تفسير ماده واحده قانون تعيين تكليف اراضي واگذاري دولت و نهادها

مصوبه مجمع تشخيص مصلحت نظام در مورد تفسير ماده واحده قانون تعيين تكليف اراضي واگذاري دولت و نهادها كه در جلسه روز شنبه مورخ بيست و پنجم اسفند ماه هزار و سيصد و هشتاد و شش به تصويب مجمع رسيده ، طي نامه شماره ۰۱۰۱/۵۴۲۲۵ مورخ ۲۷/۱۲/۱۳۸۶ جهت اجراء به دولت ابلاغ ‌گردید.

شماره۰۱۰۱/۵۴۲۲۵                                                 ۲۷/۱۲/۱۳۸۶

جناب آقاي دكتر محمود احمدي‌نژاد
رياست محترم جمهوري اسلامي ايران

بازگشت به نامه استفساريه شماره ۰۲/۱۰۰/۱۵۴۵۹ مورخ ۹/۴/۱۳۸۶ وزير محترم مسكن و شهرسازي درخصوص « ماده واحده قانون تعيين تكليف اراضي واگذاري دولت و نهادها مصوب ۱۵/۱۲/۱۳۷۰ مجمع» موضوع در جلسه روز شنبه مورخ ۲۵/۱۲/۱۳۸۶ مجمع تشخيص مصلحت نظام مطرح و نظر تفسيري مجمع بدين شرح تصويب گرديد؛ « منظور از واگذاري در بندهاي « الف و ب» قانون تعيين تكليف اراضي واگذاري دولت و نهادها مصوب ۱۵/۱۲/۱۳۷۰ مجمع تشخيص مصلحت نظام، واگذاري به اشخاص حقيقي (مردم) و حقوقي (خصوصي، تعاوني، دولتي و نهادهاي عمومي غيردولتي) براي امور مسكن يا ساير كاربري‌ها است، غير از اراضي در اختيار وزارت مسكن و شهرسازي و سازمان‌هاي وابسته و شركت‌هاي تابعه كه مشمول بند « ب» مصوبه مذكور مي‌باشند» مراتب براي طي مراحل قانوني ابلاغ مي‌گردد.

رئيس مجمع تشخيص مصلحت نظام ـ اكبر هاشمي‌رفسنجاني

شماره۳۴۲۸۶                                                             ۷/۳/۱۳۸۷

وزارت جهاد كشاورزي ـ وزارت مسكن و شهرسازي ـ وزارت دادگستري

مصوبه مجمع تشخيص مصلحت نظام در مورد تفسير ماده واحده قانون تعيين تكليف اراضي واگذاري دولت و نهادها كه در جلسه روز شنبه مورخ بيست و پنجم اسفند ماه هزار و سيصد و هشتاد و شش به تصويب مجمع رسيده و طي نامه شماره ۰۱۰۱/۵۴۲۲۵ مورخ ۲۷/۱۲/۱۳۸۶ واصل گرديده است، به پيوست جهت اجراء ابلاغ مي‌گردد.

رئيس جمهور ـ محمود احمدي‌نژاد

شماره۰۲/۱۰۰/۱۵۴۵۹                                                   ۹/۴/۱۳۸۶

حضرت آيت‌الله هاشمي‌رفسنجاني
رياست محترم مجمع تشخيص مصلحت نظام

بازگشت به نامه رياست محترم ديوان عدالت اداري به شماره ۸۴/۱۲۳/ج مورخ ۱۱/۱۰/۱۳۸۵ مبني بر اخذ نظريه تفسير آن مرجع محترم درخصوص ماده واحده قانون تعيين تكليف اراضي واگذاري و دولت نهادها با توجه به اهميت موضوع و اتفاقات در شرف انجام به استحضار مي‌رساند:
۱ـ به موجب دادنامه شماره ۶۷۳ مورخ ۳۰/۸/۱۳۷۱ صادره از شعبه ۱۳ ديوان عدالت اداري (فتوكپي پيوست) درخصوص شكايت شركت زعفرانيه، كليه اقدامات تملكي سازمان مسكن و شهرسازي استان آذربايجانشرقي در راستاي تملك اراضي شركت مزبور، باطل شده است.
۲ـ متعاقباً قاضي محترم اجراي احكام ديوان عدالت اداري در مقام اجراي حكم صادره، طي نامة شمارة ۸۴/۱۲۹/۱ج مورخ ۳۰/۱۱/۱۳۸۴ (تصوير پيوست) ضمن ارائه تفسير شخصي از ماده واحده قانون تعيين تكليف اراضي واگذاري دولت و نهادها مصوب ۱۵/۱۲/۱۳۷۰ آن مرجع محترم، سازمان مسكن و شهرسازي استان آذربايجان شرقي را ملزم به اجراي حكم براساس تفسير ارائه شده نموده است كه بنا به دلائل و استدلالات زير، نظريه مزبور با مفاد قانون يادشده و همچنين ساير قوانين و مقررات و اصول بديهي حقوقي، مغايرت آشكار دارد كه تفصيل آن به شرح بندهاي آتي به عرض مي‌رسد.
۳ـ زمينهايي كه مطابق بند « الف» قانون مارالذكر بوسيله بنياد مسكن انقلاب اسلامي يا نهادهاي انقلاب اسلامي و عنوانهاي مشابه و وزارت مسكن و شهرسازي (سازمانهاي عمران اراضي يا سازمان زمين شهري) واگذار شده است مطابق مفاد صريح قانون مذكور در قالب هر يك از حالات سه‌گانه ذيل متصور است:
الف) زمينهاي واگذار شده‌اي كه طبق اعلام وزارت مسكن و شهرسازي در آن احداث بنا به عمل آمده است. (صدر بند الف قانون مارالذكر)
ب) زمينهايي كه طراحي آماده‌سازي، انجام و به مردم تخصيص داده شده است (ذيل بند الف قانون مارالذكر)
ج) زمينهايي كه وزارت مسكن و شهرسازي عمليات آماده‌سازي را در آنها انجام داده لكن به مردم تخصيص داده نشده‌است. (صدر بند ب قانون مارالذكر).
۴ـ مطابق قانون مورد اشاره براي هر يك از فروض سه‌گانه فوق حكم خاصي پيش‌بيني شده است به نحوي كه در فرض اول و دوم قيمت منطقه‌اي زمان ابلاغ مصوبه و در فرض سوم قيمت روز با در نظر گرفتن شرايط ديگر مورد حكم قرار گرفته است. از آنجا كه اصولاً حكم خاص بر موضوع خاص تعليق مي‌گيرد واضح است تداخل احكام و موضوعات متفاوت با يكديگر مغاير مفاد و منطوق ماده خواهدبود. با اين توضيح كه:
در فرض اول هر نوع واگذاري به هر شخصي اعم از حقيقي و حقوقي دولتي يا غيردولتي مشمول حكم بوده به شرط اينكه طبق اعلام وزارت مسكن و شهرسازي در آن احداث بنا به عمل آمده باشد. لذا محدود كردن صدر بند « الف» قانون مورد بحث به واگذاري اراضي به مردم تفسيري ناصواب و مغاير قانون است. (بندهاي ۲ و ۳ نامه قاضي محترم اجراي احكام ديوان عدالت اداري) مضافاً كلمه عطف « همچنين» قسمت اخير بند « الف» مؤيد آنست كه مصداق حكم صدر ماده، اشخاص حقوقي اعم از دولتي و غيردولتي است چرا كه در غير اينصورت تأكيد قانونگذار بر تبعيت مردم كه اشخاص حقيقي هستند نسبت به حكم ماده (پرداخت بهاي منطقه‌اي زمان ابلاغ مصوبه) امري زايد خواهدبود. لذا تسري كلمة « مردم» به كل ماده با عنايت به كلمة « همچنين» كه دو موضوع را از هم تفكيك و در عين حال موضوع دوم را به لحاظ حكمي ملزم به تبعيت از موضوع اول نموده است فاقد هر گونه استدلال حقوقي و قانوني مي‌باشد.
۵ ـ در هيچيك از فروض سه‌گانه مذكور در بند ۴ حكمي مبني بر اعاده ملك به مالك اصلي در قانون، پيش‌بيني نشده است و در حقيقت مفاد ماده واحده مذكور با بيان فروض مختلف و احكام مربوطه به آنها به دليل رعايت پاره‌اي از مصالح عمومي در مقام نفي اعاده ملك به مالك اصلي، حسب مورد با پرداخت قيمت منطقه‌اي يا بهاي كارشناسي روز بوده است.
۶ ـ در صدر بند « الف» قانون مذكور به صراحت به احداث بنا اشاره شده است كه اطلاق آن شامل هر نوع بنا اعم از مسكوني، تجاري، اداري، آموزشي، نظامي و غيره بوده و قيدي كه اين اطلاق را مقيد نمايد وجود ندارد و حتي در مورد زمينهايي كه طراحي آماده‌سازي، انجام و به مردم تخصيص داده شده يا زمين‌هايي كه عمليات آماده‌سازي در آنها انجام شده لكن به مردم تخصيص داده نشده‌باشد، جهت شمول قانون، الزامي به احداث بناء مسكوني وجود ندارد. از اين رو استنباط قاضي محترم اجراي احكام درخصوص محدود بودن احداث بناء مسكوني (بند۴ نامة قاضي محترم اجراي احكام به هيچ عنوان نه از منطوق و موضوع قانون) نه از مفهوم قانون استنباط نمي‌گردد، چرا كه اولاً وظيفه سازمان « مسكن و شهرسازي» صرفاً ساخت مسكن نيست ثانياً توجه در عنوان « سازمان مسكن و شهرسازي» مؤيد آن است كه اين سازمان حداقل علاوه بر مسئوليت مسكن، وظيفه شهرسازي را نيز بر عهده داشته و همين وظيفه ايجاب مي‌كند كه در يك شهر به غير از واحدهاي مسكوني، واحدهاي تجاري، اداري، نظامي كه لازمة تشكيل يك شهر هستند نيز پيش‌‌بيني شوند و لذا ماده واحدة موصوف نمي‌تواند منحصر به بناهاي مسكوني باشد.
۷ـ در فرضي هم كه اراضي توسط وزارت مسكن و شهرسازي واگذار نگرديده و احداث بنا به عمل نيامده باشد (بند ۱ نامه قاضي محترم اجراي احكام) در صورتيكه وزارت مسكن و شهرسازي در اين دسته از اراضي، عمليات آماده‌سازي را انجام داده باشد، (ولو اينكه به مردم اختصاص داده نشده و به طريق اولي احداث بنا نشده باشد) در بند (ب) ماده واحده مرقوم، اعاده ملك به مالك پيش‌بيني و مقرر نشده و دولت، صرفاً متعهد به پرداخت قيمت منطقه‌اي يا بهاي كارشناسي روز حسب مورد خواهدبود، علي‌هذا از آنجا كه تفسير قاضي محترم اجراي احكام ديوان عدالت اداري مبتني بر نظر شخصي و در عين حال در تقابل صريح با منظور مقنن بوده و موجبات عدم امكان اجراي حكم را فراهم ساخته است و چنين تفسيرهايي موجب ظهور و بروز رويه‌اي نامطلوب خواهدگرديد كه نتيجه‌اي جز تزلزل و اختلال در واگذاريهاي دولتي نخواهدداشت، لذا بازگشت به نامه صدرالذكر و اخذ نظر تفسيري آن مرجع محترم استدعا دارد با عنايت به اهميت و حساسيت موضوع و به منظور اجتناب از تفاسير و برداشتهاي غيركارشناسي، نظر آن مجمع محترم را امر به ابلاغ فرمايند.

وزير مسكن و شهرسازي ـ محمد سعيدي‌كي

,

قانون الحاق تشریفات (پروتکل) آمادگی، واکنش و همکاری منطقه‌ای در مبارزه با سوانح آلودگی نفتی الحاقی به کنوانسیون چهارچوب حفاظت از محیط زیست دریایی دریای خزر

مصوبات مجلس شوراي اسلامي
مرجع تصویب:قوه قضائیه
شماره ویژه نامه: ۴۹۹
سه‌شنبه،۲۱ شهریور ۱۳۹۱
سال شصت و هشت شماره ۱۹۶۶۸
قانون الحاق تشریفات (پروتکل) آمادگی، واکنش و همکاری منطقه‌ای در مبارزه با سوانح آلودگی نفتی الحاقی به کنوانسیون چهارچوب حفاظت از محیط زیست دریایی دریای خزر

شماره۳۰۶۵۷/۷۲                                                                            ۶/۶/۱۳۹۱

جناب آقای دکتر محمود احمدی‌نژاد

ریاست محترم جمهوری اسلامی ایران

عطف به نامه شماره ۲۱۷۳۶۸/۴۷۵۳۹ مورخ ۹/۱۱/۱۳۹۰ در اجرای اصل یکصد و بیست و سوم (۱۲۳) قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران قانون الحاق تشریفات (پروتکل) آمادگی، واکنش و همکاری منطقه‌ای در مبارزه با سوانح آلودگی نفتی الحاقی به کنوانسیون چهارچوب حفاظت از محیط‌زیست دریایی دریای خزر که با عنوان لایحه تصویب پروتکل آمادگی، واکنش و همکاری منطقه‌ای در مبارزه با سوانح آلودگی نفتی الحاقی به کنوانسیون چهارچوب حفاظت از محیط‌زیست دریایی دریای خزر به مجلس ‌ شورای ‌ اسلامی تقدیم گردیده بود، با تصویب درجلسه علنی روز یکشنبه مورخ ۱۵/۵/۱۳۹۱ و تأیید شورای محترم نگهبان به پیوست ابلاغ می ‌ گردد.

رئیس مجلس شورای اسلامی ـ علی لاریجانی

شماره۱۱۵۸۵۴                                                                            ۱۹/۶/۱۳۹۱

سازمان حفاظت محیط زیست

«قانون الحاق تشریفات (پروتکل) آمادگی، واکنش و همکاری منطقه‌ای در مبارزه با سوانح آلودگی نفتی الحاقی به کنوانسیون چهارچوب حفاظت از محیط زیست دریایی دریای خزر» که در جلسه علنی روز یکشنبه مورخ پانزدهم مرداد ماه یکهزار و سیصد و نود و یک مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ ۲۵/۵/۱۳۹۱ به تأیید شورای نگهبان رسیده و طی نامه شماره ۳۰۶۵۷/۷۲ مورخ ۶/۶/۱۳۹۱ مجلس شورای اسلامی واصل گردیده است، به پیوست جهت اجراء ابلاغ می‌گردد.

رئیس جمهور ـ محمود احمدی‌نژاد

قانون الحاق تشریفات (پروتکل) آمادگی، واکنش و همکاری منطقه‌ای در مبارزه با سوانح آلودگی نفتی الحاقی به کنوانسیون چهارچوب حفاظت از محیط زیست دریایی دریای خزر

ماده واحده ـ تشریفات (پروتکل) آمادگی، واکنش و همکاری منطقه‌ای در مبارزه با سوانح آلودگی نفتی الحاقی به کنوانسیون چهارچوب حفاظت از محیط‌زیست دریایی دریای خزر به شرح پیوست تصویب و به دولت جمهوری اسلامی ایران اجازه داده می‌شود اسناد تصویب را نزد امین اسناد تودیع نماید.

تبصره ـ رعایت اصل یکصد و سی و نهم (۱۳۹) قانون اساسی در اجرای ماده (۱۶) و اصل هفتاد و هفتم (۷۷) قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران در اجرای ماده (۱۸) این تشریفات (پروتکل) الزامی است.

بسم الله‌الرحمن‌الرحیم

تشریفات (پروتکل) آمادگی، واکنش و همکاری منطقه‌ای

در مبارزه با سوانح آلودگی نفتی الحاقی به کنوانسیون چهارچوب

حفاظت از محیط‌زیست دریایی دریای خزر

مقدمه

دولتهای ساحلی دریای خزر:

جمهوری آذربایجان

جمهوری اسلامی ایران

جمهوری قزاقستان

فدراسیون روسیه

ترکمنستان

که از این پس «‌طرفهای متعاهد‌» خوانده می‌شوند،

و عضو کنوانسیون چهارچوب حفاظت از محیط‌زیست دریایی دریای‌خزر، منعقده در تهران، جمهوری اسلامی ایران، به تاریخ۱۳/۸/۱۳۸۲ هجری‌شمسی (۴ نوامبر ۲۰۰۳ میلادی) می‌باشند، که از این پس«‌کنوانسیون‌» خوانده می‌شود؛

با اعلام تعهد به اجرای مقررات مربوط کنوانسیون؛

با تـصدیق این‌که آلودگی دریای خزر با نفـت و سوانح آلودگی نفتی در دریا، محیط‌زیست دریایی را تهدید می‌کند؛

با تصدیق این‌که در صورت بروز سوانح آلودگی نفتی ناشی از کشتیها، خطوط لوله، سکوهای ثابت و شناور، و چاههای متروک و منابع آلودگی مستقر در خشکی، اقدامات ویژه‌ای ضرورت پیدا خواهد کرد؛

با عزم به این‌که در صورت بروز سوانح آلودگی نفتی در دریا به منظور کاهش صدمات ناشی از چنین حادثه‌ای، فوری و به­طور مؤثر وارد عمل شوند؛

با تأکید بر اهمیت آماده‌سازی واقعی در سطح ملی برای مقابله با سوانح آلودگی نفتی در دریا؛

همچنین با تصدیق اهمیت نهادینه شدن همیاری متقابل و همکاری بین‌المللی بین طرفهای متعاهد؛

همچنین با تأکید بر اهمیت اقداماتی که به‌صورت انفرادی و مشترک به منظور به حداقل رساندن خطرات سوانح آلودگی نفتی در دریای خزر صورت گرفته است؛

با توجه به موافقتنامه‌های منطقه‌ای در سایر مناطق جهان که هدف آنها مساعدت در مواقع سوانح آلودگی نفتی دریایی است؛

با در نظر گرفتن قصد طرفهای متعاهد مبنی بر حفاظت از محیط‌زیست دریایی و مناطق ساحلی در برابر آلودگی نفتی؛

همچنین با در نظر گرفتن کنوانسیونهای بین‌المللی مربوط و به ویژه کنوانسیونهای راجع به آماده‌سازی، و واکنش نسبت به سوانح آلودگی نفتی و مسؤولیت و جبران خسارت صدمات ناشی از آلودگی؛

با ابراز تمایل به توسعه هر چه بیشتر همکاری و کمک متقابل بین طرفهای متعاهد در مقابله با آلودگی نفتی دریای خزر؛

به ترتیب زیر موافقت نمودند:

بخش اول ـ مقررات عمومی

ماده۱ـ کاربرد اصطلاحات

از نظر این تشریفات (پروتکل)

الف ـ «‌سانحه آلودگی نفتی‌» از جمله «‌حوادث آلودگی نفتی‌» به معنی واقعه یا سلسله وقایعی با منشأ یکسان است که به تخلیه نفت منجر شده یا بتواند منجر شود و محیط‌زیست دریایی یا خطوط ساحلی را تهدید نموده یا بتواند تهدید نماید و اقدام اضطراری یا واکنش فوری دیگری را ایجاب نماید.

ب ـ «‌نفت‌» به معنی نفت به هر شکل از قبیل نفت خام، نفت سوخت، لجن نفت، ضایعات نفت، و فرآورده‌های تصفیه شده می‌باشد.

پ ـ «‌کشتی‌» به معنی شناور از هر نوع، از جمله هواناو (هاورکرافت)، قایقهای پرنده (هیدروفویل)، زیردریایی‌ها، و قایقهایی می‌باشد که یدک کشیده شده یا خود متحرک باشند و در محیط‌زیست دریایی عمل می‌کنند.

ت ـ «‌واحد فراساحلی‌» به معنی هرگونه سکو یا سازه‌های ساخت دست بشر در مناطق فراساحل، اعم از تأسیسات یا سازه‌های ثابت یا شناور فراساحلی که به عملیات کاوش، بهره‌برداری یا تولید منابع هیدروکربنی یا تخلیه یا بارگیری این منابع اختصاص دارند.

ث ـ «‌بنادر دریایی و تأسیسات مرتبط با نفت‌» به معنی هر گونه تأسیساتی از جمله بنادر دریایی، پایانه‌‌‌های نفتی، خطوط لوله و هر نوع تأسیسات مرتبط با نفت است که در معرض خطر سانحه آلودگی نفتی باشد.

ج ـ «‌مقام صالح ملی‌» به معنی مقام ملی منصوب از سوی هر طرف متعاهد است که مسؤولیت آماده‌سازی و واکنش نسبت به سوانح آلودگی نفتی را عهده‌دار است و همچنین مسؤول اجراء و تحقق تعهدات مندرج در این پروتکل می‌باشد.

ماده۲ـ دامنه شمول

منطقه‌ای که این تشریفات (پروتکل) در مورد آن اعمال می‌شود، عبارت است از محیط‌زیست دریایی دریای خزر با در نظر گرفتن تغییرات سطح آب آن، اراضی‌ای که به علت نزدیکی به دریا تأثیر پذیرفته‌اند و آلودگی نفتی دریایی ناشی از منابع مستقر در خشکی است.

ماده۳ـ هدف

هدف این تشریفات (پروتکل) تحقق اقدامات منطقه­ای به منظور آمادگی، واکنش و همکاری برای حفاظت از دریای خزر در قبال آلودگی نفتی ناشی از فعالیتهای مذکور در مواد(۸) و (۹) کنوانسیون و آلودگی نفتی ناشی از منابع مستقر در خشکی می‌باشد.

ماده۴ـ مقررات عمومی

۱ـ طرفهای متعاهد به صورت انفرادی یا مشترک تمام اقدامات برای آمادگی و واکنش نسبت به سوانح آلودگی نفتی را که برای اجرای این پروتکل ضرورت دارد، انجام خواهند داد.

۲ـ طرفهای متعاهد به صورت مشترک دستورالعمل‌هایی را برای جنبه‌های عملی، عملیاتی و فنی اقدام مشترک، تدوین و وضع خواهند کرد.

۳ـ طرفهای متعاهد سازوکاری منطقه‌ای را ایجاد خواهند کرد. آیین‌نامه‌های مربوط به این سازوکار در اجلاس طرفهای متعاهد بررسی و متعاقباً تصویب خواهد شد.

۴ ـ از نظر اجرای عملیاتی این تشریفات (پروتکل)، طرح دریای خزر در زمینه همکاری منطقه‌ای جهت مقابله با آلودگی نفتی در مواقع اضطراری توسط طرفهای متعاهد وضع خواهد شد.

ماده۵ ـ نظامهای ملی و طرحهای اضطراری مقابله با سوانح آلودگی نفتی

۱ـ هر طرف متعاهد نظام ملی واکنش عملیاتی نسبت به آلودگی نفتی را برقرار خواهد کرد. این نظام حداقل شامل تعیین موارد زیر خواهد بود:

الف ـ مقام صالح ملی با مسؤولیت آمادگی و واکنش نسبت به سوانح آلودگی نفتی

ب ـ نقطه تماس عملیاتی ملی با مسؤولیت دریافت و انتقال اطلاعات مربوط به سوانح آلودگی نفتی به گونه مذکور در بند (۴) ماده (۷) این تشریفات (پروتکل)

پ ـ مقام صالح ملی که از جانب طرف متعاهد اختیار درخواست کمک یا تصمیم به ارائه کمک درخواست‌شده را داشته باشد.

۲ـ هر طرف متعاهد یک طرح اضطراری ملی را برای آمادگی و واکنش نسبت به سوانح آلودگی نفتی تهیه و اجراء خواهد کرد. طرح اضطراری ملی، از جمله، شامل موارد زیر خواهد بود:

الف ـ شرح سازمان اداری مربوط به آماده‌سازی و مقابله با سوانح آلودگی نفتی، و مسؤولیت‌های هر کدام از مقامهای تشکیل دهنده آن

ب ـ شناسایی منابع احتمالی تخلیه نفت

پ ـ فهرست اقلام تجهیزات و منابع انسانی که برای مقابله با سوانح آلودگی نفتی در دسترس خواهند بود.

ت ـ تعیین امکانات نگهداری موقت و دفع نهائی نفت گردآوری شده

۳ـ هر طرف متعاهد در صورت لزوم با همکاری نهادهای صنایع نفت و کشتیرانی، مقامات بندری و سایر نهادهای ذی‌ربط، حداقل تجهیزات از قبل نصب شده لازم برای مقابله مؤثر با تخلیه نفت را تهیه کرده و در شرایط عملیاتی نگاه خواهد داشت. تعداد این تجهیزات باید متناسب با خطر آلودگی باشد.

۴ ـ هر طرف متعاهد، به صورت انفرادی یا در چهارچوب همکاری دوجانبه یا چندجانبه ، برنامه‌هایی را برای تمرین و آموزش کارکنان به ‌منظور بهبود وضعیت آمادگی نهادهای مسؤول مقابله با سوانح آلودگی نفتی تدوین خواهد کرد.

ماده۶ ـ اشاعه و تبادل اطلاعات

هر طرف متعاهد گزارش اجرای این تشریفات (پروتکل) را به دبیرخانه تسلیم خواهد کرد و متعهد خواهد شد اطلاعات زیر را به طور مستقیم یا از طریق ساز و کار منطقه‌ای در اختیار سایر طرفهای متعاهد قرار دهد:

الف ـ اطلاعات مذکور در بند(۱) و جزء (الف) بند(۲) ماده (۵) این تشریفات (پروتکل)

ب ـ اطلاعات مربوط به راههای جدید جلوگیری از آلودگی دریا با نفت و اقدامات جدید مؤثر برای مقابله با آلودگی، از جمله نتایج برنامه‌های پژوهشی

پ ـ اطلاعات مربوط به سوانح عمده آلودگی نفتی

ماده۷ـ نظام‌نامه‌های گزارش آلودگی

۱ـ هر طرف متعاهد اطمینان حاصل خواهد نمود که اشخاصی که مسؤولیت کشتیهای حامل پرچم آن را برعهده دارند اطلاعات مربوط به هر واقعه اضطراری در کشتی خود که با تخلیه، رهاسازی یا نشت نفت همراه است یا هر گونه تخلیه، رهاسازی یا نشت احتمالی نفت را بدون تأخیر به اطلاع مقامات ملی ذی‌ربط برساند.

۲ـ هر طرف متعاهد دستورالعمل‌هایی را برای اشخاص مسؤول واحدهای فراساحلی، بنادر دریایی و تأسیسات مرتبط با نفت خود صادر خواهد کرد تا به­موجب آن مقامهای ملی را بدون تأخیر از هرگونه واقعه‌ای که ناشی از فعالیتهای آنها در ارتباط با تخلیه، رهاسازی، یا نشت نفت یا هر گونه احتمال تخلیه، رهاسازی یا نشت نفت است، مطلع سازند.

۳ـ هر طرف متعاهد دستورالعمل‌هایی برای:

الف ـ فرماندهان یا سایر اشخاص مسؤول کشتیهای حامل پرچم خود

ب ـ کشتیها و هواپیماهای تجسس دریایی خود

پ ـ خلبانان هواپیماهای کشوری خود؛ و

ت ـ اشخاص مسؤول واحدهای فراساحلی، بنادر دریایی و تسهیلات مرتبط با نفت خود

صادر خواهد کرد تا بدون تأخیر هر گونه حادثه‌ مشاهده شده در دریا، بنادر دریایی یا تسهیلات مرتبط با نفت را که به نشت نفت می‌انجامد، به مقامهای صالح ملی گزارش نمایند و همچنین وجود هرگونه لکه نفتی شناور را گزارش کنند.

۴ـ هر طرف متعاهد در صورت اطلاع از هر سانحه آلودگی نفتی، از جمله هرگونه اطلاعات دریافتی طبق بندهای (۱) تا (۳) این ماده را فوری از جمله از طریق ساز و کار منطقه‌ای، مراتب بروز حادثه و اقدامات انجام شده و در دست اقدام را به طرفهای متعاهدی که احتمال می‌رود از این حادثه آسیب ببینند اعلام خواهد نمود.

ماده۸ ـ اقدامهای عملیاتی

۱ ـ هر طرف متعاهد ذی‌ربط در راستای نظامهای ملی آمادگی و واکنش نسبت به نشت نفت، متعهد می‌شود که در صورت بروز نشت نفت اقدامهای زیر را به­عمل آورد:

الف ـ ارزیابی‌های ضروری در خصوص ماهیت، گستره و پیامدهای احتمالی سانحه آلودگی نـفتی یا، حسب مورد، نوع و مقدار تقریـبی نفت و جهت و سرعت گسترش نشت نفت

ب ـ هر اقدام عملی ممکن به منظور پیشگیری، کاهش و تا حد امکان، محو آثار سانحه آلودگی نفتی

پ ـ نظارت بر آلـودگی نفتی و مطلع ساختن سایر طرفهای متعاهد از تحولات مربوط به سانحه آلودگی نفتی و اقداماتی که به‌عمل آمده یا برنامه‌ریزی شده است.

ت ـ تشویق و حمایت از اجرای برنامه دریای خزر در زمینه همکاری منطقه‌ای جهت مقابله با آلودگی نفتی در موارد اضطراری

۲ـ هنگامی که اقدامهایی برای مقابله با آلودگی ناشی از موارد اضطراری به‌عمل می‌آید، کلیه تدابیر ممکن جهت حفظ موارد زیر به‌عمل خواهد آمد:

الف ـ جان انسانها

ب ـ کشتی یا واحد فراساحلی، چنانچه کشتی یا واحد فراساحلی در یک حادثه آلودگی نفتی درگیر باشد، ضمن رعایت ضرورت پیشگیری یا به حداقل رساندن آسیب به محیط زیست

هر طرف متعاهد که اقدام مزبور را اتخاذ می‌کند، سازمان بین‌المللی دریانوردی را به­طور مستقیم یا از طریق سازوکار منطقه‌ای مطلع خواهد نمود.

ماده۹ـ طرحهای اضطراری آلودگی نفتی در کشتیها، واحدهای فراساحلی، بنادر دریایی و تأسیسات مرتبط با نفت

۱ـ هر طرف متعاهد اقدامهای لازم را به‌عمل خواهد آورد تا اطمینان حاصل نماید که کشتیهای حامل پرچم آن طرح اضطراری آلودگی نفتی را به‌گونه­ای که مطابق مقررات مربوط‌ بین‌المللی از جمله جزء (الف) بند (۱) ماده (۳) کنوانسیون بین‌المللی آمادگی، مقابله و همکاری در برابر آلودگی نفتی مورخ ۱۳۶۹هجری‌شمسی برابر ۱۹۹۰ میلادی مصوب ۲۹/۴/۱۳۷۶ هجری‌شمسی و مقرره شماره (۳۷) ضمیمه اول کنوانسیون بین‌المللی جلوگیری از آلودگی دریا ناشی از کشتیها مورخ ۱۹۷۳ (مارپل ۷۸ و۱۹۷۳ میلادی)(۱۳۵۲ هجری‌شمسی)، اصلاح شده به‌موجب پروتکل‌الحاقی مورخ۱۹۷۸میلادی (۱۳۵۷ هجری‌شمسی) مصوب ۲۶/۱۰/۱۳۸۰ موردنیاز است، همراه داشته باشد.

۲ـ هر طرف متعاهد فرماندهان کشتیهای حامل پرچم خود را موظف خواهد کرد که در صورت بروز سانحه آلودگی نفتی از نظام‌نامه‌های مندرج در طرح اضطراری تبعیت کرده و به ویژه اطلاعات دقیق راجع به کشتی و محموله آن که مرتبط با اقداماتی است که قرار است به موجب ماده (۸) این تشریفات (پروتکل) اتخاذ شود را به اطلاع مقامهای صالح ملی برسانند و با این مقامات همکاری نمایند.

۳ـ هر طرف متعاهد از:

الف ـ مسؤولان واحدهای فراساحلی

ب ـ مقامها یا مسؤولان بنادر دریایی

پ ـ مسؤولان تأسیسات مرتبط با نفت

خود خواهد خواست که طرحهای اضطراری آلودگی نفتی را تهیه نمایند که با نظام ملی وضع شده به موجب ماده (۵) این تشریفات (پروتکل) هماهنگ شده و طبق نظام‌نامه‌های وضع شده توسط مقام صالح ملی به تأیید رسیده باشد.

