به موجب این مقرره را ارائه نماید. در صورت امکان، دولت کشور بندری مربوط باید چنان اقداماتی را به عمل آورد که تضمین نماید کشتی حرکت نمی کند مگر این که بتواند به منظور رسیدن به نزدیکترین تعمیرگاه مناسب در دسترس، بدون ایجاد تهدید نامعقول به محیط زیست دریایی، به حرکت خود در دریا ادامه دهد یا بندر را ترک کند.
6- در هر مورد، دستگاه اجرائی مربوط باید کامل بودن و کفایت بازرسی را کاملاً تضمین نماید و متعهد است که از ترتیبات لازم جهت انجام این وظیفه، اطمینان حاصل نماید.
7- شرایط کشتی و تجهیزات آن، باید به نحوی نگهداری شود که با مفاد این کنوانسیون مطابقت داشته باشد تا اطمینان حاصل شود که کشتی از تمامی جهات بدون این که تهدید نامعقول صدمه به محیط زیست دریایی اشته باشد برای رفتن به دریا، مناسب باقی میماند.
8- پس از این‌که بازرسی کشتی طبق بند (1) تکمیل شده باشد نباید هیچ تغییری در ساختمان، تجهیزات، سیستمها، ابزار، چیدمان یا موادی که تحت بازرسی قرار گرفته، بدون اجازه دستگاه اجرائی صورت پذیرد، به‌استثناء تعویض مستقیم چنین تجهیزات یا قطعاتی.
9- هر زمان که سانحه ای برای کشتی رخ می دهد یا نقصی پیدا می شود که به طور اساسی بر تمامیت کشتی یا کفایت یا کامل بودن تجهیزات آن که مشمول این ضمیمه است، تأثیر می گذارد، فرمانده یا مالک کشتی باید در اولین فرصت، به دستگاه اجرائی، سازمان به رسمیت شناخته شده یا بازرس منتخب مسؤول صدور گواهینامه مربوط گزارش دهد و آنها نیز تحقیقاتی را آغاز خواهند کرد تا مشخص کنند آیا بازرسی به نحو مذکور در بند(1) این مقرره ضروری است یا خیر.
اگر کشتی در بندر عضو دیگری باشد، فرمانده یا مالک باید فوراً به مقامات ذی صلاح کشور بندری نیز گزارش نماید و بازرس منتخب یا سازمان شناخته شده باید تأیید نماید که چنین گزارشی ارائه شده است.

مقرره 5- صدور یا تأیید گواهینامه با پشت نویسی
1- گواهینامه بین المللی پیشگیری از آلودگی ناشی از فاضلاب، باید پس از بازرسی اولیه یا مجدد مطابق با مفاد مقرره (4) این ضمیمه، برای هر کشتی که در سفر به بنادر یا پایانه‌های فراساحلی تحت صلاحیت اعضای دیگر کنوانسیون فعالیت دارد، صادر شود. در مورد کشتیهای موجود این الزامات باید پنج سال پس از تاریخ لازم الاجراء
شدن این ضمیمه، اعمال شود.
2- چنین گواهینامه ای باید توسط دستگاه اجرائی یا هر شخص یا سازمان مجاز از طرف آن صادر یا با پشت نویسی تأیید شود. در هر حالت، دستگاه اجرائی، مسؤولیت کامل گواهینامه را به‌عهده می‌گیرد.

مقرره 6- صدور یا تأیید گواهینامه با پشت نویسی توسط دولت دیگر
1- دولت یک عضو کنوانسیون، بنا به درخواست دستگاه اجرائی، می‌تواند موجب بازرسی کشتی شود و چنانچه متقاعد به مطابقت با مفاد کنوانسیون شد، باید گواهینامه بین‌‌المللی پیشگیری از آلودگی ناشی از فاضلاب کشتی را صادر کند یا اجازه صدور آن را بدهد و در صورت اقتضاء، گواهینامه موجود بر روی کشتی را در انطباق با این ضمیمه با پشت نویسی، تأیید یا اجازه تأیید آن را بدهد.
2- یک نسخه از گواهینامه و یک نسخه از گزارش بازرسی باید هر چه سریعتر برای دستگاه اجرائی درخواست کننده بازرسی ارسال شود.
3- گواهینامه‌ای که به این صورت صادر می شود باید حاوی عبارتی با این اثر باشد که گواهینامه بنا به درخواست دستگاه اجرائی صادر شده است و دارای ارزش مشابه است و مانند گواهینامه صادر شده به موجب مقرره (5) این ضمیمه، شناخته می‌شود.
4- هیچ گواهینامه بین‌المللی پیشگیری از آلودگی ناشی از فاضلاب، برای کشتی که محق به برافراشتن پرچم کشور غیرعضو می باشد، صادر نخواهد شد.

مقرره 7- شکل گواهینامه
گواهینامه بین المللی پیشگیری از آلودگی ناشی از فاضلاب باید به شکل نمونه مندرج در پیوست این ضمیمه باشد و حداقل به زبان انگلیسی، فرانسوی یا اسپانیایی تهیه شود. اگر زبان رسمی کشور صادر کننده هم استفاده شود، این زبان، در صورت بروز اختلاف یا مغایرت، ارجح می باشد.

مقرره 8- مدت و اعتبار گواهینامه
1- گواهینامه بین المللی پیشگیری از آلودگی ناشی از فاضلاب کشتی باید برای مدت مشخص شده توسط دستگاه اجرائی که نباید از پنج سال تجاوز نماید، صادر شود.
1. 2- صرف نظر از الزامات بند (1) این مقرره، هنگامی که بازرسی مجدد، ظرف سه ماه قبل از تاریخ انقضاء گواهینامه موجود کامل می شود، گواهینامه جدید باید از تاریخ اتمام بازرسی مجدد تا تاریخی که بیش از پنج سال از تاریخ انقضاء گواهینامه موجود نخواهد بود، معتبر باشد.
2. 2- هنگامی که بازرسی مجدد پس از تاریخ انقضاء گواهینامه موجود کامل می‌شود، باید گواهینامه جدید از تاریخ اتمام بازرسی مجدد تا تاریخی که بیش از پنج سال از تاریخ انقضاء گواهینامه موجود نخواهد بود، معتبر باشد.
3. 2- هنگامی که بازرسی مجدد بیش از سه ماه قبل از تاریخ انقضاء گواهینامه موجود کامل می شود، گواهینامه جدید، باید از تاریخ اتمام بازرسی مجدد تا تاریخی که بیش از پنج سال از تاریخ اتمام بازرسی مجدد نخواهد بود، معتبر باشد.
3- چنانچه گواهینامه‌ای برای مدت کمتر از پنج سال صادر شود، دستگاه اجرائی می تواند اعتبار گواهینامه را تا پس از تاریخ انقضاء گواهینامه که حداکثر زمان آن در بند(1) مشخص شده، تمدید نماید.
4- اگر پس از تمام شدن بازرسی مجدد، نتوان گواهینامه جدیدی برای کشتی قبل از تاریخ انقضاء گواهینامه موجود صادر کرد، شخص یا سازمان مجاز توسط دستگاه اجرائی می تواند گواهینامه موجود را با پشت نویسی تأیید کند و چنین گواهینامه ای باید برای مدت بیشتری که نباید از پنج ماه از تاریخ انقضاء تجاوز کند، معتبر تلقی شود.
5- اگر یک کشتی در زمان انقضاء گواهینامه، در بندری که باید مورد بازرسی قرار بگیرد، نباشد، دستگاه اجرائی می تواند مدت اعتبار گواهینامه را تمدید نماید، اما این تمدید فقط به این منظور صورت می‌گیرد که کشتی اجازه ادامه سفر به بندری را که قرار است تحت بازرسی قرار بگیرد، داشته باشد، و تنها در مواردی صورت می‌گیرد که به نظر می‌رسد مناسب و معقول است که این‌گونه عمل شود. نباید هیچ گواهینامه ای برای
مدتی بیش از سه ماه تمدید شود و کشتی‌ای که چنین تمدیدی به آن اعطاء می‌شود نباید هنگامی که به بندری که باید مورد بازرسی قرار بگیرد، می رسد با اتکاء به چنین تمدیدی بندر را بدون داشتن گواهینامه جدید ترک بنماید. وقتی که بازرسی مجدد کامل می‌شود، گواهینامه جدید تا تاریخی معتبر خواهد بود که بیش از پنج سال از تاریخ انقضاء گواهینامه موجود قبل از تمدید اعطاء شده، نباشد.
6- گواهینامه صادره برای کشتی که به سفرهای کوتاه مشغول است و طبق مفاد پیش گفته در این مقرره تمدید نشده است، می تواند توسط دستگاه اجرائی با اعطاء یک مهلت حداکثر یک ماهه از تاریخ انقضاء موجود در آن تمدید شود. هنگامی که بازرسی مجدد کامل می گردد، باید گواهینامه جدید تا تاریخی که بیش از پنج سال از تاریخ انقضاء گواهینامه موجود قبل از تمدید اعطاء شده نخواهد بود، معتبر باشد.
7- در اوضاع و احوال خاصی که توسط دستگاه اجرائی تعیین می گردد، گواهینامه جدید نیازی به تاریخ گذاری از تاریخ انقضاء گواهینامه موجود طبق جزء (2) بند (2) و بند (5) یا (6) از این مقرره ندارد. در این اوضاع و احوال خاص، باید گواهینامه جدید تا تاریخی که بیش از پنج سال از تاریخ اتمام بازرسی مجدد نخواهد بود، معتبر باشد.
8- گواهینامه صادره به موجب مقرره (5) یا (6) این ضمیمه، در صورت وجود یکی از شرایط زیر از درجه اعتبار ساقط خواهد شد:
(1) اگر بازرسیهای مربوطه در مدتی که به موجب بند (1) مقرره (4) مشخص شده کامل نشده باشد، یا
(2) در صورت انتقال کشتی به پرچم کشور دیگر. یک گواهینامه جدید فقط وقتی صادر می گردد که دولت صادر کننده گواهینامه جدید کاملاً از تطابق کشتی با الزامات بندهای (7) و (8) مقرره (4) این ضمیمه رضایت حاصل نماید. در صورت انتقال میان اعضاء، عضوی که قبلاً کشتی حق برافراشتن پرچم آن را داشته، در صورتی که در طی سه‌ماه پس از انتقال از آن درخواست گردد، باید هر چه زودتر نسخه‌هایی از گواهینامه که کشتی قبل از انتقال با خود داشته و در صورت موجود بودن، نسخه‌هایی از گزارشهای‌مربوطه بازرسی‌را به آن دستگاه اجرائی، منتقل نماید.

فصل 3- تجهیزات و کنترل تخلیه

مقرره 9- سیستمهای فاضلاب
1- هر کشتی که برطبق مقرره (2)، ملزم به رعایت مفاد این ضمیمه می‌باشد، باید به یکی از سیستمهای فاضلاب که در زیر آمده، تجهیز شود:
(1) سیستم فاضلاب از نوعی که مورد تأیید دستگاه اجرائی است با در نظر گرفتن استانداردها و روشهای آزمایش که توسط سازمان تدوین شده است، یا
(2) سیستم ضدعفونی و خردکنندگی فاضلاب مورد تأیید دستگاه اجرائی. هنگامی که کشتی در کمتر از سه مایل دریایی از نزدیکترین خشکی قرار دارد، چنین سیستمی باید با امکاناتی جهت تأمین رضایت دستگاه اجرائی، برای ذخیره موقتی فاضلاب، تجهیز شده باشد، یا
(3) یک مخزن نگهداری با ظرفیت مورد رضایت دستگاه اجرائی، برای نگهداری کل فاضلاب، با در نظر گرفتن کاربری کشتی، تعداد اشخاص روی کشتی و سایر عوامل مرتبط. مخزن نگهداری باید با تأمین رضایت دستگاه اجرائی، ساخته شود و وسایلی برای اندازه گیری چشمی میزان محتوای مخزن داشته باشد.

مقرره 10- اتصالات استاندارد تخلیه
1- جهت متصل نمودن لوله‌های تسهیلات دریافت به لوله‌های تخلیه کشتی، هر دو لوله باید مطابق جدول زیر دارای اتصالات استاندارد تخلیه باشد.

ابعاد استاندارد لوله‌های مربوط به اتصالات تخلیه

مشخصات ابعاد
قطر خارجی 210 میلی متر
قطر داخلی مطابق با قطر خارجی لوله
قطر محیطی پیچ 170 میلی متر
سوراخ‌های تسمه فلزی چهار سوراخ به قطر 18 میلی متر به فاصله‌های مساوی که روی پیچ با قطر اشاره شده در بالا قرار می‌گیرد و روی سطح خارجی تسمه فلزی سوراخ می‌شود. عرض سوراخها 18 میلی متر خواهد بود.
ضخامت تسمه فلزی 16 میلی مترپیچ‌ها و مهره‌ها:
تعداد و قطر 4 عدد، هر کدام 16 میلی متر قطر و طول مناسب تسمه‌های فلزی طوری طراحی می‌شود که لوله‌های با قطر داخلی حداکثر 100 میلی‌متر را بتواند بپذیرد و باید از جنس فلز یا دیگر مواد مشابه که دارای سطح صاف است، باشد. این تسمه‌های فلزی همراه با واشر (درزگیر) مناسب آن، باید بتواند فشار kpa 600 را تحمل کند.
برای کشتیهای با عمق قالبی 5 متر و کمتر، قطر داخلی اتصال تخلیه می‌تواند 38 میلی متر باشد.
2- در مورد کشتیهایی که برای تجارتهای مشخصی اختصاص یافته اند نظیر کشتیهای مسافری که در مسیر خاصی تردد می کنند، به عنوان روش جایگزین، لوله تخلیه فاضلاب کشتی می تواند با اتصالات تخلیه ای مورد قبول دستگاه اجرائی، نظیر قطعات اتصالی سریع جهت ارتباط، متناسب شود.

مقرره 11- تخلیه فاضلاب
1- با رعایت مفاد مقرره (3) این ضمیمه، تخلیه فاضلاب به دریا ممنوع است، مگر وقتی که:
(1) کشتی فاضلاب‌های خرد شده و گندزدایی شده را با استفاده از سیستم مورد تأیید دستگاه اجرائی مطابق با جزء (2) بند (1) مقرره (9) در فاصله بیش از سه مایل دریایی از نزدیکترین خشکی تخلیه ‌کند، یا فاضلاب خرد و گندزدایی نشده را در فاصله بیش از دوازده مایلی از نزدیکترین خشکی تخلیه ‌نماید، مشروط بر این که در هر صورت، فاضلاب‌های موجود در مخازن نگهداری نباید به‌صورت یکجا دفع شود بلکه هنگامی که کشتی در حال پیشروی و حرکت با سرعت کمتر از چهار گره دریایی است، به صورت ملایم باید تخلیه شود.

میزان تخلیه باید توسط دستگاه اجرائی براساس استانداردهای تهیه شده توسط سازمان تأیید شود، یا
(2) کشتی دارای وسایل مصوب برای تصفیه فاضلاب باشد که توسط دستگاه اجرائی تصویب شده تا الزامات اجرائی مورد اشاره در جزء (2) بند (1) مقرره (9) این ضمیمه را برآورده کند، و
(1-2) نتایج آزمایش مربوط به وسایل تصفیه فاضلاب در گواهینامه بین‌المللی جلوگیری از آلودگی ناشی از فاضلاب کشتی‌ها قید شده باشد، و
(2-2) به‌علاوه، فاضلاب مربوطه نباید در آبهای اطراف، مواد جامد شناور قابل رؤیت به‌جا گذارد و نباید موجب تغییر رنگ آبهای اطراف خود شود.
2- مفاد بند (1) راجع به کشتیهای مورد بهره برداری در آبهای تحت صلاحیت یک کشور و کشتیهای عبوری سایر دولتها تا زمانی که در این آبها هستند و فاضلاب خود را مطابق الزامات وضع شده چنین کشوری که دارای سختگیری کمتری جهت تخلیه فاضلاب می‌باشد دفع می‌نمایند، اعمال نمی شود.
3- هنگامی که فاضلاب با مواد زائد یا آبهای زائدی که تحت پوشش سایر ضمائم مارپل 78 /73 هستند مخلوط باشد، الزامات آن ضمائم به اضافه الزامات این ضمیمه باید رعایت شود.

فصل 4 – تسهیلات دریافت

مقرره 12- تسهیلات دریافت مواد زائد
1- دولت هر عضو کنوانسیون که کشتیهای بهره برداری کننده در آبهای تحت صلاحیت‌خود و کشتیهای عبوری در هنگام حضور آنها در آبهای آن کشور را ملزم می‌کند که منطبق با الزامات بند (1) مقرره (11) باشند، تعهد می کند که از تأمین تسهیلات کافی برای جوابگویی به نیازهای کشتیهایی که از این تسهیلات استفاده می‌کنند، در بنادر و پایانه‌های دریافت فاضلاب، بدون این که موجب تأخیر کشتیها شود، اطمینان حاصل کند.
2- دولت هر عضو کنوانسیون، به منظور انتقال به دولتهای متعاهد مربوط، باید سازمان را از تمام مواردی که ادعا می شود تسهیلات ایجاد شده به موجب این مقرره، کافی نیست، مطلع نماید.

پیوست ضمیمه 4
شکل گواهینامه بین المللی جلوگیری از آلودگی ناشی از فاضلاب گواهینامه بین‌المللی جلوگیری از آلودگی ناشی از فاضلاب صادر شده براسا‌س‌ مفاد کنوانسیون‌ بین‌المللی جلوگیری از آلودگی ناشی از کشتیها، 1973میلادی (1352هجری‌شمسی)، به نحوی که توسط پروتکل 1978میلادی (1356هجری‌شمسی) مربوط تغییر یافته، به نحو اصلاح شده (از این پس به عنوان «کنوانسیون» از آن یاد شود) تحت مسؤولیت دولت ……………
(عنوان کامل کشور)
توسط
………………………………………………………………………………………………..
(عنوان کامل شخص ذی صلاح یا سازمان مجاز شناخته شده به موجب مفاد کنوانسیون)
مشخصات کشتی
نام کشتی:
……………………………………………………………………………………………
شماره یا حروف مشخصه:
……………………………………………………………………
بندر ثبت:
…………………………………………………………………………………………….
ظرفیت ناخالص:
………………………………………………………………………………….
تعداد اشخاصی که کشتی مجاز به حمل است
………………………………………..

شماره سازمان بین المللی دریانوردی
……………………………………………………
کشتی جدید/ موجود
…………………………………………………………………………
تاریخی که در آن تیر حمال کشتی گذاشته شده یا کشتی در مرحله مشابهی از ساخت می‌باشد یا در صورت امکان، تاریخی که در آن کار برای تبدیل یا تغییر یا تعدیل عمده ساختار کشتی آغاز شده است……………………….

گواهی می‌شود که :
1- کشتی دارای سیستم تصفیه فاضلاب/ خرد کننده / مخزن نگهداری و لوله تخلیه مطابق با مقرره‌های (9 و10)ضمیمه(4) کنوانسیون به‌شرح‌ زیر می‌باشد.
(1-1) مشخصات سیستم تصفیه فاضلاب:
نوع سیستم تصفیه فاضلاب:
………………………………………………….
نام سازنده:
…………………………………………………………………………..
سیستم تصفیه فاضلاب که به منظور رعایت استانداردهای گنداب رو به نحو مقرر در قطعنامه MEPC.2(VI) در رابطه با فاضلاب به تأیید دستگاه اجرائی رسیده است ……………………………..
(2-1) مشخصات دستگاه خرد کننده:
نوع خرد کننده:
…………………………………………………………………………………..
نام سازنده:
………………………………………………………………………………………….
استاندارد فاضلاب پس از گندزدایی:
…………………………………………………….
(3-1) مشخصات مخزن نگهداری:
ظرفیت کلی مخزن نگهداری: ……………………………….. متر مکعب
محل استقرار :
…………………………………………………………………………………….
(4-1) یک لوله جهت تخلیه فاضلاب به تسهیلات دریافت مواد زائد، مجهز به اتصالات ساحلی استاندارد.
2- کشتی مطابق با مقرره (4) ضمیمه (4) کنوانسیون بازرسی شده است.
3- بازرسی نشان می دهد که ساختار، تجهیزات، سیستمها، قطعات، ابزار و مواد کشتی و شرایط آن از تمام جوانب رضایت بخش است و کشتی منطبق با الزامات قابل اعمال ضمیمه (4) کنوانسیون می باشد.