ماده ۱۰ـ کمک

۱ـ طرف متعاهدی که برای مقابله با یک سانحه آلودگی نفتی یا تهدید ناشی از چنین آلودگی نیاز به کمک داشته باشد، می‌تواند از سایر طرفهای متعاهد درخواست کمک نماید. طرف متعاهد درخواست‌کننده‌ کمک، نوع مساعدت مورد درخواست، که ممکن است شامل مشاوره کارشناسی، کارکنان متخصص و گروههای ضربت، تجهیزات، محصولات، کشتی و هواپیما باشد را مشخص خواهد نمود. طرفهای متعاهدی که به موجب این ماده از آنها درخواست کمک شده است، حداکثر مساعی خود را به‌عمل خواهند آورد تا جایی که امکانات آنها اجازه می‌دهد این کمکها را ارائه دهند.

۲ـ هر طرف متعاهد تدابیر حقوقی و اداری لازم را برای تسهیل موارد زیر به­کار خواهد بست:

الف ـ کشتیها، هواپیماها و سایر انواع وسایل حمل و نقلی که در امر واکنش نسبت به سانحه آلودگی نفتی مشارکت داشته یا به حمل کالاها، مواد و تجهیزات مورد نیاز برای مقابله با این سوانح می‌پردازند، بتوانند به قلمرو آنها وارد شده، از آن قلمرو استفاده کرده و از آن خارج شوند.

ب ـ ورود، تردد و خروج سریع کارکنان، کالاها، مواد و تجهیزات موضوع جزء (الف) در قلمرو خود

ماده ۱۱ـ بازپرداخت هزینه‌های کمک

۱ـ طرفهای متعاهد هزینه‌های اقدامهای مربوط خود در مقابله آلودگی طبق بندهای (۲)، (۳) و (۴) این ماده را متقبل خواهند شد مگر چنانچه قبل از بروز سانحه آلودگی نفتی موافقتنامه‌ای دوجانبه یا چندجانبه در خصوص ترتیبات مالی حاکم بر اقدامات طرفهای متعاهد برای مقابله با سوانح آلودگی نفتی منعقد شده باشد.

۲ـ اقدامهای یک طرف متعاهد برای کمک به طرف متعاهد دیگر جهت مقابله با یک سانحه آلودگی نفتی به­موجب درخواست کتبی از سوی طرف متعاهد دریافت‌کننده‌ کمک صورت خواهد گرفت.

۳ـ طرف درخواست‌کننده‌ کمک هزینه فعالیتهای ارائه کمک برای مقابله با سوانح نشت نفت را که هر طرف متعاهد بنا به درخواست طرف متعاهد دیگر تقبل می‌کند، جبران خواهد نمود. چنانچه درخواست کمک لغو گردد، طرف متعاهد درخواست‌کننده، هزینه‌هایی را که از قبل توسط طرف متعاهد کمک‌کننده صورت گرفته یا تعهد شده است، تقبل خواهد کرد.

۴ـ چنانچه یک طرف متعاهد به ابتکار خود برای ارائه کمک اقدام کرده باشد و چنانچه طرف متعاهد دیگر نسبت به آن اعتراض ننماید، طرف متعاهد کمک‌کننده، هزینه اقدامهای خود را تقبل خواهد نمود.

۵ ـ اصول مذکور در بندهای (۲)، (۳) و (۴) این ماده در صورتی اعمال می‌شود که طرفهای متعاهد ذی‌ربط در هر مورد خاص به گونه دیگری توافق ننموده باشند.

۶ ـ هزینه‌های اقدامهای صورت گرفته از سوی یک طرف متعاهد بنا به درخواست طرف متعاهد دیگر طبق قوانین ملی طرف متعاهد کمک‌کننده در مورد بازپرداخت این قبیل هزینه‌ها، به گونه­ای منصفانه محاسبه خواهد شد، مگر آن‌که به گونه دیگری توافق شده باشد.

۷ـ در صورت اقتضاء، طرف متعاهد درخواست‌کننده و طرف متعاهد کمک‌کننده برای طرح دعوای جبران خسارت همکاری خواهند نمود. به این منظور، آنها نظامهای حقوقی موجود در زمینه مسؤولیت و جبران خسارت صدمات ناشی از آلودگی را به‌گونه مقتضی مدنظر قرار خواهند داد. هرگاه دعوای مطرح شده، جبران کامل هزینه‌های وارده در عملیات کمک را تجویر ننماید، طرف متعاهد درخواست‌کننده‌ کمک می‌تواند از طرف متعاهد کمک‌کننده درخواست نماید که از درخواست بازپرداخت مازاد هزینه‌ها منصرف شود یا میزان هزینه‌های محاسبه شده طبق بند (۶) این ماده را کاهش دهد. طرف مذکور همچنین می‌تواند خواستار تعویق بازپرداخت این قبیل هزینه‌ها شود.

۸ ـ مفاد این ماده به گونه‌ای تفسیر نخواهد شد که به حقوق طرفهای متعاهد برای استرداد هزینه‌های اقدامهای انجام شده در مقابله با سوانح آلودگی نفتی یا تهدید ناشی از چنین سوانحی از طرفهای ثالث، به موجب قوانین ملی خود و معاهدات بین‌المللی که طرفهای متعاهد در آن عضویت دارند، خدشه‌ای وارد نماید. طرفهای متعاهد می‌توانند برای استرداد هزینه‌های صورت گرفته در اقدامات خود، همکاری نمایند و کمک متقابل ارائه نمایند.

بخش دوم ـ ترتیبات سازمانی

ماده۱۲ـ مقررات سازمانی

۱ـ از نظر این تشریفات(پروتکل) و طبق بند (۱۰) ماده (۲۲) کنوانسیون، اجلاس طرفهای متعاهد، از جمله، مبادرت به اقدامهای زیر خواهد نمود:

الف ـ نظارت بر اجرای این تشریفات(پروتکل)

ب ـ نظارت بر محتوای این تشریفات(پروتکل)

پ ـ بررسی و تصویب هرگونه اصلاحیه این تشریفات(پروتکل) یا پیوستهای آن

ت ـ بررسی گزارش‌هایی که توسط دبیرخانه راجع به موضوعات مربوط به اجرای این تشریفات(پروتکل) تهیه شده است.

ث ـ در صورت اقتضاء، مطالبه خدمات مالی و فنی مؤسسات علمی و نهادهای بین‌المللی مربوط برای اهداف این تشریفات (پروتکل)

ج ـ در صورت لزوم، ایجاد نهادهای فرعی که برای اجرای این تشریفات (پروتکل) لازم به نظر می‌رسند.

چ ـ اجرای وظایف موضوع بند(۳) ماده (۴) این تشریفات (پروتکل)

ح ـ بررسی‌راهبردها، طرحهای اقدام و برنامه‌های مربوط به اجرای این تشریفات (پروتکل)

خ ـ انجام سایر وظایفی که برای اجرای این تشریفات (پروتکل) ممکن است لازم باشد.

۲ـ از نظر این تشریفات (پروتکل) و طبق بند (۴) ماده (۲۳) کنوانسیون، دبیرخانه، از جمله:

الف ـ اطلاعیه‌ها و سایر اطلاعات دریافت شده طبق مفاد این تشریفات (پروتکل) را تهیه و در اختیار طرفهای متعاهد قرار خواهد داد.

ب ـ گزارشهای مربوط به موضوعات مرتبط با اجرای این تشریفات (پروتکل) را تهیه و ارسال خواهد نمود.

پ ـ درخواستهای طرفهای متعاهد و اطلاعات دریافت شده از آنها را بررسی نموده و با طرفهای مذکور در خصوص موضوعات مرتبط با اجرای این تشریفات (پروتکل) مشورت خواهد کرد.

ت ـ ترتیبـات لازم برای تأمیـن کمکها و توصیه‌های فنی برای اجرای مؤثر این تشریفات (پروتکل) را، در صورت درخواست هر طرف متعاهد، به انجام خواهد رساند.

ث ـ در صورت اقتضاء، با سازمانها و برنامه‌های منطقه‌ای و بین‌المللی ذی‌ربط همکاری خواهد نمود.

ج ـ سایر وظایفی که ممکن است توسط اجلاس طرفهای متعاهد تعیین گردد، را به انجام خواهد رساند.

ماده۱۳ـ وظایف سازوکار منطقه‌ای

۱ـ ساز و کار منطقه‌ای به طرفهای متعاهد در واکنش فوری و مؤثر در برابر سوانح آلودگی نفتی کمک خواهد کرد.

۲ـ وظایف سازوکار منطقه‌ای شامل موارد زیر خواهد بود:

الف ـ برقراری روابط کاری نزدیک با مقام صالح ملی طرفهای متعاهد و، در صورت لزوم، با سازمانها و نهادهای ذی‌ربط بین‌المللی و منطقه‌ای دولتی و غیردولتی مرتبط با سوانح آلودگی نفتی

ب ـ هماهنگی فعالیتهای منطقه‌ای مرتبط با همکاری فنی، آموزش، تمرینها و ارائه خدمات کارشناسی در موارد اضطراری و کمک به فعالیتهای ملی در این زمینه‌ها

پ ـ جـمع‌آوری و اشاعه اطلاعات مربوط به سوانح آلودگی نفتی (فهرستها، نظرات کارشناسی، گزارشهای سوانح، پیشرفتهای فنی برای بهبود طرحهای اضطراری، و غیره)

ت ـ تهیه رویه‌های نظام‌مند برای تبادل اطلاعات و داده‌های مربوط به سوانح آلودگی نفتی

ث ـ اقدام به عنوان کانونی برای تبادل اطلاعات در خصوص فنون جستجوی سوانح آلودگی نفتی در دریای خزر

ج ـ ارائه پیشنهاد در خصوص روزآمد کردن طرح دریای خزر در زمینه همکاری منطقه‌ای جهت مقابله با آلودگی نفتی در موارد اضطراری

چ ـ اجرای سایر وظایفی که ممکن است از سوی اجلاس طرفهای متعاهد مقرر ‌گردد.

بخش سوم ـ اجراء و رعایت

ماده۱۴ـ تأمین بودجه تشریفات (پروتکل)

۱ـ به منظور تحقق اهداف این تشریفات (پروتکل)، طرفهای متعاهد اطمینان حاصل خواهند نمود که منابع مالی برای تدوین و اجرای برنامه‌ها، پروژه‌ها و اقدامات مربوط در دسترس می‌باشند. به این منظور، طرفهای متعاهد:

الف ـ منابع مالی داخلی قابل دسترسی را تعهد خواهند نمود.

ب ـ تدارک منابع مالی از منابع و سازوکارهای تأمین بودجه دوجانبه یا چندجانبه، از جمله کمکها و وامها، را تشویق خواهند کرد.

پ ـ به جستجوی روشها و مشوقهای مبتکرانه برای تدارک و هدایت منابع، از جمله منابع بنیادها، نهادهای دولتی کشورهای دیگر، سازمانهای بین‌المللی، سازمانهای غیردولتی، و نهادهای بخش خصوصی، خواهند پرداخت.

۲ـ مقررات مالی کنوانسیون، با اعمال تغییرات لازم، در مورد این تشریفات (پروتکل) اعمال خواهد شد، مگر آنکه طرفهای متعاهد به گونه دیگری تصمیم بگیرند.

ماده۱۵ـ ارتباط با کنوانسیون

آیین کاری که به موجب جزء (پ) بند(۹) ماده(۲۲) کنوانسیون به تصویب رسیده است، به این تشریفات (پروتکل) نیز تسری خواهد یافت مگر آن‌که طرفهای متعاهد تصمیم دیگری اتخاذ کرده باشند.

ماده۱۶ـ حل و فصل اختلافات

هر گونه اختلاف بین طرفهای متعاهد در ارتباط با اجراء یا تفسیر مفاد این تشریفات (پروتکل) ، به موجب ماده (۳۰) کنوانسیون حل و فصل خواهد شد.

ماده۱۷ـ تصویب و لازم‌الاجراء شدن تشریفات (پروتکل)

۱ ـ این تشریفات (پروتکل) با تصمیم به اتفاق آراء طرفهای متعاهد طی اجلاس طرفهای متعاهد تصویب خواهد شد.

۲ـ این تشریفات (پروتکل) از تاریخ ۲۱/۵/۱۳۹۰ هجری شمسی(۱۲ آگوست ۲۰۱۱ میلادی) تا ۲۲/۱۲/۱۳۹۰ هجری‌شمسی (۱۲ فوریه ۲۰۱۲ میلادی) در شهر تهران فقط برای امضاء دولتهای ساحلی دریای خزر مفتوح می‌باشد.

۳ـ این تشریفات (پروتکل) منوط به تنفیذ، پذیرش یا تصویب دولتهای ساحلی دریای خزر خواهد بود، و از تاریخی که تشریفات (پروتکل) برای امضاء بسته می­شود، برای الحاق هر یک از دولتهای ساحلی دریای خزر مفتوح خواهد بود.

۴ـ اسناد تنفیذ، پذیرش، تصویب یا الحاق نزد امین اسناد کنوانسیون تودیع خواهد شد.

۵ ـ این تشریفات (پروتکل) در نودمین روز پس از تاریخ تودیع سند تنفیذ، پذیرش، تصویب یا الحاق توسط تمامی دولتهای ساحلی دریای خزر لازم‌الاجراء خواهد شد.

ماده۱۸ـ تصویب اصلاحات و پیوستهای تشریفات (پروتکل) و اصلاحات پیوستها

هر یک از طرفهای متعاهد می‌تواند اصلاح این تشریفات (پروتکل) یا افزودن پیوستهایی به آن یا اصلاح پیوستهای آن را پیشنهاد نماید. این اصلاحات و پیوستها توسط طرفهای متعاهد تصویب و طبق مواد (۲۴) و (۲۵) کنوانسیون لازم‌الاجراء خواهند شد.

بخش چهارم ـ مقررات نهائی

ماده ۱۹ـ تأثیر تشریفات (پروتکل) بر قوانین ملی

مفاد این تشریفات (پروتکل) بر حق طرفهای متعاهد برای اتخاذ تدبیر شدیدتر ملی برای اجرای این تشریفات (پروتکل) خدشه‌ای وارد نمی‌سازد.

ماده ۲۰ـ ارتباط با سایر موافقتنامه‌های بین­المللی

هیچ‌یک از مفاد این تشریفات (پروتکل) به حقوق و تعهدات طرفهای متعاهد به‌موجب سایر موافقتنامه‌های بین­المللی که طرفها عضوآنها هستند لطمه‌ای وارد نمی‌سازد.

ماده۲۱ـ قید تحدید تعهد

هیچ گونه قید تحدید تعهدی را نمی‌توان برای این تشریفات (پروتکل) در نظر گرفت.

ماده۲۲ـ متون معتبر

متون آذری، انگلیسی، فارسی، قزاقی، روسی و ترکمنی این تشریفات (پروتکل) دارای اعتبار یکسان می‌باشد. در صورت بروز اختلاف در تفسیر یا اجرای این تشریفات (پروتکل)، متن انگلیسی ملاک خواهد بود.

ماده۲۳ـ امین اسناد

امین اسناد این تشریفات (پروتکل)، همان امین اسناد کنوانسیون خواهد بود.

ماده۲۴ـ ارتباط با مذاکرات راجع به وضعیت حقوقی دریای خزر

هیچ‌گونه تفسیری از این تشریفات (پروتکل) برای پیش قضاوت در مورد نتایج مذاکرات مربوط به وضعیت نهائی رژیم حقوقی دریای خزر جایز نیست.

در تأیید مراتب فوق، امضاءکنندگان زیر که به­طور مقتضی بدین منظور مجاز شده‌اند، این تشریفات (پروتکل) را امضاء نمودند.

این تشریفات (پروتکل) در شهر آکتائو در روز بیست و یکم مرداد ماه یک هزار و سیصد و نود هجری‌شمسی برابر با دوازدهم آگوست دو هزار و یازده میلادی تنظیم گردید.

قانون فوق مشتمل بر ماده واحده منضم به متن تشریفات (پروتکل) شامل مقدمه و بیست و چهار ماده درجلسه علنی روز یکشنبه مورخ پانزدهم مردادماه یکهزار و سیصد و نود و یک مجلس ‌شورای ‌اسلامی تصویب شد و در تاریخ ۲۵/۵/۱۳۹۱ به تأیید شورای‌نگهبان رسید.

رئیس مجلس شورای اسلامی ـ علی لاریجانی

,

قانون تفسير قانون ابطال اسناد و فروش رقبات، آب و اراضي موقوفه مصوب۱۳۷۱

قانون تفسير قانون ابطال اسناد و فروش رقبات، آب و اراضي موقوفه مصوب۱۳۷۱

جناب آقاي دكتر محمود احمدي‌نژاد

رياست محترم جمهوري اسلامي ايران

عطف به نامه شماره ۲۲۷۲۴۰/۴۴۱۴۱ مورخ ۱۱/۱۰/۱۳۸۹ در اجراي اصل يكصد و بيست و سوم «۱۲۳» قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران قانون تفسير قانون ابطال اسناد و فروش رقبات، آب و اراضي موقوفه مصوب۱۳۷۱ كه با عنوان لايحه به مجلس شوراي اسلامي تقديم گرديده بود، با تصويب در جلسه علني روز چهارشنبه مورخ ۱۱/۵/۱۳۹۱ و تأييد شوراي محترم نگهبان به پيوست ابلاغ مي‌‌گردد.

رئيس مجلس شوراي اسلامي ـ علي لاريجاني

شماره۱۱۵۹۱۶ ۱۹/۶/۱۳۹۱

وزارت جهاد كشاورزي ـ وزارت دادگستري

«قانون تفسير قانون ابطال اسناد و فروش رقبات، آب و اراضي موقوفه مصوب۱۳۷۱» كه در جلسه علني روز چهارشنبه مورخ يازدهم مرداد ماه يكهزار و سيصد و نود و يك مجلس شوراي اسلامي تصويب و در تاريخ ۲۵/۵/۱۳۹۱ به تأييد شوراي نگهبان رسيده و طي نامه شماره ۳۰۶۱۴/۸۹ مورخ ۶/۶/۱۳۹۱ مجلس شوراي اسلامي واصل گرديده است، به پيوست جهت اجراء ابلاغ مي‌گردد.

رئيس جمهور ـ محمود احمدي‌نژاد

قانون تفسير قانون ابطال اسناد و فروش رقبات، آب و اراضي موقوفه مصوب۱۳۷۱

موضوع استفساريه:

آيا با تصويب ماده واحده قانون ابطال اسناد و فروش رقبات، آب و اراضي موقوفه ـ مصوب۱۳۷۱ـ ماده واحده قانون ابطال اسناد فروش رقبات، آب و اراضي موقوفه ـ مصوب۱۳۶۳ـ در خصوص موقوفات خاص نيز لغو شده است يا خير؟

پاسخ مجلس:

خير؛ قانون ابطال اسناد و فروش رقبات، آب و اراضي موقوفه مصوب ۲۸/۱/۱۳۶۳ در خصوص موقوفات خاص مشروط به اعمال تبصره (۴) قانون ابطال اسناد و فروش رقبات، آب و اراضي موقوفه مصوب ۲۵/۱۱/۱۳۷۱ در مورد اين موقوفات، كماكان به قوت خود باقي است.

تفسير فوق در جلسه علني روز چهارشنبه مورخ يازدهم مرداد ماه يكهزار و سيصد و نود و يـك مجلـس شوراي اسـلامي تصويب شـد و در تاريـخ ۲۵/۵/۱۳۹۱ به تأييد شوراي نگهبان رسيد.

رئيس مجلس شوراي اسلامي ـ علي لاريجاني

آیین‌نامه اجرایی ماده (۶۳) قانون برنامه چهارم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران ـ (مصوب ۲۳/۲/۱۳۸۶)

آیین‌نامه اجرایی ماده (۶۳) قانون برنامه چهارم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران ـ (مصوب ۲۳/۲/۱۳۸۶)

وزارت راه و ترابری ـ وزارت نیرو ـ وزارت جهاد کشاورزی ـ وزارت مسکن و شهرسازی ـ وزارت کشور ـ سازمان حفاظت محیط زیست ـ سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور ـ سازمان میراث فرهنگی و گردشگری
هیئت‌وزیران در جلسه مورخ ۲۳/۲/۱۳۸۶ بنا به پیشنهاد شماره ۲۱۷۶۷۹/۱۰۰ مورخ ۱۶/۱۲/۱۳۸۳ سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور و به استناد ماده (۶۳) قانون برنامه چهارم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران ـ مصوب ۱۳۸۳ ـ آیین‌نامه اجرایی ماده یاد شده را به شرح زیر تصویب نمود:
آیین‌نامه اجرایی ماده (۶۳) قانون برنامه چهارم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران ـ مصوب۱۳۸۳ـ
ماده۱ـ مناطق ساحلی کشور که مشمول این آیین‌نامه می‌شوند شامل پهنه‌های ساحلی دریای خزر در استانهای گیلان، مازندران و گلستان و پهنه‌های ساحلی خلیج‌فارس و دریای عمان در استانهای خوزستان، بوشهر، هرمزگان و سیستان و بلوچستان و پهنه‌های ساحلی سایر دریاچه‌های کشور است.
تبصره ـ برای ساماندهی سواحل سدها و دریاچه‌ها، وزارت نیرو پیشنهاد لازم را تهیه و به کمیسیون ماده (۳) این آیین‌نامه ارایه نماید.
ماده۲ـ طرح جامع ساماندهی سواحل کشور سندی است فرابخشی، که با هدف جلوگیری از تخریب و آلودگی سواحل، توسعه پایدار در مناطق ساحلی، تضمین حق بهره‌برداری عمومی از سواحل و ساماندهی استفاده از سواحل کشور با اولویت سواحل دریای خزر متضمن تعیین و آزادسازی حریم، تعیین ضوابط و استانداردهای زیست محیطی، دریانوردی، صیادی و آبزی پروری و فراهم‌سازی توسعه صنعت گردشگری، بازبینی، اصلاح و تکمیل قوانین و مقررات و استقرار مدیریت یکپارچه براساس اقدامات مشروح در این آیین‌نامه که توسط وزارت مسکن و شهرسازی ظرف یکسال تهیه و به تأیید کارگروه موضوع ماده (۳) این آیین‌نامه می‌رسد.
الف ـ سازمان حفاظت محیط زیست با همکاری وزارت راه و ترابری و سایر دستگاههای ذی‌ربط، با رعایت قوانین و مقررات، استانداردها و ضوابط مربوط به جلوگیری از آلودگی و تخریب سواحل ناشی از فعالیتهای گردشگری دریانوردی، بندری، احداث و بهره‌برداری از سازه‌های دریایی را حداکثر ظرف شش ماه، پس از ابلاغ این آیین‌نامه، تدوین و راهکارهای اجرایی آن را بر حسب انواع فعالیتهایی که در محدوده مناطق ساحلی کشور صورت می‌گیرد، تعیین و به کار گروه موضوع ماده (۳) این آیین‌نامه ارایه نماید.
ب ـ وزارت جهاد کشاورزی با همکاری وزارتخانه‌های نیرو، کشور، دادگستری، مسکن و شهرسازی و راه‌ و ترابری و سازمانهای حفاظت محیط زیست و مدیریت و برنامه‌ریزی کشور موظف است معیارهای تعیین حریم دریا را (با اولویت دریای خزر) ظرف چهارماه مشخص و به کار گروه موضوع ماده (۳) این آیین‌نامه ارایه نماید.
ج ـ وزارت جهاد کشاورزی با همکاری سازمان حفاظت محیط زیست و وزارت راه و ترابری، موظف است با رعایت قوانین و مقررات، ضوابط و استانداردهای مرتبط با فعالیتهای صید و صیادی، آبزی پروری، اسکله‌های صیادی و توسعه جنگلها و منابع طبیعی در مناطق ساحلی و تفریحی را با هدف توسعه و احیاء منابع طبیعی، جنگلها، آبزیان و شیلات در مناطق ساحلی ظرف شش ماه مشخص و به کار گروه موضوع ماده (۳) این آیین‌نامه ارایه نماید.
د ـ سازمان میراث فرهنگی و گردشگری با همکاری سازمان حفاظت محیط زیست، وزارت کشور و وزارت جهاد کشاورزی موظف است برنامه‌های توسعه گردشگری را در مناطق ساحلی کشور با رویکرد حفاظت از محیط زیست و برنامه‌ریزی برای رعایت موازین اسلامی و ارتقاء موازین دینی و اخلاقی و ملاحظات امنیت اجتماعی ظرف شش ماه تهیه و به کار گروه موضوع ماده (۳) این آیین‌نامه ارایه نماید.
هـ ـ وزارت مسکن و شهرسازی موظف است با همکاری وزارتخانه‌های راه و ترابری، نیرو، کشور، نفت، جهاد کشاورزی، دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح و سازمانهای حفاظت محیط زیست و میراث فرهنگی و گردشگری محدوده‌های مناطق ساحلی، ضوابط کاربری اراضی و مقررات ساخت و ساز در اراضی ساحلی را با ملاحظات زیست محیطی، ظرف شش ماه تعیین و به کار گروه موضوع ماده (۳) این آیین‌نامه ارایه نماید.
و ـ سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور موظف است با استفاده از نتایج مطالعات و اقدامات انجام شده و با همکاری دستگاههای اجرایی ذی‌ربط، نظام مدیریت یکپارچه مناطق ساحلی را ظرف شش ماه از تاریخ ابلاغ این آیین‌نامه تهیه و نتایج آن را به کارگروه موضوع ماده (۳) این آیین‌نامه ارایه نماید.
زـ کلیه دستگاههای مذکور در این آیین‌نامه موظفند ظرف شش ماه از تاریخ ابلاغ این آیین‌نامه قوانین و مقرراتی را که به منظور ساماندهی سواحل مستلزم بازبینی، اصلاح و تکمیل است تعیین و به کار گروه موضوع ماده (۳) آیین‌نامه ارایه نمایند.
ماده۳ـ تأیید طرح جامع ساماندهی سواحل کشور (بعد از تلفیق طرحها و برنامه‌های ارسالی دستگاهها توسط وزارت مسکن و شهرسازی) بر عهده کار گروهی مرکب از اعضای شورای عالی شهرسازی و معماری ایران و استانداران استانهای ساحلی است و اصلاح قوانین و مقررات در موارد لازم جهت طی مراحل قانونی به مراجع ذیربط ارایه می‌گردد. مسؤولیت کار گروه یاد شده بر عهده وزیر مسکن و شهرسازی است.
تبصره ـ تصویب طرح مذکور به استناد اصل یکصد و سی و هشتم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران به وزرای عضو شورای‌عالی شهرسازی و معماری ایران تفویض می‌گردد.
ملاک تصمیم‌گیری در خصوص اختیارات یاد شده موافقت اکثریت وزرای عضو شورای مذکور است و مصوبات مزبور در صورت تأیید رییس جمهور، با رعایت ماده (۱۹) آیین‌نامه داخلی هیئت دولت قابل صدور می‌باشد.
ماده۴ـ وزارت کشور موظف است سازوکارها و راهکارهای اجرایی آزادسازی کامل حریم قانونی سواحل (شصت متر) موضوع تبصره ماده (۶۳) قانون برنامه چهارم توسعه را با همکاری دستگاههای اجرایی ذی‌ربط، ظرف سه ماه از تاریخ ابلاغ این آیین‌نامه تدوین و برای تصویب به هیئت وزیران ارایه نماید.
تبصره۱ـ تا زمان انجام وظیفه مندرج در بند ب ماده (۲) این آیین‌نامه، در مواردی که استانداریهای گیلان، مازندران و گلستان محدوده‌های ساحلی را جهت تعیین حد آزادسازی به وزارت نیرو اعلام نمایند، وزارت نیرو مکلف است ظرف یک ماه آخرین نقطه پیشروی آب دریا را براساس داده‌های ثبت شده پنجاه سال اخیر، تعیین و به طور رسمی به استانداریها اعلام نماید.
تبصره۲ـ کلیه وزارتخانه‌ها، سازمانها، شرکتها، مؤسسات وابسته به دولت موظفند تا پایان برنامه چهارم توسعه کشور، فاصله شصت متر از محل تراز تعیین شده و ماقبل آن تا دریا را آزاد نمایند. تأسیساتی که الزاماً برای انجام وظایف قانونی باید در محدوده یاد شده باقی بمانند، از شمول این تبصره مستثنی می‌باشند.
تبصره۳ـ هرگونه ساخت و ساز و مستحدثات و تغییر کاربری در محدوده یاد شده (به استثنای مواردی که قانوناً مجاز شناخته شده است) ممنوع است.
ماده۵ ـ سازمان میراث فرهنگی و گردشگری با همکاری وزارتخانه‌های کشور، امور اقتصادی و دارایی، فرهنگ و ارشاد اسلامی و مسکن و شهرسازی موظف است با رعایت بند (ز) ماده (۱۴۵) قانون برنامه چهارم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی کشور ظرف دو ماه، آیین‌نامه اجرایی مربوط به چگونگی بهره‌برداری عموم مردم از امکانات اقامتی دولتی موجود در خارج از شصت متر حریم ساحل را تهیه و برای تصویب به کار گروه موضوع تبصره ماده
(۳) این آیین‌نامه ارسال نمایند. اختیارات هیئت‌وزیران در خصوص تصویب آیین‌نامه مزبور، به وزرای عضو کار گروه یاد شده تفویض می‌گردد.
ملاک تصمیم‌گیری در خصوص اختیارات یادشده موافقت اکثریت وزرای عضو کارگروه مذکور است و مصوبات مزبور در صورت تأیید رییس‌جمهور، با رعایت ماده (۱۹) آیین‌نامه داخلی هیئت دولت قابل صدور می‌باشد.
ماده۶ ـ سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور موظف است اعتبارات مورد نیاز برای انجام مطالعات و اقدامات اجرایی این آیین‌نامه را پس از بررسی درخواست دستگاههای اجرایی مربوط، در بودجه‌های سالیانه پیش‌بینی، تأمین و پرداخت نماید.
ماده۷ـ پیگیری اقدامات اجرایی موضوع این آیین‌نامه در هر استان برعهده استاندار مربوط می‌باشد.

ضوابط و روش‌های مدیریت اجرایی پسماندهای پزشکی و پسماندهای وابسته

«ضوابط و روش‌های مدیریت اجرایی پسماندهای پزشکی و پسماندهای وابسته»
فصل اول ـ اهداف
ماده ۱- اجرای این ضوابط برای دستیابی به اهداف زیر است:
الف ـ حفظ سلامت عمومی و محیط زیست در مقابل اثرات نامطلوب پسماندهای پزشکی.
ب ـ اطمینان از مدیریت اجرایی مناسب و ضابطه‌مند پسماندهای پزشکی.
پ ـ ایجاد رویه‌‌ای مناسب و ضابطه‌مند برای تولید، حمل، نگهداری، تصفیه، امحا و دفع پسماندهای پزشکی.

فصل دوم ـ تعاریف

ماده ۲ ـ عبارات و اصطلاحات زیر در معانی مشروح مربوط به کار می‌روند:
الف ـ قانون مدیریت پسماندها: منظور قانون مدیریت پسماندها ـ مصوب ۱۳۸۳ ـ است.
ب ـ سازمان: سازمان حفاظت محیط زیست.
پ ـ وزارت: وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی.
ت- پسماندهای پزشکی ویژه: به کلیه پسماندهای عفونی و زیان‌آور ناشی از بیمارستان‌ها، مراکز بهداشتی، درمانی، آزمایشگاه‌های تشخیص طبی، و سایر مراکز مشابه که به دلیل بالا بودن حداقل یکی از خواص خطرناک از قبیل سمیت، بیماری‌زایی، قابلیت انفجار یا اشتغال، خورندگی و مشابه آن که به مراقبت ویژه (مدیریت خاص) نیاز دارند، گفته می‌شود.
ث ـ چهار دسته اصلی پسماند پزشکی: ۱ ـ پسماند عفونی ۲ ـ پسماند تیز و برنده ۳ ـ پسماند شیمیایی و دارویی ۴ ـ پسماند عادی.
ج ـ بی‌خطرسازی:‌ اقداماتی که ویژگی خطرناک بودن پسماند پزشکی را رفع کند.
چ ـ سایر تعاریف مندرج در این ضوابط همان تعاریف قانون و آئین‌نامه اجرایی مدیریت پسماندها خواهد بود.