این گواهینامه تا تاریخ …………………………. منوط به بازرسیهای منطبق با مقرره (4) ضمیمه (4) کنوانسیون، معتبر است.
تاریخ پایان بازرسی که بر مبنای آن، این گواهینامه صادر شده است ……………………………………….. (روز/
ماه/سال)
صادره در
…………………………………………………………………………………………..?
(محل صدور گواهینامه)
(روز/ماه/سال) …………………..
……………………………………………..
(تاریخ صدور) (امضاء مقام مجاز صادرکننده گواهینامه)

(مهر یا علامت مقام مجاز، حسب مورد)

پشت نویسی برای تمدید گواهینامه اگر برای کمتر از پنج سال معتبر باشد، در صورت اعمال بند (3) مقرره (8) کشتی منطبق با مقررات مرتبط کنوانسیون است و این گواهینامه طبق بند (3) مقرره (8) ضمیمه (4) کنوانسیون به عنوان گواهینامه معتبر تا تاریخ ……………………. (روز/ماه/سال) پذیرفته می شود.
امضاء …………………………………..
(امضای مأمور مجاز)
مکان …………………………………..
تاریخ (روز/ماه/سال) ………………

(مهر یا علامت مقام مجاز، حسب مورد)

پشت‌نویسی گواهینامه، در صورت اتمام بازرسی مجدد و اعمال بند (4) مقرره (8) کشتی منطبق با مقررات مرتبط کنوانسیون است و این گواهینامه طبق بند (4) مقرره (8) ضمیمه (4) کنوانسیون به عنوان گواهینامه معتبر تا تاریخ ……………………………. (روز/ماه/سال) پذیرفته می‌شود.
امضاء …………………………………..
(امضای مأمور مجاز)
مکان …………………………………..
تاریخ (روز/ماه/سال) ………………
(مهر یا علامت مقام مجاز، حسب مورد)

پشت نویسی برای تمدید اعتبار گواهینامه تا زمان رسیدن کشتی به بندر بازرسی یا برای مهلتی که کشتی به بندر بازرسی رسیده یا درصورت اعمال بند (5) یا (6) مقرره (8) این گواهینامه طبق بندهای (5) یا (6) مقرره (8) ضمیمه (4) کنوانسیون به عنوان گواهینامه معتبر تا تاریخ …………. (روز/ماه/سال) پذیرفته می شود.
امضاء …………………………………..
(امضای مأمور مجاز)
مکان …………………………………..
تاریخ (روز/ماه/سال) ………………
(مهر یا علامت مقام مجاز حسب مورد)

پروتکل 1997 میلادی (1376 هجری شمسی) جهت اصلاح کنوانسیون بین المللی جلوگیری از آلودگی ناشی از کشتیها، 1973 میلادی (1352 هجری شمسی)، به گونه ای که توسط پروتکل مورخ 17 فوریه 1978میلادی (28/11/1356هجری شمسی) اصلاح شده است
اعضای این پروتکل، که عضو پروتکل1978میلادی (1356هجری‌شمسی) مربوط به کنوانسیون‌ بین‌المللی جلوگیری ‌از آلودگی ‌ناشی ‌از کشتیها، 1973میلادی (1352هجری‌شمسی) می‌باشند، با تشخیص نیاز به جلوگیری و کنترل آلودگی هوا ناشی از کشتیها، با یادآوری اصل (15) بیانیه ریو درخصوص محیط زیست و توسعه که خواستار اتخاذ رویکرد احتیاطی می باشد، با توجه به این‌که این هدف، با انعقاد پروتکل 1997میلادی
(1376هجری‌شمسی) جهت اصلاح کنوانسیون بین المللی جلوگیری از آلودگی ناشی از کشتیها 1973میلادی (1352هجری‌شمسی)، به گونه ای که توسط پروتکل 1978میلادی (1356هجری‌شمسی) اصلاح شده، به بهترین وجهی حاصل می‌شود، به شرح زیر توافق نموده‌اند:

ماده 1- سندی که اصلاح می‌شود سندی که این پروتکل آن را اصلاح می‌کند، کنوانسیون
بین المللی جلوگیری از آلودگی ناشی از کشتیها 1973میلادی (1352هجری‌شمسی) به
گونه¬ای که توسط پروتکل 1978میلادی (1356هجری‌شمسی) مربوط به آن اصلاح شده است،
می‌باشد (که از این پس «کنوانسیون» نامیده می‌شود).

ماده 2- الحاق ضمیمه (6) به کنوانسیون ضمیمه (6) با عنوان «مقررات جلوگیری از آلودگی هوا ناشی از کشتیها»
که متن آن پیوست این پروتکل می‌باشد، اضافه می‌گردد.

ماده 3- تعهدات کلی
1- کنوانسیون و این پروتکل باید، میان اعضای این پروتکل، با هم به‌عنوان یک سند واحد خوانده و تفسیر شود.
2- هر گونه ارجاع به این پروتکل به طور همزمان به منزله ارجاع به ضمیمه آن می‌باشد.

ماده 4- روش اصلاح
در اعمال ماده(16) کنوانسیون درمورد اصلاحیه ضمیمه(6) و پیوستهای آن، اشاره به «عضو کنوانسیون» باید به منزله اشاره به عضو آن ضمیمه تلقی شود.

شروط نهایی:
ماده 5- امضاء، تنفیذ، پذیرش، تصویب و الحاق
1- این پروتکل برای امضاء در مقر سازمان بین المللی دریانوردی (که از این پس «سازمان» نامیده می‌شود) از اول ژانویه 1998 تا 31 دسامبر 1998 میلادی (11/10/1376 تا 10/10/1377 هجری‌شمسی) مفتوح بوده و پس از آن، جهت الحاق مفتوح باقی خواهد ماند. تنها کشورهای متعاهد پروتکل 1978 (1356) مربوط به کنوانسیون بین المللی جلوگیری از آلودگی ناشی از کشتیها، 1973میلادی (1352 هجری‌شمسی) (که از این پس
«پروتکل 1978 میلادی (1356 هجری‌شمسی)» نامیده می‌شود) می‌توانند به روشهای زیر عضو این

پروتکل شوند:
(الف) امضاء بدون شرط تنفیذ، پذیرش یا تصویب؛ یا
(ب) امضاء مشروط به تنفیذ، پذیرش یا تصویب و پس از آن تنفیذ، پذیرش یا تصویب؛ یا
(پ) الحاق.
2- تنفیذ، پذیرش، تصویب یا الحاق با تسلیم سندی به این منظور نزد دبیرکل سازمان (که از این پس «دبیر کل» نامیده می‌شود) نافذ خواهد شد.

ماده 6- لازم الاجراء شدن
1- این پروتکل دوازده ماه پس از تاریخی لازم الاجراء می‌گردد که در آن حداقل پانزده کشور که مجموع ناوگان تجاری آنها از پنجاه درصد (50%) تناژ ناخالص کشتیرانی تجاری جهانی کمتر نباشد، طبق ماده (5) این پروتکل، عضو آن شده باشند.
2- هرگونه سند تنفیذ، پذیرش، تصویب یا الحاق که پس از تاریخ لازم‌الاجراءشدن این‌پروتکل تودیع شود، سه‌ماه پس‌از تاریخ تودیع نافذ خواهد شد.
3- پس از تاریخی که اصلاحیه‌این پروتکل طبق ماده (16) کنوانسیون پذیرفته شده تلقی شود، هر سند تنفیذ، پذیرش، تصویب یا الحاق تودیع شده، در مورد این پروتکل به گونه‌ای که اصلاح شده اعمال خواهد گردید.
ماده 7- انصراف از عضویت
1- هر عضو این پروتکل می‌تواند از عضویت در این پروتکل در هر زمان پس از سپری شدن پنج سال از تاریخی که این پروتکل در مورد آن عضو لازم‌الاجراء می‌شود، انصراف دهد.
2- انصراف از عضویت با تودیع سند انصراف نزد دبیرکل سازمان نافذ خواهد شد.
3- انصراف از عضویت دوازده ماه پس از دریافت سند انصراف توسط دبیرکل یا پس از سپری شدن دوره طولانی‌تری که ممکن است در سند انصراف مشخص شده باشد، نافذ خواهد شد.
4- انصراف از عضویت در پروتکل 1978میلادی (1356هجری‌شمسی) طبق ماده(7) آن، به منزله انصراف از عضویت در این پروتکل طبق این ماده تلقی خواهد شد. چنین‌انصرافی در همان تاریخی نافذ خواهد شد که انصراف از پروتکل 1978میلادی (1356هجری‌شمسی) طبق ماده(7) پروتکل مزبور به مورد اجراء درمی‌آید.

ماده 8- امین اسناد
1- این پروتکل نزد دبیر کل (که از این پس «امین اسناد» نامیده می‌شود) تودیع خواهد شد.
2- امین اسناد باید:
(الف) موارد زیر را به اطلاع تمام دولتهایی که این پروتکل را امضاء نموده‌اند یا به آن ملحق شده‌اند برساند:
(1) هر امضاء جدید یا تودیع یک سند تنفیذ ، پذیرش، تصویب یا الحاق، به همراه تاریخ مربوط؛
(2) تاریخ لازم الاجراء شدن این پروتکل؛ و
(3) تودیع هر سند انصراف از عضویت در این پروتکل به همراه تاریخ دریافت سند و تاریخی‌که انصراف نافذ خواهد شد؛ و
(ب) نسخ گواهی شده برابر اصل این پروتکل را برای تمام دولتهایی که این پروتکل را امضاء نموده یا به آن ملحق شده‌اند، ارسال نماید.
3- به محض لازم‌الاجراء شدن این پروتکل، یک نسخه گواهی شده برابر اصل آن باید توسط امین اسناد به دبیرخانه سازمان ملل متحد جهت ثبت و انتشار طبق ماده (102) منشور سازمان ملل متحد ارسال گردد.

ماده 9- زبانها
این‌پروتکل در یک نسخه واحد به زبانهای عربی، چینی، انگلیسی، فرانسوی، روسی و اسپانیایی تدوین شده که هر یک از آنها از اعتبار مساوی برخوردار است.

در تأیید مراتب فوق، امضاءکنندگان زیر که از طرف دولتهای متبوع خود بدین منظور به طور مقتضی مجاز شده اند، این پروتکل را امضاء نموده‌اند.
این‌پروتکل در روز بیست‌وششم سپتامبر سال یکهزار و نهصد و نود و هفت میلادی (مطابق با چهارم مهرماه یکهزار و سیصدو هفتادو شش هجری شمسی) در لندن تنظیم گردید.

ضمیمه
الحاق ضمیمه (6) به کنوانسیون بین‌المللی جلوگیری از آلودگی ناشی از کشتی‌ها، 1973
میلادی (1352 هجری‌شمسی)، به گونه¬ای که توسط پروتکل 1978میلادی (1356هجری شمسی)
مربوط به آن اصلاح شده است متن جدید ضمیمه (6) بعد از ضمیمه (5) موجود اضافه
می‌شود:

ضمیمه 6
مقررات جلوگیری از آلودگی هوا ناشی از کشتی ها

فصل 1- کلیات
مقرره 1- دامنه شمول
مقررات این ضمیمه باید در مورد تمام کشتیها اعمال گردد، مگر این‌که در مقرره‌های (3، 5، 6، 13، 15، 18 و 19) این ضمیمه، به گونه دیگری تصریح شده باشد.
تفسیر 1. 1 را ملاحظه کنید.

مقرره 2- تعاریف
از نظر این ضمیمه:
(1) مرحله مشابهی از ساخت یعنی مرحله‌ای که در آن:
(الف) ساخت قابل تشخیصی در رابطه با کشتی خاصی آغاز می گردد؛ و
(ب) مونتاژ آن کشتی شامل حداقل پنجاه تن یا یک درصد (1%) جرم برآورد شده کل مواد ساختمانی کشتی، هر کدام که کمتر است، شروع شده باشد.
(2) تغذیه پیوسته به فرایندی اطلاق می‌گردد که ماده زائد، هنگامی‌که زباله‌سوز در شرایط کارکرد عادی قرار داشته و درجه حرارت محفظه احتراق بین (850) و (1200) درجه سانتیگراد باشد، بدون کمک انسانی به درون زباله سوز خورانده شود.
(3) انتشار به معنی هر گونه رهاسازی مواد مشمول کنترل در این ضمیمه، از کشتیها به جو یا دریا می باشد.
(4) تأسیسات جدید در ارتباط با مقرره (12) این ضمیمه، یعنی نصب سیستمها، تجهیزات از جمله واحدهای جدید قابل حمل اطفاء حریق، مواد عایق، یا سایر مواد در کشتی، پس از آن تاریخی که در آن، این ضمیمه لازم الاجراء می‌شود، به استثناء تعمیر یا پرکردن مجدد سیستمهایی که قبلاً نصب شده، تجهیزات، مواد عایق، یا سایر مواد، یا
پرکردن مجدد واحدهای قابل حمل اطفاء حریق. تفسیر 1. 2 را ملاحظه کنید.
(5) آئین‌نامه فنی اکسیدهای نیتروژن (NOx ) به معنی آئین‌نامه فنی کنترل انتشار اکسیدهای نیتروژن از موتورهای دیزلی دریایی می‌باشد که توسط قطعنامه شماره(2) فراهمایی، که می‌تواند توسط سازمان اصلاح شود، تصویب شده است، مشروط بر این‌که چنین اصلاحاتی، طبق مقررات ماده (16) این کنوانسیون درخصوص روشهای اصلاح حاکم بر پیوست یک ضمیمه، تصویب و به مورد اجراء گذاشته شود.
(6) مواد کاهنده لایه اُزن به معنی مواد کنترل شده‌ای می‌باشد که در بند(4) ماده(1) پروتکل مونترال در خصوص مواد کاهنده لایه ازن، 1987میلادی (1366هجری‌شمسی)، تعریف شده است و در ضمائم (الف)، (ب)، (پ) یا (ث) پروتکل‌مذکور فهرست‌گردیده و در زمان‌اجراءیا تفسیر این‌ضمیمه لازم‌الاجراءباشد.
مواد کاهنده لایه اُزن که می‌تواند روی‌کشتی یافت شود شامل موارد زیر بوده اما محدود به آنها نمی‌شود:
هالون 1211 برموکلرودی فلوئورومتان هالون 1301 برموتری فلوئورومتان هالون2402 2،1- دی برمو- 2،2،1،1 تترافلوئورواتان(‌به ‌نام ‌هالونB2114 نیز شناخته ‌می‌شود)
11- CFC تری کلرو فلوئورومتان
12- CFC دی کلرودی فلوئورومتان
113- CFC 2،1،1- تری کلرو- 2،2،1- تری فلوئورواتان
114- CFC 2،1- دی کلرو- 2،2،1،1- تترافلوئورواتان
115- CFC کلروپنتا فلوئورواتان
(7) لجن نفتی به معنی لجن ناشی از نفت سوخت یا دستگاههای جدا کننده روغنهای روان‌ساز، ضایعات روغن روان ساز ناشی از ماشین آلات اصلی یا کمکی یا نفت زائد ناشی از دستگاههای جدا کننده آب خن، تجهیزات تصفیه روغن یا چکه‌های آن می‌باشد.
(8) سوزاندن مواد زائد در کشتی به معنی سوزاندن مواد زائد و یا سایر مواد در کشتی می باشد، در صورتی که چنین موادی در حین عملیات عادی همان کشتی تولید شده باشد.
(9) زباله‌سوز کشتی به‌معنی‌وسیله‌ای ‌در کشتی است که برای هدف اولیه سوزاندن مواد زائد طراحی شده است.
(10) کشتیهای ساخته شده یعنی کشتیهایی‌که تیر حمال آنها گذاشته شده یا در مرحله مشابهی از ساخت می‌باشند.
(11) منطقه کنترل انتشار اکسیدهای گوگرد یعنی منطقه ای که در آن اتخاذ مقررات الزامی خاص برای انتشار اکسیدهای گوگرد ناشی از کشتی ها به منظور جلوگیری، کاهش و کنترل آلودگی هوا مربوط به اکسیدهای گوگرد و اثرات وابسته و نامطلوب آنها بر روی خشکی و مناطق دریایی، الزامی است. مناطق کنترل انتشار اکسیدهای‌گوگرد شامل موارد فهرست‌شده درمقرره(14) این‌ضمیمه می‌باشد.
(12) تانکر به معنی تانکر حمل نفت تعریف شده در بند(4) مقرره (1) ضمیمه یک یا تانکر حمل مواد شیمیایی طبق تعریف مندرج در بند(1) مقرره (1) ضمیمه دو این کنوانسیون می‌باشد.
(13) پروتکل 1997میلادی (1376هجری‌شمسی) به معنی پروتکل 1997میلادی (1376هجری‌شمسی) جهت اصلاح کنوانسیون بین المللی جلوگیری از آلودگی ناشی از کشتیها، 1973 میلادی (1352 هجری‌شمسی) می‌باشد، به گونه ای که توسط پروتکل 1978میلادی (1356هجری‌شمسی) مربوط به آن اصلاح شده است.
(14) تاریخ سالگرد به معنی روز و ماه هر سال که منطبق با تاریخ انقضاء گواهینامه بین المللی جلوگیری از آلودگی هوا خواهد بود.

مقرره 3- استثنائات کلی
مقرره های این ضمیمه در موارد زیر اعمال نخواهد شد:
(الف) هر گونه انتشار که به منظور حفظ ایمنی یک کشتی یا حفظ جان اشخاص در دریا ضروری باشد، یا
(ب) هر گونه انتشار ناشی از آسیب به یک کشتی یا تجهیزات آن:
1- مشروط بر این‌که پس‌از واردشدن‌آسیب یا کشف‌انتشار، کلیه احتیاطهای معقول به منظور پیشگیری یا به حداقل رساندن انتشار صورت گرفته باشد؛ و
2- مگر این که مالک یا فرمانده خواه با قصد ایجاد خسارات، خواه سهواً و با علم به ایجاد احتمالی خسارت عملی انجام داده باشد.

مقرره 4- معادلها
1- دستگاه اجرائی می‌تواند اجازه نصب هرگونه قطعه، ماده، وسیله یا ماشین‌آلات در یک کشتی به‌عنوان جایگزین موارد خواسته شده توسط این ضمیمه را بدهد، مشروط بر این‌که چنین قطعه، ماده، وسیله یا ماشین آلات حداقل از همان کارآیی مورد لزوم در این ضمیمه برخوردار باشد.
2- دستگاه اجرائی که اجازه نصب یک قطعه، ماده، وسیله یا ماشین آلاتی را به‌عنوان جایگزین موارد خواسته شده توسط این ضمیمه می‌دهد، باید مراتب را به اطلاع سازمان برساند تا سازمان جزئیات مربوط را، چنانچه موجود باشد، به اعضاء این کنوانسیون جهت اطلاع و اقدام مقتضی، ابلاغ نماید.

فصل 2 ـ بازرسی، صدور گواهینامه و روشهای کنترل

مقرره 5 – بازرسیها
1- هر کشتی با ظرفیت ناخالص 400 تن و بیشتر و هر سکوی ثابت و شناور حفاری و سایر سکوها مشمول بازرسیهای زیر قرار می‌گیرد:
(الف) یک بازرسی اولیه، پیش از آن‌که کشتی به خدمت گرفته شود یا پیش از آن‌که گواهینامه مورد لزوم به موجب مقرره (6) این ضمیمه، برای اولین بار صادر شود. این بازرسی باید به گونه‌ای باشد که از مطابقت کامل تجهیزات، سیستمها، قطعات، ترتیبات و مواد با الزامات قابل اعمال این ضمیمه اطمینان حاصل شود؛
(ب) یک بازرس مجدد، در فواصل زمانی که توسط دستگاه اجرائی تعیین می‌شود، که نباید از پنج‌سال تجاوز نماید به استثنای مواردی که بندهای (2)، (5)، (6) یا (7) مقرره (9) این‌ضمیمه قابل‌اعمال‌است. بازرسی مجدد باید به گونه‌ای‌باشد که از مطابقت کامل تجهیزات، سیستمها، قطعات، ترتیبات و مواد با الزامات قابل اعمال این ضمیمه
اطمینان حاصل شود؛
(ج) یک بازرسی میان دوره ای ظرف سه ماه قبل یا بعد از تاریخ دومین سالگرد بازرسی یا طی سه‌ماه قبل یا بعد از سومین تاریخ سالگرد گواهینامه، که جایگزین یکی از بازرسیهای سالانه مشخص شده در جزء (د) بند (1) این مقرره می شود. بازرسی میان دوره ای باید به گونه ای باشد که این اطمینان را حاصل نماید که تجهیزات و ترتیبات با الزامات قابل اعمال این ضمیمه مطابقت کامل داشته و در شرایط کار کرد خوبی قرار دارند. چنین بازرسیهای میان دوره‌ای باید در گواهینامه‌صادره به‌موجب مقرره(6)یا
(7) این ضمیمه با پشت نویسی تأیید شود.
(د) یک بازرسی سالانه ظرف سه‌ماه قبل یا بعد از تاریخ سالگرد گواهینامه، از جمله یک بازدید کلی از تجهیزات، سیستمها، قطعات، ترتیبات و مواد مندرج در جزء(الف) بند (1) این مقرره، جهت حصول اطمینان از این‌که آنها طبق بند (4) این مقرره حفظ و نگهداری می‌شود و برای خدماتی که کشتی برای آن در نظر گرفته شده به نحو رضایت بخش باقی می‌ماند. چنین بازرسیهای سالانه ای باید در گواهینامه صادره به موجب مقرره (6)یا (7) این ضمیمه با پشت نویسی تأیید شود؛ و
(ه) یک بازرسی اضافی، به صورت کلی یا جزئی، حسب شرایط، باید پس از یک تعمیر ناشی از بازرسیهای فنی مذکور در بند (4) این مقرره یا هر وقت که تعمیرات یا نوسازیهای مهمی صورت پذیرفته، انجام شود. این بازرسی باید به گونه‌ای باشد که تضمین نماید تعمیرات یا نوسازیهای ضروری به صورت مؤثر انجام شده است، مواد و کیفیت انجام چنین تعمیرات یا نوسازیهایی، از هر جهت به نحو مؤثر صورت گرفته و کشتی از هر جهت با
الزامات این ضمیمه انطباق دارد.
2- در مورد کشتیهای با ظرفیت ناخالص کمتر از 400 تن، دستگاه اجرائی می‌تواند تمهیدات لازم را به منظور اطمینان از مطابقت آنها با مقررات قابل اعمال این ضمیمه به‌عمل آورد.
3- (الف) بازرسیهای کشتی از جنبه اعمال مفاد این ضمیمه، باید توسط مأمورین‌دستگاه اجرائی صورت‌پذیرد. با این‌حال دستگاه‌اجرائی می‌تواند بازرسیها را به بازرسین‌منتخب برای این‌منظور یا سازمانهای ‌شناخته‌شده توسط‌ خود واگذارنماید.
چنین سازمانهایی باید دستورالعملهای مصوب سازمان را رعایت کنند.
(ب) بازرسی از موتورها و تجهیزات به منظور انطباق با مقرره (13) این ضمیمه، باید طبق آئین‌نامه فنی اکسیدهای نیتروژن صورت پذیرد.
(ج) هنگامی که یک بازرس منتخب یا سازمان به رسمیت شناخته شده، تشخیص می‌دهد که شرایط تجهیزات، به نحو اساسی منطبق با مشخصات گواهینامه نیست، باید اطمینان حاصل نمایند که اقدام اصلاحی اتخاذ می‌شود و مراتب باید به نحو مقتضی به اطلاع دستگاه اجرائی برسد. اگر چنین اقدام اصلاحی اتخاذ نگردد باید گواهینامه توسط دستگاه اجرائی بازپس گرفته شود. اگر کشتی در بندر کشور عضو دیگری باشد باید مراتب به مقامات مجاز کشور صاحب بندر نیز سریعاً اطلاع داده شود. هنگامی که یک مأمور دستگاه اجرائی، یک بازرس منتخب یا دستگاه اجرائی به رسمیت شناخته شده به مقامات مجاز کشور صاحب بندر اطلاع دادند، دولت کشورصاحب بندر ذی ربط، باید به چنین مأمور، بازرس یا سازمان به رسمیت شناخته شده ای هر گونه کمک لازم جهت انجام وظایفشان به موجب این مقرره را ارائه نماید.
(د) دستگاه اجرائی مربوط در هر مورد کفایت و کارایی بازرسی را کاملاً تضمین و ترتیبات لازم برای ایفای این تعهد را تقبل خواهد نمود.
(4) (الف) تجهیزات باید جهت انطباق با مفاد این ضمیمه نگهداری شود و نباید هیچ تغییری در تجهیزات، سیستمها، قطعات، ترتیبات یا موارد مشمول بازرسی، بدون تأیید صریح دستگاه اجرائی صورت پذیرد.
تعویض مستقیم چنین تجهیزات و قطعاتی با تجهیزات و قطعات طبق مفاد این ضمیمه، مجاز است.
(ب) هرگاه سانحه‌ای برای یک کشتی رخ دهد یا نقصی پیدا شود که به طور اساسی بر کارآمدی یا توانایی تجهیزاتی از کشتی که تحت پوشش این ضمیمه است، تأثیر می گذارد، فرمانده یا مالک کشتی باید در اولین فرصت به دستگاه اجرائی، بازرس منتخب یا سازمان به رسمیت شناخته شده مسؤول صدور گواهینامه مربوط گزارش دهد.

مقرره 6- صدور گواهینامه یا تأیید آن با پشت نویسی
1- یک گواهینامه بین المللی جلوگیری از آلودگی هوا باید بعد از بازرسی اولیه یا مجدد طبق مفاد مقرره (5) این ضمیمه، برای موارد زیر صادر شود:
(الف) برای کشتیهای با ظرفیت ناخالص 400 تن یا بیشتر، که به سفر به بنادر یا پایانه‌های فراساحلی تحت صلاحیت اعضای دیگر مشغول هستند؛ و
(ب) برای سکوها یا دکل های حفاری که به سفر به آبهای تحت حاکمیت یا صلاحیت‌اعضای‌دیگر پروتکل1997میلادی(1376هجری ‌شمسی)، مشغول ‌هستند.
2- برای کشتی‎های ساخته شده قبل از تاریخ لازم‎الاجراء شدن پروتکل 1997میلادی (1376هجری‌شمسی)، باید گواهینامه بین‌المللی جلوگیری از آلودگی هوا طبق بند (1) این مقرره قبل از اولین مراجعه برنامه‌ریزی شده کشتی به حوضچه‌خشک پس‌از لازم‌الاجراءشدن پروتکل1997میلادی (1376هجری‌شمسی) صادر شود، اما در هیچ موردی نباید دیرتر از سه‌سال پس‌از تاریخ لازم‌الاجراء شدن پروتکل 1997میلادی (1376هجری‌شمسی) باشد.
3- چنین گواهینامه‌ای باید توسط دستگاه اجرائی یا به وسیله هر شخص یا سازمانی‌که از طرف دستگاه‌اجرائی به طورمقتضی مجاز شناخته شده صادر گردد. در هر مورد، مسؤولیت کامل گواهینامه‌بر عهده دستگاه اجرائی می‌باشد.

مقرره 7- صدور گواهینامه یا تأیید آن با پشت نویسی توسط دولت دیگر (1) دولت یک عضو پروتکل 1997 میلادی (1376هجری‌شمسی) می‌تواند بنا به درخواست دستگاه اجرائی، موجب بازرسی یک کشتی شود و اگر متقاعد گردد که مقررات این ضمیمه رعایت شده است، طبق این ضمیمه گواهینامه بین‌المللی جلوگیری از آلودگی هوا را صادر یا اجازه صدور آن را بدهد، و در صورت اقتضاء، طبق این ضمیمه، آن گواهینامه را با پشت نویسی تأیید یا اجازه تأیید آن را بدهد.
(2) یک نسخه از گواهینامه و یک نسخه از گزارش بازرسی باید هر چه زودتر برای دستگاه اجرائی درخواست کننده ارسال شود.
(3) گواهینامه‌ای که به این صورت صادر می شود باید حاوی عبارتی به این مضمون باشد که این گواهینامه بنا به درخواست دستگاه اجرائی صادر گردیده و باید از همان قوت و رسمیتی برخوردار باشد که یک گواهینامه صادره به موجب مقرره(6) این ضمیمه دارا است.
(4) هیچ گواهینامه بین المللی جلوگیری از آلودگی هوا، نباید برای کشتی صادر شود که محق به برافراشتن پرچم کشوری است که عضو پروتکل 1997میلادی (1376هجری‌شمسی) نمی‌باشد.

مقرره 8- شکل گواهینامه
گواهینامه بین المللی جلوگیری از آلودگی هوا باید طبق نمونه ارائه شده در پیوست(1) این ضمیمه و لااقل به زبان انگلیسی، فرانسوی یا اسپانیایی، تنظیم گردد. چنانچه زبان رسمی کشور صادر کننده گواهینامه نیز مورد استفاده باشد، این زبان در مورد اختلاف یا مغایرت حاکم می باشد.

مقرره 9- مدت و اعتبار گواهینامه
(1) یک گواهینامه بین المللی جلوگیری از آلودگی هوا باید برای مدتی که توسط دستگاه اجرائی تعیین می‌شود صادر گردد، که نباید بیشتر از پنج‌سال باشد.
(2) (الف) صرف نظر از الزامات بند (1) این مقرره، وقتی که بازرسی مجدد ظرف سه‌ماه قبل از تاریخ انقضاء گواهینامه موجود کامل می شود، باید گواهینامه جدید از تاریخ اتمام بازرسی مجدد تا تاریخی که بیشتر از پنج سال از تاریخ انقضاء گواهینامه موجود نخواهد بود، معتبر باقی بماند.
(ب) وقتی که پس از تاریخ انقضاء گواهینامه موجود، بازرسی مجدد به اتمام می‌رسد، گواهینامه جدید باید از تاریخ اتمام بازرسی مجدد تا تاریخی که بیش از پنج‌سال از تاریخ انقضای گواهینامه موجود نخواهد بود معتبر باقی بماند.
(ج) وقتی که بازرسی مجدد بیش از سه‌ماه قبل از تاریخ انقضای گواهینامه موجود، به اتمام می رسد، باید گواهینامه جدید، از تاریخ اتمام بازرسی مجدد تا تاریخی که بیش از پنج سال از تاریخ اتمام بازرسی مجدد نخواهد بود، معتبر باقی بماند.
(3) اگر گواهینامه برای مدت کمتر از پنج‌سال صادر شده باشد، دستگاه اجرائی می‌تواند اعتبار آن گواهینامه را تا پس از تاریخ انقضاء که حداکثر زمان آن در بند (1) این مقرره مشخص شده، تمدید نماید، مشروط بر آن‌که بازرسیهای موضوع جزءهای (ج)و (د) بند (1) مقرره (5) این ضمیمه درخصوص گواهینامه صادره برای مدت پنج‌سال حسب مورد انجام شود.
(4) اگر یک بازرسی مجدد انجام شده باشد و نتوان قبل از تاریخ انقضاء گواهینامه موجود گواهینامه جدید را صادر کرد یا در اختیار کشتی گذاشت، شخص یا سازمان مجاز از طرف دستگاه اجرائی می‌تواند گواهینامه موجود را با پشت نویسی تأیید کند و چنین گواهینامه ای باید برای مدتی که بیش از پنج‌ماه از تاریخ انقضاء تجاوز ننماید، به
عنوان گواهینامه معتبر پذیرفته شود.
(5) اگر یک کشتی در زمان انقضاء گواهینامه‌اش، در بندری که باید تحت بازرسی قرار گیرد، نباشد، دستگاه اجرائی می‌تواند مدت اعتبار گواهینامه را تمدید کند، اما این تمدید باید تنها بدین منظور داده شود که کشتی اجازه ادامه سفر تا بندری که باید تحت بازرسی قرارگیرد را داشته باشد و تنها در مواردی صورت می‌گیرد که انجام این
تمدید مناسب و معقول باشد. هیچ گواهینامه ای نباید برای مدتی بیش از سه‌ماه تمدید شود و کشتی ای که این تمدید به آن داده می‌شود، هنگام ورود به بندری که قرار است در آن بازرسی شود نباید با اتکاء به چنین تمدیدی آن بندر را بدون داشتن گواهینامه جدید ترک نماید. هنگامی که بازرسی مجدد کامل می شود، باید گواهینامه جدید تا تاریخی که بیشتر از پنج سال از تاریخ انقضاء گواهینامه موجود، قبل از تمدید اعطاء شده نخواهد بود، معتبر باشد.
(6) یک گواهینامه صادره برای کشتی که به سفرهای کوتاه اشتغال دارد و بر طبق مفاد پیش گفته در این مقرره تمدید نشده است، می تواند توسط دستگاه اجرائی با اعطاء یک مهلت حداکثر یک ماهه از تاریخ انقضاء مذکور در آن تمدید گردد. پس از اتمام بازرسی مجدد، گواهینامه جدید باید تا تاریخی که بیش از پنج‌سال از تاریخ انقضاء گواهینامه موجود قبل از تمدید اعطاء شده نخواهد بود، معتبر باشد.
(7) در شرایط خاص، حسب نظر دستگاه اجرائی گواهینامه جدید نیازی به درج تاریخ از تاریخ انقضاء گواهینامه موجود طبق جزء (ب) بند (2) ، بند (5) یا (6) این مقرره ندارد. در این شرایط خاص، گواهینامه جدید باید تا تاریخی که بیش از پنج سال از تاریخ اتمام بازرسی مجدد نخواهد بود، معتبر باشد.
(8) اگر بازرسی سالانه یا میان دوره ای قبل از دوره زمانی مشخص شده در مقرره (5) این ضمیمه به اتمام رسید، سپس: (الف) تاریخ سالگرد مندرج در گواهینامه باید از طریق پشت نویسی به تاریخی که نباید
بیش از سه‌ماه دیرتر از تاریخ اتمام بازرسی باشد، اصلاح شود؛
(ب) بازرسی سالانه یا میان دوره ای بعدی مورد لزوم طبق مقرره (5) این ضمیمه باید در فواصل معین شده در آن مقرره با استفاده از تاریخ سالگرد جدید، انجام شود.
(ج) تاریخ انقضاء ممکن است بدون تغییر باقی بماند، مشروط بر آن که یک یا چند بازرسی سالانه یا میان دوره ای، در صورت اقتضاء، به نحوی انجام شده باشد که حداکثر فواصل میان بازرسی‌ها از میزان تعیین شده در مقرره (5) این ضمیمه تجاوز ننماید.
(9) یک گواهینامه صادره به موجب مقرره(6)یا(7) این ضمیمه در موارد زیر از درجه اعتبار ساقط خواهد شد:
(الف) اگر بازرسیهای مربوط ظرف دوره های زمانی تعیین شده در بند (1) مقرره(5) این ضمیمه انجام نشود.
(ب) اگر گواهینامه طبق جزء (ج) یا (د) بند (1) مقرره (5) با پشت نویسی تأیید نشود.
(ج) به محض انتقال کشتی به پرچم کشور دیگر، یک گواهینامه جدید تنها زمانی صادر میشود که دولت صادر کننده گواهینامه جدید کاملاً از تطابق کشتی با الزامات جزء(الف) بند(4) مقرره (5) این ضمیمه رضایت حاصل نماید. درصورت انتقال میان اعضاء، دولت عضوی که در گذشته کشتی حق برافراشتن پرچم آن را داشته، در صورتی که طی سه ماه پس از انتقال از آن درخواست شود، باید در اسرع وقت نسخه هایی از گواهینامه ای که قبل
از انتقال در کشتی موجود بوده و در صورت وجود، نسخه‌هایی از گزارشهای مربوط بازرسی را به دستگاه اجرائی ارسال کند.

مقرره 10- کنترل کشور صاحب بندر درخصوص الزامات عملیاتی
1- یک کشتی هنگامی در بندر یا پایانه فراساحلی تحت صلاحیت دیگر عضوپروتکل1997میلادی (1376هجری‌شمسی) قرار دارد چنانچه قرائن روشنی برای باور این مطلب وجود داشته باشد که فرمانده یا خدمه کشتی مزبور با رویه‌های ضروری کشتی در مورد جلوگیری از آلودگی هوا توسط کشتیها آشنا نمی‌باشند، مشمول بازرسی مأمورین به طور مقتضی مجاز شناخته شده آن عضو در رابطه با الزامات عملیاتی این ضمیمه، قرار
می‌گیرد.
2- در شرایط مذکور در بند (1) این مقرره، عضو ذی‌ربط باید اقداماتی را به عمل آورد تا اطمینان حاصل نماید که تا زمانی‌که وضعیت کشتی طبق الزامات این ضمیمه مرتب نشده است، به دریانوردی مبادرت ننماید.
3- رویه‌های مربوط به کنترل کشور صاحب بندر که در ماده (5) این کنوانسیون مقرر شده است، باید در مورد این مقرره اعمال گردد.
4- هیچ چیزی در این مقرره نباید به نحوی تفسیر گردد که حقوق و وظایف عضوی که کنترل الزامات عملیاتی مشخصاً پیش‌بینی شده در این کنوانسیون را انجام می‌دهد، محدود نماید.

مقرره 11- کشف موارد نقض و اجراء
1- اعضای این ضمیمه باید در جهت کشف موارد نقض و اجرای مفاد این ضمیمه با به‌کارگیری کلیه اقدامات مقتضی و عملی جهت کشف و نظارت زیست محیطی، استفاده از روشهای مناسب گزارش‌دهی و جمع آوری ادله، با یکدیگر همکاری نمایند.
2- کشتی که این ضمیمه در مورد آن اعمال می‌شود، می‌تواند در بندر یا پایانه فراساحلی یک عضو به منظور تعیین این‌که آیا کشتی مزبور هریک از مواد تحت پوشش این ضمیمه را در نقض مفاد آن انتشار داده است یا خیر، مشمول بازرسی مأمورین منتخب یا مجاز شناخته شده توسط آن عضو قرار گیرد. درصورتی‌که بازرسی، نقض این ضمیمه را نشان دهد، گزارش این نقض باید برای هرگونه اقدام مقتضی به دستگاه اجرائی ارسال گردد.
3- هر عضو چنانچه ادله‌ای موجود باشد مبنی بر این‌که کشتی هر یک از مواد مشمول این ضمیمه را در نقض مفاد آن انتشار داده است، باید چنین ادله‌ای را به دستگاه اجرائی ارائه نماید. در صورتی‌که چنین اقدامی عملی باشد، مقام صالح عضو نخست باید نقض ادعاء شده را به فرمانده کشتی اطلاع دهد.
4- به محض دریافت چنین ادله‌ای، دستگاه اجرائی که به آن اطلاع داده شده باید موضوع را بررسی نماید و می‌تواند از آن عضو درخواست نماید تا مدارک بیشتر یا بهتری درخصوص نقض ادعاء شده ارائه نماید.
درصورتی‌که دستگاه اجرائی مجاب شود که مدارک کافی برای شروع دادرسی علیه نقض ادعاء شده موجود است، باید موجبات انجام چنین دادرسی را در اسرع وقت طبق قوانین خود فراهم نماید. دستگاه اجرائی موظف است سریعاً عضوی که نقض ادعاء شده را گزارش نموده و نیز سازمان را از اقدام به‌عمل‌آمده مطلع نماید.
5- یک عضو همچنین می‌تواندکشتی‌را که‌این‌ضمیمه ‌در مورد آن‌اعمال می‌شود ، در هنگام‌ ورود به‌بنادر یا پایانه فراساحلی‌ تحت ‌صلاحیت ‌‌خود، در صورت ‌دریافت درخواست ‌رسیدگی ‌از سوی هر عضوی همراه با ادله کافی مبنی بر این که کشتی مواد تحت پوشش این ضمیمه را در نقض مفاد آن انتشار داده است، مورد بررسی قرار دهد. گزارش چنین بررسی باید برای عضو درخواست کننده و دستگاه اجرائی ارسال گردد تا اقدام مقتضی، به موجب این کنوانسیون را بتوان انجام داد. حقوق بین‌الملل مربوط به جلوگیری، کاهش و کنترل آلودگی محیط‎زیست دریایی توسط کشتی‌ها، از جمله قوانین مربوط به اجراء و حفاظت که در هنگام اعمال یا تفسیر این ضمیمه در حال اجراء می‌باشد، در مورد قواعد و استانداردهای ارائه شده در این ضمیمه، با ایجاد تغییرات و تعدیل‌های لازم، اعمال می‌شود.

فصل 3 ـ الزامات مربوط به کنترل انتشار از کشتیها

مقرره 12- مواد کاهنده لایه اُزن
1- با رعایت مفاد مقرره (3)، هر گونه انتشار عمدی مواد کاهنده لایه اُزن ممنوع می‌باشد. انتشار عمدی شامل انتشار‌های حادث شده در هنگام نگهداری، سرویس، تعمیرات یا تنظیم سیستمها و تجهیزات می‌باشد، اما این انتشارات عمدی شامل آزادسازی اندک مواد در هنگام بازیافت یا بازپس‎گیری یک ماده کاهنده لایه اُزن نمی‌باشد. انتشارات ناشی از نشت یک ماده کاهنده لایه اُزن اعم از این‌که نشت عمدی باشد یا خیر، می‌تواند به وسیله اعضای پروتکل 1997میلادی (1376هجری‌شمسی) تابع مقرراتی گردد.
2- نصب تأسیسات جدید حاوی مواد کاهنده لایه اُزن در کلیه کشتیها ممنوع می‌باشد، به جز تأسیسات جدید حاوی هیدروکلروفلوئوروکربن ها (HCFCs) که تا تاریخ اول‌ژانویه سال 2020میلادی (11/10/1398هجری‌شمسی) مجاز می‌باشد.
3- مواد مورد اشاره در این مقرره و تجهیزات حاوی چنین موادی، پس از خارج‌سازی از کشتی‌ها باید به تسهیلات‌مناسب دریافت مواد زائد تحویل‌داده شود.

مقرره 13- اکسیدهای نیتروژن (NOx)
(1) (الف) این مقرره باید در موارد زیر اعمال گردد:
1- هر موتور دیزل با توان خروجی بیش از 130 کیلووات که بر روی یک کشتی ساخته شده در اول ژانویه 2000میلادی (11/10/1378هجری‌شمسی) یا بعد از آن نصب ‌شود؛ و
2- هر موتور دیزل با توان خروجی بیش از 130 کیلووات که در اول ژانویه سال 2000میلادی (11/10/1378هجری‌شمسی) یا بعد از آن تحت تغییر عمده قرار ‌گیرد.
(ب) این مقرره در موارد زیر اعمال نمی‌گردد:
1- در مورد موتورهای دیزل اضطراری، موتورهای نصب شده در قایقهای نجات و هر دستگاه یا تجهیزاتی که صرفاً در موارد اضطراری قرار است مورد استفاده قرار گیرد؛ و
2- موتورهای نصب شده بر روی کشتیهایی که صرفاً در آبهای تحت حاکمیت یا صلاحیت کشوری که کشتی محق به برافراشتن پرچم آن است فعالیت می‎کند، مشروط براین‌که چنین موتورهایی مشمول اقدامات جایگزین برای کنترل اکسیدهای نیتروژن که توسط دستگاه اجرائی مقرر شده،‌قرار گیرد.
تفسیر 1. 13 را ملاحظه کنید.
(ج) صرف‌نظر از مفاد جزء (الف) این بند، دستگاه اجرائی می‌تواند اعمال این مقرره را برای هر موتور دیزلی نصب شده بر روی یک کشتی که قبل از تاریخ لازم‌الاجراء شدن این پروتکل ساخته شده یا تحت تغییر عمده قرار می گیرد، مستثنی نماید، مشروط بر این‌که چنین کشتی‌ای صرفاً‌به سفر به بنادر یا پایانه‌های فراساحلی کشوری که کشتی حق برافراشتن پرچم آن‌را دارد، مبادرت نماید.
تفسیر 2. 13 را ملاحظه کنید.
(2) (الف) از نظر این مقرره، تغییر عمده به معنای تغییر یک موتور است هنگامی که:
(1) یک موتور جدید که در اول ژانویه سال 2000میلادی (11/10/1378هجری‌شمسی) یا بعد از آن ساخته شده است، جایگزین موتور فعلی شود؛ یا
(2) هر گونه تغییر اساسی طبق تعریف مندرج در آئین‌نامه فنی اکسیدهای نیتروژن، بر روی موتور انجام شود؛ یا
(3) حداکثر بازده پیوسته موتور به مقدار بیش‌از ده‌درصد(10%) افزایش یابد.
تفسیر 3. 13 را ملاحظه کنید.
(ب) انتشار اکسیدهای نیتروژن ناشی از تغییرات مورد اشاره در جزء (الف) این بند باید برای تأیید توسط دستگاه اجرائی طبق آئین‌نامه فنی اکسیدهای نیتروژن مستند شود.
(3) (الف) با رعایت مفاد مقرره (3) این ضمیمه، به‌کارگیری هر موتور دیزل که این مقرره درخصوص آن اعمال می‌شود ممنوع است، به جز زمانی که انتشار اکسیدهای نیتروژن از موتور (که برحسب کل وزن اکسیدهای نیتروژن منتشره محاسبه گردیده است)، در حدود مقادیر زیر باشد:
1- g / kW.h0/17 زمانی‌که دور موتور(n) کمتر از130دور در دقیقه باشد.
2- g / kW.h 2/0- n×0/45 زمانی‌که دورموتور(n) برابر با130 یا بیشتر، اما کمتر از 2000 دور در دقیقه باشد.
3- g / kW.h 8/9، زمانی‌که دور موتور (n) برابر با 2000 دور در دقیقه یا بیشتر باشد.
هنگامی که دور موتور (n) = سرعت اندازه گیری شده موتور(چرخشهای میل لنگ دردقیقه) هنگام استفاده از سوختی که ترکیبی از هیدروکربنهای مشتق شده از تصفیه نفت‌خام باشد، رویه آزمایش و روشهای اندازه گیری باید طبق آئین‌نامه فنی اکسیدهای نیتروژن بوده، و مراحل آزمایش و ضرائب وزنی تعیین شده در پیوست (2) این ضمیمه لحاظ گردد.
(ب) بدون در نظر گرفتن مفاد جزء (الف) این بند، به‌کارگیری موتورهای دیزلی زمانی مجاز می باشد که:
1- یک سیستم پاکسازی گاز خروجی که طبق آئین‌نامه فنی اکسیدهای نیتروژن به تأیید دستگاه اجرائی رسیده، در رابطه با موتور به منظور کاهش انتشار اکسیدهای نیتروژن روی کشتی، حداقل تا سقف تعیین شده در جزء (الف) به‌کار گرفته شود؛ یا
2- هر گونه روش معادل دیگری که به منظور کاهش انتشار اکسیدهای نیتروژن روی کشتی تا سقف تعیین شده در جزء (الف) این بند، با درنظر گرفتن دستورالعملهای مربوط که توسط سازمان تهیه خواهد شد،به تأیید دستگاه اجرائی برسد و به‌کارگرفته شود.