فصل سوم ـ حدود و اختیارات

ماده ۳ ـ وزارت، مسئول نظارت بر اجرای ضوابط و روش‌های مصوب است.
ماده ۴ ـ اجرای ضوابط و روش‌های مصوب برای کلیه اشخاص حقیقی و حقوقی که پسماندهای پزشکی را در هر شکلی تولید، تفکیک، جداسازی، جمع‌آوری، دریافت، ذخیره، حمل، تصفیه، دفع و یا مدیریت می‌کنند، الزامی است.
ماده ۵ ـ مدیریت‌های اجرایی پسماند موظفند براساس معیارها و ضوابط وزارت ترتیبی اتخاذ کنند تا سلامت، بهداشت و ایمنی عوامل اجرایی تحت نظارت آن‌ها تأمین و تضمین شود.
ماده ۶ ـ تولیدکنندگان پسماند موظفند برای کاهش میزان تولید پسماند برنامه عملیاتی داشته باشد.
ماده ۷ ـ کلیه اشخاص حقیقی و حقوقی که مبادرت به تأسیس مرکز درمانی اعم از بیمارستان، درمانگاه و کلینیک می‌کنند، موظفند برنامه مدیریت اجرایی پسماند واحد یاد شده را به تأیید وزارت برسانند.
ماده ۸ ـ پسماندهای پزشکی ویژه براساس تعریف مندرج در قانون، تا قبل از زمانی که تبدیل به پسماند عادی شوند، به عنون پسماند ویژه محسوب می‌شوند.

فصل چهارم ـ طبقه‌بندی پسماندهای پزشکی
ماده ۹ ـ طبقه‌بندی پسماندهای پزشکی به شرح زیر است:
الف ـ عادی (شبه خانگی).
ب ـ پسماندهای ناشی از مراقبت‌های پزشکی (پسماندهای پزشکی ویژه).

فصل پنجم ـ تفکیک، بسته‌بندی و جمع‌آوری
ماده ۱۰ ـ کلیه مراکز تولیدکننده پسماند پزشکی (اعم از بیمارستان‌ها، درمانگاه‌ها، مراکز بهداشت، آزمایشگا‌ه‌ها، مراکز تزریق، رادیولوژی‌ها، داندانپزشکی‌ها، فیزیوتراپی‌ها، مطب‌ها و سایر مراکز تولید پسماند پزشکی)، مراکز تزریق، رادیولوژی‌ها، داندانپزشکی‌ها، فیزیوتراپی‌ها، مطب‌ها و سایر مراکز تولید پسماند پزشکی) موظفند در مبدأ تولید، پسماندهای عادی و پسماندهای پزشکی ویژه خود را با رعایت موارد زیر جمع‌آوری، تفکیک و بسته‌بندی کنند.
ماده ۱۱ ـ به منظور مدیریت بهینه پسماند، مراکز تولیدکننده پسماند پزشکی (اعم از بیمارستان‌ها، درمانگاه‌ها، مراکز بهداشت، آزمایشگاه‌ها، مراکز تزریق، رادیولوژی‌ها، دندانپزشکی‌ها، فیزیوتراپی‌ها، مطب‌ها و سایر مراکز تولید پسماند پزشکی) موظفند اقدامات زیر را انجام دهند:
الف ـ ترجیح بر استفاده از کالاهایی با تولید پسماند کم‌تر و غیرخطرناک (درباره پسماندهای عادی (شبه‌ خانگی) بیمارستانی، کالاهایی با تولید پسماند قابل بازیافت).
ب ـ مدیریت و نظارت مناسب بر مصرف.
پ ـ جداسازی دقیق پسماند عادی از پزشکی ویژه در مبدأ تولید پسماند.
ت ـ ترجیح بر استفاده از محصولات کم خطرتر به جای PVC، استفاده از رنگ‌های کم‌خطرتر به جای رنگ‌های با پایه فلزی.
ث ـ اولویت استفاده از:
۱ ـ پاک‌کننده‌های زیست تجزیه‌پذیر.
۲ ـ مواد شیمیایی ایمن‌تر.
۳ ـ استفاده از مواد با پایه آب به جای مواد با پایه حلال.
ماده ۱۲ ـ هر واحد باید برنامه عملیاتی مدیریت پسماند پزشکی ویژه خود را تهیه و در صورت مراجعه نمایندگان سازمان یا وزارت ارائه دهد.
ماده ۱۳ ـ تولیدکنندگان پسماند پزشکی موظفند پسماندهای تولیدی خود را شناسایی و آمار تولید را به تفکیک «عفونی»، «تیز و برنده»، «شیمیایی ـ دارویی» و «عادی» به صورت روزانه ثبت کنند.
ماده ۱۴ ـ تولیدکنندگان باید پسماندهای پزشکی ویژه را به منظور اطمینان از حمل ‌و نقل بی‌خطر، کاهش حجم پسماندهای پزشکی ویژه، کاهش هزینه‌های مدیریت پسماند و بهینه‌سازی و اطمینان از امحا، از جریان پسماندهای عادی مجزا کنند.
تبصره ـ تفکیک انواع مختلف پسماندهای پزشکی برحسب ۴ دسته اصلی از یکدیگر ضروری است.
ماده ۱۵ ـ کلیه پسماندهایی که روش امحای آن‌ها یکسان هستند نیاز به جداسازی و تفکیک از یکدیگر ندارند.
ماده ۱۶ ـ پسماندهای حاوی فلزت سنگین خطرناک باید به طور جداگانه تفکیک شود.
ماده ۱۷ ـ در صورت مخلوط شدن پسماند عادی با یکی از پسماندهای عفونی، شیمیایی، رادیواکتیو و نظایر آن خارج کردن آن ممنوع است.
ماده ۱۸ ـ پسماندهای پزشکی بلافاصله پس از تولید باید در کیسه‌ها، ظروف یا محفظه‌هایی قرار داده شوند که شرایط مندرج دراین بخش را دارا باشند.
تبصره ـ در صورتی که از روش اتوکلاو برای تصفیه پسماند استفاده می‌شود لازم است که کیسه پلاستیکی پسماندهای عفونی و Safety Box قابل اتوکلاو کردن باشد.
ماده ۱۹ ـ بسته‌بندی پسماند پزشکی ویژه باید به‌گونه‌ای صورت گیرد که امکان هیچ‌گونه نشت و سوراخ و پاره شدن را نداشته باشد.
تبصره ـ از آن ‌جا‌ که بسته‌های حاوی پسماند، معمولاً حجم زیادی را اشغال می‌کنند، این بسته‌ها نباید پیش از تصفیه یا دفع فشرده شوند.
ماده ۲۰ ـ اعضا و اندام‌های قطع شده بدن و جنین مرده طبق احکام شرع جمع‌آوری و تفکیک می‌‌شود.
ماده ۲۱ ـ پسماندهای تفکیک شده باید در ظروف و کیسه‌های مورد تأیید قرار داده شوند.
ماده ۲۲ ـ کلیه پسماندهای تیز و برنده باید در ظروف (Satety Box) جمع‌آوری و نگهداری شود که این ظروف باید دارای ویژگی‌های زیر باشند:

الف ـ به آسانی سوراخ یا پاره نشوند.
ب ـ بتوان به آسانی درب آن را بست و مهر و موم کرد.
پ ـ دهانه ظرف باید به اندازه‌ای باشد که بتوان پسماند را بدون اعمال فشار دست، در ظروف انداخت و خارج کردن آن‌ها از ظرف ممکن نباشد.
ت ـ دیواره‌های ظرف نفوذناپذیر باشد و سیالات نتوانند از آن خارج شوند.
ث ـ پس از بستن درب، از عدم خروج مواد از آن اطمینان حاصل شود.
ج ـ حمل ‌و نقل ظرف آسان و راحت باشد.
ماده ۲۳ ـ از کیسه‌های پلاستیکی برای جمع‌آوری و نگهداری پسماندهای تیز و برنده استفاده نشود.
ماده ۲۴ ـ دستگاه متراکم‌ کننده و فشرده‌ساز و خردکننده نباید درباره پسماندهای پزشکی استفاده شود مگر آن‌که قبل از استفاده از دستگاه فوق و یا همزمان، ضدعفونی و یا بی‌خطرسازی پسماندها، انجام شده باشد. ظروف جمع‌آوری پسماندهای تیز و برنده نیز نباید به وسیله هیچ دستگاهی متراکم شوند.
ماده ۲۵ ـ کیسه‌های پلاستیکی حدقل باید دارای ویژگی‌های زیر باشند:
الف ـ برای جمع‌آوری و نگهداری پسماندهای غیر از پسماندهای تیز و برنده استفاده شوند.
ب ـ بیش از دو سوم ظرفیت پر نشوند تا بتوان در آن‌ها را به خوبی بست.
پ ـ با منگنه و یا روش‌های سوراخ کننده دیگر بسته نشوند.
ماده ۲۶ ـ ظروف با دیواره‌های سخت حداقل باید دارای ویژگی‌های زیر باشند:
الف ـ در برابر نشت، ضربه‌های معمولی و شکستگی و خوردگی مقاوم باشند.
ب ـ باید پس از هر بار استفاده بررسی و کنترل شود تا از تمیز بودن، سالم بودن و عدم نشت اطمینان حاصل شود.
پ ـ ظروف معیوب‌ نباید مورد استفاده مجدد قرار گیرند.
ماده ۲۷ ـ مایعات، محصولات خونی و سیالات بدن نباید در کیسه‌های پلاستیکی ریخته و حمل شوند مگر آن‌که در ظروف یا کیسه‌های مخصوص باشند.
ماده ۲۸ ـ جنس ظروف نگهداری پسماند باید با روش تصفیه یا امحا سازگاری داشته باشد، همچنین ظروف پلاستیکی باید از پلاستیک‌های فاقد ترکیب‌های هالوژن ساخته شده باشند.
ماده ۲۹ ـ پسماندهای سیتوتوکسیک باید در ظروف محکم و غیرقابل نشت نگهداری شوند.
ماده ۳۰ ـ پسماندهای پزشکی باید پس از جمع‌آوری در ظروف و کیسه‌های تأیید شده برای نگهداری و حمل، در داخل سطل با رنگ‌های مشخص قرار داده شوند. این سطل‌ها در صورتی‌ که قابل استفاده مجدد باشند باید پس از هر بار خالی شدن، شسته و ضدعفونی شوند.
تبصره ـ برای رفع آلودگی و گندزدایی از سطل‌ها، از روش‌های زیر استفاده می‌شود:
الف ـ شست‌وشو با آب داغ حداقل ۸۲ درجه سانتی‌گراد (۱۸۰ درجه فارنهایت) به مدت حداقل ۱۵ ثانیه.
ب ـ گندزدایی با مواد شیمیایی زیر به مدت دست کم ۳ دقیقه:
۱ ـ محلول هیپوکلریت ۵۰۰ppm کلر قابل دسترس.
۲ ـ محلو فنل ۵۰۰ppm عامل فعال.
۳ ـ محلول ید ۱۰۰ppm ید قابل دسترس.
۴ ـ محلول آمونیوم کواترنری ۴۰۰ppm عامل فعال.
۵ ـ سایر مواد گندزدای دارای مجوز با طیف متوسط.
ماده ۳۱ ـ از سطوح شیب‌دار نباید برای انتقال و جابه‌جایی پسماندهای عفونی استفاده کرد.
ماده ۳۲ – مؤسسه استاندارد و تحقیقات صنعتی ایران مؤظف است با همکاری وزارت و سایر دستگاه‌های اجرایی حسب مورد، استانداردهای ماده (۳) قانون و ماده (۱۶) آئین‌نامه اجرایی قانون مدیریت پسماندها مربوط به پسماندهای پزشکی را ظرف ۳ ماه تهیه کند.
ماده ۳۳ ـ برچسب‌گذاری باید دارای ویژگی‌های زیر باشد:
الف ـ هیچ کیسه محتوی پسماند نباید بدون داشتن برچسب و تعیین نوع محتوای کیسه از محل تولید خارج شود.
ب ـ کیسه‌ها یا ظروف حاوی پسماند باید برچسب‌گذاری شوند.
پ ـ برچسب‌ها با اندازه قابل خواندن باید بر روی ظرف یا کیسه چسبانده و یا به صورت چاپی درج شوند.
ت ـ برچسب در اثر تماس یا حمل، نباید به آسانی جدا یا پاک شود.
ث ـ برچسب باید از هر طرف قابل مشاهده باشد.
ج ـ نماد خطر مشخص‌کننده نوع پسماند باید به شکل مندرج در جدول شماره (۲) پیوست شماره (۳) که به مهر «پیوست تصویب نامه هیئت وزیران» تأیید شده است برای پسماند عفونی و پسماند رادیواکتیو و پسماند سیتوتوکسیک باشد.
ح ـ بر روی برچسب باید مشخصات زیر ذکر شود:
۱ ـ نام، نشانی و شماره تماس تولید کننده.
۲ ـ نوع پسماند.
۳ ـ تاریخ تولید و جمع‌آوری.
۴ ـ تاریخ تحویل.
۵ ـ نوع ماده شیمیایی.
۶ ـ تاریخ بی‌خطرسازی.
ماده ۳۴ ـ مسئولان حمل ‌و نقل پسماند، موظفند از تحویل گرفتن پسماندهای فاقد برچسب خودداری کنند.
ماده ۳۵ ـ وقتی سه چهارم ظروف و کیسه‌های محتوی پسماند پزشکی ویژه، پر شد باید پس از بستن، آن‌ها را جمع‌آوری کرد.
ماده ۳۶ ـ پسماندهای عفونی و عادی باید همه روزه (یا در صورت لزوم چند بار در روز) جمع‌آوری و به محل تعیین شده برای ذخیره موقت پسماند، حمل شوند.
ماده ۳۷ ـ باید جای کیسه‌ها و ظروف مصرف شده بلافاصله کیسه‌ها و ظروفی از همان نوع قرارداده شود.
ماده ۳۸ ـ سطل‌های زباله پس از خارج کردن کیسه پر شده پسماند، بلافاصله شست‌وشو و گندزدایی شوند.

فصل ششم ـ نگهداری

ماده ۳۹ ـ نگهداری پسماندهای پزشکی باید جدا از سایر پسماندهای عادی انجام شود.
ماده ۴۰ ـ محل ذخیره و نگهداری موقت باید در داخل مرکز تولید زباله طراحی شود.
ماده ۴۱ ـ جایگاه نگهداری پسماند باید دارای شرایط زیر باشد:
الف ـ پسماندهای پزشکی باید در محل به دور از تأثیر عوامل جوی نگهداری شوند و وضعیت کلی بسته‌بندی یا ظرف آن‌ها در برابر شرایط نامساعد آب و هوایی مثل باران، برف، گرما، تابش خورشید و نظایر آن محافظت شود.
ب ـ جایگاه‌های نگهداری پسماندها باید به‌گونه‌ای ساخته شوند که نسبت به رطوبت نفوذناپذیر بوده و قابلیت‌ نگهداری آسان با شرایط بهداشتی مناسب را فراهم آورد.
پ ـ جایگاه‌های نگهداری باید دور از محل خدمت کارکنان، آشپزخانه، سیستم تهویه و تبرید و محل رفت ‌و آمد پرسنل، بیماران و مراجعان باشد.
ت ـ ورود و خروج حشرات، جوندگان، پرندگان و … به محل نگهداری پسماندها ممکن نباشد.
ث ـ محل نگهداری پسماند باید دارای تابلوی گویا و واضح باشد.
ج ـ محل نگهداری نباید امکان فساد، گندیدن با تجزیه زیستی پسماندها را فراهم کند.
چ ـ انبارداری این پسماندها نباید به شیوه‌ای باشد که ظروف یا کیسه‌ها پاره و محتویات آن‌ها در محیط رها شود.
ح ـ امکان کنترل دما در انبار نگهداری و نیز نور کافی وجود داشته باشد.
خ ـ سیستم تهویه مناسب با کنترل خروجی وجود داشته باشد. سیستم تهویه آن کنترل شود و جریان‌ هوای طبیعی از آن به بخش‌های مجاور وجود نداشته باشد.
د ـ امکان تمیز کردن و ضدعفونی محل و آلودگی‌ زدایی وجود داشته باشد.
ذ ـ فضای کافی در اختیار باشد تا از روی هم‌ریزی پسماند جلوگیری شود.
ر ـ دارای سقف محکم و سیستم فاضلاب مناسب باشد.
ز ـ دسترسی و حمل‌ونقل پسماند آسان باشد.
س ـ امکان‌ بارگیری با کامیون، وانت و سایر خودروهای باربری وجود داشته باشد.
ش ـ انبار دارای ایمنی مناسب باشد.
ص ـ محل باید مجهز به سیستم آب گرم و سرد و کف‌شوی باشد.
ض ـ چنانچه بی‌خطرسازی در محل اتاقک نگهداری تولید انجام می‌شود باید فضای کافی برای استقرار سیستم‌های مورد نظر در محل نگهداری پسماند فراهم باشد.
ماده ۴۲ ـ محل نگهداری برای واحد کوچک می‌تواند شامل سطل‌های دارای سیستم حفاظتی واقع در این محل امن باشد.
ماده ۴۳ ـ بازدید از محل به منظور جلوگیری از نشت و با ایجاد عفونت توسط تولیدکننده صورت پذیرد.
ماده ۴۵ ـ در صورت عدم وجود سیستم سردکننده، زمان نگهداری موقت (فاصله زمانی بین تولید و تصفیه یا امحا) نباید از موارد زیر تجاوز کند:
الف ـ شرایط آب و هوایی معتدل: ۷۲ ساعت در فصل سرد و ۴۸ ساعت در فصل گرم.
ب ـ شرایط آب و هوایی گرم: ۴۸ ساعت در فصل سرد و ۲۴ ساعت در فصل گرم.
ماده ۴۶ ـ انواع پسماندهای پزشکی ویژه باید جدا از یکدیگر در محل نگهداری شوند و محل نگهداری هر نوع پسماند باید با علامت مشخصه تعیین شود. به‌ خصوص پسماندهای عفونی، سیتوتوکسیک، شیمیایی، رادیواکتیو به هیچ‌وجه در تماس با یکدیگر قرار نگیرند.

فصل هفتم ـ حمل ‌و نقل

ماده ۴۷ ـ حمل‌ونقل در واحد تولیدکننده پسماند باید به صورت زیر صورت پذیرد:
الف ـ حمل پسماند در درون مرکز تولید پسماند به صورتی طراحی شود که با استفاده از چرخ دستی یا گاری برای بارگیری و تخلیه آسان پسماند، امکان‌پذیر باشد.
ب ـ فاقد لبه‌های تیز و برنده باشد، به‌گونه‌ای که کیسه‌ها یا ظروف را پاره نکند.
پ ـ شست‌وشوی آن آسان باشد.
ت ـ وسایل هر روز نظافت و ضدعفونی شوند.
ث ـ از چرخ‌دستی پسماند برای حمل مواد دیگر استفاده نشود و نشت‌ناپذیر باشد.
ج ـ از سیستم پرتاب برای انتقال زباله به محل نگهداری استفاده نشود.
ماده ۴۸ ـ تعویض وسیله حمل‌ پسماند از انتهای بخش در بیمارستان برای انتقال به محل نگهداری موقت ضروری است.
ماده ۴۹ ـ در واحدهایی که حجم تولید پسماند کم است مانند مطب‌ها می‌توان از سطل‌ زباله قابل شست‌وشو، غیر قابل‌نشت، مقاوم و مجهز به کیسه‌های مقاوم برای حمل زباله استفاده شود.
ماده ۵۰ ـ تولید کننده پسماند می‌توان حمل پسماند به محل امحا را از طریق قرارداد به شرکت‌های صالح واگذار کند، نظارت بر حسن انجام کار برعهده تولیدکننده منطبق با ماده (۷) قانون مدیریت پسماندها خواهد بود.
ماده ۵۱ ـ جابه‌جایی، حمل‌ و نقل و بارگیری بسته‌ها و ظروف باید به ‌گونه‌ای صورت پذیرد که وضعیت بسته‌بندی و ظروف ثابت مانده و دچار نشت، پارگی، شکستگی و بیرون‌ریزی پسماند نشوند.
ماده ۵۲ ـ حمل ‌و نقل فرامرزی پسماند، تابع قوانین و ضوابط کنوانسیون بازل است.
ماده ۵۳ ـ بارگیری باید با شرایط زیر صورت پذیرد:
الف ـ واحد امحاکننده، از دریافت پسماندهای فاقد بر چسب اکیداً خودداری کند.
ب ـ کارگران باید در مراحل مختلف بارگیری و تخلیه مجهز به پوشش مناسب مطابق دستورالعمل ماده (۵) قانون مدیریت پسماندها که توسط وزارت تدوین شده است باشند.
پ ـ کیسه‌ها و ظروف را می‌توان مستقیماً در خودرو قرار داد.
ماده ۵۴ ـ خودرو حمل‌کننده پسماند باید دارای ویژگی‌های زیر باشد:
الف ـ کاملاً سرپوشیده باشد.
ب ـ قسمت بار نفوذناپذیر و نشت‌ناپذیر باشد.
پ ـ قسمت بار دو جداره بوده و دارای سیستم جمع‌آوری و نگهداری شیرابه باشد.
ت ـ قسمت بار دارای سیستم ایمنی، ضد حریق و ضد سرقت باشد.
ث ـ بر روی بدنه خودرو در دو سمت و در سمت عقب، نماد بین‌المللی نوع پسماند و نام شرکت حمل‌ کننده و شماره مجوز خودرو درج شود.
ج ـ از خودرو حمل پسماند برای حمل مواد دیگر با پسماندهای عادی استفاده نشود.
چ ـ اندازه خودرو متناسب با حجم پسماند باشد.
ح ـ ارتفاع درونی خودرو حدود ۲/۲ متر باشد.
خ ـ اتاق راننده از قسمت بار مجزا باشد.
د ـ امکان نظافت و ضدعفونی کردن داشته باشد. کف‌پوش خودرو از جنس فرش یا موکت نباشد و حتی‌الامکان پوششی یکپارچه و بدون درز داشته باشد.
ذ ـ در حین حمل‌ و نقل و در زمان عدم استفاده قسمت بار قفل شود.
ماده ۵۵ ـ خودروهایی که قسمت بارکش آنه قابل جدا شدن است، ارجحند، به این ترتیب می‌توان قسمت بار را در واحد بارگیری قرار داد و یا از آن به عنوان انبار استفاده کرده و پس از پر شدن، آن را با یک بارکش خالی،‌ تعویض کرد.
ماده ۵۶ ـ در مواردی که زمان نگهداری یا حمل طولانی‌تر از زمان‌های مندرج در ماده (۴۶) است، باید از کامیون‌های با سیستم سردکننده استفاده کرد.
ماده ۵۷ ـ از مسیرهای کم‌ترافیک و کم‌حادثه برای رساندن پسماند به محل امحا استفاده شود.
ماده ۵۸ ـ حمل‌ و نقل پسماند پزشکی صرفاً توسط شرکت‌های صلاحیت‌دار و براساس مجوز و فرم‌هایی صورت گیرد که توسط وزارت و سازمان صادر می‌شود و در صورت نیاز و درخواست باید به مسئولان نظارتی اعم از وزارت، سازمان و مأموران راهنمایی و رانندگی ارائه شود.
تبصره ـ حمل ‌و انتقال پسماند پزشکی توسط پست ممنوع است.
ماده ۵۹ ـ حمل پسماند، صرفاً به مقصد نهایی مشخص شده در مجوز و بدون اتلاف زمان صورت پذیرد.
ماده ۶۰ ـ جابه‌جایی و حمل‌ونقل پسماندهای تفکیک شده پزشکی ویژه با پسماندهای عادی ممنوع است.

فصل هشتم ـ بی‌خطرسازی، تصفیه و امحا

ماده ۶۱ ـ انتخاب روش بی‌خطرسازی و امحای پسماندهای پزشکی ویژه بستگی به عوامل مختلفی از جمله نوع پسماند، کارایی روش ضدعفونی، ملاحظات زیست محیطی و بهداشتی، شرایط اقلیمی، شرایط جمعیتی، میزان پسماند و نظایر آن دارد.
ماده ۶۲ ـ هر تولیدکننده پسماند پزشکی ویژه ‌‌باید یکی یا تلفیقی از روش‌های بی‌خطر‌سازی، تصفیه و امحا را انتخاب و پس از تأیید وزارت به اجرا گذارد.
ماده ۶۳ ـ مکان استقرار سیستم مورد استفاده در خصوص سیستم‌های متمرکز باید از نظر فنی و خروجی آلاینده‌ها به تأیید سازمان برسد.
ماده ۶۴ ـ بی‌خطرسازی پسماندهای عفونی و تیز و برنده توسط مراکز عمده تولیدکننده پسماند پزشکی ویژه (مانند بیمارستان‌ها) و در شهرهای متوسط و بزرگ باید در محل تولید انجام شود تا مخاطرات ناشی از حمل ‌و نقل و هزینه‌های مربوطه به حداقل برسد. در شهرهای کوچک و روستاها و مراکز کوچک، پسماندها می‌توانند در سایت مرکزی بی‌خطر شوند.
ماده ۶۵ ـ سایر مراکز تولید پسماند پزشکی ویژه (اعم از درمانگاه‌ها، مراکز بهداشت،‌آزمایشگاه‌ها، مراکز تزریق، رادیولوژی‌ها، داندانپزشکی‌‌ها، فیزیوتراپی‌ها، مطب‌ها و سایر مراکز تولید پسماند پزشکی) می‌توانند در سایت‌های منطقه‌ای یا مرکزی، زباله تولیدی را بی‌خطر کنند و یا از امکانات بی‌خطرساز بیمارستان‌های مجاور استفاده کنند.
ماده ۶۶ ـ تحویل پسماند به واحدهای مرکزی تصفیه یا دفع فاقد مجوز دریافت کنند.
ماده ۶۷ ـ واحدهای متمرکز بی‌خطرساز پسماند باید از وزارت و سازمان مجوز دریافت کنند.
ماده ۶۸ ـ مطابق ماده (۷) قانون مدیریت پسماندها پس از تبدیل پسماند پزشکی ویژه به عادی،‌ساز و کار مدیریت آن همانند پسماند عادی صورت می‌‌گیرد.
ماده ۶۹ ـ هر روش تبدیل پسماند پزشکی ویژه به عادی باید دارای ویژگی‌های زیر باشد:
الف ـ دستگاه باید قابلیت غیرفعال‌سازی میکروبی اسپورهای باکتری (Microbial inactivation efficacy) به میزان حداقل تا (۶) کاهش لگاریتمی در پایه (۱۰) را داشه باشد. (۶log10)
ب ـ محصولات جانبی سمی یا خطرناک در حین بی‌خطرسازی تولید نشود.
پ ـ خطر و احتمال انتقال بیماری و عفونت را حذف کند.
ت ـ مستندات مربوط به انجام فرآیند و بررسی صحت عملکرد دستگاه وجود داشته باشد.
ث ـ خروجی هر روش باید برای انسان و محیط زیست بی‌خطر بوده و به‌راحتی و بدون انجام فرآیند دیگری قابل دفع باشد.
ج ـ از لحاظ ایمنی دارای شرایط مناسب باشد و در کلیه مراحل کار، ایمنی سیستم حفظ شود.
چ ـ مقرون به ‌صرفه باشد.
ح ـ توسط جامعه قابل پذیرش باشد.
خ ـ از نظر بهداشتی و ایمنی برای کارکنان و کاربران و … بی‌خطر باشد و یا حداقل خطر را ایجاد کند.
د ـ در راستای عمل به تعهدات بین‌المللی کشور باشد.
ذ ـ کلیه روش‌های مورد استفاده باید در قالب مدیریت پسماند به تأیید مراجع صالح برسد.
ر ـ در زمان‌های اپیدمی و خاص وزارت معیار جدید و موقت متناسب با شرایط و حداقل تا (۶) کاهش لگاریتمی در پایه (۱۰) باکتری‌های شاخص را اعلام می‌کند.
ز ـ اعضا و اندام‌های قطع شده باید مجزا جمع‌آوری و برای دفع به گورستان محل حمل شده و به روش خاص خود دفن شود.
تبصره ـ ضوابط و معیارهای روش‌های عمده تصفیه در پیوست شماره (۲) که به مهر «پیوست تصویب‌نامه هیئت وزیران» تأیید شده است، خواهد بود.
ماده ۷۰ ـ نصب هرگونه زباله‌سوز اعم از متمرکز و غیر متمرکز در شهرها ممنوع است.
ماده ۷۱ ـ استقرار هرگونه سیستم تصفیه یا امحای مرکزی منوط به انجام مطالعات ارزیابی اثرات زیست‌محیطی خواهد بود.
ماده ۷۲ ـ با تغییر فناوری و روی‌ کارآمدن فناوری‌های نو، واحدهای تولید کننده موظف به بررسی کارآیی این فناوری‌ها و در صورت تأیید، استفاده از آن‌ها به جای روش‌های قدیمی‌تر هستند.
ماده ۷۳ ـ این ضوابط به عنوان ضوابط جایگزین هر نوع ضابطه قبلی در این خصوص تلقی شده و در صورت وجود موارد مشابه، این ضوابط معتبر و قابل اجرا‌ست.

قانون تصويب موافقتنامه چهارچوب بين دبيرخانه كنوانسيون بازل درباره كنترل حمل ونقل برون‌مرزي مواد زائد خطرناك ودفع‌آنها و دولت جمهوري اسلامي ايران درخصوص تأسيس مركز منطقه‌اي كنوانسيون بازل براي آموزش و انتقال فناوري در تهران

قانون تصويب موافقتنامه چهارچوب بين دبيرخانه كنوانسيون بازل درباره كنترل حمل ونقل برون‌مرزي مواد زائد خطرناك ودفع‌آنها و دولت جمهوري اسلامي ايران درخصوص تأسيس مركز منطقه‌اي كنوانسيون بازل براي آموزش و انتقال فناوري در تهران

جناب آقاي دكتر محمود احمدي‌نژاد
رئيس محترم جمهوري اسلامي ايران
در اجراء اصل يكصدو بيست‌و سوم(۱۲۳) ‌قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران قانون تصويب موافقتنامه چهارچوب بين دبيرخانه كنوانسيون بازل درباره كنترل حمل ونقل برون‌مرزي مواد زائد خطرناك ودفع‌آنها و دولت جمهوري اسلامي ايران درخصوص تأسيس مركز منطقه‌اي كنوانسيون بازل براي آموزش و انتقال فناوري در تهران كه به مجلس شوراي اسلامي تقديم گرديده‌بود با تصويب در جلسه علني روز سه‌شنبه مورخ ۳۰/۵/۱۳۸۶ و تأييد شوراي محترم نگهبان به‌پيوست ارسال مي‌گردد.

غلامعلي حدادعادل
رئيس مجلس شوراي اسلامي
قانون تصويب موافقتنامه چهارچوب بين دبيرخانه كنوانسيون بازل درباره كنترل حمل ونقل برون‌مرزي مواد زائد خطرناك ودفع‌آنها و دولت جمهوري اسلامي ايران درخصوص تأسيس مركز منطقه‌اي كنوانسيون بازل براي آموزش و انتقال فناوري در تهران ماده واحده – موافقتنامه چهارچوب بين دبيرخانه كنوانسيون بازل درباره كنترل حمل و نقل برون‌مرزي مواد زائد خطرناك و دفع‌آنها و دولت جمهوري اسلامي ايران درخصوص تأسيس مركز منطقه‌اي كنوانسيون بازل براي آموزش و انتقال فناوري در تهران مشتمل بر نوزده ماده و سه پيوست به شرح پيوست كه تأييد شده به مهر دفتر هيأت دولت مي‌باشد به شرح زير تصويب و اجازه مبادله اسناد آن داده مي‌شود.

تبصره ۱– اصلاحات موافقتنامه (موضوع بند(۵) ماده(۱۹)) با رعايت بند(۱) ماده اخير لازم‌الاجراء خواهدشد.

تبصره ۲- ارجاع اختلافات موضوع بند(۲) ماده(۱۷) اين موافقتنامه به داوري توسط دولت جمهوري اسلامي ايران ، منوط به رعايت قوانين و مقررات مربوط است.