مقرره 14- اکسیدهای گوگرد ( SOx)
الزامات کلی
1- میزان گوگرد هر نوع نفت سوخت قابل استفاده در کشتیها نباید از (m/m) چهار و نیم درصد (5/4 %) تجاوز نماید.
2- میانگین جهانی میزان گوگرد موجود درنفت‌سوخت حاصل از تقطیر، تهیه شده برای مصرف در کشتی ها باید براساس دستورالعمل‌هایی که توسط سازمان تهیه خواهد شد، پایش گردد.

الزامات در مناطق کنترل انتشار اکسیدهای گوگرد
3- از نظر این مقرره، مناطق کنترل انتشار اکسیدهای گوگرد شامل موارد زیر می‌باشد:
(الف) منطقه دریای بالتیک به گونه¬ای که در جزء (ب) بند (1) مقرره (10) ضمیمه (1) تعریف شده است؛ منطقه دریای شمال به گونه¬ای که در جزء (و) بند (1) مقرره (5) ضمیمه (5) تعریف شده است؛ و
(ب) هر منطقه دریایی دیگر، شامل محدوده های بندری که توسط سازمان طبق معیارها و رویه‌های تعیین مناطق کنترل انتشار اکسیدهای گوگرد در رابطه با جلوگیری از آلودگی هوا ناشی از کشتیها، مندرج در پیوست (3) این ضمیمه، در نظر گرفته شده است.
4- هنگامی‌که کشتیها در داخل مناطق کنترل انتشار اکسیدهای گوگرد هستند، حداقل یکی از شرایط زیر باید تحقق یابد:
(الف) میزان گوگرد نفت سوخت مصرفی در کشتیها در یک منطقه کنترل انتشار اکسیدهای گوگرد بیش از (m/m) یک و نیم درصد (5/1%) نباشد.
(ب) یک سیستم پاکسازی گاز خروجی که با درنظر گرفتن دستورالعملهای آتی سازمان به تأیید دستگاه اجرائی رسیده باشد، برای کاهش مجموع انتشار اکسیدهای گوگرد از کشتیها، شامل موتورهای کمکی و رانش اصلی، به مقدار g SOx/kw.h0/6 یا کمتر که به عنوان وزن کل انتشار دی‌اکسید گوگرد محاسبه شده، مورد استفاده قرار گیرد. مواد زائد ناشی از استفاده از چنین تجهیزاتی نباید در بنادر و لنگرگاهها و خورهای بسته تخلیه گردد، مگر این‌که کشتی با ارائه سند و مدرک بتواند به طور کامل اثبات نماید که بر اساس معیارهای ارسال شده توسط مقامات کشور صاحب بندر به سازمان این مواد زائد بر اکوسیستم‌های بنادر، لنگرگاهها و خورهای بسته، تأثیر مخربی ندارد. سازمان باید این معیارها را به کلیه اعضاء این کنوانسیون ابلاغ نماید ؛ یا
(ج) به‌کارگیری هرگونه روش فناورانه دیگری که برای محدود نمودن انتشار اکسیدهای گوگرد تا سطح معادل با آنچه در جزء (ب) شرح داده شده، قابل تصدیق و اجراء باشد. این روشها باید توسط دستگاه اجرائی با درنظرگرفتن دستورالعملهایی که توسط سازمان تهیه خواهد شد، تأیید شود.
5- میزان گوگرد نفت سوخت موضوع بند (1) و جزء(الف) بند (4) این مقرره باید توسط تأمین کننده سوخت به گونه ای که در مقرره (18) این ضمیمه مقرر شده، مستند گردد.
6- کشتیهایی که به منظور تطبیق با جزء (الف) بند (4) این مقرره از نفتهای سوخت جداگانه‌ای استفاده می‌کنند، باید قبل از ورود به منطقه کنترل انتشار اکسیدهای‌گوگرد زمان کافی را در نظر بگیرند تا سیستم سوخت‌رسانی به‌طور کامل تمام نفت‌سوخت‌های بیش‌از (m/m) یک‌ونیم درصد(5/1%) گوگرد را مصرف‌کند.

حجم نفت سوخت با گوگرد کم (کمتر یا برابر یک و نیم درصد (5/1%) گوگرد) در هر مخزن، همچنین تاریخ، زمان و موقعیت کشتی هنگامی که هر گونه عملیات تغییر سوخت تکمیل می‌شود باید در دفتری که توسط دستگاه اجرائی مقرر شده است، ثبت گردد.
7- در دوازده ماه اول بلافاصله پس از لازم‌الاجراء شدن این پروتکل یا اصلاحیه‌این پروتکل که بر اساس جزء(ب) بند(3) این مقرره منطقه کنترل انتشار اکسیدهای گوگرد را تعیین می‌کند، کشتی‌هایی که به منطقه کنترل انتشار اکسیدهای گوگرد مندرج در جزء (الف) بند (3) یا منطقه مشخص شده به موجب جزء (ب) بند (3) این مقرره وارد می‌شود، از الزامات بندهای (4) و (6) این مقرره و الزامات بند (5) این مقرره تا حدی که
آنها به جزء (الف) بند (4) این مقرره مربوط می‌شود، معاف است.

مقرره 15- ترکیبات آلی فرّار
1- چنانچه قرار باشد انتشار ترکیبات آلی فرّار (VOCs) از نفتکش‌ها در بنادر یا پایانه‌های تحت صلاحیت یک عضو پروتکل 1997میلادی (1376هجری‌شمسی) تابع مقرراتی گردد، این مقررات باید طبق مفاد این مقرره تنظیم گردد.
2- یک عضو پروتکل 1997میلادی (1376هجری‌شمسی) که بنادر یا پایانه‌هایی را در حیطه صلاحیت خود اختصاص می‌دهد تا در آنها انتشار ترکیبات آلی فرّار تابع مقرراتی گردد، باید اعلامیه ای به سازمان تسلیم نماید. این اعلامیه باید شامل اطلاعاتی درمورد اندازه نفتکشهایی که کنترل می‌شود، محموله‌های نیازمند به سیستمهای کنترل انتشار بخار و تاریخ نافذ شدن چنین کنترلی باشد. اعلامیه مزبور باید حداقل شش ماه قبل از تاریخ نافذ شدن آن تسلیم گردد.
3- دولت هر عضو پروتکل 1997میلادی (1376هجری‌شمسی) که بنادر یا پایانه‌هایی را تعیین می‌کند تا در آنها انتشار ترکیبات آلی فرّار از نفتکشها تابع مقرراتی گردد، باید اطمینان حاصل نماید که سیستمهای کنترل انتشار بخار که مطابق استانداردهای ایمنی مصوب سازمان مورد تأیید آن دولت قرار گرفته‌اند، در بنادر و پایانه‌های تعیین شده وجود دارد و به صورت ایمن و به طریقی که از تأخیر ناموجه برای کشتی خودداری شود، مورد بهره‌برداری قرار می‌گیرد.
4- سازمان باید فهرستی از بنادر یا پایانه‌های تعیین شده توسط اعضاء پروتکل 1997میلادی (1376 هجری‌ شمسی) را جهت اطلاع، به دیگر اعضاء پروتکل 1997میلادی (1376هجری‌شمسی) و کشورهای عضو سازمان ابلاغ نماید.
5- همه نفتکشهایی که برطبق مفاد بند (2) این مقرره مشمول کنترل انتشار بخار می‌باشند، باید به یک سیستم جمع‌آوری بخار مورد تأیید دستگاه اجرائی براساس استانداردهای ایمنی تهیه شده توسط سازمان مجهز شده باشند و باید چنین سیستمی را در طی بارگیری این گونه محموله ها مورد استفاده قرار دهند.

پایانه‌هایی که سیستمهای کنترل انتشار بخار طبق این مقرره را نصب کرده‌اند، می‌توانند تا سه سال پس از تاریخ نافذ شدن مشخص شده در بند (2)، پذیرای تانکرهای موجودی باشند که مجهز به سیستم جمع آوری بخار نیستند.
6- این مقرره فقط باید هنگامی در مورد کشتیهای حمل گاز اعمال شود که روش بارگیری و سیستم‌های جمع آوری آنها اجازه نگهداری ترکیبات آلی فرّار عاری از متان روی کشتی یا بازگرداندن ایمن این مواد به ساحل را بدهد.

مقرره 16- سوزاندن مواد زائد در کشتی
1- به استثناء مورد مذکور در بند (5)، سوزاندن مواد در کشتی تنها در زباله‌سوز کشتی مجاز می‌باشد.
2- (الف) به استثناء مورد مذکور در جزء (ب) این بند، هر زباله سوز نصب شده در کشتی در تاریخ 1 ژانویه 2000میلادی (11/10/1378هجری‌شمسی) یا پس از آن، باید با الزامات ارائه شده در پیوست (4) این ضمیمه مطابقت داشته باشد. هر زباله سوز باید با توجه به مشخصات استانداردی که توسط سازمان برای زباله سوز‌های روی کشتی تهیه شده است، به وسیله دستگاه اجرائی تأیید شود.
تفسیر 1. 16 را ملاحظه کنید.

(ب) دستگاه اجرائی می‌تواند زباله سوزهایی را که در کشتی پیش از تاریخ لازم‌الاجراء شدن پروتکل 1997میلادی (1376هجری ‌شمسی) نصب شده‌اند، از شمول جزء (الف) این بند مستثنی نماید، مشروط بر این‌که کشتی موردنظر صرفاً به سفر در آبهای تحت حاکمیت یا صلاحیت کشور صاحب پرچمی مبادرت نماید که کشتی محق به برافراشتن پرچم آن است.
3- هیچ موردی در این مقرره، بر ممنوعیت یا دیگر الزامات کنوانسیون جلوگیری از آلودگی دریایی ناشی از دفع مواد زائد و سایر مواد، 1972میلادی (1351هجری‌شمسی)، (اصلاحی) و همچنین پروتکل 1996میلادی (1375هجری‌شمسی) مربوط به آن تأثیر نخواهد گذاشت.
4- سوزاندن مواد زیر در کشتی ممنوع می باشد:
(الف) پسماندهای‌محموله‎های‌ضمائم (1)،(2)و(3) این کنوانسیون‌و مواد بسته‎بندی آلوده شده به آنها،
(ب) بی فنیلهای پلی کلرینه (PCBs)،
(ج) زباله، طبق تعریف ارائه شده ‌درضمیمه (5) این کنوانسیون حاوی مقدار قابل توجهی از فلزات سنگین، و
(د) فرآورده‌های پالایش یافته نفتی حاوی ترکیبات هالوژن.
5- سوزاندن لجن فاضلاب و لجن نفتی تولید شده در حین عملیات عادی کشتی، در بخش اصلی یا کمکی موتورخانه یا دیگهای بخار قابل انجام می‌باشد، ولی این موارد نباید داخل بنادر، لنگرگاهها و خورها انجام پذیرد.
6- سوزاندن پلی وینیل کلرایدها (PVCs) در کشتی ممنوع می باشد، به جز در آن دسته از زباله سوزهایی که گواهینامه های تأیید سازمان بین المللی دریانوردی برای آنها صادر شده است.
تفسیر 2. 16 را ملاحظه کنید.
7- همه کشتیهای دارای زباله سوز که مشمول این مقرره می‌گردند باید دارای دفترچه راهنمای نحوه کار تهیه شده توسط سازنده زباله سوز باشند، که در آن چگونگی‌استفاده از زباله‌سوز در محدوده های معین شده در بند(2) پیوست(4) این ضمیمه شرح داده شده است.
تفسیر 3. 16 را ملاحظه کنید.
8- کارکنان مسؤول استفاده از زباله سوز باید آموزش دیده باشند و قادر به اجرای دستورالعمل‌های مندرج در دفترچه راهنمای زباله سوز تهیه شده توسط سازنده باشند.
تفسیر 4. 16 را ملاحظه کنید.
9- پایش درجه حرارت گاز خروجی دودکش احتراق باید در تمام زمانها انجام پذیرد و وقتی دما کمتر از حداقل مقدار مجاز 850 درجه سانتیگراد باشد، مواد زائد نباید به یک زباله‌سوز تغذیه پیوسته در کشتی خورانده شود. در مورد زباله‌سوزهای کشتی که مواد زائد به‌صورت یکجا وارد آن می‌شود، طراحی واحد باید به گونه‌ای باشد که دمای محفظه احتراق طی پنج دقیقه پس از شروع کار آن به 600 درجه سانتیگراد برسد.
تفسیر 5. 16 را ملاحظه کنید.
10- هیچ موردی در این مقرره مانع ساخت، نصب و بهره برداری از دستگاههای‌حرارتی‌جایگزین جهت دفع مواد زائد در کشتی که الزامات این‌مقرره را تأمین یا درحد بالاتر از آن عمل کند، نمی‌گردد.

مقرره 17- تسهیلات دریافت
(1) دولت هر عضو پروتکل 1997میلادی (1376هجری‌شمسی) متعهد می‌شود که از فراهم بودن تسهیلات کافی برای تأمین نیازهای زیر اطمینان حاصل نماید:
(الف) نیازهای کشتیهای استفاده کننده از بنادر تعمیراتی آن عضو برای دریافت مواد کاهنده لایه اُزن و تجهیزات حاوی چنین موادی به هنگام خارج سازی آنها از کشتیها؛
(ب) نیازهای کشتیهای استفاده کننده از بنادر، پایانه‌ها یا بنادر تعمیراتی آن عضو برای دریافت باقیمانده پاکسازی گاز خروجی ناشی از یک سیستم تأیید شده پاکسازی گاز خروجی، هنگامی‌که تخلیه این باقیمانده‌ها به محیط زیست دریایی به موجب مقرره (14) این ضمیمه مجاز نباشد؛ بدون ایجاد تأخیر ناموجه برای کشتیها؛ و
(ج) نیازهای موجود در تسهیلات اوراق کشتی برای دریافت مواد کاهنده لایه اُزن و تجهیزات حاوی چنین موادی به هنگام خارج سازی آنها از کشتی.
(2) هر عضو پروتکل 1997میلادی (1376هجری‌شمسی)، باید کلیه مواردی که تسهیلات ایجاد شده طبق این مقرره در دسترس نبوده یا ناکافی شناخته شده است، را به منظور ابلاغ به اعضاء به اطلاع سازمان برساند.

مقرره 18- کیفیت نفت سوخت
1- نفت سوخت تحویلی به‌منظور احتراق و استفاده در کشتی‌های مشمول این ضمیمه، باید الزامات زیر را برآورده نماید:
تفسیر 1. 18 را ملاحظه کنید.
(الف) به غیر از آنچه در جزء (ب) ذکر شده :
1- نفت سوخت باید مخلوطی از هیدروکربنهای مشتق شده از پالایش نفت باشد. این به مفهوم ممانعت از اضافه کردن مقادیر اندکی از مواد افزودنی به منظور بهبود پاره‌ای از جنبه‌های عملکرد سوخت نمی باشد؛
2- نفت سوخت باید عاری از اسیدهای غیرآلی باشد؛
3- نفت سوخت نباید حاوی هیچ‌گونه ماده اضافه شده یا ماده زائد شیمیایی باشد که یا:
3-1- ایمنی کشتیها را به مخاطره اندازد یا باعث ایجاد اثرات سوء در عملکرد ماشین آلات گردد؛ یا
3-2- برای کارکنان زیان آور باشد؛ یا
3-3- روی هم رفته به افزایش آلودگی هوا کمک نماید؛ و
(ب) نفت‌سوخت‌احتراقی مشتق شده به‌وسیله روشهایی غیر از پالایش‌نفت نباید:
1- حاوی مقدار گوگردی بیش از مقدار مندرج در مقرره (14) این ضمیمه باشد؛
2- باعث شود میزان انتشار اکسیدهای نیتروژن از یک موتور از سقف تعیین شده در جزء (الف) بند (3) مقرره (13) این ضمیمه افزایش یابد؛
3- حاوی اسیدهای غیرآلی باشد؛ و
4-1- ایمنی کشتیها را به مخاطره اندازد یا باعث ایجاد اثرات سوء در عملکرد ماشین آلات گردد، یا
4-2- برای کارکنان زیان آور باشد، یا
4-3- روی هم رفته به افزایش آلودگی هوا کمک نماید.
2- این مقرره در مورد ذغال‌سنگ در شکل سخت آن یا سوختهای هسته‌ای اعمال نمی‌شود.
3- برای هر کشتی مشمول مقرره‌های (5) و(6) این ضمیمه، مشخصات نفت سوختی که تحویل گرفته و روی کشتی جهت احتراق استفاده می شود، باید با استفاده از یک یادداشت تحویل سوخت ثبت گردد. این یادداشت باید حداقل حاوی اطلاعات مندرج در پیوست (5) این ضمیمه باشد.
4- یادداشت تحویل سوخت باید در کشتی در محلی نگهداری شود که در کلیه زمان‌های موجه، جهت بازرسی به سهولت در دسترس باشد. این یادداشت باید به مدت سه سال پس از زمان تحویل نفت سوخت، در کشتی نگهداری شود.
5- (الف) مقام صالح دولت هر عضو پروتکل 1997میلادی (1376هجری‌شمسی)، می‌تواند یادداشتهای تحویل سوخت هر کشتی که این ضمیمه در مورد آن اجراء می‌گردد، را در زمانی که کشتی مورد نظر در بندر یا پایانه فراساحلی آن دولت قرار دارد مورد بازدید قرار دهد، می تواند یک رونوشت از هر یادداشت تحویل سوخت تهیه کند و فرمانده یا فرد مسؤول در کشتی را ملزم نماید که موثق بودن هر رونوشت از چنین یادداشت تحویل سوخت
را تصدیق نماید . همچنین مقام صلاحیتدار می‌تواند از طریق رایزنی‌هایی با بندر صادر کننده یادداشت، صحت مفاد آن را تصدیق نماید.
(ب) بازدید یادداشتهای تحویل سوخت و گرفتن رونوشتهای موثق توسط مقام صلاحیتدار به موجب این بند باید حتی‌الامکان به سرعت و بدون ایجاد تأخیر نا موجه برای کشتی انجام گردد.
6- یادداشت تحویل سوخت باید با درنظر گرفتن دستورالعمل‌هایی که سازمان آنها را تهیه خواهد کرد، با نمونه ای معرف از نفت سوخت تحویلی همراه باشد. نمونه مزبور باید توسط نماینده ای از طرف تأمین کننده سوخت و فرمانده یا افسر مسؤول سوختگیری پس از تکمیل عملیات سوختگیری، مهر وموم و امضاء و تا زمان مصرف بخش عمده نفت سوخت، تحت کنترل کشتی نگهداری شود ، اما در هر صورت این دوره از زمان تحویل سوخت نباید کمتر از دوازده ماه باشد.
7- اعضای پروتکل1997میلادی (1376هجری‌شمسی) متعهد می‌شوند که اطمینان حاصل نمایند مراجع مربوط منتخب از جانب آنها:
(الف) فهرست‌اسامی‌تأمین‌کنندگان محلی نفت‌سوخت را نگهداری‌می‌نمایند؛
(ب) تأمین کنندگان محلی را به ارائه یادداشت تحویل سوخت و نمونه مورد لزوم توسط این مقرره، و تصدیق آن توسط تأمین کننده نفت سوخت مبنی بر این‌که نفت سوخت با الزامات مقرره های (14) و (18) این ضمیمه مطابقت دارد، ملزم می‌نمایند؛
(ج) تأمین کنندگان محلی را به نگهداری رونوشتی از یادداشت تحویل سوخت به مدت حداقل سه سال به منظور بازرسی و تصدیق توسط کشور صاحب بندر، حسب لزوم، ملزم می نمایند؛
(د) اقامه دعوی علیه تأمین کنندگان نفت سوختی که سوخت تحویلی توسط آنها با آنچه در یادداشت تحویل سوخت ذکر گردیده، مطابقت ندارد، اتخاذ می نمایند؛
(هـ) دستگاه اجرائی هر کشتی که نفت سوختی را دریافت کرده است که با الزامات مقرره های (14) یا (18) این ضمیمه مطابقت ندارد، را آگاه می نمایند؛ و
(و) سازمان را از همه مواردی که تأمین کنندگان نفت سوخت الزامات تعیین شده در مقرره های (14) یا (18) این ضمیمه را رعایت ننموده‌اند، به منظور ابلاغ به کلیه اعضای پروتکل 1997میلادی (1376هجری‌شمسی) آگاه می‌نمایند.
8- در ارتباط با بازرسی‌هایی‌که توسط کشورهای‌صاحب‌بندر عضو پروتکل 1997 میلادی (1376 هجری‌ شمسی) انجام می‌شود، اعضاء همچنین متعهد می‌شوند که:
(الف) عضو یا غیر عضوی که یادداشت تحویل سوخت در حوزه صلاحیت آن صادر شده را با ذکر تمامی اطلاعات مرتبط از موارد تحویل نفت سوخت غیر منطبق آگاه سازند.
(ب) اطمینان حاصل نمایند که اقدام اصلاحی حسب مورد برای تبدیل نفت سوخت غیر منطبق به نفت سوخت منطبق انجام می شود.

مقرره 19- الزامات سکوهای نفتی و دکلهای حفاری
1- با رعایت مفاد بندهای (2) و (3) این مقرره، سکوهای ثابت و شناور و دکلهای حفاری باید با الزامات این ضمیمه مطابقت داشته باشند.
2- انتشارهای مستقیم ناشی از اکتشاف، استخراج و فرآوری فراساحلی منابع معدنی بستر دریا طبق ردیف (2) جزء (3) بند (ب) ماده (2) این کنوانسیون، از مقررات این ضمیمه معاف هستند. چنین انتشارهایی شامل موارد زیر می باشد:
(الف) انتشارهای ناشی از سوزاندن موادی که صرفاً و مستقیماً در نتیجه اکتشاف، استخراج و فرآوری فراساحلی مربوط به منابع معدنی بستر دریا بوجود می آیند که شامل اشتعال هیدروکربنها و سوزاندن گل های برش‌خورده، لجن‌ها و/ یا تحریک مواد ناشی از تکمیل چاه و عملیات آزمایش آن و سوختن به دلیل شرایط نامساعد می‌شود، اما محدود به این موارد نمی‌شود؛
(ب) آزاد سازی گازها و ترکیبات فرار موجود در مواد حفاری و گل‌های برش‌خورده؛ (ج) انتشارهایی‌که منحصراً و مستقیماً با عمل‌آوری، جابه‌جایی یا ذخیره‌سازی مواد معدنی بستر دریا در ارتباط می‌باشد؛ و
(د) انتشارهای ناشی از موتورهای دیزلی که تنها به اکتشاف، استخراج و فعالیت‌های فرآوری فراساحلی مربوط به منابع معدنی بستر دریا اختصاص دارد.
(3) در صورت تأیید دستگاه اجرائی، الزامات مقرره (18) این ضمیمه در مورد استفاده از هیدروکربنهایی که در محل تولید و متعاقباً به عنوان سوخت مصرف می‌گردد، اعمال نمی‌شود.

پیوستهای ضمیمه (6)
پیوست یک
فرم گواهینامه بین المللی جلوگیری از آلودگی هوا (مقرره 8) گواهینامه بین المللی جلوگیری از آلودگی هوا صادره به موجب مقررات پروتکل 1997میلادی (1376هجری‌شمسی) به منظور اصلاح کنوانسیون بین المللی جلوگیری از آلودگی ناشی از کشتیها، 1973میلادی (1352هجری‌شمسی)، به گونه¬ای که توسط پروتکل 1978میلادی (1356هجری‌شمسی) مربوط به آن اصلاح شده و آن طور که بوسیله قطعنامه (53)132.MEPC اصلاح شده (که از این پس “کنوانسیون” نامیده می‌شود)، تحت صلاحیت دولت:
……………………………………………………………………………………………………
……………………………………………………………………………………………………
(مشخصات کامل کشور)
توسط:
………………………………………………………………………………………………..
(عنوان‌کامل‌شخص یا سازمان ذی‌صلاح مجاز به‌موجب مقررات کنوانسیون) مشخصات کشتی
نام کشتی
…………………………………………………………………………………………….
شماره یا حروف مشخصه
…………………………………………………………………….
بندر ثبت
……………………………………………………………………………………………..
ظرفیت ناخالص
…………………………………………………………………………………..

شماره سازمان بین¬المللی
دریانوردی…………………………………………………..
نوع کشتی :
? کشتی غیر از تانکر ? تانکر
بدینوسیله گواهی می‌شود که :
1- کشتی طبق مقرره (5) ضمیمه (6) کنوانسیون بازرسی شده است؛ و
2- این بازرسی نشان می دهد که تجهیزات، سیستمها، قطعات، ترتیبات و مواد کاملاً با الزامات قابل اعمال ضمیمه 6 کنوانسیون مطابقت دارد.
تاریخ پایان بازرسی که بر مبنای آن، این گواهینامه صادر شده است ……………………………….. (روز/ماه/سال)

این گواهینامه تا تاریخ ???????????????????????? منوط به بازرسیهای طبق مقرره (5) ضمیمه (6)

کنوانسیون، معتبر می باشد.
صادره در:
……………………………………………………………………………………………
(محل صدور گواهینامه)
(روز/ماه/سال)
……………………………………………………………………………………
(تاریخ صدور) (امضای مقام مجاز صادرکننده گواهینامه)

(مهر یا علامت مقام مجاز، حسب مورد)

پشت نویسی جهت تأیید برای بازرسی های سالانه و میان دوره‌ای گواهی می‌شود که در بازرسی مقرر شده توسط مقرره (5) ضمیمه (6) کنوانسیون، تشخیص داده شد که کشتی با مفاد مربوط کنوانسیون مطابقت دارد.
بازرسی سالانه: امضاء :
……………………………………………………..
(امضای مقام مجاز)
مکان : ……………………………………………………….
تاریخ : (روز/ماه/سال) ……………………………….
(مهر یا علامت مقام مجاز، حسب مورد)

بازرسی‌سالانه/ میان‌دوره‌ای : امضاء:
…………………………………………………….
(امضای مقام مجاز)
مکان : ………………………………………………………
تاریخ : (روز/ماه/سال) ………………………………..
(مهر یا علامت مقام مجاز، حسب مورد)

بازرسی‌سالانه / میان‌دوره‌ای : امضاء:
…………………………………………………
( امضای مقام مجاز)
مکان : ……………………………………………………….
تاریخ : (روز/ماه/سال) ……………………………….
(مهر یا علامت مقام مجاز، حسب مورد)
بازرسی سالانه: امضاء :
……………………………………………………..
(امضای مقام مجاز)
مکان : ………………………………………………………
تاریخ : (روز/ماه/سال) ………………………………..
(مهر یا علامت مقام مجاز، حسب مورد)

بازرسی سالانه/میان دوره ای طبق جزء (ج) بند (8) مقرره (9)بدینوسیله گواهی می‌شود که در بازرسی سالانه/میان دوره‌ای طبق جزء(ج) بند(8) مقرره (9) از ضمیمه (6) کنوانسیون، کشتی منطبق با مقررات مرتبط درکنوانسیون می‌باشد.
امضاء : ……………………………………………………..
(امضای مقام مجاز)
مکان : ………………………………………………………
تاریخ : (روز/ماه/سال) ………………………………..
(مهر یا علامت مقام مجاز، حسب مورد)

پشت نویسی جهت تمدید گواهینامه، اگر برای کمتر از پنج سال معتبر باشد، در صورت اعمال بند (3) مقرره (9) کشتی با مقررات مرتبط کنوانسیون مطابقت دارد و این گواهینامه باید، طبق بند (3) مقرره (9) ضمیمه (6) کنوانسیون، به عنوان گواهینامه معتبر تا تاریخ (روز/ماه/سال) پذیرفته شود.
امضاء : ………………………………………………………
(امضای مقام مجاز)
مکان : ……………………………………………………….
تاریخ : (روز/ماه/سال) ………………………………..
(مهر یا علامت مقام مجاز، حسب مورد)

پشت نویسی در صورت اتمام بازرسی مجدد و اعمال بند (4) مقرره (9) کشتی با مقررات مرتبط کنوانسیون مطابقت دارد و این گواهینامه باید طبق بند (4) مقرره (9) ضمیمه (6) کنوانسیون، به عنوان گواهینامه معتبر تا تاریخ (روز/ماه/سال) پذیرفته شود.
امضاء : ……………………………………………………..
(امضای مقام مجاز)
مکان : ………………………………………………………
تاریخ : (روز/ماه/سال) ……………………………….
(مهر یا علامت مقام مجاز، حسب مورد)

پشت نویسی به منظور تمدید اعتبار گواهینامه تا رسیدن به بندر بازرسی یا برای اعطاء مهلت در صورت اعمال بند (5) یا (6) مقرره (9)این گواهینامه طبق بند (5) یا (6) مقرره 9 ضمیمه (6) کنوانسیون، به عنوان گواهینامه معتبر تا تاریخ (روز/ماه/ سال) پذیرفته می شود.

امضاء : ………………………………………………………
(امضای مقام مجاز)
مکان : ………………………………………………………
تاریخ : (روز/ماه/سال) ………………………………
(مهر یا علامت مقام مجاز، حسب مورد)

پشت نویسی برای جلو انداختن تاریخ سالگرد در صورت اعمال بند (8) مقرره (9)طبق بند (8) مقرره (9) ضمیمه (6) کنوانسیون، تاریخ جدید سالگرد ……………… (روز/ ماه/سال) است.
امضاء : ……………………………………………………..
( امضای مقام مجاز)
مکان : ………………………………………………………
تاریخ : (روز/ماه/سال) ……………………………….
(مهر یا علامت مقام مجاز، حسب مورد)
طبق بند (8) مقرره (9) ضمیمه (6) کنوانسیون، تاریخ جدید سالگرد …………….(روز/ماه/سال) است.
امضاء : ……………………………………………………..
(امضای مقام مجاز)
مکان : ………………………………………………………
تاریخ : (روز/ماه/سال) ……………………………….
(مهر یا علامت مقام مجاز، حسب مورد)

مکمل گواهینامه بین المللی جلوگیری از آلودگی هوا
(گواهینامه (IAPP
برگه سازه و تجهیزات در رابطه با مفاد ضمیمه 6 کنوانسیون بین المللی جلوگیری از آلودگی ناشی از کشتیها، 1973میلادی (1352هجری‌شمسی)، به گونه ای که توسط پروتکل 1978میلادی (1356هجری‌شمسی) مربوط به آن (که از این پس “کنوانسیون ” نامیده می‌شود) اصلاح شده است.
تذکرات :
1. این برگه باید همواره به گواهینامه IAPP پیوست گردد. گواهینامه IAPP باید همیشه روی کشتی موردنظر در دسترس باشد.
2. برگه باید لااقل به زبان انگلیسی، فرانسوی یا اسپانیایی باشد. اگر زبان رسمی کشور صادر کننده هم مورد استفاده باشد این زبان در صورت اختلاف یا مغایرت، حاکم خواهد بود.
3. جهت پرکردن خانه های خالی باید حسب مورد از علامت ضربدر (×) برای جواب های “مثبت” و “قابل اعمال” یا علامت (-) برای جواب های “منفی” و “غیرقابل اعمال” استفاده شود.
4. جز درمواردی که به گونه دیگری بیان شده، مقررات ذکر شده در این برگه به مقررات ضمیمه (6) کنوانسیون اشاره دارد و منظور از قطعنامه‌ها یا بخشنامه‌ها اشاره به آنهایی است که توسط سازمان بین المللی دریانوردی تصویب شده‌اند.

1- مشخصات کشتی
1. 1- نام کشتی
…………………………………………………………………………………….
2. 1- شماره یا حروف مشخصه
………………………………………………………….
3. 1- شماره سازمان بین¬المللی دریانوردی
……………………………………………
4. 1- بندر ثبت
…………………………………………………………………………………..
5. 1- ظرفیت ناخالص
…………………………………………………………………………
6. 1- تاریخی که در آن تیرحمال کشتی گذاشته شده یا در مرحله مشابهی از ساخت قراردارد

…………………………………………………………………………………………
7. 1- تاریخ آغاز تغییر عمده موتور (اگر قابل اعمال باشد) (مقرره 13) ……

2- کنترل انتشارهای ناشی از کشتیها
1. 2- مواد کاهنده لایه اُزن (مقرره 12)
1. 1. 2- تجهیزات و سیستمهای اطفاء حریق زیر که حاوی هالونها هستند، می‌توانند به کار خود ادامه دهند:

………………………………………………………………… ?

تجهیزات سیستم محل تجهیزات روی کشتی

2. 1. 2- تجهیزات و سیستمهای‌زیر که حاوی کلروفلوئورکربن‌ها (CFCs) هستند، می‌توانند به کار خود ادامه دهند:
……………………………………………………. ?

تجهیزات سیستم محل تجهیزات روی کشتی

3. 1. 2- سیستمهای زیر حاوی هیدروکلروفلوئوروکربنها (HCFCs) که قبل از اول ژانویه 2020 میلادی (11/10/1398هجری‌شمسی) نصب شده اند، می‌توانند به کار خود ادامه دهند:
………………………………………………………………………..
?

تجهیزات سیستم محل تجهیزات روی کشتی

2. 2- اکسیدهای نیتروژن (NOx) (مقرره 13)
1. 2. 2- موتورهای دیزل زیر با توان خروجی بیش از kW 130، و نصب شده درکشتی که در تاریخ اول ژانویه 2000میلادی (11/10/1378)، یا بعد از آن ساخته می‌شود، بر اساس آئین نامه فنی اکسیدهای نیتروژن با استانداردهای انتشار جزء(الف) بند(3) مقرره(13) مطابقت دارند: ……………………………………………… ?

سازنده و مدل شماره سریال کاربرد توان خروجی (kW) سرعت برآورد شده (rpm)

2. 2. 2- موتورهای دیزل زیر با توان خروجی بیشتر از kW130 و آنهایی که طبق بند (2) مقرره (13) در تاریخ اول ژانویه 2000 (11/10/1378) یا بعد از آن تغییر عمده‌ای در آن صورت گرفته، بر اساس آئین نامه فنی اکسیدهای نیتروژن با استانداردهای انتشار جزء(الف) بند(3) مقرره(13) مطابقت دارند: ……………….. ?

سازنده و مدل شماره سریال کاربرد توان خروجی (Kw) سرعت برآورد شده (rpm) 3. 2. 2- موتورهای دیزل زیر با توان خروجی بیشتر از kW130 و نصب شده در یک‌کشتی‌که درتاریخ اول‌ژانویه 2000میلادی (11/10/1378هجری‌شمسی) یا پس از آن ساخته می‌شود، یا با توان خروجی بیش از kW130 که طبق بند (2) مقرره (13) در تاریخ اول ژانویه 2000میلادی (11/10/1378هجری‌شمسی) یا پس از آن تغییر عمده‌ای در آن
صورت گرفته، به یک سیستم پاکسازی گاز خروجی یا روشهای معادل دیگری طبق بند (3) مقرره (13) و آئین‌نامه فنی اکسیدهای نیتروژن مجهز شده‌اند: …………………………. ?

سازنده و مدل شماره سریال کاربرد توان خروجی (kW) سرعت برآورد شده (rpm)

4. 2. 2- موتورهای دیزل زیر مندرج در بندهای 1. 2. 2، 2. 2. 2 و 3. 2. 2 بالا به ابزارهای پایش و ثبت انتشار اکسیدهای نیتروژن طبق آئین‌نامه فنی اکسیدهای نیتروژن مجهز شده اند:

……………………………………………………………. ?

سازنده و مدل شماره سریال کاربرد توان خروجی (kW) سرعت برآورد شده (rpm) 3. 2- اکسیدهای گوگرد (SOx) (مقرره 14) 1. 3. 2- هنگامی‌که کشتی در منطقه کنترل انتشار اکسیدهای گوگرد که در بند (3)
مقرره(14) معین شده‌اند فعالیت می‌کند،کشتی از موارد زیر استفاده می‌کند :
1- نفت‌سوختی که به استناد یادداشت‌های تحویل سوخت، مقدار گوگرد آن از m/m یک‌ونیم
درصد (5/1%) افزایش نمی‌یابد؛ یا …………………………………. ?
2- یک سیستم تأیید شده پاکسازی گاز خروجی، به منظور کاهش انتشار اکسیدهای گوگرد به
کمتر ازg SOx/ kW.h 0/6، یا …………………………………. ?
3- سایر فن‌آوریهای تأیید شده به منظور کاهش انتشارات اکسیدهای گوگرد به کمتر از g
SOx/kW.h 0/6
………………………………………………………………. ?
4. 2- ترکیبات آلی فرار VOCs (مقرره 15)
1. 4. 2- نفتکش دارای یک سیستم جمع آوری بخار می‌باشد که طبق MSC/Circ.585 نصب شده
و به تأیید رسیده است ……………………………….. ?
5. 2- کشتی یک زباله سوز دارد:
1- که با قطعنامه MEPC.76(40) به گونه¬ای که اصلاح شده مطابقت دارد
………………………………………………………………………………………………………………..?
2- که قبل از اول ژانویه 2000میلادی (11/10/1378هجری‌شمسی) نصب شده و با قطعنامه
MEPC.76(40) به گونه ای که
اصلاح شده مطابقت ندارد. ……………………….?
گواهی می‌شود که این برگه از کلیه جهات صحیح می‌باشد.
صادره در :
…………………………………………………………………………………………..
(محل صدور برگه)
(روز/ماه/سال) ……………………….
(تاریخ صدور) (امضاء مقام مجاز صادرکننده برگه)
(مهر یا علامت مقام مجاز، حسب مورد)
پیوست (2)
چرخه های آزمایش و ضرایب وزنی (مقرره 13)
مراحل آزمایش و ضرائب وزنی زیر باید به منظور تصدیق مطابقت موتورهای دیزل دریایی با سقف اکسیدهای نیتروژن مطابق مقرره (13) این ضمیمه که از روش آزمایش و محاسبه مشخص شده در آئین‌نامه فنی اکسیدهای نیتروژن استفاده می کند، اعمال گردد.
1- برای موتورهای دریایی سرعت یکنواخت برای رانش اصلی کشتی، شامل رانش دیزل ـ الکتریک باید چرخه آزمایش E2 اعمال گردد.
2- برای پروانه های زاویه متغیر باید چرخه آزمایش E2 اعمال شود.
3- برای پروانه‌های ثابت موتورهای اصلی و پروانه های ثابت موتورهای فرعی (کمکی) چرخه آزمایش E3 باید اعمال شود.
4- برای موتورهای فرعی سرعت یکنواخت، باید چرخه آزمایش D2 اعمال شود.
5- برای موتورهای فرعی سرعت متغیر، موتورهای فرعی توان متغیر که شامل موارد فوق نیستند، باید چرخه آزمایش C1 اعمال گردد. چرخه آزمایش برای به‌کارگیری رانش اصلی سرعت یکنواخت (شامل رانش دیزل ـ الکتریک یا تأسیسات پروانه زاویه متغیر) چرخه آزمایش نوع E2 سرعت 100% 100% 100% 100%
توان 100% 75% 50% 25%
ضریب وزنی 2/0 5/0 15/0 15/0
چرخه آزمایش برای به‌کارگیری پروانه ثابت موتور اصلی و پروانه ثابت موتور فرعی
(کمکی)
چرخه آزمایش نوع E3 سرعت 100% 91% 80% 63%
توان 100% 75% 50% 25%
ضریب وزنی 2/0 5/0 15/0 15/0

چرخه آزمایش برای به‌کارگیری موتور فرعی با سرعت یکنواخت
چرخه آزمایش نوع D2 سرعت 100% 100% 100% 100% 100%
توان 100% 75% 50% 25% 10%
ضریب وزنی 05/0 25/0 3/0 3/0 1/0

چرخه‌آزمایش برای به‌کارگیری موتورهای‌فرعی باسرعت‌متغیر و با توان‌متغیر
چرخه آزمایش نوع C1 سرعت برآورد شده بینابینی هرز گرد (کار در جا)
گشتاور (درصد) 100% 75% 50% 10% 100% 75%

50% 0%
ضریب وزنی 15/0 15/0 15/0 1/0 1/0 1/0

1/0 15/0

پیوست (3)
معیارها و روش های اجرائی برای تعیین مناطق کنترل انتشار اکسیدهای گوگرد (مقرره 14)
1- اهداف
1. 1- منظور از این پیوست، تهیه معیارها و روشهای اجرائی برای تعیین مناطق کنترل انتشار اکسیدهای گوگرد می باشد. هدف از ایجاد مناطق کنترل انتشار اکسیدهای گوگرد جلوگیری، کاهش و کنترل آلودگی هوا ناشی از انتشارات اکسیدهای گوگرد از کشتیها و تأثیرات سوء آنها بر روی مناطق دریایی و خشکی می‌باشد.
2. 1- یک منطقه کنترل انتشار اکسیدهای گوگرد باید در صورت وجود دلایل کافی برای ضرورت جلوگیری، کاهش و کنترل آلودگی هوا ناشی از انتشارات اکسیدهای گوگرد از کشتیها جهت تصویب توسط سازمان در نظر گرفته شود.

2- معیار پیشنهاد تعیین یک منطقه کنترل انتشار اکسیدهای گوگرد
1. 2- پیشنهاد به سازمان جهت تعیین منطقه کنترل انتشار اکسیدهای گوگرد، می‌تواند تنها به وسیله کشورهای عضو پروتکل 1997 (1376) ارائه شود. هنگامی‌که دو عضو و یا بیشتر دارای منافع مشترک در یک منطقه بخصوص باشند، آنها باید یک پیشنهاد هماهنگ شده را تنظیم نمایند.
2. 2- پیشنهاد باید شامل موارد زیر باشد:
1- توصیف واضحی از منطقه پیشنهادی که در آن کنترل انتشارات اکسیدهای گوگرد از کشتیها کاربرد دارد، به همراه نقشه مرجع که در آنها منطقه مورد نظر علامت‌گذاری شده باشد.
2- توصیفی از مناطق دریایی و خشکی که در معرض خطر ناشی از تأثیرات انتشارات اکسیدهای گوگرد کشتیها می‌باشد.
3- یک ارزیابی مبنی بر این‌که انتشارات اکسیدهای گوگرد کشتیهای فعال در منطقه پیشنهادی جهت اعمال کنترل انتشار اکسیدهای گوگرد به آلودگی هوا، شامل رسوب اکسیدهای گوگرد و اثرات ناخوشایند آن بر نواحی خشکی و دریایی مورد نظر کمک می‌نماید. چنین ارزیابی باید، حسب مورد، شامل تشریح تأثیرات ناشی از انتشار
اکسیدهای گوگرد، بر روی اکوسیستمهای خشکی و آبی، مناطق حاصلخیز طبیعی، زیستگاههای مهم، کیفیت آب، سلامتی انسان و نواحی دارای اهمیت فرهنگی و علمی باشد. منابع داده های مربوط شامل روشهای پژوهشی مورد استفاده باید مشخص گردد.
4- اطلاعات مرتبط درباره شرایط جوی در منطقه پیشنهادی برای اجرای کنترل انتشار اکسیدهای گوگرد و مناطق خشکی و دریایی در معرض خطر به ویژه الگوهای بادهای غالب، یا اطلاعات مربوط به عوارض زمین، زمین شناسی، اقیانوس نگاری، ریخت شناسی، یا سایر شرایطی که ممکن است منجر به افزایش احتمال بروز آلودگی هوای منطقه یا میزان اسیدیته آن گردد.
5- چگونگی رفت‌وآمد کشتیها در منطقه پیشنهادی کنترل انتشار اکسیدهای گوگرد شامل الگوها و تراکم چنین ترافیکی؛ و
6- تشریح اقدامات کنترلی اتخاذ شده و در حال اجراء توسط کشور یا کشورهای عضو پیشنهاد کننده که در آن به منابع انتشار روی خشکی اکسیدهای گوگرد که منطقه در معرض خطر را تحت تأثیر قرار می دهد اشاره شده باشد به همراه اقداماتی که در رابطه با مفاد مقرره (14) ضمیمه (6) این کنوانسیون می باید تصویب شود.
3. 2- محدوده های جغرافیایی منطقه کنترل انتشار اکسیدهای گوگرد باید براساس معیارهای مربوط که در بالا شرح داده شده، شامل انتشار و رسوب اکسیدهای گوگرد ناشی از عملیات کشتیها در منطقه پیشنهادی، الگوها و تراکم رفت و آمد و شرایط باد، تعیین شده باشد.
4. 2- پیشنهاد به منظور تعیین منطقه مورد بحث به‌عنوان منطقه کنترل انتشار اکسیدهای گوگرد باید براساس قواعد و روشهای وضع شده توسط سازمان، به سازمان ارائه شود.