بسم‌الله‌الرحمن‌الرحيم
موافقتنامه چهارچوب بين دبيرخانه كنوانسيون بازل درباره كنترل حمل و نقل برون‌مرزي مواد زائد خطرناك و دفع آنها و دولت جمهوري اسلامي ايران درخصوص تأسيس مركز منطقه‌اي كنوانسيون بازل براي آموزش و انتقال فناوري در تهران دبيرخانه كنوانسيون بازل درباره كنترل حمل و نقل برون‌مرزي مواد زائد خطرناك و دفع‌آنها، به قائم مقامي از جانب كنفرانس اعضاء كنوانسيون و دولت جمهوري اسلامي ايران.

با درنظر داشتن اين‌كه بند(۱) ماده(۱۴) كنوانسيون بازل درباره كنترل حمل و نقل برون‌مرزي مواد زائد خطرناك و دفع آنها مورخ ۲۲ مارس ۱۹۸۹ميلادي (۲/۱/۱۳۶۸هجري‌شمسي) ايجاب مي‌كند كه مراكز منطقه‌اي براي آموزش و انتقال فناوري درخصوص مديريت پسماندهاي خطرناك و ساير پسماندها و به حداقل رساندن توليد آنها، تأسيس گردد.

با تصديق اين‌كه همكاري بين كشورها در سطح منطقه‌اي در زمينه آموزش و انتقال فناوري، مديريت صحيح زيست‌محيطي پسماندهاي خطرناك و ديگر پسماندها و به حداقل رساندن آنها را تسهيل مي‌كند.

با يادآوري تصميم شماره ۲۰/۷ هفتمين نشست كنفرانس اعضاء كنوانسيون بازل كه جمهوري اسلامي ايران را مكاني براي تأسيس مركز منطقه‌اي كنوانسيون بازل، براي آموزش و انتقال فناوري در تهران انتخاب كرده‌است.

با يادآوري همراه با قدرداني از اظهار علاقه جمهوري اسلامي ايران براي ميزباني مركز منطقه‌اي كنوانسيون بازل.

با يادآوري تصميم شماره ۵/۵ پنجمين نشست كنفرانس اعضاء كه بر لزوم پيشبرد وضعيت قانوني مراكز به عنوان راهي براي جلب حمايتهاي مالي بيشتر و ضرورت تهيه موافقتنامه چهارچوب تأكيد نموده‌است.

همچنين يادآوري تصميم شماره ۳/۶ ششمين نشست كنفرانس اعضاء كه به‌وسيله آن كنفرانس اعضاء سلسله اركان اساسي را براي موافقتنامه چهارچوب پذيرفت و راه‌كار تأسيس مراكز منطقه‌اي كنوانسيون بازل از طريق امضاء موافقتنامه‌هاي چهارچوب را تأييد كرد و دبيرخانه كنوانسيون بازل را ملزم به مذاكره و امضاء موافقتنامه‌هايي از طرف كنفرانس اعضاء با نماينده دولت هر كشور ميزبان مراكز نمود.

بعلاوه با يادآوري تصميمات شماره ۱/۶و ۲/۶و ۳/۶ ششمين نشست كنفرانس اعضاء كه در آن كنفرانس اعضاء نقش مراكز منطقه‌اي كنوانسيون بازل را در اجراء بيانيه بازل و اقدامات اولويت‌دار طرح راهبردي كنوانسيون بازل با استفاده از كمكهاي مالي صندوق اماني كنوانسيون بازل طبق معيار و رويه مقرر شده به موجب تصميم شماره ۲/۶، تصديق نموده‌است.

به شرح زير توافق نموده‌اند:

ماده ۱- تعاريف از نظر اين موافقتنامه چهارچوب، تعاريف زير به كار خواهندرفت:

الف- «موافقتنامه»: يعني موافقتنامه چهارچوب ميان دبيرخانه كنوانسيون بازل درباره كنترل حمل و نقل برون‌مرزي مواد زائد خطرناك و دفع آنها و دولت جمهوري اسلامي ايران درخصوص تأسيس مركز منطقه‌اي براي آموزش و انتقال فناوري در تهران.

ب- «كنوانسيون بازل»: يعني كنوانسيون بازل درباره كنترل حمل و نقل برون‌‌مرزي مواد زائد خطرناك و دفع آنها كه در ۲۲ مارس ۱۹۸۹ ميلادي (۲/۱/۱۳۶۸هجري شمسي) تصويب شده‌است.

پ- «طرح كاري»: يعني سند موضوع تصميم شماره ۴/۶ ششمين نشست كنفرانس اعضاء‌كنوانسيون بازل.

ت- «مركز»: يعني مركز منطقه‌اي آموزش و انتقال فناوري كنوانسيون بازل در تهران كه به نشاني جمهوري اسلامي ايران، تهران، پارك پرديسان، بزرگراه همت، مركز تحقيقات محيط زيست تأسيس شده‌است.

ث- «مراجع صلاحيتدار»: يعني مراجع صلاحيتدار ملي، استاني، شهري و ساير مراجع صلاحيتدار به موجب قوانين جمهوري اسلامي ايران.

ج- «مشاوران و كارشناسان مركز»: يعني مشاوران و كارشناساني كه حقوق آنها از صندوق اماني كنوانسيون بازل تأمين‌شده و مدير مركز با مشورت دبيرخانه، آنها را انتخاب و منصوب نموده‌است.

چ- «كانونهاي ملي كنوانسيون بازل»: يعني مؤسسه دولتي كه توسط هريك از اعضاء كنوانسيون بازل، به موجب مفاد ماده(۵) كنوانسيون بازل، تعيين شده‌است.

ح- «كنوانسيون عمومي»: يعني كنوانسيون درباره امتيازات و مصونيتهاي سازمان ملل متحد كه در تاريخ ۱۳فوريه ۱۹۴۶ميلادي (۲۴/۱۱/۱۳۲۴ هجري شمسي) به تصويب مجمع عمومي سازمان ملل متحد رسيده‌است و جمهوري اسلامي ايران در تاريخ ۸ مي ۱۹۴۷ميلادي(۱۸/۲/۱۳۲۶ هجري شمسي) بدون هيچ حق شرطي به آن ملحق شده‌است.

خ- «دولت»: يعني دولت جمهوري اسلامي ايران د- «كارمندان بين‌المللي مركز»: يعني كارمندان مركز كه حقوق آنها، طبق تصميمات كنفرانس اعضاء كنوانسيون بازل از صندوق اماني كنوانسيون بازل تأمين مي‌شود و بوسيله مدير مركز با مشورت دبيرخانه منصوب مي‌شوند.

ذ- «اعضاء كنوانسيون بازل»: يعني كشورها و سازمانهاي همگرايي اقتصادي و يا سياسي كه طبق مواد(۲۲) و (۲۳) كنوانيسيون بازل، كنوانسيون اخير را تنفيذ، پذيرفته، رسماً تأييد يا تصويب كرده‌اند يا به آن ملحق شده‌اند.

ر- «طرف»: حسب مورد يعني دبيرخانه يا دولت، و «طرفها» يعني هر دوي آنها.

ز- «سند پروژه»: يعني سندي رسمي كه شامل پروژه‌اي است كه در زير تعريف شده‌است و از جمله نيازها، نتايج، بازده‌ها، فعاليتها، طرحهاي كاري، بودجه، دورنماي مناسب، داده‌هاي پشتيبان و هرگونه ترتيبات خاص عملي براي اجراء پروژه مورد بحث كه توسط برنامه زيست محيطي سازمان ملل متحد يا دبيرخانه و مركز منطقه‌اي كنوانسيون بازل امضاءشده‌است را شرح مي‌دهد.

ژ- «دبيرخانه»: يعني دبيرخانه كنوانسيون بازل.

س- «كارمندان مركز»: يعني مدير و كارمندان ملي مركز كه حقوق آنها توسط دولت تأمين مي‌شود.

ش- «كارگروه راهبردي»: يعني كارگروهي كه در ماده(۷) اين موافقتنامه چهارچوب پيش‌بيني شده‌است.

ص- «صندوق اماني»: يعني صندوق اماني كنوانسيون بازل كه به موجب كنوانسيون بازل با هدف تأمين حمايت مالي براي هزينه‌هاي معمولي دبيرخانه كنوانسيون بازل تأسيس شده‌است و صندوق اماني همكاري فني كنوانسيون بازل كه به‌منظور كمك به كشورهاي در حال توسعه و ساير كشورهاي نيازمند كمك فني در اجراء كنوانسيون بازل، تأسيس شده‌است.

ض- «UNEP»: يعني برنامه زيست‌محيطي سازمان ملل متحد.

ماده ۲ – منظور از موافقتنامه چهارچوب منظور از اين موافقتنامه چهارچوب، شرح ضوابط و شرايطي است كه به موجب آنها مركز منطقه‌اي آموزش و انتقال فناوري كنوانسيون بازل در تهران براساس مفاد مربوط كنوانسيون بازل و تصميمات مربوط كنفرانس اعضاء كنوانسيون در جمهوري اسلامي ايران فعاليت خواهدكرد.

ماده۳ – تأسيس و وضعيت قانوني مركز منطقه‌اي كنوانسيون بازل براي آموزش و انتقال فناوري در تهران ۱- بدينوسيله مركز منطقه‌اي كنوانسيون بازل براي آموزش و انتقال فناوري در تهران به نشاني جمهوري اسلامي ايران، تهران، پارك پرديسان، بزرگراه همت، مركز تحقيقات محيط زيست تأسيس مي‌شود.

۲- مركز موضوع بند(۱) فوق، مؤسسه‌اي خودگردان با شخصيت حقوقي متعلق به خود خواهد بود.

۳- با رعايت مفاد مربوط اين موافقتنامه چهارچوب، مركزكه مؤسسه‌اي ملي است كه به موجب قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران تأسيس شده‌است، طبق قوانين و مقررات جمهوري اسلامي ايران اداره خواهدشد.

۴- مركز داراي نقشي منطقه‌اي خواهدبود كه طبق تصميمات مربوط كنفرانس اعضاء كنوانسيون بازل تعريف شده‌است.

۵- فعاليتهاي غيرمرتبط با نقش منطقه‌اي مركز، توسط مراجع صلاحيتدار جمهوري اسلامي ايران تعريف خواهدشد. دولت و مركز اطمينان حاصل خواهندكرد كه چنين فعاليتهايي با نقش منطقه‌اي مركز و تعهدات و وظايف به موجب اين موافقتنامه چهارچوب تعارضي ندارد يا بر آنها تأثير نخواهدگذاشت.

۶- مركز طبق قوانين و مقررات ملي جمهوري اسلامي ايران، داراي صلاحيتهاي زير خواهدبود:

الف – عقد قرارداد ب – تحصيل و فروش دارايي منقول و غيرمنقول پ – اقامه دعوي ماده ۴ – نقش منطقه‌اي مركز ۱- مركز به اعضاء كنوانسيون بازل كه موافقت كرده‌اند مركز به آنها خدماتي ارائه كند و نام آنها در پيوست(۳) كه جزء لاينفك اين موافقتنامه است، درج گرديده‌است براي اجراء كنوانسيون بازل خدماتي را ارائه خواهدكرد.

۲- هر عضو ديگر كنوانسيون بازل از آسياي غربي و ميانه نيز مي‌تواند به‌صورت مكتوب از مدير مركز درخواست نمايد تا مركز به آن خدماتي را ارائه كند. درخواست،سپس براساس بند(۶)ماده(۱۹)زير، براي دبيرخانه ارسال خواهد شد.

۳- هر عضو كنوانسيون بازل در خارج از منطقه، سازمان غيردولتي، واحد، سازمان بخش خصوصي، مؤسسه علمي يا سازمان ديگر داخل يا خارج از منطقه مي‌‌تواند مشروط به موافقت كارگروه راهبردي پيش بيني شده در ماده(۷) اين موافقتنامه در فعاليتهاي مركز مشاركت نمايد.

ماده ۵ – وظايف مركز در ارتباط با نقش منطقه‌اي آن ۱- وظايف اصلي مركز در پيوست شماره(۱) اين موافقتنامه توضيح داده شده‌است. كنفرانس اعضاء كنوانسيون بازل مي‌تواند اين وظايف را به صورت دوره‌اي مورد تجديدنظر قرار دهد.

۲- مركز، فعاليتها را طبق تصميمات مرتبط كنفرانس اعضاء كنوانسيون بازل و طرح كاري مركز موضوع بند(۲) ماده(۷) اين موافقتنامه انجام خواهدداد.

ماده ۶- نظارت و ارائه گزارش ۱- فعاليتهاي مرتبط با نقش منطقه‌اي مركز تحت هدايت عمومي و با هماهنگي نزديك دبيرخانه انجام خواهدشد.

۲- دبيرخانه، فعاليتهاي مركز را با عملكرد ساير مراكز هماهنگي و منطقه‌اي كنوانسيون بازل و نيز فعاليتهاي مرتبط اعضاء كنوانسيون بازل، سازمانهاي بين‌‌المللي، برنامه‌ها، صندوق‌ها و ساير مؤسسات تأسيس شده به‌وسيله كنوانسيونهاي منطقه‌اي و جهاني مربوط هماهنگ خواهدنمود.

۳- مركز، كانونهاي ملي كنوانسيون بازل اعضاء را كه مركز به آنها ارائه خدمت مي‌كند، دبيرخانه، مراكز منطقه‌اي و هماهنگي كنوانسيون بازل در منطقه‌آسيا، سازمانهاي دولتي و غيردولتي، واحدها، سازمانهاي بخش خصوصي، مؤسسات علمي يا ساير سازمانهايي كه در فعاليتهاي مركز مشاركت دارند را به صورت دوره‌اي از فعاليتهاي خودآگاه خواهدكرد.

۴- مركز،گزارش سالانه‌اي را درخصوص اجراء طرح كاري، درآمدهاي مالي و هزينه‌هاي خود به دبيرخانه ارائه خواهدنمود.

ماده ۷ – كارگروه راهبردي ۱- كارگروه راهبردي براي ارائه مشاوره به مركز در مورد توسعه و اجراء فعاليتهاي مركز در رابطه با نقش منطقه‌اي آن و افزايش حمايت ملي از فعاليتهاي آن از سوي اعضائي كه مركز به آنها ارائه خدمت مي‌كند، تشكيل خواهدشد.

۲- كارگروه راهبردي هر دو سال يكبار، طرح كاري مركز را تهيه و تأييد و بر اجراء آن نظارت خواهدكرد.

۳- كارگروه راهبردي متشكل از پنج عضو خواهدبود كه توسط اعضائي كه مركز به آنها ارائه خدمت مي‌كند، از طريق فرآيند مشاوره و براي دوره‌اي چهارساله منصوب مي‌شوند. يكي از اين پنج عضو نماينده جمهوري اسلامي ايران خواهدبود. اعضاء كارگروه راهبردي بايد كارشناس شناخته‌شده و معتبر و درخصوص مديريت صحيح زيست محيطي مواد زائد خطرناك و ساير پسماندها با تجربه باشند.

۴- نماينده دبيرخانه و مدير مركز در نشستهاي كارگروه راهبردي به اعتبار سمت و مقام خود شركت خواهندكرد.

۵- هبه‌كنندگان و ساير امانتداران وجوه از جمله سازمانهاي غيردولتي مرتبط، واحدها، سازمانهاي بخش خصوصي، مؤسسات علمي و ساير سازمانهاي داخل يا خارج از منطقه را مي‌‌توان به عنوان ناظر براي شركت در جلسات كارگروه راهبردي دعوت كرد.

۶- مدير مركز، اولين جلسه كارگروه راهبردي را با مشورت دبيرخانه، طي نود روز پس از زمان لازم‌الاجراء شدن اين موافقتنامه برگزار خواهدكرد.

۷- اعضاء كارگروه راهبردي به اتفاق آراء، رئيس و نايب‌رئيس كارگروه را از ميان خود انتخاب خواهندنمود. دوره تصدي رئيس و نايب‌رئيس انتخاب شده، مدت دو‌سال خواهدبود.

۸- رئيس با مشورت دبيرخانه و مدير مركز، جلسات عادي كارگروه راهبردي را حداقل هر دوسال يكبار برگزار خواهدكرد. رئيس با مشورت دبيرخانه و مركز مي‌تواند جلسات فوق‌العاده‌اي را برگزار نمايد.

۹- هر عضوي كه كارشناس آن عضو كارگروه راهبردي است، مخارج وي را در تمام مدت انجام وظيفه در كارگروه راهبردي پرداخت خواهدكرد.

۱۰- دولت جمهوري اسلامي ايران براي بسيج و هماهنگي كمكهاي جمهوري اسلامي ايران به مركز، كارگروه يا مرجع ملي صلاحيتداري را تعيين خواهدكرد.

ماده ۸ – شركت‌كنندگان در جلسات و فعاليتهاي سازمان‌يافته توسط مركز ۱- حضور در جلسات و فعاليتهاي سازمان‌يافته توسط مركز براي شركت‌كنندگان تعيين‌شده از سوي كانونهاي ملي كنوانسيون بازل اعضائي كه مركز به آنها ارائه خدمت مي‌كند، آزاد است.

۲- هر عضو ديگر، دولتها، سازمانهاي غيردولتي، واحدها، سازمانهاي بخش خصوصي، مؤسسات علمي يا ساير سازمانها مي‌توانند با موافقت كارگروه راهبردي به جلساتي كه مركز تشكيل مي‌دهد، دعوت شوند.

ماده ۹ – زبان كاري، قواعد و روش كاري مركز ۱- زبان كاري مركز براي انجام نقش منطقه‌اي آن، انگليسي خواهدبود.

۲- در جلساتي كه مركز تشكيل مي‌دهد، قواعد و روشهاي كاري كنفرانس اعضاء كنوانسيون بازل، با اعمال تغييرات لازم انجام خواهدشد.

۳- مكاتبات ميان مركز و دبيرخانه به زبان انگليسي خواهدبود.

ماده ۱۰ – منابع و كمك‌هاي مالي ۱- منابع مالي مركز شامل موارد زير خواهدبود:

الف – كمك مالي صندوق اماني كنوانسيون بازل، طبق تصميمات مربوط كنفرانس اعضاء كنوانسيون بازل و در صورت موجودبودن منابع در صندوقهاي اماني.

ب – كمكهاي مالي داوطلبانه اعضائي كه مركز به آنها ارائه خدمت مي‌كند.

پ – وجوهي كه مستقيماً از ساير اعضاء كشورهاي غيرعضو، صنايع، مؤسسات تحقيقاتي، بنيادها، سازمان ملل متحد، ساير نهادها و سازمانهاي ملي و بين‌المللي مربوط و غيره دريافت شده ‌است با رعايت شرايط قيد شده در اين موافقتنامه چهارچوب.

ت- وجوهي كه بابت خدمات ارائه شده بوسيله مركز دريافت شده‌است.

ث- وجوهي كه دولت طبق ماده(۱۱) اين موافقتنامه تأمين مي‌كند.

ج- ساير وجوهي كه با حسن نيت توسط مركز دريافت مي‌شود.

۲- مركز مي‌تواند كمكهاي غيرنقدي را نيز دريافت كند.

۳- كنفرانس اعضاء كنوانسيون بازل در هر نشست، وضعيت مالي مركز را آن‌طور كه مدير از طريق دبيرخانه ارائه نموده‌است، بررسي و توصيه‌هاي مقتضي را به مركز ارائه خواهدنمود.

۴- پذيرش هرگونه كمك مالي داوطلبانه يا بلاعوض، اعم از نقدي يا غيرنقدي، توسط مركز درهر مورد منوط به موافقت مكتوب و صريح دبيرخانه بنا به توصيه مديرمركز براي جلوگيري از تداخل منافع ميان اهداف كنوانسيون بازل و هبه‌كنندگان خواهدبود.

۵- منابع مالي كه از صندوق اماني كنوانسيون بازل براي مركز تأمين شده‌اند، در حسابي به نام مركز، در بانكي در جمهوري اسلامي ايران به پول رايجي كه بايد با آن حواله شود نگهداري خواهدشد. اين منابع جهت اجراءبرنامه كار مركز طبق اسناد پروژه‌اي كه مركز و برنامه زيست‌محيطي سازمان ملل متحد يا دبيرخانه بدان منظور امضاء كرده‌اند، در دسترس مركز خواهد بود.

۶- مركز و دبيرخانه مي‌توانند به‌صورت مجزا يا مشترك، از منابعي غير از صندوق اماني كنوانسيون بازل، درصدد دريافت حمايت نقدي يا غيرنقدي ديگر براي مركز باشند.

۷- هزينه فعاليتهاي غيرمرتبط با نقش منطقه‌اي مركز، منحصراً از وجوهي كه دولت تأمين كرده‌است، پرداخت خواهدشد.

۸- هر دو سال يك بار، حسابرسي كه به‌طور مشترك توسط كارگروه راهبردي و دبيرخانه انتخاب مي‌شود، فعاليتها و حسابهاي مركز را به‌طور مستقل بررسي خواهدكرد. طي سي روز پس از اتمام بررسي موضوع بند فوق، گزارشي از اين بررسي به كارگروه راهبردي و دبيرخانه ارائه خواهدشد.

ماده ۱۱ – كمك مالي دولت ميزبان دولت تسهيلات كافي و رايگان براي مركز و كاركنان مورد نياز براي كاركرد مؤثر آن از جمله ساختمان مناسب، دفتري استاندارد و وسايل ارتباط راه دور را فراهم خواهدكرد. تسهيلات مزبور منحصر به موارد يادشده نمي‌باشد. دولت مسؤول حفظ و نگهداري به موقع و مناسب ساختمان خواهدبود و همان‌طوركه درپيوست شماره(۲) اين موافقتنامه تعيين شده‌است، براي هزينه‌هاي عملياتي مركز، كمكهاي مالي و غيرنقدي را فراهم خواهدنمود.

ماده ۱۲ – كارمندان، كارمندان بين‌المللي، مشاوران و كارشناسان مركز ۱- مركز داراي مديري تمام‌وقت و كارمنداني خواهدبود كه ممكن است براي اجراء مؤثر و كارآمد نقش منطقه‌اي آن لازم باشد.

۲- مدير مي‌تواند تبعه جمهوري اسلامي ايران باشد كه دولت با مشورت دبيرخانه وي را براي دوره‌اي و براساس شرايطي كه ميان دولت و دبيرخانه توافق شده‌است، منصوب خواهدنمود.

۳- مدير، متصدي رياست اداري مركز خواهدبود و با رعايت مفاد اين موافقتنامه مسؤوليت كلي تمام فعاليتها و اداره مركز را برعهده خواهدداشت.

۴- پرداخت حقوق مدير و كاركنان از محل بخشي از كمك مالي كه دولت (همان‌گونه كه در پيوست شماره ۲ اين موافقتنامه تعيين شده) براي هزينه‌هاي عملياتي مركز ارائه كرده‌است، تأمين خواهدشد. چنانچه كنفرانس اعضاء كنوانسيون بازل تصويب نمايد، سهمي از حقوق مدير را اعضاء ذي‌نفع كنوانسيون بازل مي‌توانند تأمين كنند.

۵- كارمنداني كه حقوق آنها را دولت پرداخت مي‌كند توسط مدير منصوب خواهندشد.

۶- كارمندان بين‌المللي مركز كه حقوق آنها را صندوق اماني كنوانسيون بازل طبق تصميمات كنفرانس اعضاء كنوانسيون بازل پرداخت مي‌كند، توسط مدير با مشورت دبيرخانه منصوب خواهندشد. كارمندان بين‌المللي از ميان متقاضيان واجد شرايطي انتخاب خواهندشد كه به آگهي‌هاي مشاغل بلاتصدي كه بوسيله مدير و دبيرخانه به طور مشترك تهيه و توسط دبيرخانه به كانونهاي ملي كنوانسيون بازل ارسال شده‌است، پاسخ داده‌اند.

۷- مشاوران و كارشناسان مركز كه حقوق آنها از صندوق اماني كنوانسيون بازل پرداخت مي‌گردد توسط مدير با مشورت دبيرخانه انتخاب و منصوب خواهندشد.

ماده ۱۳ – وظائف، تكاليف و مسؤوليتهاي مدير براي تضمين نقش منطقه‌اي مركز، مدير از جمله موارد زير را انجام خواهدداد:

الف – اداره مركز و برنامه‌هاي آن، به منظور تضمين ايفاي نقش منطقه‌اي مركز، طبق مفاد مرتبط كنوانسيون بازل و تصميمات مربوط كنفرانس اعضاء.

ب – تهيه طرح كاري مركز و ارائه آن به كارگروه راهبردي براي بررسي و تأييد آن.

پ- ارائه خدمت به اعتبار سمت و مقام خود به عنوان عضو و دبير كارگروه راهبردي.

ت- ارائه گزارش اجراء فعاليتهاي ذكرشده در طرح كاري از طريق دبيرخانه به كنفرانس اعضاء كنوانسيون بازل.

ث- انتصاب كارمندان ملي و بين‌المللي، مشاوران و كارشناسان مركز طبق مفاد ماده(۱۲) فوق.

ج- تهيه و اجراء راهبردهايي براي حصول اطمينان از تأمين مالي مقتضي براي برنامه‌ها و فعاليتهاي سازماني مركز در رابطه با نقش منطقه‌اي آن.

چ- با درنظر داشتن اهداف مركز و نقش منطقه‌اي آن، سازماندهي تمام مسائل مربوط به تهيه و انتشار مطالبي كه مركز تهيه كرده‌است.

ح- انجام ساير وظايفي كه ممكن است براساس تصميمات مربوط كنفرانس اعضاء كنوانسيون بازل مقرر شده باشد.

ماده ۱۴ – مزايا و مصونيتها ۱- نمايندگان اعضاء كنوانسيون بازل كه در جلسات و ساير فعاليتهاي سازمان‌يافته مركز در قلمرو جمهوري اسلامي ايران شركت مي‌نمايند، از مزايا و مصونيتهايي برابر با موارد پيش‌بيني شده در ماده(۴) كنوانسيون عمومي برخوردار خواهندشد.

۲- مقامات رسمي سازمان ملل متحد كه براي كمك به مركز يا جهت شركت در جلسات و ساير فعاليتهاي مركز مأموريت دارند، از مزايا، مصونيتها، معافيتها و تسهيلات پيش‌بيني شده در مواد(۵) و (۷) كنوانسيون عمومي برخوردار خواهندشد.

۳- كارمندان بين‌المللي از مزايا، مصونيتها، معافيتها و تسهيلاتي برابر با موارد پيش‌بيني شده در مواد(۵)، (۶) و (۷) كنوانسيون عمومي برخوردار خواهندشد.

۴- كارشناسان و مشاوراني كه به صورت بين‌المللي استخدام شده‌اند از مزايا، مصونيتها، معافيتها و تسهيلاتي برابر با موارد پيش‌بيني شده در مواد(۶) و (۷) كنوانسيون عمومي برخوردار خواهندشد.

۵- مشاوران و كارشناساني كه براي كمك به مركز يا شركت در جلسات و ساير فعاليتهاي مركز مأموريت دارند، از مزايا، مصونيتها، معافيتها و تسهيلاتي برابر با موارد پيش‌بيني شده در مواد(۶) و (۷) كنوانسيون عمومي برخوردار خواهندشد.

۶- نمايندگان آژانسهاي تخصصي و مقامات رسمي آنها كه در جلسات و ساير فعاليتهاي سازمان‌يافته مركز در قلمرو جمهوري اسلامي ايران شركت مي‌كنند، در صورت اقتضاء از مزايا و مصونيتها پيش‌بيني شده در كنوانسيون ۱۹۴۷ميلادي (۱۳۲۶ هجري شمسي) درباره مزايا و مصونيتهاي آژانسهاي تخصصي برخوردار خواهندشد.

۷- كليه شركت‌كنندگان در جلسات و فعاليتهاي مرتبط با نقش منطقه‌اي مركز، از مصونيت رعايت تشريفات قانوني نسبت به گفتار، اعم از شفاهي يا كتبي و هر عملي كه در ارتباط با مشاركتشان در چنين جلسات و فعاليتهايي انجام داده‌اند برخوردار خواهندشد.

۸- دولت اقدامات مقتضي را اتخاذ خواهدكرد تا اطمينان حاصل شود كه ورود تمامي افراد موضوع بندهاي(۱) تا (۷) فوق به جمهوري اسلامي ايران و خروج آنها بدون تأخير انجام مي‌شود. ويزا و مجوز ورود و خروج در صورتي كه مقرر شده‌باشد به‌صورت رايگان و هرچه سريعتر به آنها ارائه خواهدشد.

۹- به كارمندان ملي مركز، تسهيلات مقتضي و ضروري براي انجام مستقل وظايف آنها براي مركز كه در ارتباط با نقش منطقه‌اي آن مي‌باشد، اعطاء خواهدشد.

۱۰- ميهمانان عاليرتبه‌اي كه براي شركت در جلسات و ساير فعاليتهاي مركز رسماً دعوت شده‌اند، به جلسات، نواحي فعاليت و ساختمان مركز دستيابي نامحدود خواهندداشت.

ماده ۱۵ – دارايي، وجوه و سرمايه‌هاي مركز ۱- دارايي، وجوه و سرمايه‌هاي مركز كه از سوي برنامه زيست‌محيطي سازمان ملل متحد، نگهداري و اداره مي‌شود و مواردي كه از طرف اعضاء كنوانسيون بازل نگهداري و اداره مي‌شوند، هرجا كه واقع شده باشد و نزد هر شخصي كه نگهداري مي‌شود از مزايا، مصونيتها، معافيتها و تسهيلاتي برابر با موارد پيش‌بيني شده در ماده(۲) كنوانسيون عمومي برخوردار خواهدشد.

۲- وجوه، داراييها، وجوه و سرمايه‌هايي كه براساس سند پروژه امضاءشده ميان مركز و برنامه زيست محيطي سازمان ملل متحد، يا ميان مركز و دبيرخانه، براي اجراء نقش منطقه‌اي مركز به آن منتقل شده ‌است، از مزايا و مصونيتها، معافيتها و تسهيلاتي برابر با موارد پيش‌بيني شده در ماده(۲) كنوانسيون عمومي برخوردار خواهدشد.

ماده ۱۶ – مسؤوليت سازمان ملل متحد، برنامه زيست‌محيطي سازمان ملل متحد، كنفرانس اعضاء كنوانسيون بازل و دبيرخانه يا مقامات رسمي آنها مسؤول رسيدگي به هرگونه اقدام قانوني، ادعا يا درخواست ديگر ناشي يا منتسب به عمليات مركز به موجب اين موافقتنامه كه ممكن است توسط طرفهاي ثالث نزد آنها مطرح شود، نخواهندبود. سازمان ملل متحد، برنامه زيست‌محيطي سازمان ملل متحد، كنفرانس اعضاء كنوانسيون بازل و دبيرخانه يا مقامات رسمي آنها درمورد هرگونه اقدام حقوقي، ادعا يا درخواست ديگر مزبور، جز در صورتي كه مسؤوليت يا ادعاي ويژه‌اي به علت تقصير سنگين يا تخلف عمدي ايجاد شده‌باشد، مسؤوليتي نخواهندداشت.

ماده ۱۷ – حل و فصل اختلافات ۱- دبيرخانه و دولت تلاش خواهندكرد هر اختلاف راجع به تفسير يا اجراء اين موافقتنامه را از طريق مذاكره يا هر راه مسالمت‌آميز ديگر مورد توافق كه طبق موارد پيش‌بيني شده در ماده(۸) كنوانسيون عمومي است، حل و فصل كنند.

۲- دولت روشهاي مناسب حل و فصل اختلافات ناشي از قراردادها و ساير اختلافات مربوط به حقوق خصوصي كه مركز يك طرف آن است يا اختلافاتي كه يك مأمور مركز درگير آن است و به‌دليل سمت اداري خود از مصونيت برخوردار است ولي اين مصونيت اسقاط نشده‌است را پيش‌بيني خواهدكرد. هرگونه اختلافات تجاري ناشي از اين موافقتنامه يا طبق آن يا به علت تخلف از آن جز در صورتي كه با مذاكره مستقيم حل و فصل نشود، طبق قواعد داوري كميسيون حقوق تجارت بين‌الملل سازمان ملل متحد به گونه‌اي كه در حال حاضر معتبر مي‌باشد رفع خواهدشد. رأي داوري صادره در نتيجه اين داوري، به‌عنوان حكم قطعي اختلاف يا دعوي مزبور، براي طرفها الزام‌آور خواهدبود.

ماده ۱۸ – وضعيت پيوستهاي موافقتنامه پيوستها جزء لاينفك اين موافقتنامه را تشكيل مي‌دهد.

ماده ۱۹ – لازم‌الاجراءشدن، دوره اعتبار، اصلاح و خاتمه موافقتنامه چهارچوب ۱- اين موافقتنامه بين دولت و دبيرخانه امضاء خواهدشد و از تاريخ تنفيذ و تصويب مراجع مربوط در جمهوري اسلامي ايران لازم‌الاجراء خواهدشد و پس از آن براي يك دوره اوليه پنجساله معتبر خواهدبود. دولت، دبيرخانه را بدون تأخير از اتمام مراحل تنفيذ و تصويب اين موافقتنامه توسط مراجع مربوط آگاه خواهدكرد.

۲- موافقتنامه به‌طور خودكار براي دوره پنجساله بعدي تمديد خواهدشد مگر آن كه يك يا هر دو طرف بخواهند به آن خاتمه دهند و اطلاعيه‌اي را كتبي به گونه‌اي كه به موجب بند(۳) زير تعيين شده‌است، به طرف ديگر ارائه نمايد.

۳- هرطرف مي‌تواند با ارائه اطلاعيه‌كتبي به طرف ديگر شش ما ه قبل از تاريخ پيش‌بيني شده خاتمه اوليه، اين موافقتنامه را فسخ نمايد.

۴- موافقتنامه در صورت فسخ، براي دوره‌اي يك ساله جهت توقف منظم فعاليتهاي آن به ‌قوت خود باقي مي‌ماند. اين دوره زماني عملكرد، اصطلاحاً «دوره عبور» ناميده خواهدشد و از تاريخ خاتمه اوليه، شرايط موافقتنامه بر آن حاكم خواهدبود مگر اين‌كه طرفها به گونه‌اي ديگر توافق نمايند. از مركز خواسته خواهدشد تا گزارش كاملي در مورد فعاليتهاي مالي و غيره مركز را به طرفها ارائه كند در صورتي كه در پايان دوره عبور، مبلغي از وجوه ارائه شده بوسيله دولت نزد مركز باقي مانده‌باشد، وجوه مزبور براي تسويه حساب خاتمه قرارداد كارمندان و در صورتي كه موارد مزبور قبلاً انجام شده‌باشد براي مقاصد ديگري كه طرفها ممكن است به صورت كتبي توافق كنند هزينه خواهدشد.

۵- با رعايت بند(۶) زير، هيچ تغيير يا اصلاحي در اين موافقتنامه از جمله پيوستهاي آن مگر با توافق قبلي مكتوب ميان طرفها اعمال نخواهدشد.

۶- پيوست شماره(۳) مي‌تواند از طريق اطلاعيه مكتوب مديرمركز به دبيرخانه به روز درآيد. اين اطلاعيه منضم به تصوير تقاضاي مكتوب طرف مربوط خواهدبود كه توسط مركز ابلاغ خواهدشد.

۷- مركز، اين موافقتنامه يا هر بخشي از آن يا هرگونه حقوق، دعاوي يا تعهدات مركز به موجب اين موافقتنامه را جز با موافقت مكتوب قبلي دبيرخانه تفويض يا منتقل نمي‌كند، گرو نمي‌گذارد، به پيمانكار فرعي واگذار نمي‌كند يا به گونه ديگر واگذار نمي‌نمايد.

براي گواهي مراتب بالا، امضاءكنندگان زير كه به‌طور مقتضي مجاز مي‌باشند اين، موافقتنامه را امضاء كرده‌اند.

اين موافقتنامه در تهران در تاريخ ۵/۵/۱۳۸۴ هجري‌شمسي برابر با ۲۷ ژوئيه ۲۰۰۵ميلادي در دو نسخه به زبان انگليسي تنظيم‌شده و هر دو متن به‌طور برابر معتبر هستند.

از طرف دولت جمهوري اسلامي ايران از طرف دبيرخانه كنوانسيون بازل پيوست شماره ۱ وظايف اساسي مراكز منطقه‌اي كنوانسيون بازل نقش مراكز، كمك به كشورهاي در حال توسعه و كشورهاي داراي اقتصاد در حال گذر در منطقه خودشان، از طريق ظرفيت‌سازي براي مديريت صحيح زيست محيطي براي نيل به انجام كامل اهداف كنوانسيون مي‌باشد.

توصيف وظايف اساسي مراكز به شرح زير مي‌باشد:

۱- آموزش ۲ـ انتقال فناوري ۳ـ اطلاع رساني ۴ـ مشاوره ۵ـ ارتقاء سطح آگاهي.

توضيح وظايف اساسي مراكز به شرح زير مي‌‌باشد:

الف- توسعه و انجام برنامه‌هاي آموزشي، كارگاههاي آموزشي، هم‌انديشيها و پروژه‌هاي مرتبط در زمينه مديريت صحيح زيست‌محيطي مواد زائد خطرناك، انتقال فناوري مناسب زيست‌محيطي و كاهش توليد پسماند خطرناك با تأكيد خاص بر آموزش مربيان و تشويق تصويب و اجراء كنوانسيون بازل و اسناد آن.

ب- شناسايي، توسعه و تقويت راه‌كارهايي براي انتقال فناوري در زمينه مديريت صحيح زيست‌محيطي مواد زائد خطرناك يا كاهش اين مواد در منطقه.

پ- گردآوري، ارزيابي و انتشار اطلاعات در زمينه مواد زائد خطرناك و ساير پسماندها بين كشورهاي عضو منطقه و دبيرخانه.

ت- جمع‌آوري اطلاعات درباره فناوريهاي جديد يا ثابت‌شده مناسب زيست‌محيطي و دانش مرتبط با مديريت صحيح زيست‌محيطي و كاهش توليد پسماندهاي خطرناك و ساير پسماندها و انتشار اين اطلاعات بين كشورهاي عضو منطقه بنا به تقاضاي آنها.

ث- برقراري و حفظ تبادل منظم اطلاعات مربوط به مقررات كنوانسيون بازل و ايجاد شبكه در سطوح ملي و منطقه‌اي.

ج- تشكيل جلسات، محافل علمي و مأموريتهاي ميداني كه براي انجام اين اهداف در منطقه مفيد مي‌باشد.

چ- ارائه كمك و توصيه به اعضاء و كشورهاي غيرعضو منطقه بنا به تقاضاي آنها درخصوص مسائل مربوط به مديريت صحيح زيست‌محيطي يا كاهش پسماندهاي خطرناك، اجراء‌مقررات كنوانسيون بازل و ساير مسائل مرتبط.

ح- ارتقاء سطح آگاهي عمومي.

خ- تشويق بهترين راه‌كارها، رويه‌ها و روش‌شناسي‌ها براي مديريت صحيح زيست‌محيطي و كاهش توليد پسماندهاي خطرناك و ساير پسماندها به عنوان مثال از طريق مطالعه موردي و پروژه‌هاي آزمايشي.

د- همكاري با سازمان ملل متحد و نهادهاي آن به‌ويژه برنامه زيست ‌محيطي سازمان ملل متحد و آژانس‌هاي تخصصي و ساير سازمانهاي بين‌دولتي مربوط، صنايع و سازمانهاي غيردولتي و در صورت اقتضاء ساير مؤسسات به منظور هماهنگ كردن فعاليتها و توسعه و اجراء پروژه‌هاي مشترك مربوط ، به مفاد كنوانسيون بازل و توسعه هم‌افزايي‌ها در صورت اقتضاء با ساير موافقتنامه‌هاي چندجانبه زيست محيطي.

ذ- توسعه راهبرد پايايي مالي خود در راهبرد كلي مالي مصوب طرفها.

ر- همكاري در بسيج منابع انساني، مالي و مادي به‌منظور برآورد كردن نيازهاي فوري عضو(اعضاء) منطقه در مواجهه با حوادث يا سوانحي كه از طريق منابع عضو(اعضاء) مربوط قابل رفع نمي‌باشد.

ز- انجام هرگونه وظيفه ديگري كه به موجب تصميمات مربوط كنفرانس اعضاء كنوانسيون بازل يا اعضاء منطقه طبق تصميمات مزبور به آن محول شده‌است.

پيوست شماره ۲ كمك‌هاي دولت جمهوري اسلامي ايران دولت كمك‌هايي را به ارزش ۵۰۰٫۰۰۰ دلار امريكا به صورت نقدي و غيرنقدي براي فعاليت مركز براي پنج سال اول از تاريخ‌لازم‌الاجراءشدن اين موافقتنامه ارائه خواهدكرد كه شامل موارد زير خواهدبود:

الف ـ كاركنان مدير مركز ـ تمام وقت منشي مدير ـ تمام وقت ب- ساختمان و خدمات فضاي اداري داراي اسباب و اثاثيه به مساحت ۵/۶۱ مترمربع وسايل اداري: كامپيوترهايي به همراه دستگاههاي تصوير‌برداري،‌چاپگر و غيره.

وسايل ارتباط راه دور و خدماتي: تلفن‌ها، تلكس.

وسايل سمعي بصري: پروژكتور با صفحه نمايش كريستال مايع، اورهد و غيره حفظ و نگهداري فضاي اداري و وسايل آن.

دولت تعهد مي‌كند مقدمات تهيه اتاقهاي جلسات و ساير فضاها و تجهيزات اداري را درصورتي كه براي فعاليتهاي مركز ضروري باشد نيز فراهم آورد.

پيوست شماره ۳ كشورهايي كه مركز به آنها ارائه خدمت مي‌كند ۱ـ جمهوري مردمي بنگلادش ۲ـ جمهوري اسلامي ايران ۳ـ جمهوري مالديو ۴ـ پادشاهي نپال ۵ـ جمهوري اسلامي پاكستان قانون فوق مشتمل بر ماده واحده منضم به متن موافقتنامه شامل مقدمه و نوزده‌ماده و سه‌پيوست در جلسه علني روز سه‌شنبه مورخ سي‌ام مردادماه يكهزار و سيصد و هشتاد و شش مجلس شوراي اسلامي ‌تصويب و در تاريخ ۱۲/۶/۱۳۸۶ به تأييد شوراي نگهبان رسيد./ن
غلامعلي حدادعادل
رئيس مجلس شوراي اسلامي

قانون تصویب موافقتنامه چهارچوب بین دبیرخانه کنوانسیون بازل درباره کنترل حمل ونقل برون‌مرزی مواد زائد خطرناک ودفع‌آنها و دولت جمهوری اسلامی ایران درخصوص تأسیس مرکز منطقه‌ای کنوانسیون بازل برای آموزش و انتقال فناوری در تهران

قانون تصویب موافقتنامه چهارچوب بین دبیرخانه کنوانسیون بازل درباره کنترل حمل ونقل برون‌مرزی مواد زائد خطرناک ودفع‌آنها و دولت جمهوری اسلامی ایران درخصوص تأسیس مرکز منطقه‌ای کنوانسیون بازل برای آموزش و انتقال فناوری در تهران

شماره۹۰۳۵۲/۶۵۵ ۱۷/۶/۱۳۸۶

جناب آقای دکتر محمود احمدی‌نژاد
ریاست محترم جمهوری اسلامی ایران

در اجراء اصل یکصد و بیست‌ و سوم (۱۲۳) ‌قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران قانون تصویب موافقتنامه چهارچوب بین دبیرخانه کنوانسیون بازل درباره کنترل حمل و نقل برون‌مرزی مواد زائد خطرناک و دفع ‌آنها و دولت جمهوری اسلامی ایران درخصوص تأسیس مرکز منطقه‌ای کنوانسیون بازل برای آموزش و انتقال فناوری در تهران که به مجلس شورای اسلامی تقدیم گردیده ‌بود با تصویب در جلسه علنی روز سه‌شنبه مورخ ۳۰/۵/۱۳۸۶ و تأیید شورای محترم نگهبان به‌پیوست ارسال می‌گردد.

رئیس مجلس شورای اسلامی ـ غلامعلی حدادعادل

شماره۹۶۹۷۳ ۲۴/۶/۱۳۸۶

سازمان حفاظت محیط زیست

قانون تصویب موافقتنامه چهارچوب بین دبیرخانه کنوانسیون بازل درباره کنترل حمل و نقل برون‌مرزی مواد زائد خطرناک و دفع آنها و دولت جمهوری اسلامی ایران درخصوص تأسیس مرکز منطقه‌ای کنوانسیون بازل برای آموزش و انتقال فناوری در تهران که در جلسه علنی روز سه‌شنبه مورخ سی‌ام مرداد ماه یکهزار و سیصد و هشتاد و شش مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ ۱۲/۶/۱۳۸۶ به تأیید شورای نگهبان رسیده و طی نامه شماره ۹۰۳۵۲/۶۵۵ مورخ ۱۷/۶/۱۳۸۶ واصل گردیده است، به پیوست جهت اجراء ابلاغ می‌گردد.

رئیس جمهور ـ محمود احمدی‌نژاد

قانون تصویب موافقتنامه چهارچوب بین دبیرخانه کنوانسیون بازل درباره کنترل حمل ونقل برون‌مرزی مواد زائد خطرناک ودفع‌آنها و دولت جمهوری اسلامی ایران درخصوص تأسیس مرکز منطقه‌ای کنوانسیون بازل برای آموزش و انتقال فناوری در تهران

ماده واحده ـ موافقتنامه چهارچوب بین دبیرخانه کنوانسیون بازل درباره کنترل حمل و نقل برون‌مرزی مواد زائد خطرناک و دفع‌آنها و دولت جمهوری اسلامی ایران درخصوص تأسیس مرکز منطقه‌ای کنوانسیون بازل برای آموزش و انتقال فناوری در تهران مشتمل بر نوزده ماده و سه پیوست به شرح پیوست که تأیید شده به مهر دفتر هیأت دولت می‌باشد به شرح زیر تصویب و اجازه مبادله اسناد آن داده می‌شود.
تبصره۱ـ اصلاحات موافقتنامه (موضوع بند(۵) ماده(۱۹)) با رعایت بند(۱) ماده اخیر لازم‌الاجراء خواهدشد.
تبصره۲ـ ارجاع اختلافات موضوع بند(۲) ماده(۱۷) این موافقتنامه به داوری توسط دولت جمهوری اسلامی ایران، منوط به رعایت قوانین و مقررات مربوط است.

بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم
موافقتنامه چهارچوب بین دبیرخانه کنوانسیون بازل درباره کنترل حمل و نقل برون‌مرزی مواد زائد خطرناک و دفع آنها و دولت جمهوری اسلامی ایران درخصوص تأسیس مرکز منطقه‌ای کنوانسیون بازل برای آموزش و انتقال فناوری در تهران