3- روشهای‌اجرائی برای‌ارزیابی‌وتصویب‌مناطق‌کنترل‌انتشار اکسیدهای‌گوگرد توسط سازمان
1. 3- سازمان باید هر پیشنهاد ارائه شده به وسیله یک کشور یا کشورهای عضو را مورد بررسی قرار دهد.
2. 3- منطقه کنترل انتشار اکسیدهای گوگرد باید به وسیله یک اصلاحیه این ضمیمه تعیین و طبق ‌ماده (16) این کنوانسیون بررسی، تصویب و لازم‌الاجراء گردد.
3. 3- در ارزیابی طرح پیشنهادی، سازمان باید معیارهایی که در هر طرح گنجانده شده‌اند را به منظور تصویب طبق موارد مندرج در بخش (2) بالا مورد بررسی قرار دهد و همچنین هزینه‌های مربوط به کاهش رسوبات گوگرد ناشی از کشتیها را در مقایسه با کنترل های روی خشکی مدنظر قرار دهد. تأثیرات اقتصادی بر روی کشتیهایی که به تجارت بین المللی می‌پردازند نیز باید مدنظر قرار گیرد.

4- عملیاتی شدن مناطق کنترل انتشار اکسیدهای گوگرد اعضائی که دارای کشتیهای فعال در منطقه می باشند، ترغیب می‌گردند تا هرگونه دغدغه‌های مربوط به فعالیت درمنطقه را به سازمان منعکس نمایند.

پیوست (4)
تأیید نوع و محدوده فعالیت زباله سوزهای کشتی (مقرره 16)

1- زباله سوزهای کشتی که در بند (2) مقرره (16) شرح داده شد، باید دارای گواهینامه تأیید نوع سازمان بین¬المللی دریانوردی برای هر زباله سوز باشد. به منظور اخذ چنین گواهینامه‌ای، زباله سوز باید بر اساس استاندارد مورد تأیید مشروح در بند (2) مقرره (16) طراحی و ساخته شود. هر مدل باید تحت آزمایش خاص تأیید نوع در یک کارخانه یا تسهیلات تأیید شده آزمایش و تحت مسؤولیت دستگاه اجرائی با استفاده از
مشخصات سوخت/ مواد زائد استانداردی که در زیر آمده مورد آزمایش تأیید نوع قرار گیرد تا تعیین شود که آیا زباله سوز در محدوده مشخص شده در بند (2) این ضمیمه فعالیت می‌کند یا خیر:
لجن نفتی حاوی:
(75%) لجن نفتی ناشی از سوخت سنگین، (5%) روغن‌های روانساز زائد،
و (20%) آب امولسیونه
مواد زائد جامد حاوی:
(50%) ضایعات غذایی، (50%) آشغال حاوی:
تقریباً (30%) کاغذ، تقریباً (40%) مقوا، تقریباً (10%) کهنه تنظیف، تقریباً (20%) پلاستیک
مخلوط فوق حداکثر حاوی(50%) رطوبت و (7%) جامدات غیرقابل احتراق خواهد بود.
2- زباله سوزهایی که در مقرره (2)16 شرح داده شد، باید در محدوده های زیر فعالیت نمایند:
O2 در محفظه احتراق: 12ـ 6 درصد
حداکثر میانگین منواکسیدکربن
موجود درگاز دودکش: 200 MJ/mg
حداکثر میانگین عدد دوده: (3) با چاراچ یا (1) رینگلمن (تیرگی 20%)
(عدد دوده بیشتر تنها در دوره های خیلی کوتاه نظیر گرم شدن (شروع کار) قابل پذیرش است)
اجزای نسوخته در خاکستر باقیمانده: حداکثر10 درصد (10%) وزنی دامنه درجه حرارت گاز خروجی دودکش محفظه احتراق: 1200‏-850 درجه سانتیگراد

پیوست (5)
اطلاعاتی که باید در یادداشت تحویل سوخت ذکر شود (بند 3 مقرره 18) نام و شماره (سازمان بین¬المللی دریانوردی) کشتی دریافت کننده بندر تاریخ شروع تحویل نام، نشانی و شماره تلفن تأمین کننده نفت سوخت دریایی
نام (نامهای) فرآورده مقدار (برحسب تن متریک)
چگالی در15 درجه سانتیگراد (Kg/m3)
مقدار گوگرد (% m/m)
یک اظهارنامه امضاء شده و گواهی شده به وسیله نماینده تأمین کننده نفت سوخت مبنی بر این‌که نفت سوخت تأمین شده طبق بند (1) یا جزء (الف) بند (4) مقرره (14) و بند (1) مقرره (18) این ضمیمه می‌باشد.

تفاسیر یکنواخت ضمیمه (6)
مقرره 1
1. 1- برای اعمال این مقرره، اصطلاح «کلیه کشتی¬ها» باید به نحوی تفسیر شود که برای کلیه کشتی ها (به نحوی که در بند (4) ماده (2) مارپل (73) تعریف شده) قابل اعمال باشد.
بند 4 مقرره 2
1-2- برای اعمال این مقرره، اصطلاح «تأسیسات جدید» باید به ترتیب زیر تفسیر شود:
الف) برای کشتی های جدید، تاسیسات روی کشتیهایی که در تاریخ 19 می 2005میلادی (29/ 2/1384 هجری ‌شمسی) ، یا بعد از آن تیرحمال آنها گذاشته شده یا در مراحل مشابهی از ساخت قرار دارند.
ب) برای کشتی های موجود، تأسیسات جدید با تاریخ تحویل قراردادی به کشتی در تاریخ 19 می 2005میلادی (29/2/1384هجری‌شمسی) یا بعد از آن یا در صورت نبودن تاریخ تحویل قراردادی، تحویل واقعی تجهیزات به کشتی در تاریخ 19 می 2005میلادی (29/2/1384هجری‌شمسی) یا بعد از آن تفاسیر مشابه باید در مورد تجهیزات حاوی هیدروکلروفلوئوروکربن (HCFC)جدید با جایگزینی اول ‌ژانویه2020میلادی (11/10/
1398هجری‌شمسی) به جای 19 می 2005میلادی (29/2/1384هجری‌شمسی) اعمال شود.
ردیف (1) جزء (ب) بند (1) مقرره 13
1-13- در مورد موتوری که تنها برای شرایط اضطراری در کشتی هایی که موتور در آن نصب شده، کاربرد دارد، مقرره (13) اعمال نمی شود.
جزء (ج) بند (1) مقرره 13
2-13- برای اعمال این مقرره اصطلاح «بر روی کشتی که تحت تغییر عمده قرار می‌گیرد» باید به عنوان اشتباهی تفسیر شود که در مفهوم «کشتی» به جای «موتور» رخ داده است. تغییر در کشتی در جای دیگری در این ضمیمه ذکر نشده است. به منظور هماهنگی با ردیفهای (1) و (2) جزء (الف) بند (1) مقرره (13) به عنوان «یا موتوری که تحت تغییر عمده قرار گرفته است» خوانده شود.

ردیف (3) جزء (الف) بند (2) مقرره 13
3-13- برای اعمال این مقرره در مورد کشتیهایی‌که قبل از 1 ژانویه 2000میلادی (11/10/1378 هجری‌ شمسی) ساخته شده‌اند اصطلاح «بیش از 10 درصد» باید به نحوی تفسیر شود که قابل اعمال به «حداکثر بازده پیوسته موتور» قبل از اول ژانویه 2000میلادی (11/10/1378هجری‌شمسی) باشد.
جزء (الف) بند (2) مقرره 16
1-16- برای اعمال این مقرره، اصطلاح «نصب شده روی کشتی در تاریخ اول ژانویه 2000میلادی (11/10/1378هجری‌شمسی) یا بعد از آن» (11/10/1378) باید به ترتیب زیر تفسیر شود:
الف) برای کشتی های جدید، تأسیسات روی کشتیهایی که در تاریخ اول ژانویه 2000میلادی (11/10/1378هجری‌شمسی) یا بعد از آن تیرحمال آنها گذاشته شده یا در مراحل مشابهی از ساخت قرار دارد.
ب) برای کشتیهای موجود، تأسیسات جدید با تاریخ تحویل قراردادی به کشتی در تاریخ اول ژانویه 2000میلادی (11/10/1378هجری‌شمسی) یا بعد از آن، یا در صورت نبودن تاریخ تحویل قراردادی، تاریخ واقعی تحویل تجهیزات به کشتی در اول ژانویه 2000میلادی (11/10/1378هجری‌شمسی) یا بعد از آن.
بند (6) مقرره 16
2-16- برای اعمال این مقرره، مراتب باید به نحوی تفسیر شود که درخصوص زباله سوزهایی که با مشخصات مندرج در قطعنامه (33)59. MEPC یا به قطعنامه (40)79 MEPC با مشخصات مندرج در قطعنامه ها مطابقت دارد، قابل اعمال باشد.
بند (7) مقرره 16
3-16- برای اعمال این مقرره مراتب باید به نحوی تفسیر شود که داشتن راهنمای عملیاتی تنها در خصوص زباله سوزهای نصب شده در تاریخ اول ژانویه 2000میلادی (11/10 /1378هجری‌شمسی) یا پس از آن که در قطعنامه درج شده، قابل اعمال باشد.
بند (8) مقرره 16
4-16- برای اعمال این مقرره، مراتب باید به نحوی تفسیر شود که اصطلاح «هر زباله سوز» به مواردی که در بند (2) مقرره (16) آمده است، اشاره نماید.
بند (9) مقرره 16
5-16- برای اعمال این مقرره مراتب باید به نحوی تفسیر شود که محدودیتهای حرارتی مطرح شده تنها در خصوص زباله سوزهای نصب شده در تاریخ اول ژانویه 2000میلادی (11/10/1378هجری‌شمسی) یا بعد از آن که در قطعنامه (40)276MEPC آمده است، قابل اعمال باشد.
بند (1) مقرره 18
1-18- «نفت سوخت» به معنی هر سوخت به کار رفته در ارتباط با رانش و عملیات کشتی می باشد.
قانون فوق مشتمل بر ماده واحده منضم به متن الحاقیه در جلسه علنی روز یکشنبه مورخ‌ ششم مردادماه یکهزار و سیصد و هشتاد و هفت مجلس شورای اسلامی‌تصویب و در تاریخ 23/5/1387 به تأیید شورای نگهبان رسید.

علی لاریجانی
رئیس مجلس شورای اسلامی
جزئیات قانون

تاریخ تصویب :
1387/05/06
مرجع تصویب :
مصوبات مجلس شورا
تاریخ تصویب شورای نگهبان :
1387/05/23

قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به مقررات استفاده از واگن‌ها و کانتینرها، مقررات استفاده از واگن‌ها در حمل و نقل بین‌المللی پی.پی.دبلیو (p.p.w) (قسمت ششم)