دبیرخانه کنوانسیون بازل درباره کنترل حمل و نقل برون‌مرزی مواد زائد خطرناک و دفع‌آنها، به قائم مقامی از جانب کنفرانس اعضاء کنوانسیون و دولت جمهوری اسلامی ایران.
با درنظر داشتن این‌که بند(۱) ماده(۱۴) کنوانسیون بازل درباره کنترل حمل و نقل برون‌مرزی مواد زائد خطرناک و دفع آنها مورخ ۲۲ مارس ۱۹۸۹میلادی (۲/۱/۱۳۶۸ هجری‌شمسی) ایجاب می‌کند که مراکز منطقه‌ای برای آموزش و انتقال فناوری درخصوص مدیریت پسماندهای خطرناک و سایر پسماندها و به حداقل رساندن تولید آنها، تأسیس گردد.
با تصدیق این‌که همکاری بین کشورها در سطح منطقه‌ای در زمینه آموزش و انتقال فناوری، مدیریت صحیح زیست‌محیطی پسماندهای خطرناک و دیگر پسماندها و به حداقل رساندن آنها را تسهیل می‌کند.
با یادآوری تصمیم شماره ۲۰/۷ هفتمین نشست کنفرانس اعضاء کنوانسیون بازل که جمهوری اسلامی ایران را مکانی برای تأسیس مرکز منطقه‌ای کنوانسیون بازل، برای آموزش و انتقال فناوری در تهران انتخاب کرده‌است.
با یادآوری همراه با قدردانی از اظهار علاقه جمهوری اسلامی ایران برای میزبانی مرکز منطقه‌ای کنوانسیون بازل.
با یادآوری تصمیم شماره ۵/۵ پنجمین نشست کنفرانس اعضاء که بر لزوم پیشبرد وضعیت قانونی مراکز به عنوان راهی برای جلب حمایتهای مالی بیشتر و ضرورت تهیه موافقتنامه چهارچوب تأکید نموده‌است.
همچنین یادآوری تصمیم شماره ۳/۶ ششمین نشست کنفرانس اعضاء که به‌وسیله آن کنفرانس اعضاء سلسله ارکان اساسی را برای موافقتنامه چهارچوب پذیرفت و راه‌کار تأسیس مراکز منطقه‌ای کنوانسیون بازل از طریق امضاء موافقتنامه‌های چهارچوب را تأیید کرد و دبیرخانه کنوانسیون بازل را ملزم به مذاکره و امضاء موافقتنامه‌هایی از طرف کنفرانس اعضاء با نماینده دولت هر کشور میزبان مراکز نمود.
بعلاوه با یادآوری تصمیمات شماره۱/۶ و ۲/۶ و ۳/۶ ششمین نشست کنفرانس اعضاء که در آن کنفرانس اعضاء نقش مراکز منطقه‌ای کنوانسیون بازل را در اجراء بیانیه بازل و اقدامات اولویت‌دار طرح راهبردی کنوانسیون بازل با استفاده از کمکهای مالی صندوق امانی کنوانسیون بازل طبق معیار و رویه مقرر شده به موجب تصمیم شماره ۲/۶، تصدیق نموده‌است.
به شرح زیر توافق نموده‌اند:
ماده ۱ـ تعاریف
از نظر این موافقتنامه چهارچوب، تعاریف زیر به کار خواهندرفت:
الف ـ « موافقتنامه»: یعنی موافقتنامه چهارچوب میان دبیرخانه کنوانسیون بازل درباره کنترل حمل و نقل برون‌مرزی مواد زائد خطرناک و دفع آنها و دولت جمهوری اسلامی ایران درخصوص تأسیس مرکز منطقه‌ای برای آموزش و انتقال فناوری در تهران.
ب ـ « کنوانسیون بازل»: یعنی کنوانسیون بازل درباره کنترل حمل و نقل برون‌‌مرزی مواد زائد خطرناک و دفع آنها که در ۲۲ مارس ۱۹۸۹ میلادی (۲/۱/۱۳۶۸هجری شمسی) تصویب شده‌است.
پ ـ « طرح کاری»: یعنی سند موضوع تصمیم شماره ۴/۶ ششمین نشست کنفرانس اعضاء‌کنوانسیون بازل.
ت ـ « مرکز»: یعنی مرکز منطقه‌ای آموزش و انتقال فناوری کنوانسیون بازل در تهران که به نشانی جمهوری اسلامی ایران، تهران، پارک پردیسان، بزرگراه همت، مرکز تحقیقات محیط زیست تأسیس شده‌است.
ث ـ « مراجع صلاحیتدار»: یعنی مراجع صلاحیتدار ملی، استانی، شهری و سایر مراجع صلاحیتدار به موجب قوانین جمهوری اسلامی ایران.
ج ـ « مشاوران و کارشناسان مرکز»: یعنی مشاوران و کارشناسانی که حقوق آنها از صندوق امانی کنوانسیون بازل تأمین‌شده و مدیر مرکز با مشورت دبیرخانه، آنها را انتخاب و منصوب نموده‌است.
چ ـ « کانونهای ملی کنوانسیون بازل»: یعنی مؤسسه دولتی که توسط هریک از اعضاء کنوانسیون بازل، به موجب مفاد ماده(۵) کنوانسیون بازل، تعیین‌شده‌است.
ح ـ « کنوانسیون عمومی»: یعنی کنوانسیون درباره امتیازات و مصونیتهای سازمان ملل متحد که در تاریخ ۱۳فوریه ۱۹۴۶میلادی (۲۴/۱۱/۱۳۲۴ هجری شمسی) به تصویب مجمع عمومی سازمان ملل متحد رسیده‌است و جمهوری اسلامی ایران در تاریخ ۸ می ۱۹۴۷ میلادی(۱۸/۲/۱۳۲۶ هجری شمسی) بدون هیچ حق شرطی به آن ملحق شده‌است.
خ ـ « دولت»: یعنی دولت جمهوری اسلامی ایران
دـ « کارمندان بین‌المللی مرکز»: یعنی کارمندان مرکز که حقوق آنها، طبق تصمیمات کنفرانس اعضاء کنوانسیون بازل از صندوق امانی کنوانسیون بازل تأمین می‌شود و بوسیله مدیر مرکز با مشورت دبیرخانه منصوب می‌شوند.
ذـ « اعضاء کنوانسیون بازل»: یعنی کشورها و سازمانهای همگرایی اقتصادی و یا سیاسی که طبق مواد(۲۲) و (۲۳) کنوانیسیون بازل، کنوانسیون اخیر را تنفیذ، پذیرفته، رسماً تأیید یا تصویب کرده‌اند یا به آن ملحق شده‌اند.
رـ « طرف»: حسب مورد یعنی دبیرخانه یا دولت، و « طرفها» یعنی هر دوی آنها.
زـ « سند پروژه»: یعنی سندی رسمی که شامل پروژه‌ای است که در زیر تعریف شده‌است و از جمله نیازها، نتایج، بازده‌ها، فعالیتها، طرحهای کاری، بودجه، دورنمای مناسب، داده‌های پشتیبان و هرگونه ترتیبات خاص عملی برای اجراء پروژه مورد بحث که توسط برنامه زیست محیطی سازمان ملل متحد یا دبیرخانه و مرکز منطقه‌ای کنوانسیون بازل امضاءشده‌است را شرح می‌دهد.
ژـ « دبیرخانه»: یعنی دبیرخانه کنوانسیون بازل.
س ـ « کارمندان مرکز»: یعنی مدیر و کارمندان ملی مرکز که حقوق آنها توسط دولت تأمین می‌شود.
ش ـ « کارگروه راهبردی»: یعنی کارگروهی که در ماده(۷) این موافقتنامه چهارچوب پیش‌بینی شده‌است.
ص ـ « صندوق امانی»: یعنی صندوق امانی کنوانسیون بازل که به موجب کنوانسیون بازل با هدف تأمین حمایت مالی برای هزینه‌های معمولی دبیرخانه کنوانسیون بازل تأسیس شده‌است و صندوق امانی همکاری فنی کنوانسیون بازل که به‌منظور کمک به کشورهای در حال توسعه و سایر کشورهای نیازمند کمک فنی در اجراء کنوانسیون بازل، تأسیس شده‌است.
ض ـ « UNEP»: یعنی برنامه زیست‌محیطی سازمان ملل متحد.
ماده۲ـ منظور از موافقتنامه چهارچوب
منظور از این موافقتنامه چهارچوب، شرح ضوابط و شرایطی است که به موجب آنها مرکز منطقه‌ای آموزش و انتقال فناوری کنوانسیون بازل در تهران براساس مفاد مربوط کنوانسیون بازل و تصمیمات مربوط کنفرانس اعضاء کنوانسیون در جمهوری اسلامی ایران فعالیت خواهدکرد.
ماده۳ـ تأسیس و وضعیت قانونی مرکز منطقه‌ای کنوانسیون بازل برای آموزش و انتقال فناوری در تهران
۱ـ بدینوسیله مرکز منطقه‌ای کنوانسیون بازل برای آموزش و انتقال فناوری در تهران به نشانی جمهوری اسلامی ایران، تهران، پارک پردیسان، بزرگراه همت، مرکز تحقیقات محیط زیست تأسیس می‌شود.
۲ـ مرکز موضوع بند (۱) فوق، مؤسسه‌ای خودگردان با شخصیت حقوقی متعلق به خود خواهد بود.
۳ـ با رعایت مفاد مربوط این موافقتنامه چهارچوب، مرکزکه مؤسسه‌ای ملی است که به موجب قوانین و مقررات جمهوری اسلامی ایران تأسیس شده‌است، طبق قوانین و مقررات جمهوری اسلامی ایران اداره خواهدشد.
۴ـ مرکز دارای نقشی منطقه‌ای خواهدبود که طبق تصمیمات مربوط کنفرانس اعضاء کنوانسیون بازل تعریف شده‌است.
۵ ـ فعالیتهای غیرمرتبط با نقش منطقه‌ای مرکز، توسط مراجع صلاحیتدار جمهوری اسلامی ایران تعریف خواهدشد. دولت و مرکز اطمینان حاصل خواهندکرد که چنین فعالیتهایی با نقش منطقه‌ای مرکز و تعهدات و وظایف به موجب این موافقتنامه چهارچوب تعارضی ندارد یا بر آنها تأثیر نخواهدگذاشت.
۶ ـ مرکز طبق قوانین و مقررات ملی جمهوری اسلامی ایران، دارای صلاحیتهای زیر خواهدبود:
الف ـ عقد قرارداد
ب ـ تحصیل و فروش دارایی منقول و غیرمنقول
پ ـ اقامه دعوی
ماده۴ـ نقش منطقه‌ای مرکز
۱ـ مرکز به اعضاء کنوانسیون بازل که موافقت کرده‌اند مرکز به آنها خدماتی ارائه کند و نام آنها در پیوست(۳) که جزء لاینفک این موافقتنامه است، درج گردیده‌است برای اجراء کنوانسیون بازل خدماتی را ارائه خواهدکرد.
۲ـ هر عضو دیگر کنوانسیون بازل از آسیای غربی و میانه نیز می‌تواند به‌صورت مکتوب از مدیر مرکز درخواست نماید تا مرکز به آن خدماتی را ارائه کند. درخواست، سپس براساس بند(۶) ماده(۱۹) زیر، برای دبیرخانه ارسال خواهد شد.
۳ـ هر عضو کنوانسیون بازل در خارج از منطقه، سازمان غیردولتی، واحد، سازمان بخش خصوصی، مؤسسه علمی یا سازمان دیگر داخل یا خارج از منطقه می‌‌تواند مشروط به موافقت کارگروه راهبردی پیش‌بینی‌شده در ماده(۷) این موافقتنامه در فعالیتهای مرکز مشارکت نماید.
ماده۵ ـ وظایف مرکز در ارتباط با نقش منطقه‌ای آن
۱ـ وظایف اصلی مرکز در پیوست شماره(۱) این موافقتنامه توضیح داده شده‌است. کنفرانس اعضاء کنوانسیون بازل می‌تواند این وظایف را به صورت دوره‌ای مورد تجدیدنظر قرار دهد.
۲ـ مرکز، فعالیتها را طبق تصمیمات مرتبط کنفرانس اعضاء کنوانسیون بازل و طرح کاری مرکز موضوع بند(۲) ماده(۷) این موافقتنامه انجام خواهدداد.
ماده۶ ـ نظارت و ارائه گزارش
۱ـ فعالیتهای مرتبط با نقش منطقه‌ای مرکز تحت هدایت عمومی و با هماهنگی نزدیک دبیرخانه انجام خواهدشد.
۲ـ دبیرخانه، فعالیتهای مرکز را با عملکرد سایر مراکز هماهنگی و منطقه‌ای کنوانسیون بازل و نیز فعالیتهای مرتبط اعضاء کنوانسیون بازل، سازمانهای بین‌‌المللی، برنامه‌ها، صندوق‌ها و سایر مؤسسات تأسیس شده به‌وسیله کنوانسیونهای منطقه‌ای و جهانی مربوط هماهنگ خواهدنمود.
۳ـ مرکز، کانونهای ملی کنوانسیون بازل اعضاء را که مرکز به آنها ارائه خدمت می‌کند، دبیرخانه، مراکز منطقه‌ای و هماهنگی کنوانسیون بازل در منطقه ‌آسیا، سازمانهای دولتی و غیردولتی، واحدها، سازمانهای بخش خصوصی، مؤسسات علمی یا سایر سازمانهایی که در فعالیتهای مرکز مشارکت دارند را به صورت دوره‌ای از فعالیتهای خودآگاه خواهدکرد.
۴ـ مرکز،گزارش سالانه‌ای را درخصوص اجراء طرح کاری، درآمدهای مالی و هزینه‌های خود به دبیرخانه ارائه خواهدنمود.
ماده۷ ـ کارگروه راهبردی
۱ـ کارگروه راهبردی برای ارائه مشاوره به مرکز در مورد توسعه و اجراء فعالیتهای مرکز در رابطه با نقش منطقه‌ای آن و افزایش حمایت ملی از فعالیتهای آن از سوی اعضائی که مرکز به آنها ارائه خدمت می‌کند، تشکیل خواهدشد.
۲ـ کارگروه راهبردی هر دو سال یکبار، طرح کاری مرکز را تهیه و تأیید و بر اجراء آن نظارت خواهدکرد.
۳ـ کارگروه راهبردی متشکل از پنج عضو خواهدبود که توسط اعضائی که مرکز به آنها ارائه خدمت می‌کند، از طریق فرآیند مشاوره و برای دوره‌ای چهارساله منصوب می‌شوند. یکی از این پنج عضو نماینده جمهوری اسلامی ایران خواهدبود. اعضاء کارگروه راهبردی باید کارشناس شناخته‌شده و معتبر و درخصوص مدیریت صحیح زیست محیطی مواد زائد خطرناک و سایر پسماندها با تجربه باشند.
۴ـ نماینده دبیرخانه و مدیر مرکز در نشستهای کارگروه راهبردی به اعتبار سمت و مقام خود شرکت خواهندکرد.
۵ ـ هبه‌کنندگان و سایر امانتداران وجوه از جمله سازمانهای غیردولتی مرتبط، واحدها، سازمانهای بخش خصوصی، مؤسسات علمی و سایر سازمانهای داخل یا خارج از منطقه را می‌‌توان به عنوان ناظر برای شرکت در جلسات کارگروه راهبردی دعوت کرد.
۶ ـ مدیر مرکز، اولین جلسه کارگروه راهبردی را با مشورت دبیرخانه، طی نود روز پس از زمان لازم‌الاجراء شدن این موافقتنامه برگزار خواهدکرد.
۷ـ اعضاء کارگروه راهبردی به اتفاق آراء، رئیس و نایب‌رئیس کارگروه را از میان خود انتخاب خواهندنمود. دوره تصدی رئیس و نایب‌رئیس انتخاب شده، مدت دو‌سال خواهدبود.
۸ ـ رئیس با مشورت دبیرخانه و مدیر مرکز، جلسات عادی کارگروه راهبردی را حداقل هر دوسال یکبار برگزار خواهدکرد. رئیس با مشورت دبیرخانه و مرکز می‌تواند جلسات فوق‌العاده‌ای را برگزار نماید.
۹ـ هر عضوی که کارشناس آن عضو کارگروه راهبردی است، مخارج وی را در تمام مدت انجام وظیفه در کارگروه راهبردی پرداخت خواهدکرد.
۱۰ـ دولت جمهوری اسلامی ایران برای بسیج و هماهنگی کمکهای جمهوری اسلامی ایران به مرکز، کارگروه یا مرجع ملی صلاحیتداری را تعیین خواهدکرد.
ماده ۸ ـ شرکت‌کنندگان در جلسات و فعالیتهای سازمان‌یافته توسط مرکز
۱ـ حضور در جلسات و فعالیتهای سازمان‌یافته توسط مرکز برای شرکت‌کنندگان تعیین‌شده از سوی کانونهای ملی کنوانسیون بازل اعضائی که مرکز به آنها ارائه خدمت می‌کند، آزاد است.
۲ـ هر عضو دیگر، دولتها، سازمانهای غیردولتی، واحدها، سازمانهای بخش خصوصی، مؤسسات علمی یا سایر سازمانها می‌توانند با موافقت کارگروه راهبردی به جلساتی که مرکز تشکیل می‌دهد، دعوت شوند.
ماده ۹ ـ زبان کاری، قواعد و روش کاری مرکز
۱ـ زبان کاری مرکز برای انجام نقش منطقه‌ای آن، انگلیسی خواهدبود.
۲ـ در جلساتی که مرکز تشکیل می‌دهد، قواعد و روشهای کاری کنفرانس اعضاء کنوانسیون بازل، با اعمال تغییرات لازم انجام خواهدشد.
۳ـ مکاتبات میان مرکز و دبیرخانه به زبان انگلیسی خواهدبود.
ماده ۱۰ ـ منابع و کمک‌های مالی
۱ـ منابع مالی مرکز شامل موارد زیر خواهدبود:
الف ـ کمک مالی صندوق امانی کنوانسیون بازل، طبق تصمیمات مربوط کنفرانس اعضاء کنوانسیون بازل و در صورت موجودبودن منابع در صندوقهای امانی.
ب ـ کمکهای مالی داوطلبانه اعضائی که مرکز به آنها ارائه خدمت می‌کند.
پ ـ وجوهی که مستقیماً از سایر اعضاء کشورهای غیرعضو، صنایع، مؤسسات تحقیقاتی، بنیادها، سازمان ملل متحد، سایر نهادها و سازمانهای ملی و بین‌المللی مربوط و غیره دریافت شده ‌است با رعایت شرایط قید شده در این موافقتنامه چهارچوب.
ت ـ وجوهی که بابت خدمات ارائه شده بوسیله مرکز دریافت شده‌است.
ث ـ وجوهی که دولت طبق ماده(۱۱) این موافقتنامه تأمین می‌کند.
ج ـ سایر وجوهی که با حُسن نیت توسط مرکز دریافت می‌شود.
۲ـ مرکز می‌تواند کمکهای غیرنقدی را نیز دریافت کند.
۳ـ کنفرانس اعضاء کنوانسیون بازل در هر نشست، وضعیت مالی مرکز را آن‌طور که مدیر از طریق دبیرخانه ارائه نموده‌است، بررسی و توصیه‌های مقتضی را به مرکز ارائه خواهدنمود.
۴ـ پذیرش هرگونه کمک مالی داوطلبانه یا بلاعوض، اعم از نقدی یا غیرنقدی، توسط مرکز درهر مورد منوط به موافقت مکتوب و صریح دبیرخانه بنا به توصیه مدیرمرکز برای جلوگیری از تداخل منافع میان اهداف کنوانسیون بازل و هبه‌کنندگان خواهدبود.
۵ ـ منابع مالی که از صندوق امانی کنوانسیون بازل برای مرکز تأمین شده‌اند، در حسابی به نام مرکز، در بانکی در جمهوری اسلامی ایران به پول رایجی که باید با آن حواله شود نگهداری خواهدشد. این منابع جهت اجراء برنامه کار مرکز طبق اسناد پروژه‌ای که مرکز و برنامه زیست ‌محیطی سازمان ملل متحد یا دبیرخانه بدان منظور امضاء کرده‌اند، در دسترس مرکز خواهد بود.
۶ ـ مرکز و دبیرخانه می‌توانند به‌صورت مجزا یا مشترک، از منابعی غیر از صندوق امانی کنوانسیون بازل، درصدد دریافت حمایت نقدی یا غیرنقدی دیگر برای مرکز باشند.
۷ـ هزینه فعالیتهای غیرمرتبط با نقش منطقه‌ای مرکز، منحصراً از وجوهی که دولت تأمین کرده‌است، پرداخت خواهدشد.
۸ ـ هر دو سال یک بار، حسابرسی که به‌طور مشترک توسط کارگروه راهبردی و دبیرخانه انتخاب می‌شود، فعالیتها و حسابهای مرکز را به‌طور مستقل بررسی خواهدکرد. طی سی روز پس از اتمام بررسی موضوع بند فوق، گزارشی از این بررسی به کارگروه راهبردی و دبیرخانه ارائه خواهدشد.
ماده ۱۱ ـ کمک مالی دولت میزبان
دولت تسهیلات کافی و رایگان برای مرکز و کارکنان مورد نیاز برای کارکرد مؤثر آن از جمله ساختمان مناسب، دفتری استاندارد و وسایل ارتباط راه دور را فراهم خواهدکرد. تسهیلات مزبور منحصر به موارد یادشده نمی‌باشد. دولت مسؤول حفظ و نگهداری به موقع و مناسب ساختمان خواهدبود و همان‌طورکه درپیوست شماره (۲) این موافقتنامه تعیین‌شده‌است، برای هزینه‌های عملیاتی مرکز، کمکهای مالی و غیرنقدی را فراهم خواهدنمود.
ماده۱۲ ـ کارمندان، کارمندان بین‌المللی، مشاوران و کارشناسان مرکز
۱ـ مرکز دارای مدیری تمام‌وقت و کارمندانی خواهدبود که ممکن است برای اجراء مؤثر و کارآمد نقش منطقه‌ای آن لازم باشد.
۲ـ مدیر می‌تواند تبعه جمهوری اسلامی ایران باشد که دولت با مشورت دبیرخانه وی را برای دوره‌ای و براساس شرایطی که میان دولت و دبیرخانه توافق شده‌است، منصوب خواهدنمود.
۳ـ مدیر، متصدی ریاست اداری مرکز خواهدبود و با رعایت مفاد این موافقتنامه مسؤولیت کلی تمام فعالیتها و اداره مرکز را برعهده خواهدداشت.
۴ـ پرداخت حقوق مدیر و کارکنان از محل بخشی از کمک مالی که دولت (همان‌گونه که در پیوست شماره ۲ این موافقتنامه تعیین‌شده) برای هزینه‌های عملیاتی مرکز ارائه کرده‌است، تأمین خواهدشد. چنانچه کنفرانس اعضاء کنوانسیون بازل تصویب نماید، سهمی از حقوق مدیر را اعضاء ذی‌نفع کنوانسیون بازل می‌توانند تأمین کنند.
۵ ـ کارمندانی که حقوق آنها را دولت پرداخت می‌کند توسط مدیر منصوب خواهندشد.
۶ ـ کارمندان بین‌المللی مرکز که حقوق آنها را صندوق امانی کنوانسیون بازل طبق تصمیمات کنفرانس اعضاء کنوانسیون بازل پرداخت می‌کند، توسط مدیر با مشورت دبیرخانه منصوب خواهندشد. کارمندان بین‌المللی از میان متقاضیان واجد شرایطی انتخاب خواهندشد که به آگهی‌های مشاغل بلاتصدی که بوسیله مدیر و دبیرخانه به طور مشترک تهیه و توسط دبیرخانه به کانونهای ملی کنوانسیون بازل ارسال شده‌است، پاسخ داده‌اند.
۷ـ مشاوران و کارشناسان مرکز که حقوق آنها از صندوق امانی کنوانسیون بازل پرداخت می‌گردد توسط مدیر با مشورت دبیرخانه انتخاب و منصوب خواهندشد.
ماده۱۳ ـ وظائف، تکالیف و مسؤولیتهای مدیر
برای تضمین نقش منطقه‌ای مرکز، مدیر از جمله موارد زیر را انجام خواهدداد:
الف ـ اداره مرکز و برنامه‌های آن، به منظور تضمین ایفای نقش منطقه‌ای مرکز، طبق مفاد مرتبط کنوانسیون بازل و تصمیمات مربوط کنفرانس اعضاء.
ب ـ تهیه طرح کاری مرکز و ارائه آن به کارگروه راهبردی برای بررسی و تأیید آن.
پ ـ ارائه خدمت به اعتبار سمت و مقام خود به عنوان عضو و دبیر کارگروه راهبردی.
ت ـ ارائـه گزارش اجراء فعالیـتهای ذکرشده در طرح کاری از طریق دبیرخانه به کنفرانس اعضاء کنوانسیون بازل.
ث ـ انتصاب کارمندان ملی و بین‌المللی، مشاوران و کارشناسان مرکز طبق مفاد ماده (۱۲) فوق.
ج ـ تهیه و اجراء راهبردهایی برای حصول اطمینان از تأمین مالی مقتضی برای برنامه‌ها و فعالیتهای سازمانی مرکز در رابطه با نقش منطقه‌ای آن.
چ ـ با درنظر داشتن اهداف مرکز و نقش منطقه‌ای آن، سازماندهی تمام مسائل مربوط به تهیه و انتشار مطالبی که مرکز تهیه کرده‌است.
ح ـ انجام سایر وظایفی که ممکن است براساس تصمیمات مربوط کنفرانس اعضاء کنوانسیون بازل مقرر شده باشد.
ماده۱۴ ـ مزایا و مصونیتها
۱ـ نمایندگان اعضاء کنوانسیون بازل که در جلسات و سایر فعالیتهای سازمان‌یافته مرکز در قلمرو جمهوری اسلامی ایران شرکت می‌نمایند، از مزایا و مصونیتهایی برابر با موارد پیش‌بینی شده در ماده(۴) کنوانسیون عمومی برخوردار خواهندشد.
۲ـ مقامات رسمی سازمان ملل متحد که برای کمک به مرکز یا جهت شرکت در جلسات و سایر فعالیتهای مرکز مأموریت دارند، از مزایا، مصونیتها، معافیتها و تسهیلات پیش‌بینی شده در مواد(۵) و (۷) کنوانسیون عمومی برخوردار خواهندشد.
۳ـ کارمندان بین‌المللی از مزایا، مصونیتها، معافیتها و تسهیلاتی برابر با موارد پیش‌بینی شده در مواد(۵)، (۶) و (۷) کنوانسیون عمومی برخوردار خواهندشد.
۴ـ کارشناسان و مشاورانی که به صورت بین‌المللی استخدام شده‌اند از مزایا، مصونیتها، معافیتها و تسهیلاتی برابر با موارد پیش‌بینی شده در مواد(۶) و (۷) کنوانسیون عمومی برخوردار خواهندشد.
۵ ـ مشاوران و کارشناسانی که برای کمک به مرکز یا شرکت در جلسات و سایر فعالیتهای مرکز مأموریت دارند، از مزایا، مصونیتها، معافیتها و تسهیلاتی برابر با موارد پیش‌بینی شده در مواد(۶) و (۷) کنوانسیون عمومی برخوردار خواهندشد.
۶ ـ نمایندگان آژانسهای تخصصی و مقامات رسمی آنها که در جلسات و سایر فعالیتهای سازمان‌یافته مرکز در قلمرو جمهوری اسلامی ایران شرکت می‌کنند، در صورت اقتضاء از مزایا و مصونیتها پیش‌بینی شده در کنوانسیون ۱۹۴۷میلادی (۱۳۲۶ هجری شمسی) درباره مزایا و مصونیتهای آژانسهای تخصصی برخوردار خواهندشد.
۷ـ کلیه شـرکت‌کنندگان در جـلسات و فعالیتهای مرتبط با نقش منطقه‌ای مرکز، از مصونیت رعایت تشریفات قانونی نسبت به گفتار، اعم از شفاهی یا کتبی و هر عملی که در ارتباط با مشارکتشان در چنین جلسات و فعالیتهایی انجام داده‌اند برخوردار خواهندشد.
۸ ـ دولت اقدامات مقتضی را اتخاذ خواهدکرد تا اطمینان حاصل شود که ورود تمامی افراد موضوع بندهای(۱) تا (۷) فوق به جمهوری اسلامی ایران و خروج آنها بدون تأخیر انجام می‌شود. ویزا و مجوز ورود و خروج در صورتی که مقرر شده‌باشد به‌صورت رایگان و هرچه سریعتر به آنها ارائه خواهدشد.
۹ـ به کارمندان ملی مرکز، تسهیلات مقتضی و ضروری برای انجام مستقل وظایف آنها برای مرکز که در ارتباط با نقش منطقه‌ای آن می‌باشد، اعطاء خواهدشد.
۱۰ـ میهمانان عالیرتبه‌ای که برای شرکت در جلسات و سایر فعالیتهای مرکز رسماً دعوت شده‌اند، به جلسات، نواحی فعالیت و ساختمان مرکز دستیابی نامحدود خواهندداشت.
ماده۱۵ ـ دارایی، وجوه و سرمایه‌های مرکز
۱ـ دارایی، وجوه و سرمایه‌های مرکز که از سوی برنامه زیست‌ محیطی سازمان ملل متحد، نگهداری و اداره می‌شود و مواردی که از طرف اعضاء کنوانسیون بازل نگهداری و اداره می‌شوند، هرجا که واقع شده باشد و نزد هر شخصی که نگهداری می‌شود از مزایا، مصونیتها، معافیتها و تسهیلاتی برابر با موارد پیش‌بینی شده در ماده(۲) کنوانسیون عمومی برخوردار خواهدشد.
۲ـ وجوه، داراییها، وجوه و سرمایه‌هایی که براساس سند پروژه امضاء شده میان مرکز و برنامه زیست محیطی سازمان ملل متحد، یا میان مرکز و دبیرخانه، برای اجراء نقش منطقه‌ای مرکز به آن منتقل شده ‌است، از مزایا و مصونیتها، معافیتها و تسهیلاتی برابر با موارد پیش‌بینی شده در ماده(۲) کنوانسیون عمومی برخوردار خواهدشد.
ماده ۱۶ ـ مسؤولیت
سازمان‌ملل متحد، برنامه زیست‌محیطی سازمان ملل متحد، کنفرانس اعضاء کنوانسیون بازل و دبیرخانه یا مقامات رسمی آنها مسؤول رسیدگی به هرگونه اقدام قانونی، ادعا یا درخواست دیگر ناشی یا منتسب به عملیات مرکز به موجب این موافقتنامه که ممکن است توسط طرفهای ثالث نزد آنها مطرح شود، نخواهندبود. سازمان ملل‌متحد، برنامه زیست ‌محیطی سازمان ملل متحد، کنفرانس اعضاء کنوانسیون بازل و دبیرخانه یا مقامات رسمی آنها درمورد هرگونه اقدام حقوقی، ادعا یا درخواست دیگر مزبور، جز در صورتی که مسؤولیت یا ادعای ویژه‌ای به علت تقصیر سنگین یا تخلف عمدی ایجاد شده‌باشد، مسؤولیتی نخواهندداشت.
ماده۱۷ ـ حل و فصل اختلافات
۱ـ دبیرخانه و دولت تلاش خواهندکرد هر اختلاف راجع به تفسیر یا اجراء این موافقتنامه را از طریق مذاکره یا هر راه مسالمت‌آمیز دیگر مورد توافق که طبق موارد پیش‌بینی شده در ماده(۸) کنوانسیون عمومی است، حل و فصل کنند.
۲ـ دولت روشهای مناسب حل و فصل اختلافات ناشی از قراردادها و سایر اختلافات مربوط به حقوق خصوصی که مرکز یک طرف آن است یا اختلافاتی که یک مأمور مرکز درگیر آن است و به‌دلیل سمت اداری خود از مصونیت برخوردار است ولی این مصونیت اسقاط نشده‌است را پیش‌بینی خواهدکرد. هرگونه اختلافات تجاری ناشی از این موافقتنامه یا طبق آن یا به علت تخلف از آن جز در صورتی که با مذاکره مستقیم حل و فصل نشود، طبق قواعد داوری کمیسیون حقوق تجارت بین‌الملل سازمان ملل متحد به گونه‌ای که در حال حاضر معتبر می‌باشد رفع خواهدشد. رأی داوری صادره در نتیجه این داوری، به‌عنوان حکم قطعی اختلاف یا دعوی مزبور، برای طرفها الزام‌آور خواهدبود.
ماده ۱۸ ـ وضعیت پیوستهای موافقتنامه
پیوستها جزء لاینفک این موافقتنامه را تشکیل می‌دهد.
ماده۱۹ـ لازم‌الاجراءشدن، دوره اعتبار، اصلاح و خاتمه موافقتنامه چهارچوب
۱ـ این موافقتنامه بین دولت و دبیرخانه امضاء خواهدشد و از تاریخ تنفیذ و تصویب مراجع مربوط در جمهوری اسلامی ایران لازم‌الاجراء خواهدشد و پس از آن برای یک دوره اولیه پنجساله معتبر خواهدبود. دولت، دبیرخانه را بدون تأخیر از اتمام مراحل تنفیذ و تصویب این موافقتنامه توسط مراجع مربوط آگاه خواهدکرد.
۲ـ موافقتنامه به‌طور خودکار برای دوره پنجساله بعدی تمدید خواهدشد مگر آن که یک یا هر دو طرف بخواهند به آن خاتمه دهند و اطلاعیه‌ای را کتبی به گونه‌ای که به موجب بند(۳) زیر تعیین‌شده‌است، به طرف دیگر ارائه نماید.
۳ـ هرطرف می‌تواند با ارائه اطلاعیه‌کتبی به طرف دیگر شش ماه قبل از تاریخ پیش‌بینی شده خاتمه اولیه، این موافقتنامه را فسخ نماید.
۴ـ موافقتنامه در صورت فسخ، برای دوره‌ای یک ساله جهت توقف منظم فعالیتهای آن به ‌قـوت خـود باقی می‌ماند. این دوره زمانی عملکرد، اصطلاحاً « دوره عبور» نامیده خواهدشد و از تاریخ خاتمه اولیه، شرایط موافقتنامه بر آن حاکم خواهدبود مگر این‌که طرفها به گونه‌ای دیگر توافق نمایند. از مرکز خواسته خواهدشد تا گزارش کاملی در مورد فعالیتهای مالی و غیره مرکز را به طرفها ارائه کند در صورتی که در پایان دوره عبور، مبلغی از وجوه ارائه شده بوسیله دولت نزد مرکز باقی مانده‌باشد، وجوه مزبور برای تسویه حساب خاتمه قرارداد کارمندان و در صورتی که موارد مزبور قبلاً انجام شده‌باشد برای مقاصد دیگری که طرفها ممکن است به صورت کتبی توافق کنند هزینه خواهدشد.
۵ ـ با رعایت بند (۶) زیر، هیچ تغییر یا اصلاحی در این موافقتنامه از جمله پیوستهای آن مگر با توافق قبلی مکتوب میان طرفها اعمال نخواهدشد.
۶ ـ پیوست شماره(۳) می‌تواند از طریق اطلاعیه مکتوب مدیرمرکز به دبیرخانه به روز درآید. این اطلاعیه منضم به تصویر تقاضای مکتوب طرف مربوط خواهدبود که توسط مرکز ابلاغ خواهدشد.
۷ـ مرکز، این موافقتنامه یا هر بخشی از آن یا هرگونه حقوق، دعاوی یا تعهدات مرکز به موجب این موافقتنامه را جز با موافقت مکتوب قبلی دبیرخانه تفویض یا منتقل نمی‌کند، گرو نمی‌گذارد، به پیمانکار فرعی واگذار نمی‌کند یا به گونه دیگر واگذار نمی‌نماید.
برای گواهی مراتب بالا، امضاءکنندگان زیر که به‌طور مقتضی مجاز می‌باشند این، موافقتنامه را امضاء کرده‌اند.
این موافقتنامه در تهران در تاریخ ۵/۵/۱۳۸۴ هجری‌شمسی برابر با ۲۷ ژوئیه ۲۰۰۵ میلادی در دو نسخه به زبان انگلیسی تنظیم‌شده و هر دو متن به‌طور برابر معتبر هستند.

از طرف دولت جمهوری اسلامی ایران
از طرف دبیرخانه کنوانسیون بازل

پیوست شماره ۱

وظایف اساسی مراکز منطقه‌ای کنوانسیون بازل

نقش مراکز، کمک به کشورهای در حال توسعه و کشورهای دارای اقتصاد در حال گذر در منطقه خودشان، از طریق ظرفیت‌سازی برای مدیریت صحیح زیست محیطی برای نیل به انجام کامل اهداف کنوانسیون می‌باشد.
توصیف وظایف اساسی مراکز به شرح زیر می‌باشد:
۱ـ آموزش.
۲ـ انتقال فناوری.
۳ـ اطلاع رسانی.
۴ـ مشاوره.
۵ ـ ارتقاء سطح آگاهی.
توضیح وظایف اساسی مراکز به شرح زیر می‌‌باشد:
الف ـ توسعه و انجام برنامه‌های آموزشی، کارگاههای آموزشی، هم‌اندیشیها و پروژه‌های مرتبط در زمینه مدیریت صحیح زیست‌محیطی مواد زائد خطرناک، انتقال فناوری مناسب زیست‌محیطی و کاهش تولید پسماند خطرناک با تأکید خاص بر آموزش مربیان و تشویق تصویب و اجراء کنوانسیون بازل و اسناد آن.
ب ـ شناسایی، توسعه و تقویت راه‌کارهایی برای انتقال فناوری در زمینه مدیریت صحیح زیست‌محیطی مواد زائد خطرناک یا کاهش این مواد در منطقه.
پ ـ گردآوری، ارزیابی و انتشار اطلاعات در زمینه مواد زائد خطرناک و سایر پسماندها بین کشورهای عضو منطقه و دبیرخانه.
ت ـ جمع‌آوری اطلاعات درباره فناوریهای جدید یا ثابت‌شده مناسب زیست‌محیطی و دانش مرتبط با مدیریت صحیح زیست‌محیطی و کاهش تولید پسماندهای خطرناک و سایر پسماندها و انتشار این اطلاعات بین کشورهای عضو منطقه بنا به تقاضای آنها.
ث ـ برقراری و حفظ تبادل منظم اطلاعات مربوط به مقررات کنوانسیون بازل و ایجاد شبکه در سطوح ملی و منطقه‌ای.
ج ـ تشکیل جلسات، محافل علمی و مأموریتهای میدانی که برای انجام این اهداف در منطقه مفید می‌باشد.
چ ـ ارائه کمک و توصیه به اعضاء و کشورهای غیرعضو منطقه بنا به تقاضای آنها درخصوص مسائل مربوط به مدیریت صحیح زیست‌ محیطی یا کاهش پسماندهای خطرناک، اجراء ‌مقررات کنوانسیون بازل و سایر مسائل مرتبط.
ح ـ ارتقاء سطح آگاهی عمومی.
خ ـ تشـویق بهترین راه‌کارها، رویه‌ها و روش‌شناسی‌ها برای مدیریت صحیح زیست‌محیطی و کاهش تولید پسماندهای خطرناک و سایر پسماندها به عنوان مثال از طریق مطالعه موردی و پروژه‌های آزمایشی.
دـ همکاری با سازمان ملل متحد و نهادهای آن به‌ویژه برنامه زیست ‌محیطی سازمان ملل متحد و آژانس‌های تخصصی و سایر سازمانهای بین‌دولتی مربوط، صنایع و سازمانهای غیردولتی و در صورت اقتضاء سایر مؤسسات به منظور هماهنگ کردن فعالیتها و توسعه و اجراء پروژه‌های مشترک مربوط ، به مفاد کنوانسیون بازل و توسعه هم‌افزایی‌ها در صورت اقتضاء با سایر موافقتنامه‌های چندجانبه زیست محیطی.
ذـ توسعه راهبرد پایایی مالی خود در راهبرد کلی مالی مصوب طرفها.
رـ همکاری در بسیج منابع انسانی، مالی و مادی به‌منظور برآورد کردن نیازهای فوری عضو (اعضاء) منطقه در مواجهه با حوادث یا سوانحی که از طریق منابع عضو (اعضاء) مربوط قابل رفع نمی‌باشد.
زـ انجام هرگونه وظیفه دیگری که به موجب تصمیمات مربوط کنفرانس اعضاء کنوانسیون بازل یا اعضاء منطقه طبق تصمیمات مزبور به آن محول شده‌است.

پیوست شماره ۲

کمک‌های دولت جمهوری اسلامی ایران

دولت کمک‌هایی را به ارزش ۵۰۰٫۰۰۰ دلار امریکا به صورت نقدی و غیرنقدی برای فعالیت مرکز برای پنج سال اول از تاریخ‌ لازم‌الاجراءشدن این موافقتنامه ارائه خواهدکرد که شامل موارد زیر خواهدبود:
الف ـ کارکنان.
مدیر مرکز ـ تمام وقت.
منشی مدیر ـ تمام وقت.
ب ـ ساختمان و خدمات.
فضای اداری دارای اسباب و اثاثیه به مساحت ۵/۶۱ مترمربع.
وسایل اداری: کامپیوترهایی به همراه دستگاههای تصویر‌برداری،‌چاپگر و غیره.
وسایل ارتباط راه دور و خدماتی: تلفن‌ها، تلکس.
وسایل سمعی بصری: پروژکتور با صفحه نمایش کریستال مایع، اورهد و غیره.
حفظ و نگهداری فضای اداری و وسایل آن.
دولت تعهد می‌کند مقدمات تهیه اتاقهای جلسات و سایر فضاها و تجهیزات اداری را درصورتی که برای فعالیتهای مرکز ضروری باشد نیز فراهم آورد.

پیوست شماره ۳

کشورهایی که مرکز به آنها ارائه خدمت می‌کند

۱ـ جمهوری مردمی بنگلادش.
۲ـ جمهوری اسلامی ایران.
۳ـ جمهوری مالدیو.
۴ـ پادشاهی نپال.
۵ ـ جمهوری اسلامی پاکستان.
قانون فوق مشتمل بر ماده واحده منضم به متن موافقتنامه شامل مقدمه و نوزده‌ ماده و سه‌پیوست در جلسه علنی روز سه‌شنبه مورخ سی‌ام مردادماه یکهزار و سیصد و هشتاد و شش مجلس شورای اسلامی ‌تصویب و در تاریخ ۱۲/۶/۱۳۸۶ به تأیید شورای نگهبان رسید.

رئیس مجلس شورای اسلامی ـ غلامعلی حدادعادل

قانون الحاق به کنوانسیون حفاظت از گونه های مهاجر وحشی

قانون الحاق به کنوانسیون حفاظت از گونه های مهاجر وحشی

جناب آقای دکتر محمود احمدی‌نژاد ریاست محترم جمهوری اسلامی ایران عطف به نامه شماره ۷۲۴۹۹/۳۰۱۵۵ مورخ ۱۱/۱۲/۱۳۸۳ در اجراء اصل یکصد و بیست و سوم(۱۲۳) قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران قانون الحاق به کنوانسیون حفاظت از گونه‌های مهاجر وحشی که با عنوان لایحه به مجلس شورای اسلامی تقدیم گردیده بود، با تصویب در جلسه علنی روز یکشنبه مورخ ۲۰/۳/۱۳۸۶ و تأیید شورای محترم نگهبان به پیوست ارسال می‌گردد.

غلامعلی حدادعادل رئیس مجلس شورای اسلامی باسمه تعالی قانون الحاق به کنوانسیون حفاظت از گونه‌های مهاجر وحشی ماده واحده – به دولت جمهوری اسلامی ایران اجازه داده می‌شود به کنوانسیون حفاظت از گونه‌های مهاجر وحشی ملحق شود و اسناد تصویب را به امین اسناد بسپارد. تبصره – دراجرای بند(۲) ماده(۱۳) کنوانسیون مذکور، اصل ‌یکصدوسی‌ونهم(۱۳۹) قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران رعایت خواهد شد. بسم‌الله الرحمن الرحیم کنوانسیون حفاظت از گونه‌های مهاجر وحشی طرفهای متعاهد؛ با اعتقاد به این‌که جانوران وحشی در اشکال بی‌شمارشان‌، بخش غیرقابل جایگزین سیستم طبیعی کره زمین را تشکیل می‌دهند که باید برای سعادت بشریت حفظ شوند؛ با آگاهی از این‌که تمامی نسلهای بشری باید منابع کره زمین را برای نسلهای آینده حفظ کنند و ملزم هستند که از حفظ و بهره‌برداری خردمندانه این میراث در جایی که به‌کار گرفته می‌شود اطمینان حاصل نمایند؛ با آگاهی از ارزش در حال رشد جانوران وحشی ازنقطه نظرزیست محیطی‌، بوم‌شناسی‌، نسل‌شناسی‌، علمی‌، زیبایی‌شناسی‌، تفریحی‌، فرهنگی‌، آموزشی‌، اجتماعی و اقتصادی‌؛ با ابراز نگرانی به‌ویژه درمورد گونه‌های جانوران وحشی که از فراز محدوده قلمرو ملی آنها و یا به خارج از آن مهاجرت می‌کنند؛ با تصدیق این که دولتها، حامی گونه‌های مهاجر جانوران وحشی که درون محدوده قلمرو ملی آنها زندگی می‌کنند و یا از فراز آنها عبور می‌کنند، هستند و باید باشند؛ با اعتقاد به این که حفاظت و مدیریت کارآمد گونه‌های مهاجر جانوران وحشی که بخشی از دورة زندگی خود را در محدوده قلمرو ملی آنها می‌گذرانند، مستلزم اقدام هماهنگ تمامی دولتها است‌؛ با یادآوری توصیه سی و دو برنامه عمل مصوب کنفرانس محیط انسانی سازمان ملل متحد (استکهلم – ۱۳۵۱ هجری شمسی برابر با ۱۹۷۲ میلادی‌) و ذکر آن در بیست و هفتمین نشست مجمع عمومی سازمان ملل متحد، به شرح زیر توافق نمودند: ماده ۱
– تفسیر (۱)- از نظر این کنوانسیون‌: الف – «گونه‌های مهاجر» به تمام یا هر بخش
جغرافیایی جداگانه از جمعیت هرگونه یا زیرگونه جانوران وحشی‌، بخش قابل توجهی از جمعیت گونه‌هایی که به‌صورت دوره‌ای و قابل پیش‌بینی از فراز محدوده قلمرو ملی یک یاچند کشور عبور می‌کنند، اطلاق می‌شود. ب – «وضعیت حفاظتی یک گونه مهاجر» به مجموعه عوامل مؤثر بر گونه‌های مهاجر اطلاق می‌شود که ممکن است بر توزیع و فراوانی درازمدت آنها اثرگذار باشد. ج – «وضعیت حفاظتی‌» زمانی مطلوب به حساب خواهد آمد که‌: ۱ – اطلاعات مربوط به پویایی جمعیت گونه‌های مهاجر نشان دهد که آنهاخودشان را
دردرازمدت به‌عنوان جزئی قابل دوام از زیست‌بوم(اکوسیستم)حفظ می‌کنند.

۲ – در درازمدت مسیر مهاجرت گونه‌های مهاجر نه در حال کاهش یافتن باشد و نه احتمال کاهش پیدا کردن داشته باشد.
۳ – زیستگاه کافی برای نگهداری جمعیت گونه‌های مهاجر در حال حاضر وجود داشته باشد و در آینده قابل پیش‌بینی و در درازمدت وجود خواهد داشت‌.
۴ – تا اندازه‌ای که به‌صورت بالقوه زیست‌بومهای(اکوسیستمهای)مناسب وجود دارد و تا اندازه‌ای که مطابق بامدیریت خردمندانه حیات وحش باشد، توزیع و فراوانی گونه‌های مهاجر به‌پوشش و سطح تاریخی خود نزدیک شود. د – «وضعیت حفاظتی‌» زمانی نامطلوب است که هر کدام از شرایط ذکر شده در جزء(ج‌) این بند تأمین نشود. هـ – «در خطر» در رابطه با یک گونه مهاجر خاص بدین معنی است که آن‌گونه مهاجر در سراسر یا بخش قابل توجهی از مسیر خود در خطر انقراض قرار دارد. و – «مسیر مهاجرت‌» به تمامی مناطق خشکی و آبی اطلاق می‌شود که یک‌گونه مهاجر در آن سکنی گزیده‌، موقتاً توقف کرده یا از فراز آنها در هر زمانی از مسیر عادی مهاجرتش عبور می‌کند. ز –
«زیستگاه» به هر منطقه‌ای در مسیر مهاجرت یک‌گونه مهاجر اطلاق می‌شود که دارای شرایط مناسب زیستی برای آن گونه باشد. ح – «کشور مسیر مهاجرت‌» برای یک گونه مهاجر خاص به‌هر کشوری (و درصورت اقتضاء هر طرف متعاهد دیگر موضوع جزء (ک‌) این بند) که بر قسمتی از مسیر مهاجرت یک گونه مهاجر اعمال صلاحیت می‌کند یا کشور صاحب پرچم کشتی‌هایی که خارج از محدوده قلمرو ملی مشغول صید آن گونه مهاجر می‌باشد، اطلاق
می‌شود. ط – «صید» به گرفتن‌، شکار، صید، اسارت‌، آزار، کشتن عمدی یا تلاش برای انجام هر عملی از این قبیل اطلاق می‌شود. ی – واژه «موافقتنامه‌» به موافقتنامه  بین‌المللی که در ارتباط با حفظ یک یا چند گونه مهاجر می‌باشد، همان‌گونه که در مواد (۴) و (۵) این کنوانسیون پیش‌بینی شده‌، اطلاق می‌شود، و ک – «طرف متعاهد» به یک کشور یا هر سازمان وحدت اقتصادی منطقه‌ای تأسیس شده توسط کشورهای مستقل اطلاق می‌شود که در زمینه مذاکره‌، انعقاد و اعمال موافقتنامه‌های بین‌المللی درخصوص موضوعات مشمول این کنوانسیون دارای صلاحیت است و این کنوانسیون درمورد آن
لازم‌الاجراء است . (۲) – سازمانهای وحدت اقتصادی منطقه‌ای که طرف متعاهد این
کنوانسیون هستند درمورد موضوعات مشمول صلاحیت خود باید حقوق مربوط را به‌نام خود
استفاده کنند و وظایفی را که این کنوانسیون به کشورهای عضو آن سازمان محول کرده‌،
انجام دهند. در چنین مواردی کشورهای عضو این سازمانها حق ندارند که از این حقوق به
صورت انفرادی استفاده کنند. (۳)- هر جا در این کنوانسیون اتخاذ تصمیم‌گیری با
اکثریت دو سوم یا اتفاق آراء «طرفهای متعاهد حاضر و رأی دهنده‌» پیش‌بینی شده باشد
به معنی «طرفهای متعاهد حاضری است که رأی مثبت یا منفی می‌دهند». طرفهای متعاهدی
که از رأی‌گیری امتناع می‌ورزند در شمار «طرفهای متعاهد حاضر و رأی‌دهنده‌» برای
تعیین اکثریت به حساب نمی‌آیند. ماده ۲ – اصول بنیادی ۱ – طرفهای متعاهد ضمن تصدیق
اهمیت حفاظت از گونه‌های مهاجر و توافق کشورهای مسیر مهاجرت برای اقدام در این
خصوص‌، هر زمان که امکانپذیر و مناسب باشد، به‌گونه‌های مهاجری که وضعیت حفاظتی
آنها نامطلوب است‌، توجه ویژه خواهند نمود و اقدامات لازم و مقتضی را برای حفاظت
این قبیل گونه‌ها و زیستگاههای آنان به‌صورت انفرادی و یا باهمکاری دیگران اتخاذ
خواهند کرد. ۲ – طرفهای متعاهد ضرورت به‌کارگیری اقداماتی به منظور اجتناب از
درمعرض خطرافتادن گونه‌های مهاجر را تصدیق می‌نمایند. ۳ – طرفها به‌ویژه : الف –
باید تحقیقات مربوط به گونه‌های مهاجر را ارتقاء داده‌، در آن همکاری نموده و از
آن حمایت نمایند. ب – در تأمین حفاظت فوری از گونه‌های مهاجر مشمول پیوست (۱) تلاش
خواهند کرد. ج – در انعقاد موافقتنامه‌های پوشش‌دهنده حفاظت و مدیریت گونه‌های
مهاجر مشمول پیوست(۲) تلاش خواهند کرد. ماده ۳ – گونه‌های مهاجر در معرض خطر
انقراض‌: پیوست (۱) ۱ – پیوست (۱) گونه‌های مهاجری را شامل می‌شود که در معرض خطر
انقراض هستند. ۲ – یک گونه مهاجر به‌شرط این‌که شواهد معتبر، شامل بهترین شواهد
علمی در دسترس نشان دهد که گونه مورد نظر در معرض خطر انقراض قرار دارد، می‌تواند
در فهرست (۱) قرار گیرد. ۳ – یک گونه مهاجر زمانی از پیوست (۱) حذف می‌شود که
کنفرانس طرفهای متعاهد تعیین کند که : الف – شواهد معتبر، شامل بهترین شواهد علمی
در دسترس‌، نشان می‌دهد که گونه مورد نظر بیش از این در معرض خطر انقراض قرار
ندارد، و ب – گونه مورد نظر احتمال ندارد به دلیل حذف از پیوست (۱) و در نتیجه
توقف حفاظت آن‌، مجدداً در معرض خطر انقراض قرار گیرد. ۴ – طرفهای متعاهدی که در
میان کشورهای مسیر مهاجرت یک گونه فهرست شده در پیوست (۱) قرار دارند در جهت نیل
به موارد زیر تلاش خواهند نمود: الف – حفاظت و جایی که عملی و مناسب است‌، احیای
زیستگاه گونه‌ای که در حذف خطر انقراض گونه‌، از اهمیت برخوردارند. ب – درصورت
اقتضاء، جلوگیری‌، حذف یا کاهش تأثیرات منفی فعالیتها یا موانعی که به‌طور جدی از
مهاجرت گونه جلوگیری یا ممانعت به عمل می‌آورند‌؛ و ج – تا اندازه‌ای که عملی و
مناسب است‌، جلوگیری‌، کاهش یا کنترل عواملی که گونه‌ها را درمعرض خطر و یا
احتمالاً در معرض خطر بیشتر قرار می‌دهند، ازجمله نظارت شدید بر معرفی و کنترل یا
حذف‌گونه‌های بیگانه که اخیراً معرفی شده‌اند. ۵ – طرفهای متعاهدی که در میان
کشورهای مسیر مهاجرت یک گونه فهرست شده در پیوست (۱) قرار دارند صید جانوران متعلق
به چنین گونه‌ای را ممنوع خواهند ساخت‌. استثنائات این ممنوعیت تنها موارد زیر
است‌: الف – صید برای مقاصد علمی باشد. ب – صید برای تقویت تکثیر یا بقای گونة
متأثر باشد. ج – صید برای امرار معاش سنتی استفاده‌کنندگان از این گونه باشد، یا د
– رویدادهای غیرعادی پیش بیاید، به شرط این که این استثنائات در مقدار معین و در
زمان و مکان محدود باشند. این قبیل صید کردن نباید به زیان گونه مورد نظر باشد. ۶
– کنفرانس طرفهای متعاهد ممکن است به طرفهای متعاهدی که در میان کشورهای مسیر
مهاجرت یک گونه فهرست شده در پیوست (۱) قرار دارند توصیه کند که اقدامات بیشتری را
درصورت اقتضاء به‌نفع گونه مورد نظر اتخاذ کنند. ۷ – طرفها، دبیرخانه را در اسرع
وقت از هرگونه استثناء به‌کار گرفته شده براساس بند (۵) این ماده آگاه خواهند کرد.
ماده ۴ – گونه‌های مهاجر موضوع موافقتنامه‌ها: پیوست (۲) ۱ – پیوست (۲) گونه‌های
مهاجری را فهرست خواهد کرد که وضعیت حفاظتی نامطلوبی داشته و حفاظت و مدیریت آنها
موافقتنامه‌های بین‌المللی را می‌طلبد و همچنین گونه‌هایی که وضعیت حفاظتی آنها به
گونه‌ای است که همکاریهای بین‌المللی حاصل از همکاری بین‌المللی‌، منفعت قابل
توجهی به آنها می‌رساند. ۲ – در صورت اقتضاء، یک گونه مهاجر ممکن است در پیوست (۱)
و پیوست‌(۲) فهرست شود. ۳ – طرفهای متعاهدی که در میان کشورهای مسیر مهاجرت
گونه‌های فهرست شده در پیوست‌(۲) قرار دارند باید در انعقاد موافقتنامه‌هایی که به
نفع گونه‌ها بوده تلاش نموده و به گونه‌هایی که در وضعیت حفاظتی نامطلوبی قرار
دارند، اولویت بدهند. ۴ – طرفهای متعاهد تشویق می‌شوند تا اقداماتی را در زمینه
انعقاد موافقتنامه‌های مربوط به هر جمعیت یا هر بخش جدای جغرافیایی جمعیت هرگونه
یا زیرگونه جانوران وحشی که به صورت دوره‌ای از فراز یک یا چند محدوده قلمرو ملی
عبور می‌کنند، به ثمر برسانند. ۵ – یک نسخه از هر موافقتنامه منعقده به موجب مفاد
این ماده دراختیار دبیرخانه قرار خواهد گرفت‌. ماده ۵ – راهبردهای موافقتنامه‌ها ۱
– هدف هر موافقتنامه احیای گونه مهاجر مورد نظر در یک وضعیت حفاظتی مطلوب یا حفظ
آن در وضعیت موجود خواهد بود. هر موافقتنامه باید با جوانبی از حفاظت و مدیریت
گونه مهاجر سروکار داشته باشد که به منظور نیل به هدف فوق به‌کار گرفته شده است‌.
۲ – هر موافقتنامه باید تمامی مسیر مهاجرت گونه را پوشش داده و برای الحاق تمامی
کشورهای مسیر مهاجرت آن گونه‌، گرچه عضو این کنوانسیون نباشد، مفتوح باشد. ۳ –
موافقتنامه باید درصورت امکان با بیش از یک گونه مهاجر سروکار داشته باشد. ۴ – هر
موافقتنامه باید: الف – گونه مهاجر تحت پوشش را شناساسی کند. ب – مسیر مهاجرت گونه
مورد نظر را تشریح نماید. ج – پیش‌بینی نماید که هر طرف متعاهد، مرجع ملی مربوط
جهت اجرای موافقتنامه را تعیین نماید. د – درصورت نیاز و برای کمک به اجرای اهداف
موافقتنامه‌، پایش آن و تهیه گزارشهایی برای کنفرانس متعاهدین تشکیلات مناسبی
ایجاد کند. هـ – رویه‌هایی برای حل و فصل دعاوی میان طرفهای موافقتنامه ایجاد
نماید. و – حداقل هر نوع صید گونه‌های پستانداران دریایی را که در دیگر
موافقتنامه‌های چندجانبه اجازه داده نشده ممنوع سازد و امکان الحاق کشورهایی را که
در مسیر مهاجرت گونه مورد نظر مهاجر قرار ندارند به موافقتنامه‌، فراهم نماید. ۵ –
درصورت اقتضاء و امکان‌، هر موافقتنامه باید موارد زیر را تأمین نماید: الف –
بررسی دوره‌ای وضعیت حفاظتی گونه مهاجر مورد نظر و شناسایی عواملی که ممکن است
برای این وضعیت مضر باشند. ب‌ – طرحهای حفاظتی و مدیریتی هماهنگ‌. ج – تحقیق در
زمینه بوم‌شناسی و پویایی جمعیت گونه مهاجر مورد نظر باتوجه ویژه به مهاجرت‌. د –
تبادل اطلاعات مربوط به گونه مهاجر مورد نظر، باتوجه ویژه به تبادل نتایج تحقیقات
و آمارهای مرتبط‌. هـ – حفاظت و درصورت نیاز و امکان احیای زیستگاههای بااهمیت در
ابقاء وضعیت حفاظتی مطلوب و حراست از زیستگاهها درمقابل اختلالاتی که برای گونه
مهاجر مورد نظر مضر است‌، ازجمله کنترل شدید معرفی گونه‌های بیگانه جدید و یا
کنترل گونه‌های بیگانه معرفی شده سابق‌. و – نگهداری شبکه‌ای از زیستگاههای مناسب
که به نحو مقتضی در مسیرهای مهاجرت قرار گرفته باشند. ز – جایی که به‌نظر مناسب
می‌آید، ایجاد زیستگاههای مطلوب جدید برای گونه مهاجر مورد نظر یا معرفی مجددگونه
مورد نظر در زیستگاههای مطلوب‌. ح – تا سرحدامکان‌، حذف یا جبران فعالیتها یا
موانعی که از مهاجرت ممانعت به‌عمل می‌آورند. ط – جلوگیری‌، کاهش یاکنترل رهاسازی
مواد مضر برای گونه مهاجر در زیستگاههای آنها. ی – اتخاذ اقداماتی مبتنی بر اصول
بوم‌شناسی به منظور کنترل و مدیریت صیدگونه مهاجر مورد نظر : ک – تدوین روشهایی
برای اقدامات هماهنگ جهت ممانعت از صید غیرقانونی‌. ل – تبادل اطلاعات درخصوص
تهدیدات جدی علیه گونه مهاجر مورد نظر. م – اتخاذ رویه‌های اضطراری به منظور تقویت
سریع و قابل توجه اقدامات حفاظتی در زمانی که وضعیت حفاظتی گونه مهاجر به شدت
متأثر می‌شود، و ن – ارائه آگاهیهای کلی درخصوص مفاد و اهداف موافقتنامه به عموم‌.
ماده ۶ – کشورهای مسیر مهاجرت ۱ – دبیرخانه با استفاده از اطلاعات واصله از طرفهای
متعاهد، فهرستی از کشورهای مسیر مهاجرت گونه‌های فهرست شده در پیوستهای (۱) و (۲)
را به‌صورت روزآمد نگهداری خواهد نمود. ۲ – طرفهای متعاهدی که در مسیر مهاجرت
گونه‌های فهرست شده در پیوستهای (۱) و (۲) قرار دارند دبیرخانه را از این موضوع
مطلع ساخته و اطلاعات مربوط به کشتی‌های صاحب پرچمی که خارج از محدوده قلمرو ملی
آنها مشغول صیدگونه مهاجر مورد نظر بوده و درصورت امکان اطلاعات مربوط به طرحهای
آینده در مورد چنین صیدی را تأمین خواهند نمود. ۳ – طرفهای متعاهدی که در زمره
کشورهای مسیر مهاجرت گونه‌های فهرست شده در پیوستهای (۱) و (۲) می‌باشند باید
کنفرانس طرفهای متعاهد را ازطریق دبیرخانه و حداقل شش ماه قبل از برگزاری نشست‌های
عادی کنفرانس‌، از اقداماتی که برای اجرای مواد این کنوانسیون درخصوص این گونه‌ها
اتخاذ کرده‌اند، مطلع سازند. ماده ۷ – کنفرانس طرفهای متعاهد ۱ – کنفرانس طرفهای
متعاهد، رکن تصمیم‌گیرنده این کنوانسیون می‌باشد. ۲ – دبیرخانه باید نشست کنفرانس
طرفهای متعاهد را در مدت زمان دوسال پس از لازم‌الاجراء شدن این کنوانسیون تشکیل
دهد. ۳ – پس از آن دبیرخانه باید نشستهای عادی کنفرانس طرفهای متعاهد را در فواصل
حداقل سه ساله تشکیل دهد مگر این‌که کنفرانس طرفهای متعاهد تصمیم دیگری اتخاذ
نماید و نشستهای فوق‌العاده در هر زمانی که حداقل یک سوم طرفهای متعاهد به صورت
کتبی درخواست نمایند، تشکیل خواهد شد. ۴ – کنفرانس طرفهای متعاهد باید مقررات مالی
این کنوانسیون را ایجاد و آن را تحت بررسی داشته باشد. کنفرانس طرفهای متعاهد در
هر نشست عادی خود، بودجه دوره مالی آتی را تصویب خواهد نمود. هر طرف باید مطابق
میزانی که به‌وسیله کنفرانس توافق می‌شود به این بودجه کمک کند. مقررات مالی‌، از
جمله مقررات مربوط به بودجه و میزان کمکها و نیز تغییر و تعدیل آن با اتفاق آراء
طرفهای متعاهد حاضر و رأی دهنده تصویب خواهد شد. ۵ – در هر نشست‌، کنفرانس طرفهای
متعاهد اجرای کنوانسیون و به ویژه موارد زیر را بررسی خواهد نمود: الف – بررسی و
ارزیابی وضعیت حفاظتی گونه‌های مهاجر. ب – بررسی پیشرفت حاصله در زمینه حفاظتی
گونه‌های مهاجر به ویژه گونه‌های فهرست شده در پیوست‌های (۱) و (۲). ج – تهیه
مقررات و راهبردهایی که درصورت لزوم به شورای علمی و دبیرخانه در انجام وظایفشان
کمک می‌کند. د – دریافت و مورد ملاحظه قرار دادن گزارش‌های ارائه شده توسط شورای
علمی‌، دبیرخانه‌، یکی از طرفهای متعاهد یا رکن دائمی که به‌موجب یک موافقتنامه
ایجاد می‌شود. هـ – ارائه توصیه به طرفهای متعاهد به منظور ارتقاء وضعیت حفاظتی
گونه‌های مهاجر و بررسی پیشرفتهای حاصله طبق موافقتنامه‌ها. و – درمواردی که
هنوزموافقتنامه‌ای منعقد نشده است‌، ارائه توصیه‌هایی به منظور تشکیل جلسه از سوی
طرفهای متعاهدی که در مسیر مهاجرت یک گونه و یا گروهی از آنها قرار گرفته‌اند به
منظور بحث در زمینه اقدامات ضروری برای ارتقاء وضعیت حفاظتی گونه‌ها. ز – ارائه
توصیه به طرفهای متعاهد به منظور ارتقاء کارآیی این کنوانسیون‌. ح – تصمیم‌گیری
درخصوص دیگر اقداماتی که برای اجرای اهداف این کنوانسیون باید اتخاذ شود. ۶ – هر
نشست کنفرانس طرفهای متعاهد باید زمان و مکان نشست آینده را تعیین نماید. ۷ – هر
نشست کنفرانس طرفهای متعاهد آئین‌نامه آن نشست را تعیین و تصویب خواهد نمود. اتخاذ
تصمیم در هر نشست کنفرانس طرفهای متعاهد مستلزم اکثریت دوسوم آراء طرفهای متعاهد
حاضر و رأی دهنده است‌، مگر این‌که به گونه دیگری در این کنوانسیون پیش‌بینی شده
باشد. ۸ – سازمان ملل متحد، آژانسهای تخصصی آن‌، آژانس بین‌المللی انرژی اتمی و
نیز هر کشوری که عضو این کنوانسیون نیست و درمورد هر موافقتنامه‌، نهاد
برگزیده‌‌شدة از سوی اعضای آن موافقتنامه می‌توانند به صورت ناظر در نشستهای
کنفرانس طرفهای متعاهد شرکت نمایند. ۹ – هر آژانس یا نهادهای فنی صالح در امر
حمایت‌، حفاظت و مدیریت گونه‌های مهاجر، که دبیرخانه را از تمایل خود مبنی بر شرکت
در نشستهای کنفرانس طرفهای متعاهد به صورت ناظر آگاه سازد، در دسته‌بندیهای زیر
پذیرفته خواهد شد مگر این‌که حداقل یک سوم طرفهای متعاهد حاضر به آن اعتراض
نمایند: الف – آژانسها یا نهادهای بین‌المللی‌، دولتی یا غیردولتی و آژانسها
ونهادهای ملی دولتی‌. ب – آژانسها ونهادهای ملی غیردولتی که توسط دولت محل استقرار
خود بدین‌منظور پذیرفته شده‌اند. زمانی که این ناظران پذیرفته شدند، حق شرکت در
نشستها را دارند اما حق رأی نخواهند داشت‌. ماده ۸ – شورای علمی ۱ – کنفرانس
طرفهای متعاهد در اولین نشست خود، شورای علمی را به منظور ارائه مشاوره‌های علمی
ایجاد خواهد نمود. ۲ – هر طرف متعاهد می‌تواند یک متخصص واجد شرایط را به‌عنوان
عضو شورای علمی منصوب نماید. علاوه بر آن‌، شورای علمی شامل متخصصان صلاحیتداری
خواهد بود که توسط کنفرانس طرفهای متعاهد انتخاب و منصوب می‌شوند، تعداد این
متخصصان‌، معیار انتخاب و دوره مأموریت آنان توسط کنفرانس طرفهای متعاهد تعیین
خواهد شد. ۳ – شورای علمی با تقاضای دبیرخانه و در صورت لزوم توسط کنفرانس طرفهای
متعاهد تشکیل جلسه خواهد داد. ۴ – با تصویب کنفرانس طرفهای متعاهد، شورای علمی‌،
آئین‌نامه خود را تدوین خواهد کرد. ۵ – وظایف شورای علمی که می‌تواند شامل موارد
زیر باشد توسط کنفرانس طرفهای متعاهد تعیین خواهد شد: الف – تأمین مشاوره علمی به
کنفرانس طرفهای متعاهد، دبیرخانه و درصورت تصویب کنفرانس طرفهای متعاهد به هر نهاد
ایجاد شده طبق این کنوانسیون‌، یک موافقتنامه و یا هر طرف این کنوانسیون‌. ب –
توصیه انجام تحقیقات در زمینه گونه‌های مهاجر و هماهنگی آن‌، ارزیابی نتایج این
تحقیقات به منظور تعیین وضعیت حفاظتی گونه‌های مهاجر وگزارش‌دهی به کنفرانس طرفهای
متعاهد درمورد وضعیتهای حفاظتی و اقدامات مربوط به ارتقاء آنها. ج – ارائه توصیه
به کنفرانس طرفهای متعاهد درخصوص درج یک گونه مهاجر در پیوستهای (۱) و (۲) به
همراه اعلام مسیر مهاجرت آن‌. د – ارائه توصیه در زمینه اقدامات مدیریتی و حفاظتی
خاص گونه‌های مهاجر به کنفرانس طرفهای متعاهد به منظور درج در موافقتنامه‌ها، و هـ
– توصیه به کنفرانس طرفهای متعاهد در زمینه راه حل مسائل مرتبط با جنبه‌های علمی
اجرای این کنوانسیون به ویژه درارتباط با زیستگاه گونه‌های مهاجر. ماده ۹ –
دبیرخانه ۱ – برای نیل به اهداف این کنوانسیون‌، دبیرخانه‌ای ایجاد خواهد شد. ۲ –
به محض لازم‌الاجراء شدن این کنوانسیون‌، دبیرخانه توسط مدیر اجرایی برنامه محیط
زیست سازمان ملل متحد تشکیل خواهد شد. وی با صلاحدید خود ممکن است از آژانسهای
بین‌الدولی یا غیر دولتی‌، آژانسهای بین‌المللی یا ملی مناسب و نهادهای فنی صالح
در امر حمایت‌، حفاظت و مدیریت جانوران وحشی کمک بگیرد. ۳ – اگر برنامه محیط زیست
سازمان ملل متحد، دیگر قادر به تأمین دبیرخانه نباشد کنفرانس طرفهای متعاهد
ترتیبات جایگزین را برای دبیرخانه خواهد اندیشید. ۴ – وظایف دبیرخانه به شرح زیر
خواهد بود: الف – برگزاری و ارائه خدمات به نشستهای‌: ۱ – کنفرانس طرفهای متعاهد و
۲ – شورای علمی‌. ب – حفظ ارتباط میان طرفها، نهادهای دائمی تشکیل شده طبق
موافقتنامه‌ها و دیگر سازمانهای بین‌المللی مرتبط با گونه‌های مهاجر و ارتقاء آن‌.
ج – کسب و انتشار گزارشات و دیگر اطلاعات از هر منبع مناسب که برای پیشبرد اهداف و
اجرای این کنوانسیون مؤثر می‌باشد. د – جلب توجه کنفرانس طرفهای متعاهد به هر
موضوعی که مربوط به اهداف این کنوانسیون می‌شود. هـ – ارائه گزارشهایی به کنفرانس
طرفهای متعاهد درخصوص کار دبیرخانه و اجرای این کنوانسیون‌. و – نگهداری و انتشار
فهرست کشورهای مسیر مهاجرت تمامی گونه‌های فهرست شده در پیوستهای (۱) و (۲). ز –
ترغیب انعقاد موافقتنامه‌ها تحت هدایت کنفرانس طرفهای متعاهد. ح – نگهداری و قرار
دادن فهرست موافقتنامه‌ها در دسترس طرفها و درصورت درخواست کنفرانس طرفهای متعاهد،
تأمین هرگونه اطلاعاتی درخصوص این موافقتنامه‌ها. ط – نگهداری و انتشار فهرستی از
توصیه‌های ارائه شده توسط کنفرانس طرفهای متعاهد براساس جزءهای (هـ)، (و) و (ز)
بند (۵) ماده (۷) یا تصمیمات متخذه براساس جزء (ح‌) همان بند. ی – تأمین اطلاعات
کلی مربوط به این کنوانسیون و اهداف آن برای عموم‌. ک – ایفای دیگر وظایفی که طبق
این کنوانسیون یا توسط کنفرانس طرفهای متعاهد به آن سپرده می‌شود. ماده ۱۰ – اصلاح
کنوانسیون ۱ – این کنوانسیون در نشستهای عادی یا فوق‌العاده کنفرانس طرفهای متعاهد
قابل اصلاح می‌باشد. ۲ – هر یک از طرفهای متعاهد می‌تواند پیشنهاد اصلاح کنوانسیون
را بدهد. ۳ – متن هر اصلاحیه پیشنهادی و دلایل آن حداقل یکصد و پنجاه روز قبل از
نشستی که قرار است در آن بررسی شود به دبیرکل ارسال خواهد شد و دبیرکل تمامی
طرفهای متعاهد را فوری از این موضوع مطلع خواهد ساخت‌. نظرات طرفهای متعاهد درخصوص
متن اصلاحی تا شصت روز قبل از شروع جلسه مورد نظر به دبیرخانه ارسال خواهد شد.
دبیرخانه بلافاصله پس از پایان ضرب‌الاجل‌، تمامی نظرات دریافتی تا آن روز را به
اطلاع تمامی طرفهای متعاهد خواهد رساند. ۴ – اصلاحات با اکثریت دو سوم آراء طرفهای
متعاهد حاضر و رأی‌دهنده به تصویب خواهد رسید. ۵ – هر اصلاحیه تصویب شده درمورد
طرفهای متعاهدی که آن را پذیرفته‌اند از نخستین روز سومین ماه پس از تاریخی که دو
سوم طرفهای متعاهد اسناد پذیرش خود را به امین اسناد تودیع نموده‌اند،
لازم‌الاجراء خواهد شد. درمورد هر طرف متعاهدی که سند پذیرش خود را پس از تاریخ
تودیع اسناد پذیرش از سوی دو سوم طرفهای متعاهد، تودیع نماید، اصلاحیه از نخستین
روز سومین ماه پس از تاریخ تسلیم سند پذیرش آن طرف لازم‌الاجراء خواهد گردید. ماده
۱۱ – اصلاح پیوستها ۱ – پیوستهای (۱) و (۲) در هر نشست عادی یا فوق‌العاده کنفرانس
طرفهای متعاهد قابل اصلاح می‌باشد. ۲ – هر یک از طرفهای متعاهد می‌تواند پیشنهاد
اصلاح پیوستها را بدهد. ۳ – متن هر اصلاحیه پیشنهادی و دلایل آن براساس بهترین
شواهد علمی در دسترس حداقل یکصد و پنجاه روز قبل از نشستی که در آن قرار است بررسی
شود به دبیرخانه ارسال خواهد شد و دبیرخانه تمامی طرفهای متعاهد را فوری از این
موضوع مطلع خواهد ساخت‌. نظرات طرفهای متعاهد درخصوص متن اصلاحی تا شصت روز به
شروع جلسه مورد نظر به دبیرخانه ارسال خواهد شد. دبیرخانه بلافاصله پس از پایان
ضرب‌الاجل‌، تمامی نظرات دریافتی تا آن روز را به اطلاع تمامی طرفهای متعاهد خواهد
رساند. ۴ – اصلاحات توسط اکثریت دو سوم طرفهای متعاهد حاضر و رأی‌دهنده به تصویب
خواهد رسید. ۵ – اصلاحیه پیوستها نود روز پس از نشست کنفرانس طرفهای متعاهد که در
آن به‌تصویب رسیده است برای کلیه طرفهای متعاهد، به جز برای طرفهای متعاهدی که
براساس بند (۶) این ماده حق شرط در نظر گرفته‌اند، لازم‌الاجراء خواهد شد. ۶ – در
خلال نود روز پیش‌بینی شده در بند (۵) این ماده‌، هر طرف متعاهد می‌تواند با دادن
اطلاعیه کتبی به امین اسناد، حق شرط خود را نسبت به اصلاحیه مورد نظر اعلام نماید.
حق شرط نسبت به اصلاحیه می‌تواند با ارائه اطلاعیه کتبی به امین اسناد پس گرفته
شود و در نتیجه اصلاحیه مورد نظر نود روز بعد از پس گرفتن حق شرط‌، برای آن طرف
متعاهد لازم‌الاجراء خواهد شد. ماده ۱۲ – تأثیر بر کنوانسیونهای بین‌المللی و دیگر
قوانین ۱ – هیچ یک از مفاد این کنوانسیون بر تدوین و توسعه حقوق دریاها به‌وسیله
کنفرانس سازمان ملل متحد درخصوص حقوق دریاها که براساس قطعنامه (۲۵)پ۲۷۵۰ مجمع
عمومی سازمان ملل متحد تشکیل شده و نیز دعاوی و نظرات حقوقی حال و آینده هر کشوری
درخصوص حقوق دریاها و ماهیت و حوزه صلاحیت کشور ساحلی و صاحب پرچم تأثیر نخواهد
گذاشت‌. ۲ – مفاد این کنوانسیون تحت هیچ شرایطی بر حقوق یا تعهدات هر طرف متعاهد
که ناشی از هر معاهده‌، کنوانسیون یا موافقتنامه موجود باشد تأثیر نخواهد گذاشت‌.
۳ – مفاد این کنوانسیون تحت هیچ شرایطی بر حق طرفهای متعاهد جهت اتخاذ اقدامات
شدیدتر داخلی به منظور حفظ گونه‌های مهاجر فهرست شده در پیوستهای (۱) و (۲) یا
اتخاذ اقدامات داخلی جهت حفظ گونه‌ای که در پیوستهای (۱) و (۲) فهرست نشده‌، تأثیر
نخواهد گذاشت‌. ماده ۱۳ – حل و فصل اختلافات ۱ – هر اختلافی که میان دو یا چند طرف
متعاهد درمورد تفسیر یا اجرای مفاد این کنوانسیون بروز کند مشمول مذاکره میان
طرفهای متعاهد درگیر در اختلاف خواهد بود. ۲ – اگر اختلاف مورد نظر مطابق بند (۱)
این ماده قابل حل نباشد، طرفهای متعاهد می‌توانند با توافق متقابل‌، اختلاف را به
داوری‌، به‌ویژه دیوان دائمی داوری در لاهه‌، ارجاع دهند و تصمیم داوری برای
طرفهای متعاهد ارجاع دهنده اختلاف‌، لازم‌الاتباع خواهد بود. ماده ۱۴ – حق شرط ۱ –
مفاد این کنوانسیون مشمول حق شرط کلی نخواهد بود. حق شرطهای خاص را طبق مفاد این
ماده و ماده (۱۱) می‌توان درنظر گرفت‌. ۲ – هر کشور یا سازمان وحدت اقتصادی
منطقه‌ای‌، در زمان تودیع سند تنفیذ، پذیرش‌، تصویب یا الحاق می‌تواند درخصوص
هرگونه مهاجر در پیوست‌های(۱) یا (۲) یا هر دو، حق شرط خاص درنظر بگیرد و تا نود
روز پس از ارسال اطلاعیه پس گرفتن این حق شرط به طرفهای متعاهد توسط امین اسناد،
به عنوان طرف متعاهد نسبت به موضوع آن حق شرط تلقی نخواهد شد. ماده ۱۵ – امضاء این
کنوانسیون تا تاریخ بیست و دوم ژوئن۱۹۸۰ میلادی (برابر با ‌اول‌تیر ماه ۱۳۵۹هجری
شمسی) برای امضاء تمامی کشورها و سازمانهای وحدت اقتصادی منطقه‌ای در بن مفتوح
خواهد بود. ماده ۱۶ – تنفیذ، پذیرش و تصویب این کنوانسیون منوط به تنفیذ، پذیرش یا
تصویب خواهد بود. اسناد تنفیذ، پذیرش یا تصویب نزد دولت جمهوری فدرال آلمان که
امین اسناد خواهد بود تودیع خواهد شد. ماده ۱۷ – الحاق این کنوانسیون پس از روز
بیست و دوم ژوئن ۱۹۸۰ میلادی (برابر با اول تیرماه ۱۳۵۹هجری شمسی) برای الحاق
کشورها و سازمانهای وحدت اقتصادی منطقه‌ای که آن را امضاء نکرده‌اند، مفتوح خواهد
بود. اسناد الحاق نزد امین اسناد تودیع خواهد شد. ماده ۱۸ – لازم‌الاجراء شدن ۱ –
این کنوانسیون از نخستین روز ماه سوم پس از تاریخ تودیع پنجاهمین سند تنفیذ،
پذیرش‌، تصویب یا الحاق نزد امین اسناد لازم‌الاجراء خواهد شد. ۲ – این کنوانسیون
برای کشورها یا سازمانهای وحدت اقتصادی منطقه‌ای که آن را پس از تودیع پنجاهمین
سند تنفیذ، پذیرش‌، تصویب یا الحاق مورد تنفیذ، پذیرش یا تصویب قرار می‌دهند یا به
آن ملحق می‌شوند در نخستین روز سومین ماه پس از تودیع سند تنفیذ، پذیرش‌، تصویب یا
الحاق توسط آن کشور یا سازمان لازم‌الاجراء خواهد شد. ماده ۱۹ – انصراف از عضویت
هر طرف متعاهد در هر زمانی می‌تواند به‌وسیله اطلاعیه کتبی به امین اسناد، انصراف
از عضویت در این کنوانسیون را اعلام نماید. این انصراف دوازده ماه پس از دریافت
اطلاعیه انصراف از عضویت توسط امین اسناد نافذ خواهد شد. ماده ۲۰ – امین اسناد ۱ –
نسخه اصلی این کنوانسیون به زبانهای انگلیسی‌، فرانسوی‌، آلمانی‌، روسی و
اسپانیولی که همگی دارای اعتبار یکسان هستند نزد امین اسناد تودیع خواهد شد.
امین‌اسناد نسخ گواهی شده هر یک از این متون را به کلیه کشورها و سازمانهای وحدت
اقتصادی منطقه‌ای که این کنوانسیون را امضاء کرده یا سند الحاق به آن را تودیع
نموده‌اند، ارسال خواهد کرد. ۲ – امین اسناد پس از مشورت با دولتهای مربوط‌، نسخ
رسمی متن این کنوانسیون را به زبانهای عربی و چینی تهیه خواهد نمود. ۳ – امین
اسناد تمامی کشورها و سازمانهای وحدت اقتصادی منطقه‌ای امضاءکننده و ملحق شده و
دبیرخانه کنوانسیون را از امضاءها، تودیع اسناد تنفیذ، پذیرش‌، تصویب یا الحاق‌،
لازم‌الاجراء شدن این کنوانسیون‌، اصلاحات‌، حق شرطهای خاص و اطلاعیه‌های انصراف
از عضویت مطلع خواهد ساخت‌. ۴ – به محض لازم‌الاجراء شدن این کنوانسیون‌، نسخه‌ای
گواهی شده از آن توسط امین اسناد به دبیرخانه سازمان ملل متحد به منظور ثبت و
انتشار مطابق ماده (۱۰۲) منشور ملل متحد، ارسال خواهد شد. با تأیید و تصدیق مراتب
فوق‌، امضاء کنندگان زیر که بدین منظور به‌طور مقتضی مجاز می‌باشند، این کنوانسیون
را امضاء نمودند. تنظیم شده در بن به تاریخ بیست و سوم ژوئن ۱۹۷۹ میلادی (برابر با
دوم تیرماه ۱۳۵۸ هجری شمسی) پیوست(۱) و (۲) کنوانسیون حفاظت از گونه‌های مهاجر
وحشی (به همراه اصلاحاتی که توسط کنفرانس اعضاء در سالهای
۱۹۹۹،۱۹۹۷،۱۹۹۴،۱۹۹۱،۱۹۸۸،۱۹۸۵، ۲۰۰۵،۲۰۰۲ انجام شده است) تاریخ اجراء از بیست و
سوم فوریه ۲۰۰۶ میلادی برابر با چهارم اسفند ۱۳۸۴ هجری شمسی پیوست(۱) تفسیر ۱-
گونه‌های مهاجر در این پیوست به صورت زیر نشان داده شده‌اند:

الف- با نام گونه یا زیرگونه ، یا ب – شامل کل گونه‌های مهاجری است که در طبقه
بالاتر قراردارند و یا این‌که متعلق به بخشی از آن شناخته شده‌اند.