1ـ2ـ کلیه قسمتهای قلاب و تجهیزات اتصال (زنجیر، قلابها، لوله خرطومی و غیره) در وضعیت غیرکاری نباید کمتر از 140 میلیمتر از سطح ریل باشند. اگر احتمال آن می‌رود که بعضی از قسمتها فاصله‌ای کمتر از رقم ذکر شده داشته باشند بایستی گیره‌های مربوطه جهت جلوگیری از افتادن این قسمتها تعبیه گردد.
1ـ3ـ فاصله محوری واگنها بایستی به شکل زیر باشند:
1ـ3ـ1ـ برای واگنهایی که در راه‌آهنهای با عرض 1435 میلیمتر حرکت می‌کنند حداکثر فاصله بین دو محور مجاور بایستی:
ـ برای واگنهای بدون بوژی 9000 میلیمتر باشد.
ـ برای واگنهای بوژی‌دار 17500 میلمتر باشد.
واگنهای بوژی‌دار با فاصله محوری بیش از 1400 میلیمتر بین محورهای داخلی آن نباید از روی تپه‌های مانوری تفکیک شوند.
تعدادی از این واگنها که می‌توانند از روی تپه‌های مانوری تفکیک شوند بایستی دارای علامت مطابق پیوست 49 (پ.پ.و) باشند.
1ـ3ـ2ـ برای واگنهایی که بر روی راه‌آهنهای با عرض 1520 میلیمتر حرکت می‌کنند بیش از 3800 میلیمتر و کمتر از 5500 میلیمتر باشد.
برای واگنهایی که با فاصله محوری بیش از 5500 میلیمتر در خط 1520 میلیمتری و بیش از 4500 میلیمتر در خط 1435 میلیمتر و یا برای واگنهایی که بدون بوژی و دارای بیش از 2 محور هستند چرخها بایستی امکان حرکت واگنها بدون اشکالات با شعاع 150 متر را فراهم نمایند. فاصله بین محورهای یک بوژی نباید کمتر از 1500 میلیمتر باشد.
بوژیها بایستی امکان حرکت آزاد را در قوسهای با شعاع 150 متر داشته باشند.
1ـ 5 ـ واگنهایی که در حمل و نقل بین‌المللی قابل قبول واقع شده‌اند و مطابق ابعاد راه‌آهنهای اروپایی با عرض 1435 میلیمتر می‌باشند بایستی علامت «ام‌سی» داشته باشند.
واگنهای مطابق ابعاد «O-BM» بایستی علامت «MC-O» را و واگنهای مطابق ابعاد «BMـ1» علامت «1ـMC» را داشته باشند.
برای واگنهایی اروپایی که دارای کد دوازده‌گانه می‌باشند علامتهای ذکر شده در دیواره‌های جانبی واگنها و برای واگنهای بدون دیواره در تیرهای طولی واگنها، پشت یا زیر اهرم تغییر حالت واگنها، نوشته می‌شوند.
بر روی واگنهایی که بین راه‌آهنهای چین، روسیه، کره دموکراتیک،ویتنام و مغولستان رفت و آمد می‌کنند علامتهای دیگری که بین این راه‌آهنها توافق حاصل گردیده بکار برده می‌شوند.
1ـ6 ـ واگنهای مجهز به قلاب زنجیری جهت کار تکنسین اتصال بایستی فاصله 400 میلیمتر آزاد بین وجه جانبی قلاب و سینی تامپون داشته باشند. فاصله آزاد در طول بین سطح سینی تامپون و قلاب زنجیری در ارتفاع 2000 میلیمتر نباید اجزای برجسته داشته باشند.
1ـ7ـ بخاطر ویژگیهای ساختمان واگنهای چین و کره دموکراتیک مسئله اتصال واگنها جهت سیر مستقیم (بدون ترانسشیب) طرفهای ذینفع بایستی به توافق برسند.
1ـ 8 ـ واگنهای اروپایی با عرض خط 1435 میلیمتر که قادر به حرکت تا سرعت 100 کیلومتر در ساعت می‌باشند دارای علامت «S» و یا «X» و واگنهایی که قادر به حرکت با سرعت 120 کیلومتر می‌باشند با علامت «SS» و یا «XX» نشانه‌گذاری می‌شوند.
واگنهایی که هیچیک از علامتهای بالا را ندارند با رعایت استانداردهای مجاز بارگیری بایستی واجدشرایط حرکت قطارها با سرعت 90 کیلومتر در ساعت باشند.
1ـ9ـ وزن خالی واگن نباید از 9 تن کمتر باشد.
2ـ چرخها و محورها
2ـ1ـ چرخها و محورها بایستی بانداژپیوسته داشته و یا منوبلوک (یکپارچه ریختگی و یا نورد شده) باشند.(1)
جهت واگنهای راه‌آهنهای با عرض 1435 میلیمتر قطر چرخ بر روی دایره گردش نباید کمتر از 840 میلیمتر برای چرخهای با قطر اسمی 900 تا 1000 میلیمتر باشد.
760 میلیمتر برای قطر جدید 840 میلیمتر باشد.
680 میلیمتر برای قطر جدید 760 میلیمتر باشد.
630 میلیمتر برای قطر جدید 680 میلیمتر باشد.
2ـ2ـ فاصله بین لبه‌های افقی بانداژها یا طوقه چرخها باید برای راه‌آهنهای با عرض خط 1435 میلیمتر 3-/+1360 میلیمتر و برای راه‌آهنهای با عرض خط 1520میلیمتر 3-/+1440 میلیمتر باشد.
2ـ3ـ عرض بانداژ چرخ جهت واگنهای با عرض 1520 میلیمتر نباید کمتر از 127 میلیمتر و بیشتر از 140 میلیمتر و همچنین برای واگنهای اروپایی با عرض 1435 میلیمتر کمتر از 133 میلیمتر و بیش از 140 میلیمتر باشد.
2ـ4ـ ضخامت بانداژ (برروی دایره چرخش) با کسری سایش بایستی:
2ـ4ـ1ـ برای سایر واگنها 30 میلیمتر باشد.
برای چرخهای نوردشده حداقل ضخامت قسمتهایی که جایگزین بانداژ می‌شوند بایستی در وجـه داخلی خود علامت (فرورفـتگی) داشته باشند که همیشه در معرض دید باشد.
برای چرخهایی که این علامت را ندارند ضخامت قسمت جایگزین کننده بانداژ نباید کمتر از 22 میلیمتر باشد.
2ـ 5 ـ ارتفاع نوک طوقه بانداژ و یا چرخ منوبلوک از سطح دایره گردش مابین 25 الی 36 میلیمتر باشد (حداقل و حداکثر).
2ـ6ـ عرض طوقه بانداژ و یا طوقه چرخ منوبلوک برای راه‌آهنهای اروپایی 1435 میلیمتر که در فاصله 10 میلیمتر به طرف بیرون از دایره گردش اندازه گیری می‌شوند، برای چرخهای با قطر بیش از 840 میلیمتر نباید کمتر از 22 میلیمتر و برای چرخهای با قطر 630 الی 840 میلیمتر نباید کمتر از 5/27 میلیمتر باشد.
فاصله از لبه خارجی بانداژ یک چرخ محور تا سطح بیرونی چرخ که در ارتفاع 10 میلیمتر پایینتر از دایره گردش اندازه‌گیری می‌شود برای چرخهای با قطر بیش از 840 میلیمتر بایستی حداکثر 1426 میلیمتر و حداقل 1410 میلیمتر باشد و برای چرخهای با قطر 840 میلیمتر 1435 میلیمتر باشد.
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
1ـ در ارتباط بین‌الملل بین راه‌آهنهای اروپایی خط 1435 میلیمتر و راه‌آهنهای خط 1520 میلمتری سیر واگنهای باری که چرخهای آنها یاتاقانی است مجاز نمی‌باشد.
فاصـله افقی بین وجه داخـلی دو چرخ محور برای چـرخهای مـنو بلـوک برای چرخهای با قـطر کمـتر از 840 میـلیمتر بایسـتی کمـتر از 1359 میـلیمتر، برای چرخهای با قطر 840 میلیـمتر 1357 میلیمتر و برای موارد دیـگر کمتر از 1363 میلیمتر باشد.
حداقل اندازه شامل محورهای میانی واگنهای بدون بوژی و محورهای میانی سه و چند محوره نمی‌باشد.
جهت واگنهای خطوط 1520 میلیمتری، عرض طوقه چرخ که در ارتفاع 18 میلیمتری نوک طوقه اندازه‌گیری می‌شود حداقل 25 و حداکثر 33 میلیمتر می‌باشد.
جهت واگنهای چین و کره دموکراتیک عرض طوقه چرخ که در ارتفاع 15 میلیمتری نوک طوقه اندازه‌گیری می‌شود حداقل 2 میلیمتر و حداکثر 34 میلیمتر می‌باشد.
تیزی طوقه چرخ مجاز نمی‌باشد. برای واگنهای اروپایی با عرض خط 1435 میلیمتر اندازه «کیوآر» که توسط شابلون روی طوقه اندازه‌گیری می‌شود بایستی بیش از 5/6 میلیمتر باشد. ضمناً در سطح هدایت کننده نوک طوقه تا 2 میلیمتر پایینتر از آن هیچگونه تیزی نباشد. (پیوست 42 (پ.پ.و)).
2ـ7ـ سایش بر روی دایره گردش بانداژ و یا چرخ منوبلوک بیش از 7 میلیمتر مجاز نمی‌باشد، این مربوط به واگنهای اروپایی با عرض 1435 میلیمتر نمی‌باشد.
2ـ 8 ـ معایب زیر جهت چرخها و محورها مورد قبول نیست:
2ـ 8 ـ1ـ ترکهای طولی و عرضی بر روی هر قسمتی از محور.
2ـ 8 ـ2ـ محلهای سائیده شده بر روی محور که دارای تیزی و یا فرورفتگی 1 میلیمتر هستند.
2ـ 8 ـ3ـ ترکها بر روی بانداژ و یا طوقه و مرکز چرخ.
2ـ 8 ـ4ـ شکستگی بانداژ و یا طوقه.
2ـ 8 ـ 5 ـ شل شدن بانداژ و چرخ بر روی محور و یا مرکز چرخ.(1)
علائم شل شدن بانداژ به شرح زیر می‌باشند:
2ـ 8 ـ 5 ـ1ـ صدای بم در موارد ضربه چکش به بانداژ.
2ـ 8 ـ 5 ـ2ـ عدم تطابق گودالهای کنترل (علامتهای کنترل) بر روی بانداژ و در محور چرخ (اگر وجود داشته باشند).
2ـ 8 ـ 5 ـ3ـ شل شدن حلقه سفت کننده بانداژ.
2ـ 8 ـ 5 ـ4ـ زنگ زدگی حدفاصل بین بانداژ و محور چرخها در طول بیش از یک دوم محیط.
2ـ 8 ـ6 ـ شکستن و یا ترک برداشتن میله‌های چرخ.
2ـ 8 ـ7ـ بریدگیها بر روی سطح گردش بانداژ به طول بیش از 60 میلیمتر و عمق بیش از 1 میلیمتر.
2ـ 8 ـ 8 ـ خراشها بر روی توپی و یا سرمحور.
2ـ 8 ـ9ـ خردشدن سطح گردش بانداژو یا چرخ منوبلوک به طول 25 میلیمتر (بوجودآمدن حفره‌ها در سطح گردش چرخ) و یا به عمق 3 میلیمتر.
2ـ 8 ـ10ـ برش عمودی طوقه بیش از 18 میلیمتر.
2ـ 8 ـ11ـ تیزی بانداژ.(2)
2ـ 8 ـ12ـ شل شدن حلقه تثبیت کننده بانداژ در درز و یا در فاصله کمتر از 100 میلیمتر از درز و یا در قسمت باقیمانده با طول کلی 550 میلیمتر.
2ـ 8 ـ13ـ تراکم فلز بر روی سطح گردش بانداژ (مانند جوش) به طول بیش از 60 میلیمتر و در ارتفاع بیش از 1 میلیمتر.
2ـ 8 ـ14ـ اصطکاک بانداژ یا طوقه چرخ به نگهدارنده جعبه یاتاقان.
2ـ 8 ـ 15ـ آثار سایش دایره‌ای شکل بر روی سطح گردش در پایه طوقه به عمق بیش از 1 میلیمتر با شیب 1:7 بیش از 2 میلیمتر و یا با عرض 15 میلیمتر برای واگنهای عرض خط 1520 میلیمتر.
2ـ 8 ـ16ـ افزایش موضعی عرض چرخ منوبلوک بیش از 5 میلیمتر برای خط 1520 میلیمتر.
2ـ 8 ـ17ـ پوشش رنگی و یا آلودگی با انواع روغنها بر روی بانداژ چرخها و یا قسمتهای چرخ منوبلوک منع می‌شود.
3ـ بوژیها
3ـ1ـ خرابیهای زیر در بوژیها مورد قبول نیست:
3ـ1ـ1ـ فاصله بین سرسره‌های (Slip) در مجموع نباید بیش از 20 میلیمتر و کمتر از 2 میلیمتر باشد.
3ـ1ـ2ـ شکستن سرسره‌ها (Slip).
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
1ـ عملیات جوش بر روی محور چرخها منع می‌شود.
2ـ برای واگنهای اروپایی با عرض 1435 میلیمتر فقط اندازه «پی‌آر» بکار برده می‌شود.
3ـ1ـ3ـ ترک در لبه فلنج پاشنه اگر این ترک تا پیچ می‌رسد، شکستن بیش از یک پیچ و یا پرچ که پاشنه و کاسه مقعر (زیر پاشنه) را سفت می‌کنند.
3ـ1ـ4ـ ترک و یا شکستگی تیرهای شاسی.
3ـ1ـ 5 ـ ترک و یا برش پیچهای ستونی و یا پیچهای جعبه یاتاقان.
3ـ1ـ6 ـ1ـ ترکها در بستهای بوژی و بر روی وجه‌جانبی بوژی ریختگری و یا پرس‌شده.
3ـ1ـ7ـ فقدان و یا شکستن یک فنر لول بیرونی از مجموعه فنرها در واگن حاوی بار. در واگنهای خالی این نوع خرابی فقط در هنگام برگشت به راه‌آهن مالک مجاز می‌باشد.
3ـ2ـ جهت بوژیهای نوع «25ـY» خط 1435 میلیمتر زیر واگنهای حاوی بار:
3ـ2ـ1ـ شکستن فنر لول بیرونی.
3ـ2ـ2ـ شکستن و یا کجی فنر لول داخلی. واگنهای داخلی با فنر لول داخلی شکسته می‌توانند با داشتن بر چسب مطابق فرم 15a (پ.پ.و) در ترکیب قطارها حرکت کنند.
3ـ2ـ3ـ فقدان و یا شکستن بیش از یک گوشواره داخلی و یا بیرونی خفه‌کننده. در موارد فقدان و یا شکستن یک گوشواره واگن می‌تواند با داشتن برچسب مطابق فرم15a (پ.پ.و) حرکت کند.
3ـ2ـ4ـ تماس بیش از یک سینی خفه کننده با شاسی.(1) در موارد تماس یک سینی با شاسی بوژی واگن می‌تواند با داشتن برچسب 15a (پ.پ.و) حرکت کند.
3ـ3ـ برای بوژیهای نوع « ایکس 3*…….4 اچ» خط 1520 میلیمتر واگنهای حاوی بار و خالی:
3ـ3ـ1ـ ترک بر روی شاسی جانبی ریخته شده، تیر ریخته شده بالای فنرها که در دید بازدید کننده قرار می‌گیرد (اثرات نواقص ریخته‌گری که بعد از تهیه تیرهای بالای فنرها بوقوع پیوسته است دال بر خرابی نمی‌باشند).
3ـ3ـ2ـ ترک در کاسه مقعره (زیر پاشنه) که در دید بازدید کننده قرار دارد.
3ـ3ـ3ـ ترک در سرسره بالایی و یا پایینی و همچنین ترک جوش، شکستن و یا بریدگی جعبه سرسره ، فقدان کلاهک سرسره بوژی، فقدان پیچ‌تثبیت‌کننده کلاهک سرسره.
3ـ3ـ4ـ مجموع فاصله‌ها بین سرسره‌ها در دو طرف بوژی بیش از 20 میلیمتر و کمتر از 2 میلیمتر.
نبودن فاصله بین سرسره‌ها در راستای قطرواگن مجاز نمی‌باشد در کل مجموع فاصله سرسره‌ها بایستی در محدوده تعیین شده باشد.
3ـ3ـ 5 ـ برش پرچ صفحه اصطکاک‌، شکستن و یا ترک گوه ضربه‌گیر(damper) وجود ترک برروی جوش تکیه‌گاه گوه ضربه‌گیربوژی مجاز نمی‌باشد.
3ـ3ـ6 ـ برش بیش از یک پرچ و یا پیچ تثبیت‌کننده پاشنه و زیرپاشنه مجاز نیست.
4ـ جعبه یاتاقانها، یاتاقانها، دسته‌های جعبه یاتاقان
4ـ1ـ جعبه یاتاقانها با روغن معمولی به اندازه مورد نیاز توسط راه‌آهنی که در آن سیر می‌کند تامین می‌شوند.
جعبه یاتاقانهایی که دارای روغن کاری فصلی هستند بایستی توسط راه‌آهن مالک با روغن تامین شوند. هنگام حرکت اگر نیاز به اضافه کردن روغن برای این نوع یاتاقانها باشد، راه‌آهن استفاده کنند آن را با روغن معمولی تامین می‌نماید.
4ـ2ـ گیره‌های جعبه یاتاقان باید جوش داده شوند و یا پرچ شوند. به جای پرچ می‌توان از پیچ و مهره استفاده نمود برروی این نوع واگنها برچسب مطابق فرم پیوست 15a (پ.پ.و) زده می‌شود.
4ـ3ـ خرابیهای زیردر جعبه یاتاقانها و یاتاقانها و دسته‌های جعبه یاتاقانها مجاز نمی‌باشند:
4ـ3ـ1ـ ترک و یا شکستن جعبه یاتاقان که باعث نشتی روغن می‌گردد.
4ـ3ـ2ـ داغ شدن جعبه یاتاقان و یا خراش برروی سر محور، جعبه یاتاقان زمانی داغ شده به حساب می‌آید که لمس آن با دست امکانپذیر نمی‌باشد.
4ـ3ـ3ـ نشست و یا کجی جعبه یاتاقان.
4ـ3ـ4ـ شل شدن و یا ترک برداشتن دسته جعبه یاتاقان در یک چهارم مقطع آن و یا پیچش گیره جعبه یاتاقان.
4ـ3ـ 5 ـ کجی دسته جعبه یاتاقان مانع از حرکت آن می‌شود و یا باعث اصطکاک دسته به بانداژ می‌گردد.
4ـ4ـ دسته‌های شل شده جعبه یاتاقانها نباید جوش داده شوند.
4ـ 5 ـ در هروضعیت شانه هدایت‌کننده بایستی هادی جعبه یاتاقان را تحت پوشش داشته باشد.
5 ـ فنرها و تعلیق آنها
5 ـ1ـ واگنهای دو و سه محوره بایستی تعلیق فنری ورقی داشته باشند.
5ـ2ـ خرابیهای زیر در تعلیق فنری و خود فنرها مجاز نمی‌باشد.
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
1ـ روغن کاری سطح اصطلاک خنثی کننده اتعاشات منع می‌شود.
5 ـ2ـ1ـ ترک و یا شکست بستها، حلقه‌ها، آویزها، پیچها، بستن بستها با بیش از دو پیچ به جای پر‌چها.
5 ـ2ـ2ـ ترک و یا شکستن بست یکی از فنرها، فنرپایینی در مواردی که شکست در فاصله کمتر از یک چهارم طولی ورق از وسط فنرها باشد‌، فقدان قطعه شکسته شده فنر ورقی. اما شکستن ورق پایینی و فقدان قطعه شکسته آن در مواردی که قسمت باقیمانده سفت و پایدار برروی بستها قراردارد مجاز می‌باشد.
5 ـ2ـ3ـ خرابیهای پینها‌، بستهای فنر‌های بیضوی شکل.
5 ـ2ـ4ـ ناهمگون بودن فنرها و همچنین عدم تناسب ظرفیت واگن با فنرها.
5 ـ2ـ 5 ـ فنرهای نشست‌کرده که حالت ارتجاعی خود را از دست داده و باعث برخورد و ضربه زدن شاسی با قسمتهای متحرک واگن می‌گردد و یا باعث کجی بدنه می‌شود.
فاصله بین بست فنر و تیرهای واگن و یا بوژی که احتمال برخورد آنها می‌رود باید بیش از:
5 ـ2ـ 5 ـ1ـ پانزده میلیمتر برای واگنها با گوشواره های تعلیق دوبل و یا واگنها با گوشواره‌های تعلیق دراز باشد.
5 ـ2ـ 5 ـ2ـ ده میلیمتر برای واگنهای دیگر با سیستم ساختمان قدیمی باشد.
وجود خراشهای گذشته بر روی تیرهای واگن و یا بوژی و بستهای فنر مجاز می‌باشد.
5 ـ2ـ6 ـ برای راه آهنهایی با عرض 1435میلیمتر به‌جز راه‌آهن چین و کره دموکراتیک جابجایی ورقهای فنربندی نسبت به یکدیگر بیش از 10 میلیمتر مجاز نمی‌باشد.
5 ـ2ـ7ـ شل‌شدن پینها اگر با ضربه چکش جابجا می‌شوند.
5 ـ2ـ 8 ـ تعمیر ورقهای فنر و یا فنر لول با جوش مجاز نیست.
6 ـ تامپونهای واگنهای قلاب زنجیری.
6 ـ1ـ واگنها باید تامپونهای انعطاف‌پذیر داشته باشند.
6 ـ2ـ ارتفاع محور تامپونها نسبت به سطح ریل بایستی کمتر از 1065 میلیمتر و بیش از 940 میلیمتر باشد.
6 ـ3ـ فاصله بین محورهای دو تامپون بایستی کمتر از 1760 میلیمتر و بیش از 1740 میلیمتر باشد. این فاصله برای واگنها با عرض 1520 بجز راه‌آهن مغولستان که تا 31/12/1922 ساخته شده اند بایستی کمتر از 1790 و بیش از 1740 میلیمتر باشد.
6 ـ4ـ قطر سینی‌های تامپونها بایستی بیش از 370 میلیمتر باشد.
6 ـ 5 ـ اگر به واگن از وسط خط راه‌آهن نگاه کنیم سینی دست چپی واگن بایستی محدب و سینی دست راستی صاف باشد.
اگر برای هر دو سینی شعاع تحدب بالای 1500 میلیمتر باشد محدب بودن آن قابل قبول است.
6 ـ6 ـ خرابیهای زیر در تامپونها مجاز نمی‌باشد:
6 ـ6 ـ1ـ فقدان و یا شکستن فنر لول، واشر فشار، مهره و یا پین نگهدارنده سیلندر تامپون.
6 ـ6 ـ2ـ شکستن و یا کج‌شدن سیلندر تامپون که از حرکت آن در غلاف ممانعت می‌کند.
6 ـ6 ـ3ـ ترک عرضی بالای یک چهارم مقطع عرضی غلاف تامپون که دارای دو نگهدارنده است، شکستن بیش از دو نگهدارنده غلاف ترمز برای تامپونهایی که چند نگهدارنده دارند شکستن گوشه های سینی و یا غلاف تامپون.
6 ـ6 ـ4ـ نشست فنر لول بیش از 15 میلیمتر.
اگر تامپون استوانه‌ای می‌باشد بر روی هر تیر عرضی واگن نسبت فنر تا 15 میلیمتر مجاز می‌باشد.
6 ـ6 ـ 5 ـ ترک غلاف به طول یک چهارم قطر آن مجاز نمی‌باشد.
7ـ تجهیزات قلاب اتوماتیک
7ـ1ـ برای واگنهای چین و کره دموکراتیک خرابیهای زیر در قلاب اتوماتیک مجاز نمی‌باشد:
7ـ1ـ1ـ ارتفاع محور طولی قلاب اتوماتیک نسبت به سطح ریل بیش از 890 میلیمتر و یا برای واگنهای خالی کمتر از 835 میلیمتر و واگنهای حاوی بار کمتر از 815 میلیمتر.
7ـ1ـ2ـ اختلاف ارتفاع بین محورهای طولی دو قلاب یک واگن بیش از35 میلیمتر مجاز نیست.
7ـ1ـ3ـ اختلاف ارتفاع محورهای قلابهای دو واگن متصل بیش از 75 میلیمتر مجاز نمی‌باشد.
7ـ1ـ4ـ فاصله بین دندانه‌های بزرگ و کوچک قلاب اتوماتیک در حالت متصل بیش از 130 میلیمتر و در حالت باز بیش از 245 میلیمتر مجاز نیست.
7ـ1ـ 5 ـ ترکها در بدنه، بست کشش و دندانه بزرگ قلاب اتوماتیک مجاز نیست.
7ـ1ـ6 ـ فقدان مهره‌ها و پینهای سفت‌کننده قسمتهای قلاب اتوماتیک.
7ـ1ـ7ـ شکست صفحه و یا زانوی تکیه گاهی قلاب اتوماتیک.
7ـ2ـ برای واگنهای با عرض خط 1520 خرابیهای زیر در قلاب اتوماتیک مورد قبول نمی‌باشد:
7ـ2ـ1ـ ارتفاع محور طولی قلاب اتوماتیک نسبت به سطح ریل کمتر از 950 میلیمتر برای واگنهای باردار و بیش از 1080 میلیمتر برای واگنهای خالی.
7ـ2ـ2ـ اختلاف ارتفاع دو قلاب اتوماتیک چفت شده بیش از 100 میلیمتر.
7ـ2ـ3ـ خرابی ضامن قفل قلاب اتوماتیک.
7ـ2ـ4ـ ترک در بدنه و بست اتصالات قلاب اتوماتیک، کجی و شکستگی قطعات آن.
7ـ2ـ 5 ـ فقدان و یا شل شدن مهره‌ها و پینهای سفت‌کننده قطعات قلاب اتوماتیک.
7ـ2ـ6 ـ کوتاهی زنجیر درایو جداکننده.
7ـ2ـ7ـ اهرم جداکننده‌ای که داخل فضای اتکا نمی‌رود. (Bracket)
7ـ2ـ 8 ـ دستگاه اصطکاک که انعطاف‌پذیری خود را کاملاً از دست داده است.
7ـ2ـ 9ـ ترک و یا شکست صفحه نگهدارنده، بست کششی، حلقه‌های اهرم، ضربه‌گیر و یا زانوی تکیه‌گاهی.
7ـ3ـ با توافق راه‌آهنهای عضو (پ.پ.و) حرکت مجموعه‌ای از واگنهایی که واگنهای دو طرف آن مجهز به قلاب زنجیری علاوه بر قلاب اتوماتیک و همچنین مجهز به تامپون از یک طرف هستند مجاز می‌باشد.
8 ـ دستگاههای کشش
8 ـ1ـ واگنها در دو طرف خود بایستی مجهز به دستگاههای کشش انعطاف پذیر یا قلاب زنجیری باشند.
مقاومت کشش پاره‌شدن دستگاه کشش با قلاب زنجیر بایستی بالای 65 تن نیرو باشد.
برای واگنهای ساخت بعد از اول ژوئیه 1949 در قلاب زنجیر 85 تن در دو سر قلاب 100 تن باشد.
8 ـ2ـ ابعاد گیره زنجیر قلاب در نقطه تماس با سر قلاب بایستی به شرح زیر باشند:
8 ـ2ـ1ـ در جهت نیروی کشش حداکثر 40 میلیمتر.
8 ـ2ـ2ـ در جهت عمود بر نیروی کشش حداکثر 36 ملیمتر.
8 ـ3ـ واگنهای تکی و یا واگنهای انتهایی در مجموعه‌ای از واگنها که دورتر از ایستگاه مرزی سیرخواهند کرد بایستی مجهز به قلاب دوگانه باشند.
8 ـ4ـ خرابیهای زیر در دستگاههای کشش مورد قبول نمی‌باشند:
8 ـ4ـ1ـ ترکهای عرضی، شکستن قسمتهای دستگاه کشش و قلاب.
8 ـ4ـ2ـ فقدان کوپلینگها، مهره‌ها، گوه‌ها، پیچ‌ها، اتصالات و پینهای قلاب.
8 ـ4ـ3ـ کجی سر قلاب، بطوری که اجازه ندهد سریک قلاب را به روی سر قلاب دیگر انداخت و یا کجی سرقلاب که از حرکت آزاد سرقلاب در واشر قلاب ممانعت کند. شکستن نوک سرقلاب که طبق مقررات نتوان قلاب را پیچاند برای واگنهای عرض 1520 میلیمتر بجز راه‌آهن مغولستان. شکسته شدن نوک سرقلاب مورد قبول نیست.
8 ـ4ـ4ـ کجی پیچ گوشواره و یا گیره قلاب که اتصال درست واگنها را اجازه نمی‌دهد مجاز نیست.
8 ـ4ـ 5 ـ خار (گوه تثبیت) که سر و ته گذاشته شده است.
8 ـ4ـ6 ـ ترک پین دستگاه کشش که از روزنه پرچ بیرون می‌آید.
9ـ ترمز
9ـ1ـ واگنها باید به ترمز اتوماتیکی مجهز باشند که با سیستم ترمز اتوماتیک راه‌آهنهایی که در آنها سیر خواهند کرد همخوانی داشته باشند و یا مجهز به لوله حد فاصل همراه با لوله خرطومی دو طرف خود باشند. کلیه شیرهای انتهایی لوله ترمز اصلی که در ساختمان واگن پیش‌بینی شده‌اند بایستی مجهز به لوله خرطومی باشند.
9ـ2ـ شیرهای انتهای واگنها بجز واگنهای راه‌آهنهای چین، کره دموکراتیک بایستی روزنه‌ای جهت خروج هوا از لوله خرطومی را در موارد بسته شدن شیر داشته باشند.
9ـ3ـ دستگیره‌های شیرهای واگن برای ترمز قطار بایستی در وضعیت موازی با محور لوله اصلی باشند و ترمزهای بسته شده این دستگیره‌ها بایستی عمود بر محور لوله اصلی ترمز باشند.
9ـ4ـ دستگیره‌های شیرهای جداکننده برای ترمزهای بسته بایستی موارد زیر را دارا باشند:
9ـ4ـ1ـ وضعیت عمود بر محور لوله هوای جدا شده برای راه‌آهنهای چین و کره دموکراتیک با عرض خط 1520 میلیمتر.
9ـ4ـ2ـ وضعیت افقی برای دیگر راه‌آهنها.
9ـ4ـ3ـ در زاویه 45 درجه دسته سوپاپهای سریع و تقسیم کننده‌های هوا.
9ـ 5 ـ واگنهایی که دارای اتاقکهای ترمز دستی می‌باشد بایستی مجهز به شیر ترمز اضطراری باشند. ترمز دستی بایستی طوری باشد که با گرداندن دستگیره ترمز در جهت عقربه‌های ساعت عمل کند.
9ـ6 ـ بالشتک ترمز بایستی ساختمانی داشته باشد که به راحتی کفشکهای سائیده‌شده عوض شوند. ضخامت کفشکهای ترمز که از طرف راه‌آهن تحویل دهنده تحویل داده می‌شوند بایستی حداقل 10 میلیمتر باشد و برای راه‌آهن مغولستان 10 میلیمتر باشد. اندازه‌گیری در باریکترین محل کفشک انجام می‌گیرد.
9ـ7ـ واگنهای ترمزدار که با تعویض بوژی سیر می‌کنند بایستی مجهز به بالشتک یا کفشک ترمز متحرک باشند.
9ـ 8 ـ ساخـتمان اهرم‌بندی بایسـتی طوری باشد که با دست و یا اتوماتیک تنظیم شود.
9ـ 9ـ اهرمها و میله مثلثهای ترمز بایستی مجهز به گیره‌هایی باشند که از افتادن به‌وسط خط جلوگیری کنند.
9ـ10ـ بر روی تیرهای عرضی تامپونها بایستی گیره‌هایی پیش‌بینی شوند که بر روی آنها لوله خرطومی‌ها بطور آزاد آویخته شوند.
9ـ11ـ خرابیهای زیر در ترمزها مجاز نمی‌باشد.
9ـ11ـ1ـ خرابیهای قسمتهای ترمز (سوپاپهای هوا، سیلندرهای ترمز، شیرهای انتهایی، مخزن احتیاط، یدکی و غیره) که از عمل کردن ترمز جلوگیری می‌کنند.
9ـ11ـ2ـ وضعیت نادرست اهرمها که باعث سایش آنها می‌شود.
9ـ11ـ3ـ خرابیهای اهرم‌بندی، ضامن‌ها، اتصالات غلتکها و آویزها که باعث افتادن قطعات ترمز بر روی خط می‌شوند.
9ـ11ـ4ـ اضافه رزوه‌های ترمز دستی (اضافه دنده‌ها) کمتر از 75 میلیمتر در ترمز دستی کاملاً بسته باشد.
9ـ11ـ 5 ـ وجود کفشکهای ترمز غیرهمجنس (چدنی و غیرفلزی) در یک واگن مجاز نمی‌باشد.
واگنهایی که ترمز اتوماتیک آنها حذف شده است و یا ترمز دستی آنها خراب است هنگام حرکت در راه‌آهنهای با عرض 1435 میلیمتر بایستی با برچسبهای (ترمز خراب است) مطابق پیوست 20 (پ.پ.و) مجهز شوند که بر روی تیرهای طولی واگن چسبانده می‌شوند.
واگنها با خرابیهای ذکر شده از راه‌آهن مالک قبول نمی‌شوند.
در موارد خرابیهای ترمز دستی قسمت دست راست برچسب و در موارد خرابیهای ترمز اتوماتیک قسمت دست چپ برچسب باز می‌شوند.
در موارد خرابی ترمز دستی، برچسب نزدیک ترمز دستی حتی‌المقدور بر روی بدنه چسبانده می‌شود.
9ـ11ـ6 ـ خروج کفش ترمز از سطح گردش خارجی بیش از 10 میلیمتر.
9ـ12ـ در موارد تحویل واگن بدون لوله خرطومی و یا با لوله خرطومی خراب طرف تحویل‌دهنده بایستی آن را عوض و جایگزین کند.
10ـ شاسی واگن
10ـ1ـ شاسی واگن بایستی تمام فلزی باشد.
10ـ2ـ خرابیهای زیر شاسی مجاز نمی‌باشد.
10ـ2ـ1ـ شکست و یا ترک در تیرهای اصلی طولی، جانبی طولی، تیرهای تامپون، ترکها بر روی تیرهای عرضی به میزان بیش از 50% مقطع آنها، ترک طولی بیش از 300 میلیمتر در تیرهای قطری و عرضی.
10ـ2ـ2ـ شکست و یا ترک خوردگی تیرهای عرضی.
10ـ2ـ3ـ ترکهای طولی در تیرهای جانبی بین دسته نبشی فنرها بیش از 150 میلیمتر و در قسمتهای دیگر تیر بیش از 300 میلیمتر.
10ـ3ـ بر روی کلیه واگنها بجز واگنهای چین و کره دموکراتیک در دو طرف آنها بایستی دستگیره‌های مخصوص برای مانورچیها تعبیه شود.
11ـ بدنه واگن و واگنهای مخزندار
11ـ1ـ واگنهای مسقف می‌بایستی مجهز به تجهیزات زیر باشند:
11ـ1ـ1ـ درهایی که برداشتن و یا باز کردن آنها بدون آسیب به مهر (پلمپ) راه‌آهن و گمرک امکانپذیر نباشد.
11ـ1ـ2ـ چفت در.
11ـ1ـ3ـ حلقه بر روی درها و دریچه‌ها که بستن قفل و یا پلمپ‌ها را امکان‌پذیر سازد بجز دریچه‌های هوا که از داخل بسته می‌شوند.
11ـ2ـ خرابیهای زیر در بدنه واگن مجاز نمی‌باشند:
11ـ2ـ1ـ بهم‌خوردگی اتصالات پایه‌ها با قفسه فلزی بدنه واگن.
11ـ2ـ2ـ خرابی پایه‌ها و یا تیرهای در که باعث خرابی و یا ریزش بار می‌گردد و ایمنی حرکت قطارها را به مخاطره می‌اندازد.
11ـ2ـ3ـ شکستن تیرچه‌های طاق سقف و هواکشها.
11ـ2ـ4ـ خرابیهای دیوار، کف واگن که باعث ریزش بار به وسط خط، آسیب‌دیدگی و خیس شدن بار و به سرقت رفتن آن می‌شوند.
11ـ2ـ 5 ـ فقدان و یا خرابی دریچه‌های تخلیه، یا دستگاههای مکانیکی خودکار تخلیه واگن.
11ـ2ـ6 ـ کجی بدنه به میزان بیش از 75 میلیمتر.
11ـ2ـ7ـ خرابی سقف که باعث نفوذ رطوبت و در نتیجه خرابی بار می‌گردد.
11ـ2ـ 8 ـ فقدان درها، خرابی ریلهای در و کجی آنها، آسیب‌دیدگی هادی در که می‌تواند باعث افتادن در بر روی خط گردد.
11ـ2ـ9ـ خرابیهای گیره و حلقه‌های در و دریچه‌ها که باعث باز شدن خود به خود آنها گردد.
11ـ2ـ10ـ خرابی تخته‌ها، دیواره لبه‌های جانبی و گیره‌های واگنهای لبه کوتاه که باعث افتادن لبه‌های واگن می‌گردد و همچنین خارج از ابعاد قرار گرفتن آنها.
11ـ2ـ11ـ فقدان درب دریچه‌ها، حلقه‌های پلمپها و اتصالات در واگن مسقف، در موارد استثنایی، فقـدان یک حلقه پلمپ مجاز می‌باشد به شرط اینکه خلاف مقررات گمرکی نباشد.
11ـ2ـ12ـ فقدان ورقهای ضدجرقه و یا وسایل مشابه بر روی ترمزها برای واگنها با کف چوبی، که این شرط فقط شامل واگنهای اروپایی با عرض خط 1435 میلیمتر می‌شود.
11ـ3ـ واگن مخزندار
11ـ3ـ1ـ مخزندارهای خالی که به راه‌آهن مالک برمی‌گردند نباید بخاطر خرابیهای مذکور در بندهای 11ـ4ـ1، 11ـ4ـ3، 11ـ4ـ4 در صورتیکه ایمنی حرکت قطارها را به مخاطره نمی‌اندازند مورد قبول واقع نشوند.
11ـ3ـ2ـ مخزندارهایی که بارهای خطرناک در آنها بارگیری شده‌اند و یا بعد از تخلیه تمیز نشده‌اند اگر دریچه محافظ و یا پیچ دریچه را نداشته باشند می‌توانند قبول نشوند.
11ـ3ـ3ـ مخزندارهایی که در ساختمان آنها برق‌گیر پیش‌بینی گردیده است در صورت آسیب و یا فقدان برق‌گیرها می‌توانند قبول نشوند.
11ـ4ـ خرابیهای زیر در واگنهای مخزندار مورد قبول نیست.(1)
11ـ4ـ1ـ جابجایی مخزنها
11ـ4ـ2ـ نشتی مخزنها و شل بودن شیرهای تخلیه و پرکننده
11ـ4ـ3ـ ترکها در محل درزها و دربستها به میزان بیش از یک چهارم مقطع عرضی آنها.
11ـ4ـ4ـ ترک در درزهای برش خورده که مخزن را به شاسی پیوند می‌زند.
11ـ4ـ 5 ـ شل بسته شدن دریچه‌های بارگیری و شیرهای تخلیه واگنهای مخزندار خالی و حاوی بار بجز واگنهای دارای دستگاههای تخلیه اتوماتیک هوا می‌باشند.
11ـ4ـ6 ـ ترک تیرهای عرضی زیر مخزن به میزان بیش از یک چهارم مقطع آنها.
12ـ علائم و نوشته‌ها
واگنها بایستی علائم و نوشته‌های واضح زیر را داشته باشند:
12ـ1ـ راه‌آهنهایی که برای واگنهای خود کد دوازده‌گانه را بکار می‌گیرند علائم و نوشته‌ها را مطابق یادداشت (OSJD582) بر روی دیواره‌های جانبی واگنها از سمت چپ می‌زنند در راه‌آهنهای دیگر علائم و نوشته‌ها و کدهای مربوطه که نشان‌دهنده تملک راه‌آهن عضو قرارداد (پ.پ.و) می‌باشد مطابق پیوست 23 و 23 (پ.پ.و) بر روی دیواره‌های جانبی واگن از سمت چپ درج می‌شوند.
اگر واگنی با شماره نادرست مشاهده شود آن را با برچسب مطابق پیوست 15آ (پ.پ.و) تجهیز می‌نمایند.
12ـ2ـ وزن خالی واگن را بر روی دیوارهای جانبی (به تن و یا کیلوگرم) از سمت چپ مطابق پیوست 36 (پ.پ.و) می‌نویسند.
12ـ3ـ ظرفیت واگن را بر روی دیواره‌های جانبی از سمت چپ مطابق پیوست 26 (پ.پ.و) می‌نویسند.
12ـ4ـ بر روی واگنهای مسقف، مساحت کف را بر روی دیواره‌های جانبی از سمت چپ و یا بر روی دیواره‌های جلویی و عقبی مطابق پیوست شماره 37 (پ.پ.و) می‌نویسند.
بر روی واگنهای لبه کوتاه، طول را بر روی لبه‌های جانبی از سمت چپ و یا بر روی لبه‌های جلویی و عقبی مطابق پیوست 38 (پ.پ.و) می‌نویسند.
بر روی واگنهای مخزندار، حجم مخزن و نوع بار مجاز بارگیری را در دو طرف چپ مخزن و یا بر روی تابلو مطابق پیوست 39 (پ.پ.و) می‌نویسند.
12ـ 5 ـ تاریخ آخرین تعمیر و یا بازدید در طرف راست بر روی تیر طولی شاسی (مطابق شکل 1) پیوست 27 (پ.پ.و) و یا بر روی پایین بدنه (مطابق شکل 2 (پ.پ.و)) پیوست 27 می‌نویسند.
12ـ 6 ـ نوع ترمز اتوماتیک را در وسط تیرهای طولی شاسی و یا بر روی دیواره‌های جانبی پایین بدنه می‌نویسند. (مطابق پیوستهای 28 و 29 (پ.پ.و))
12ـ7ـ علامت «« MC» بر روی واگنهای با عرض خط 1520 میلیمتر به جز راه‌آهن مغولستان که با ابعاد راه‌آهنهای اروپایی با عرض خط 1435 میلیمتر مطابقت دارد.
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
(1) بخاطر خرابیهای وارده در بندهای 11ـ4ـ1، 11ـ4ـ2، 11ـ4ـ6 مخزنهای خالی نباید به راه‌آهن مالک برگردانده شوند با درخواست راه‌آهن گیرنده شیرهای تخلیه و دریچه‌های بارگیری که درست بسته نشده‌اند از طرف راه‌آهن تحویل‌دهنده بسته می‌شوند.
12ـ7ـ1ـ علامت «« MC-D» مطابق پیوست 30 (پ.پ.و) در واگنهایی که ابعاد آنها با ابعاد « BM-O» مطابق می‌باشد نوشته می‌شود (نقشه م 1 (پ.پ.و).
12ـ7ـ2ـ علامت «1MC-» (پیوست 31 (پ.پ.و) بر روی واگنهایی که ابعاد آنها با ابعاد « BM ـ 1» مطابق می‌باشد نوشته می‌شود. (نقشه‌ی 1 (پ.پ.و).
12ـ 8 ـ بر روی واگنهایی که دارای محورهای بازشونده می‌باشند علامت مطابق پیوست 35 (پ.پ.و) بر روی تیرهای جانبی بوژی و جهت واگنهای دومحوره بر روی تیرهای جانبی شاسی درج می‌گردد.
12ـ 9ـ واگنهای اروپایی با عرض خط 1435 میلیمتر و واگنهایی که به این راه‌آهنها تحویل داده می‌شوند اگر بر روی دیواره‌های بیرونی خود نردبان داشته باشند که آخرین پله‌های آنها بیش از 2000 میلیمتر از سطح ریل ارتفاع دارند با علامت پیکان به طول 175 میلیمتر در جهت پایین نشانه‌گذاری می‌شوند.
رنگ پیکان بایستی زرد در زمینه سیاه و قرمز در زمینه روشن باشد (پیوست 23 (پ.پ.و)).
12ـ10ـ در موارد روغنکاری متناوب جعبه یاتاقانها (که توسط راه‌آهن مالک تعیین می‌گردد) تاریخ آخرین روغنکاری بر روی دیواره‌های طرف راست و پایین آن مطابق پیوست 40 (پ.پ.و) نوشته می‌شود.
12ـ11ـ علامت «S» یا «SS» که در بند 1ـ 8 این پیوست به آن اشاره شده است بر روی دیواره‌های جانبی سمت چپ واگنهای اروپایی با عرض خط 1435 میلیمتر درج می‌شوند.
12ـ12ـ بر روی واگنهای استیجاری و یا واگنهایی که به اجاره داده شده‌اند علامتهای دیگر نیز نوشته می‌شوند.
12ـ12ـ1ـ علامت « P» مطابق پیوست 55 (پ.پ.و) و کناره شماره واگن.
12ـ12ـ2ـ اسم و آدرس مالک (موجر) واگن با شماره فاکس و تلکس چنانچه در اختیار موجر (مالک) باشد.
12ـ12ـ3ـ اسم ایستگاه که واگن در آن به ثبت رسیده است.
12ـ12ـ4ـ اسم کالاهایی که حمل آن در واگن مجاز می‌باشد. (جهت واگنهای اختصاصی).
12ـ12ـ 5 ـ محدودیتهای حمل و نقلی.
12ـ12ـ6 ـ نوشته (اجاره شد…) که زیر آن خط کشیده شده است.
دستورالعملهای این قسمت در مورد حمل و نوع علامتها شامل راه‌آهنهای چین و کره دموکراتیک نیز می‌شوند. علاوه بر این بر روی واگنها نوشته و علامتهای بکار گرفته شده در راه‌آهن مالک نوشته می‌شوند.
12ـ13ـ روی مخزن واگنهای حمل گازهای مایع، فشرده و تحت فشار تاریخ بازرسی دوره‌ای مخزن نوشته می‌شود (ضمیمه 56 (پ.پ.و)1
12ـ14ـ بر روی واگنهای با اجزای جداشونده و نوشته‌ای طبق ضمیمه 57 (پ.پ.و) درج می‌شود.
13ـ بازدیدها و تعمیرات دوره‌ای
13ـ1ـ راه‌آهن مالک و راه‌آهنی که در آن واگن استیجاری به ثبت رسیده است نباید واگنها را با تأخیر تعمیرات و بازدیدها به راه‌آهنهای کشورهای دیگر تحویل دهد.
تعمیرات و بازدیدهای دوره‌ای واگنها به نحو زیر انجام می‌پذیرد.
13ـ1ـ1ـ برای واگنهای اروپایی با عرض خط 1435 میلیمتر.
13ـ1ـ1ـ1ـ برای واگنهایی که مجهز به یاتاقانهای رولبرینگی هستند.
13ـ1ـ1ـ1ـ1ـ با علامت « SS» که در سال بیش از 90000 کیلومتر طی می‌کنند ـ یک سال در میان، واگنهای دیگر دو سال در میان.
13ـ1ـ1ـ1ـ2ـ بدون علامت « SS» با سوپاپهای از نوع « KE»، « BOL»، « CH»، « O»، « WE»، « DK»، « WW»، « WA» تنظیم اتوماتیک اهرم‌بندی با تعلیق گوشواره‌های دوبل محورهای تکی، با فنرهای ورقی و یا با بوژیهای فنرلولی و ضربه‌گیرهای از نوع « UIC» تامپونهای مطابق یادداشت (ا.س.ژ.د) «526 ـ UIC» شش سال در میان اگر واجد شرایط ذکر شده نیستند چهار سال در میان.
13ـ1ـ1ـ2ـ برای واگنهایی که مجهز به یاتاقانهای اصطکاکی می‌باشند هر سه سال یکبار.
13ـ1ـ2ـ برای واگنهای دیگر تعمیرات و بازدیدهای دوره‌ای به نحو زیر انجام می‌پذیرد.
13ـ1ـ2ـ1ـ برای واگنهایی که مجهز به یاتاقانهای رولبرینگی هستند و اندازه سر محورهای آنها 250 * 140 میلیمتر می‌باشند که در قطارهای معمولی باری سیر می‌کنند هر چهار سال یکبار و برای واگنهای نوس از اولین تعمیر بعد از پنج سال بهره‌برداری.
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
1ـ این تغییرات از تاریخ 1/1/97 اعتبار می‌یابد.
13ـ1ـ2ـ2ـ برای واگنهایی که با قطارهای مسافری و یا قطارهای باری سریع با سرعتهای بالای 100 کیلومتر حرکت می‌کنند هر سال یکبار.
13ـ1ـ2ـ3ـ برای واگنهای دیگر حداقل سه سال یکبار.
راه‌آهنهای مالک می‌توانند مدتهای کوتاه‌تر جهت تعمیرات تعیین کنند. تناوب تعمیرات واگنها بایستی با عدد مربوطه قبل از علامت « REV» مطابق پیوست 27 (پ.پ.و) درج شود.
به راه‌آهن مالک و راه‌آهنی که واگن استیجاری به ثبت رسیده است اجازه داده می‌شود که مدت تعمیرات دوره‌ای را سه ماه افزایش دهند به شرط اینکه واگنها واجد شرایط فنی این پیوست باشند.
تعمیرات و بازدیدهای دوره‌ای بوژیهایی که بکار گرفته می‌شوند در مدت زمانهای تعیین شده جهت واگنها انجام می‌پذیرد.
نوشته‌های در مورد محل و تاریخ تعمیر و یا بازدید دوره‌ای بوژیها بر روی تیرهای جانبی بوژی ثبت می‌شود. بهره‌برداری از بوژیهایی که تاریخ تعمیر آنها گذشته است منع می‌شود.
13ـ2ـ واگنهایی که تاریخ تعمیر آنها گذشته است به نحو زیر از طرف راه‌آهن قبول می‌شوند:
13ـ2ـ1ـ اگر واگنها با گذشت 14 روز از تاریخ تعمیر دوره‌ای در مدت سه ماه توسط راه‌آهن استفاده‌کننده بارگیری و اعزام گردیده‌اند.
13ـ2ـ2ـ اگر واگنهای قابل بهره‌برداری به مقصد راه‌آهن مالک و یا به ایستگاه ترانزیت در جهت راه‌آهن مالک بارگیری شده‌اند.
13ـ2ـ3ـ اگر واگنها بصورت خالی به راه‌آهن مالک عودت می‌شوند تهیه برچسب طبق فرم ضمیمه 15a (پ.پ.و) انجام می‌گردد.
13ـ3ـ واگنهایی که جعبه یاتاقانهای آنها بایستی به تناوب روغنکاری شوند در صورت منقضی شدن مدت روغنکاری و سیر در جهت راه‌آهن مالک نباید به راه‌آهنهای کشورهای دیگر تحویل شوند.
پیوست 6 مربوط به پاراگرافهای 24، 25، 26
لیست نرخهای تجهیزات جانبی، کانتینرها، پالتها برای راه‌آهنهای عضو قرارداد پ.پ.و.
جدول
پیوست 6 آ
مربوط به ماده 25
لیست نرخهای تعمیر کانتینرها بین راه‌آهنهای عرض خط 1435 میلیمتر از یک طرف و 1520 میلیمتر از طرف دیگر بکار گرفته می‌شوند. بجز مغولستان
جدول
پیوست 7 مربوط به پاراگرافهای 26، 25، 24
پیوست 8 مربوط به پاراگرافهای 24 و 26
پیوست 9 (مربوط به ماده‌های 12، 18)
پیوست 9 آ(مربوط به ماده 6)
لیست تلگراف و تلفن راه‌آهن‌ها
پیوست 9 ب (مربوط به ماده 1)
فهرست آدرس، شماره تلفن، شماره تلفن / فاکس، تلکس سازمانهای مرکزی راه‌آهن، سازمانهای مرکزی واگن و دفاتر محاسباتی مرکزی
فرم برچسب واگن‌ها (به زبان کشور راه‌آهن تحویل گیرنده و ترجمه روسی آن چاپ می‌شود.)
پیوست 11 (مربوط به ماده‌های 4 و 15)
پیوست 11 آ (مربوط به بند 8ـ7ـ3ـ20)
پیوست 11 ب (مربوط به بند 2ـ7ـ3ـ20)
پیوست 12(مربوط به ماده 17)
پیوست 13(مربوط به ماده‌های 24 و 25)
پیوست 14 (مربوط به ماده 10)
پیوست 15مربوط به ماده‌های 14 ، 15 ، 16
پیوست 15 آ (مربوط به ماده‌های 4، 23 ، 18، 16، 15 ؛ پیوست 1 و 5 پ.پ.و.)
پیوست 15 ب (آبی رنگ)(مربوط به ماده‌های 4، 15، 18 و 23، پیوست 1 و 5 پ.پ.و.)
پیوست 15 پ(آبی یا قرمز)(مربوط به ماده‌های 15، 4، 18 و 23، پیوست 1 و 5 پ.پ.و.)
پیوست 15 پ
پیوست 16(مربوط به ماده‌های 12 و 18)
پیوست 16 آ(مربوط به ماده 13)
پیوست 16 ب (مربوط به ماده 19 ، 23)
پیوست 17 (مربوط به ماده 10)
پیوست 18(مربوط به ماده‌های 12 و 18)
پیوست 19(مربوط به بندهای 6ـ16 و 7ـ16)
پیوست 20(جهت پیوست 5 بند 5 ـ11ـ9)
پیوست 21 (مربوط به پیوست 1 بند 10)
پیوست 22(جهت پیوست‌های 1و 5 بندهای 13 و 12)
پیوست 24(جهت پیوست‌1 بند13)
پیوست 25(جهت پیوست‌1 بند13)
پیوست 26(جهت پیوست‌1 بند13)
پیوست 27(جهت پیوست‌1 و 5 بندهای 13 و 12)
پیوست 28(جهت پیوست‌1 و 5 بندهای 13 و 12)
پیوست 29 (مربوط به پیوست‌های 1و 5 بندهای 13 و 12)
لیست و نام اختصاری و کامل ترمزهای پنئوماتیک اتوماتیک که در حمل ونقل بین‌المللی به کار گرفته می‌شوند.
پیوست 30(جهت پیوست‌1 و 5 بندهای 12 و 13)
پیوست 31(جهت پیوست‌1 و 5 بندهای 12 و 12)
پیوست 32(جهت پیوست1 بند8)
پیوست 1 ـ 32(جهت پیوست 1 بند 9 ـ 1ـ 13)
پیوست 33(جهت پیوست 1 و 5 بندها ی 13 و 12)
پیوست 34(جهت پیوست 1 بند13)
پیوست 35(جهت پیوست 1 بند12ـ 1 ـ 13)
پیوست 35آ(جهت پیوست 5 بند8 ـ 12)
پیوست 36(مربوط به پیوست 5 بند12)
پیوست 37(مربوط به پیوست 5 بند12)
پیوست 38(جهت پیوست 5 بند12)
پیوست 39(جهت پیوست 5 بند12)
پیوست 40(جهت پیوست 5 بند12)
پیوست 41(جهت پیوست 1 بخش 9)
پیوست 42(جهت پیوست 5 بند6 ـ 2)
پیوست 43(مربوط به ماده 20)
پیوست 43 (مربوط به ماده 20)پیوست 44(مربوط به ماده 2)
پیوست 45(مربوط به ماده 26)
پیوست 46(مربوط به ماده‌های 7، 15، 16، 20، 24، 25)
پیوست 47(مربوط به بند 4ـ2)
پیوست 48(جهت بند6 ـ 15)
پیوست 49(جهت پیوست 5، بند 1ـ 3 ـ 1)
پیوست 50(جهت بند 3ـ15)
پیوست 51
ضمیمه 52(مربوط به بندهای 9ـ23 و 5 ـ7 ـ 23)
پیوست 53(جهت بند 23، 2،9)
پیوست 54(جهت بند 23، 3، 4، 9 )
پیوست 56(جهت پیوست5 ، بند 13ـ 12)
ضمیمه 57(مربوط به §18 بند 3ـ13ـ18 مربوط به §23 بند 3ـ3ـ23، مربوط به ضمیمه 5 بند 14ـ12)