۲- سایر منابع متعلق به طبقه‌های بالاتر از گونه صرفاً به منظور دستیابی به اطلاعات
و یا طبقه بندی می‌باشند.

۳- علامت اختصاری«اس.ال» مبیّن نام علمی است که به معنی عام مورد استفاده قرار
می‌گیرد.

۴- علامت ستاره(*) در مقابل نام یک گونه قرار داده شده است، مشخص کننده، آن است که
آن گونه یا جمعیت مجزایی از آن گونه و یا طبقه بالاتری که آن گونه را شامل می‌شود
در پیوست(۲) گنجانده شده است.

پستانداران – راسته خفاش‌ها خانواده خفاشهای دم‌آزاد (مولوسیده) گونه تاداریدا
براسیلینسیس خفاش دم آزاد برزیلی – راسته نخستیان(پریماتها) خانواده هومونیده۱
گونه گوریلا گوریلا گوریل مناطق پست غربی- گوریل کوهستان – راسته نهنگها خانواده
فیستریده گونه فیسترماکروسفالوس* نهنگ مولد خانواده پلاتانیستیده زیرگونه
پلاتانیستاگنگتیکاگنگتیکا* دلفین رودخانه گنگ خانواده پونتوپوریده گونه
پونتوپوریابلینویلی* دلفین رودخانه لاپلااتا خانواده دلفینها گونه‌دلفینوس دلفیس*
(فقطجمعیت‌های‌مدیترانه) دلفین معمولی خانواده وال ها گونه بالونپترا بورآلیس*
نهنگ خاکستری گونه بالونپترا فیسالوس* پشت باله دار نهنگ گونه بالونپتراموسکولوس
نهنگ بزرگ گونه مگاپترانواینگلی نهنگ گوژپشت خانواده بالنیده گونه بالنا میستسوس
وال سربزرگ گونه اوبالنا گلاشیالیس۲(آتلانتیک شمالی) وال آتلانتیک شمالی گونه
اوبالنا ژاپنیکا۳(اقیانوس آرام شمالی) وال ‌اقیانوس آرام شمالی گونه اوبالنا
آسترالیس۴ وال جنوبی – راسته گوشتخواران خانواده راسوها گونه لونترافلینا ۵ شنگ
دریایی گونه لونتراپرواکس ۶ شنگ رودخانه‌ای خانواده گربه سانان گونه اونیکا اونیکا
۷ پلنگ برفی خانواده فک‌ها ۸ گونه موناکووس موناکووس* سیل(خوک‌آبی)راهب
مدیترانه‌ای – راسته گاوهای دریایی خانواده گاوهای دریایی گونه‌تریچکاس‌ماناتوس*
(جمعیتهای بین هندوراس و پاناما) گاو دریایی – راسته فردسمان خانواده اسب و الاغ
گونه اکوس گرویی گورخر- گرویی – راسته زوج سمان خانواده شترها گونه کاملوس
باکتریانوس شتر دوکوهانه گونه ویکوگانا ویکوگانا* ویکوگانا خانواده گوزنها زیرگونه
سرووس‌الافوس‌باکتریانوس* گوزن قرمز دوکوهانه زیرگونه سرووس‌الافوس‌بارباروس گوزن
قرمز اطلس گونه هپیوکاملوس بیسولکاس گوزن شیلی خانواده گاوسانان گونه باس ساوئلی
گاو خاکستری گونه باس گرونینز گاومیش وحشی گونه آداکس ناسوماکولاتوس بزکوهی سفید
گونه غزاله کوییری غزال کوییری گونه غزاله داما غزال داما گونه‌غزاله‌دورکاس
(فقط‌جمعیت‌های شمال آفریقا) جبیر گونه غزاله لپتوسروس غزال‌شنی- شاخ قلمی گونه
اوریکس داما* اوریکس(غزال‌آفریقایی) شاخ‌شمشیری- صحرایی پرندگان – راسته پنگوئن
سانان پنگوئن ها گونه اسفنیکسکاس هومبولتی پنگوئن هومبولتی – راسته کبوتردریایی
سانان خانواده آلباتروس‌ها گونه دیومداآلباتروس آلباتروس دم کوتاه گونه دیومدا
آمستردامنسیس آلباتروس آمستردام خانواده کبوتردریایی ها گونه پترودروما آتراتا مرغ
طوفان هندرسون گونه پترودروما کاهو مرغ طوفان برمودا گونه پترودروما فایوپیجیا مرغ
طوفان گلاپاگوس گونه پترودروما ساندویچنسیس۹ مرغ طوفان هاووایی گونه پافینوس
کریتوپوس کبوتر دریایی پاصورتی گونه پافینوس مارتانیکوس کبوتر دریایی بالی آریک
خانواده مرغان‌ طوفان ‌شیرجه‌رو گونه پله کانویدس گارنوتی مرغ طوفان – غواص پروویی
– راسته پلیکان سانان خانواده پلیکانها گونه پلکانوس کریسپوس* پلیکان خاکستری گونه
پلکانوس‌اونوکروتالوس* (فقط جمعیت‌های ناحیه پالارکتیک) پلیکان سفید – راسته لک‌لک
سانان خانواده حواصیلیان گونه آردولا ایده* حواصیل سفید ماداگاسکار گونه
اگرتااولوفوتس اگرت چینی خانواده لک لکیان گونه گورساچیوس گویساجی حواصیل شب ژاپنی
خانواده اکراسیان گونه سیکونیا بویسیانا لک‌لک آسیایی گونه گرونتیکوس ارهمیتا*
لک‌لک طاس شمالی گونه پلتالیا مینور نوک قاشقی صورت سیاه – راسته فلامینگوسانان
خانواده فلامینگویان گونه فوانیکوپتروس آندینوس۱۰* فلامینگو آندین گونه
فوانیکوپتروس جامسی۱۱* فلامینگو پونا – راسته غازسانان خانواده مرغابیان گونه
انسرسیگنویدس* غاز چینی گونه انسراریترپوس* غاز پیشانی سفید کوچک گونه برانتا
روفیکولیس* عروس غاز گونه چلوفاگاروبیدیسپس* غاز قرمز گونه آناس فورموسا* مرغابی
بایکال گونه مرمرونتاآگوستیروستریس* اردک مرمری گونه آیتیا نیروکا* اردک بلوطی
گونه پولیستیکا استلری* مرغابی استلر گونه اوکسیورا لوکوسفالا* اردک سرسفید -راسته
شاهین سانان خانواده قوشیان گونه هالیااییتوس آلبیسیلا* عقاب دریایی دم سفید گونه
هالیااییتوس لوکوریفوس* عقاب دریایی پالاس گونه هالیااییتوس پلاژیکاس* عقاب دریایی
استلر گونه آکیولا کلانگا* عقاب تالابی(عقاب خالدار) گونه آکیولاهلیاکا* شاه باز-
(عقاب شاهی) گونه آکیولا آدالبرتی۱۲* شاه باز اسپانیایی خانواده شاهنیان گونه
فالکونایومانی* دلیجه کوچک – راسته درناسانان خانواده درناها گونه گورس ژاپننسیس*
درنای ژاپنی گونه گورس لوکوگرانوس* درنای سیبری گونه گورس موناچا درنای باشلق دار
گونه گورس نیگریکولیس* درنای گردن سیاه گونه گورس ویپیو* درنای پشت گردن سفید
خانواده یلوه ییان گونه ساروترورا آیرسی یلوه بال سفید خانواده هوبره گونه
چلامیدوتیس اوندولاتا* (فقط جمعیت‌های شمال غرب آفریقا) هوبره گونه اوتیس تاردا*
(جمعیت‌های مرکزی‌اروپا) میش مرغ راسته آبچیلک(سلیم)سانان خانواده سلیمیان گونه
ونلوس گرگریوس۱۳* خروس کولی شکم سیاه خانواده آبچلکیان گونه کالیدریس کانیوتوس
ریوفا* نات قرمز گونه نومنیوس بوره آلیس* گیلانشاه اسکیمو گونه نومنیوس
تنیوایرستریس* گیلانشاه خالدار گونه ترینگا گاتیفر* آبچیلک پاسبز نرماندی گونه
اورینورهینکوس پیگمئوس* تلیله نوک قاشقی گونه ترینگیتس سابروفیکولیس* تلیله سینه
زرد خانواده کاکاییان گونه لاروس آتلانتیکوس کاکایی اولروگ گونه لاروس آیودوینی*
کاکایی آیودوینی گونه لاروس لیوکوفتالاموس* کاکایی چشم سفید گونه لاروس رلیکتوس
کاکایی جان سخت گونه لاروس سایوندرسی کاکایی سایوندرسی گونه استرنا برنستینی
کاکایی–چلچه‌دریایی‌کاکل‌به‌سرچینی خانواده آک ها گونه سینتلیبورآمفوس ویمیزیسیوم
مارولت ژاپنی – راسته طوطی سانان خانواده طوطیان گونه برتوگریس پیرروپتروس طوطی دم
دراز گونه خاکستری – راسته گنجشک سانان خانواده مگس‌گیرهای‌دنیای‌جدید گونه
آلکتروروس ریزورا* مگس‌گیر دم عجیب گونه آلکتروروس تریکالر* مگس‌گیر دم خروسی
خانواده چلچله ییان گونه هیروندو آتروکااروله* چلچله آبی خانواده مگس‌گیران گونه
آکروسفالوس گریس الدیس* چکاوک نیزار گونه آکروسفالوس پالئدیکولا* چکاوک آبی گونه
زوترا گوتاتا* مگس‌گیر خاکی خالدار خانواده زردپرهییان گونه اسپروفیلا زلیچی*
دانه‌خوار ناروسکی گونه اسپروفیلا سینامومه* دانه خوار شاه‌بلوطی گونه اسپروفیلا
هیپوکروما* دانه خوار شاه‌بلوطی- خاکستری گونه اسپروفیلا پالوستریس* دانه خوار
مردابی خانواده‌سسک‌های دنیای جدید گونه دندرایکا کایرتلندی سسک‌کایرتلندی
خانواده‌پری‌شاهرخ‌های دنیای‌جدید گونه آگلائیوس فلاوس* پرنده سیاه- زعفرانی
خانواده سهره‌های معمولی گونه سیرینوس سریاکاس سهره سوریه‌ای خزندگان – راسته
لاکپشت سانان خانواده لاکپشت‌های سبز گونه چلونیامیداس* لاکپشت سبز گونه
کارتاکارتا* لاکپشت سرخ گونه ارتموچلیس ایمبریکیت* لاکپشت عقابی گونه لپیدوچلیس
کمپی* لاکپشت کمپی گونه لپیدوچلیس اولیواسه* لاکپشت زیتونی خانواده لاکپشت‌های
چرمی گونه درموچلیس کوریاسه* لاکپشت چرمی خانواده پلومدیوسایده گونه پودوکنمیس
اکسپانسا* (فقط جمعیت‌های آمازون شمالی) لاکپشت رودخانه‌آمریکایی‌جنوبی – راسته
کروکودیلها خانواده گاویالیده گونه گاویالیس گنگتیکاس گاویال هندی ماهیها رده
ماهیان غضروفی – راسته لامینیفرم ‌ها خانواده سیتورینیده گونه ستورهینوس ماکسیموس*
کوسه ماهی دهن‌گشاد خانواده لامینیده گونه کارچارودن کارچاریاس* کوسه ماهی سفید
بزرگ رده آکتینوپتریجی(شعاع باله‌ها) – راسته طاس ماهی‌سانان خانواده طاس ماهیان
گونه آکیپنسراستریو* استروژن معمولی – راسته سیلوریفرم‌ها خانواده شیلبیده گونه
پانگاسیانودون گیگاس گربه ماهی‌ غول‌پیکر پیوست(۲) ۱- گونه‌های مهاجر در این پیوست
به صورت زیر نشان داده شده‌اند:

الف- با نام گونه یا زیرگونه ، یا ب – شامل کل گونه‌های مهاجری است که در طبقه
بالاتر قراردارند و یا این‌که متعلق به بخشی از آن شناخته شده‌اند. مگر این‌که در
جایی که به یک طبقه‌بالاتر از گونه اشاره شده‌باشد، بدین معنی است که تمامی
گونه‌های مهاجر آن طبقه از مفاد موافقتنامه برخوردار هستند.

۲- علامت اختصاری«اس.پی.پی» به دنبال نام خانواده یا جنس آمده است، دلالت برکل
گونه‌های مهاجر آن خانواده یا جنس دارد.

۳- سایر منابع متعلق به طبقه‌های بالاتر از گونه صرفاً به منظور دستیابی به اطلاعات
و یا طبقه بندی می‌باشند.

۴- علامت اختصاری(اس.ال) مبین نام علمی است که به معنی عام مورد استفاده قرار
می‌گیرد.

۵- علامت ستاره(*) در مقابل نام گونه یا طبقه بالاتر قرار گرفته، مشخص کننده آن
است که آن گونه یا جمعیت مجزایی از آن گونه و یا یک یا چند گونه از آن طبقه را در
برمی‌گیرد که در پیوست(۱) نیزگنجانده شده است.

پستانداران – راسته خفاش‌ها خانواده رینولوفیده «اس.پی.پی»(فقط جمعیت‌های اروپایی)
خانواده وسپرتیلیونیده «اس.پی.پی»(فقط جمعیت‌های اروپایی) گونه مینوپتروس شریبرسی
(فقط جمعیت‌های آفریقایی و اروپایی) خفاش بال خمیده بزرگ خانواده خفاشهای‌دم‌آزاد
(بدون دم)(مولوسیده) گونه اتوموپس‌مارتی انسنی (فقط جمعیت‌های آفریقایی) خفاش
دم‌آزاد(بدون‌دم)گوش‌بزرگ گونه تاداریدا تنیوتیس خفاش دم آزاد اروپایی خانواده
پتروپدیده گونه ایدلون هلوم(فقط‌جمعیت‌های آفریقایی) خفاش میوه- حصیررنگ – راسته
نهنگها خانواده فیستریده گونه فیسترماکروسفالوس* نهنگ مولد خانواده پلاتانیستیده
زیرگونه پلاتانیستاگنگتیکاگنگتیکا۱۴* دلفین رودخانه گنگ خانواده پونتوپوریده گونه
پونتوپوریابلینویلی* دلفین رودخانه لاپلااتا خانواده اینیده گونه ایینیاگئوفرنسیس
دلفین رودخانه آمازون-دلفین رودخانه صورتی خانواده مونونتیده گونه دلفیناپتروس
لئوکاس نهنگ سفید گونه مونودن مونوسروس نارویل(لاشه‌مانند نهنگ) خانواده پورپریزها
گونه فوکوانا فوکوان (جمعیت‌های شمال و دریای‌ بالتیک، جمعیت‌های شمال ‌غرب
‌آتلانتیک، جمعیت‌‌های دریای‌سیاه) دلفین‌دماغ‌گرد‌کوتاه‌معمولی گونه فوکوانا
اسپینیپینیس دلفین دماغ گرد‌‌کوتاه‌برمیستر گونه فوکوانا دیوپتریکا دلفین دماغ گرد
کوتاه عینکی گونه نئوفوکاانا فوکاانایدس دلفین‌دماغ‌گردکوتاه‌بی‌باله‌پشتی گونه
فوکاانایدس دالی دلفین دماغ گردکوتاه دال خانواده دلفینها گونه سوزاچاینسیس
دلفین‌گوژپشت‌-دلفین‌سفیدچینی گونه سوزا تئوسزی دلفین گوژپشت آتلانتیک گونه
سوتالیافلویاتیلیس توکو شی- دلفین خاکستری گونه لاگنورینچوس آلبیروستریس (فقط
جمعیتهای شمال و دریای بالتیک) دلفین پوزه سفید گونه لاگنورینچوس اکیوتوس (فقط
جمعیتهای شمال و دریای بالتیک) دلفین پهلو سفید آتلانتیک گونه لاگنورینچوس
آبسکیورس دلفین تیره گونه لاگنورینچوس آسترالیس دلفین پیله گونه گرامپوس‌گریسئوس
(فقط جمعیت‌های شمال و دریال بالتیک) دلفین یونس گونه تیورسیپوس آدیونکاس
(جمعیت‌های دریای ‌آرافوراو تیمور) دلفین بینی‌بطری اقیانوس هند گونه تیورسیپوس
تورونکاتوس (جمعیت‌های شمال‌ودریای‌بالتیک، جمعیت‌های غرب مدیترانه، جمعیتهای
دریای سیاه) دلفین بینی بطری گونه استنلا اتنئوآتا (جمعیت اقیانوس آرام حاره‌ای
شرقی، جمعیت‌های جنوب شرق آسیا) دلفین خالدار حاره‌ای گونه استنلالانگیروستریس
(جمعیت اقیانوس‌آرام حاره‌ای شرقی، جمعیت‌های جنوب شرق‌آسیا) دلفین فرفره گونه
استنلاکوئریلئوآلبا (جمعیت اقیانوس آرام‌ حاره‌ای شرقی، جمعیت مدیترانه‌ای) دلفین
راه راه گونه دلفینوس دلفیس*(جمعیتهای شمال و دریای بالتیک،جمعیت‌مدیترانه،جمعیت
دریای‌سیاه جمعیت اقیانوس آرام حاره‌ای شرقی) دلفین معمولی گونه لاگنودلفیس هسی
(جمعیت‌های آسیای جنوب شرقی) دلفین فراسر گونه اورساالابرویروستریس دلفین رودخانه
ایراوادی گونه سفالورینکاس کامرسونی(جمعیت‌آمریکای جنوبی) دلفین کامرسون گونه
سفالورینکاس ااوتروپیا دلفین سیاه گونه سفالورینکاس هآویسیدی دلفین(کاپیتان)
هاویسید گونه اورسینوس اورسا نهنگ قاتل- اورسا=غول دریا گونه گلوبیسفالاملاس(فقط
جمعیتهای شمال و دریای بالتیک) نهنگ خلبان درازباله خانواده زیفیده گونه براردیئوس
بایردی نهنگ‌بینی‌بطری‌اقیانوس‌آرام‌شمالی گونه هیپروودون آمپولاتوس نهنگ کله بطری
خانواده وال‌ها گونه بالونپترا بوناارنسیس نهنگ راسو بوی جنوبگان گونه بالونپترا
ادنی نهنگ‌بروودس‌معمولی-نهنگ‌ مناطق حاره‌ای گونه بالونپترا بورآلیس* نهنگ
خاکستری گونه بالونپترا فیسالوس* پشت باله دار نهنگ خانواده نئوبالنیده گونه کاپره
مارگیناتا نهنگ کوتوله – راسته گوشتخواران خانواده اوتاریده گونه آرکوسفالوس
استرالیس خوک‌آبی(سییل)خزدارآمریکای‌ جنوبی گونه اوتاریا فلاوسکنس شیردریایی
آمریکای جنوبی خانواده فک‌ها گونه فوکا ویتئولینا(فقط‌جمعیت‌های بالتیک و دریای
وادن) فک معمولی گونه هالیچواروس گریپوس(فقط جمعیت‌های دریای سیاه) فک خاکستری
گونه موناکووس موناکووس* سییل(خوک‌آبی)راهب‌مدیترانه‌ای – راسته پروبسکیده خانواده
الفانتیده گونه لوکسودونتا آفریکانا فیل آفریقایی – راسته گاوهای دریایی خانواده
دوگانگیده گونه دوگانگ دوگان دوگانگ(برگرفته از زبان مالایا به معنای پری‌دریایی)
خانواده گاوهای دریایی گونه تریچکاس ماناتوس*(جمعیتهای بین‌ هندوراس و پاناما) گاو
دریایی گونه تریچکاس سنگالنسیس گاودریایی آفریقایی گونه تریچکاس اینئونگییوس –
راسته فردسمان خانواده اسب و الاغ گونه اکوس همیونوس(اس.ال)۱۵ گورخر بزرگ- گرویی –
راسته زوج سمان خانواده شترها گونه ویکوگانا ویکوگانا* ویکوگانا خانواده گوزنها
زیرگونه‌سرووسالافوس‌باکتریانوس* گوزن قرمز دوکوهانه خانواده گاوسانان گونه اوریکس
داما* اوریکس(غزال‌آفریقایی)شاخ‌شمشیری- صحرایی گونه غزاله‌غزاله‌(فقط‌جمعیت‌های
آسیایی) آهوی کوهی گونه غزاله سابگوتوروزا غزال ایرانی- غزال دم سیاه گونه
پروکاپرا گوتوروزا غزال مغولی- زران زیرگونه ساایگاتاتاریکاتاتاریکا آنتیلوب سایگا
پرندگان – راسته پنگوئن سانان پنگوئن ها گونه اسفنیسکاس دمرسوس پنگوئن هومبولتی –
راسته غواص سانان خانواده غواصیان گونه گاویااستلاتا(جمعیت‌های پالارکتیک‌غربی)
غواص گلو سرخ زیرگونه‌گاویاارکتیکا ارکتیکا غواص گلوسیاه ارکتیکا زیرگونه‌گاویا
ارکتیکا سوشکینی غواص گلوسیاه سوشکینی زیرگونه‌گاویا‌ایمرایمر
(جمعیت‌شمال‌غرب‌اروپا) غواص بزرگ شمالی- غواص معمولی گونه‌گاویاآدامسی
(جمعیت‌های‌پالارکتیک‌غربی) غواص منقار سفید – راسته کشیم سانان خانواده کشیمیان
زیرگونه پودیسپس‌گیریسجنا گیریسجنا کشیم گردن سرخ گونه‌پودیسپس‌اوریتوس
(جمعیت‌های‌پالارکتیک‌غربی) کشیم شاخدار – راسته کبوتر دریایی‌سانان خانواده
آلباتروس‌ها گونه دیومدا اکسولانوس آلباتروس سرگردان گونه دیومدا اپوموفورا
آلباتروس سلطنتی جنوبی گونه دیومدا ایروراتا آلباتروس امواج گونه دیومدا نیگریپس
آلباتروس پاسیاه گونه دیومدا ایموتابیلیس آلباتروس لایسان گونه دیومدا ملانوفریس
آلباتروس پیشانی سیاه گونه دیومدا بیولری آلباتروس بیولر گونه دیومدا کایوتا
آلباتروس خجالتی گونه دیومدا چلورورینچوس آلباتروس دماغ زرد آتلانتیک گونه دیومدا
چیریسوستوما آلباتروس سرخاکستری گونه فوابتریا فوسکا آلباتروس دوده‌ای گونه
فوابتریا پالپبراتا آلباتروس شنل دوده‌ای خانواده کبوتر‌دریاییها گونه ماکروناکتس
گیگانتوس مرغ طوفان غول پیکر گونه ماکروناکتس هالی مرغ طوفان غول‌پیکر شمالی(هالی)
گونه پروسلاریا سینرآ مرغ طوفان خاکستری گونه پروسلاریا آاکوینوکتیالیس۱۶ مرغ
طوفان چانه سفید گونه پروسلاریا پارکینسونی مرغ طوفان سیاه گونه پروسلاریا
وستلندیکا مرغ طوفان سرزمین غربی – راسته پلیکان سانان خانواده باکلانیان گونه
فالاکوراکوراکس نیگروگلاریس باکلان گلوسیاه گونه فالاکوراکوراکس پیگمئوس۱۷ باکلان
کوچک خانواده پلیکانها گونه پلکانوس‌اونوکروتالوس*(جمعیت‌های ناحیه پالارکتیک
غربی) پلیکان سفید گونه پلکانوس کریسپوس* پلیکان خاکستری – راسته لک‌لک‌سانان
خانواده حواصیلیان زیرگونه بوتایوروس‌استلاریس استلاریس (جمعیت‌های ناحیه
پالارکتیک غربی) بوتیمار زیرگونه ایکسوبریچوس‌مینتس مینتس (جمعیت‌های ناحیه
پالارکتیک غربی) بوتیمار کوچک گونه ایکسوبریچوس استورمی بوتیمار کوتوله گونه
آردولا ریوفیونتریس حواصیل شکم خرمایی گونه آردولا ایده* حواصیل سفید ماداگاسکار
گونه اگرتا ویناسیگولا اگرت سنگی زیرگونه کاسمرودیوس آلبوس‌آلبوس (جمعیت‌های ناحیه
پالارکتیک غربی) اگرت بزرگ زیرگونه آردی پرپوره پرپوره (جمعیت‌های زادآور در
پالارکتیک غربی) حواصیل ارغوانی خانواده لک‌لکیان گونه میستریا آیبیس لک لک نوک
زرد گونه سیکانیا نیگرا لک لک سیاه زیرگونه سیکانیااپیسکوپوس میکروسلیس لک لک گردن
پشمی گونه سیکانیا سیکانیا لک لک سفید خانواده اکراسیان گونه پلگادیس فالسینلوس
اکراس سیاه گونه گرونتیکوس ارا میتا* لک لک طاس شمالی زیرگونه ترسکیورنیس
آاتیپوپیکس آاتیپوپیکس لک لک مقدس گونه پلاتالیا آلبا(به جز جمعیت ماداگاسکار)
کفچه نوک آفریقایی گونه پلاتالیا لئوکورودیا کفچه نوک معمولی – راسته
فلامینگوسانان خانواده فلامینگویان «اس.پی.پی» – راسته غازسانان خانواده مرغابیان
«اس.پی.پی» – راسته شاهین‌سانان خانواده لاشخورهای دنیای‌جدید «اس.پی.پی» خانواده
عقاب ماهیگیران گونه پاندیون هالیاایتوس عقاب ماهیگیر خانواده قوشیان «اس.پی.پی»
خانواده شاهینیان «اس.پی.پی» – راسته ماکیان‌سانان خانواده قرقاول‌ها زیرگونه
کوتورنیکس کوتورنیکس کوتورنیکس بلدرچین – راسته درناسانان خانواده یلوه‌ییان گونه
پرزانا پرزانا(جمعیت های‌زادآور درپالارکتیک‌غربی) یلوه خالدار زیرگونه‌پرزانا
پاروا پاروا یلوه کوچک زیرگونه پرزانا پسیلا اینترمدیا یلوه نوک سبز زیرگونه
فولیکا آتراآترا(جمعیت‌های دریای‌سیاه‌ومدیترانه) چنگر گونه آانیگما تولیمناس
ماجینالیس یلوه راه راه گونه کراکس کراکس یلوه حنایی گونه ساروتروآبوهمی دم کرکی
سینه راه‌راه گونه ساروترورآ آیرسی* دم کرکی بال سفید خانواده درناها «اس.پی.پی»
خانواده هوبره گونه چلامیدوتیس اوندولاتا* (فقط‌جمعیت‌های‌شمال‌غرب‌آفریقا) هوبره
گونه اوتیس‌تاردا*(جمعیت‌های مرکزی‌اروپا) میش مرغ – راسته آبچیلک‌(سلیم‌)سانان
خانواده نوک خنجریان «اس.پی.پی» خانواده‌سلیم‌خرچنگ‌خواریان گونه دورماس آردئولا
سلیم خرچنگ خوار خانواده چاخ لقیان گونه بورهینوس ادیسنموس چاخ لق خانواده
گلاریولیان گونه گلارئولاپراتینکولا گلاریول بال سرخ گونه گلارئولانورماندی
گلاریول بال سیاه گونه گلارئولا نوچالیس گلاریول خانواده سلیمیان «اس.پی.پی»
خانواده آبچیلیکان۱۹ «اس.پی.پی» خانواده کاکاییان ۲۰ گونه لاروس همپریچی کاکایی
دودی گونه لاروس لیوکوفتالاموس* کاکایی چشم سفید گونه لاروس ایچتیآاتوس
(جمعیت‌آفریقا و غرب اوراسیا) کاکایی بزرگ گونه لاروس ملانوسفالوس کاکایی
مدیترانه‌ای گونه لاروس گنی کاکایی صورتی گونه لاروس آیودوینی* کاکایی آیودوینی
گونه لاروس آرمنیکس کاکایی ارمنی زیرگونه‌استرنانیلوتیکانیلوتیکا
(جمعیت‌های‌آفریقاو‌غرب‌اوراسیا) پرستوی دریایی نوک کاکایی گونه استرناکاسپیا
(جمعیت آفریقا و غرب اوراسیا) پرستوی دریای خزر زیرگونه استرنا ماکسیما
آلبیدورسالیس پرستوی دریای سلطنتی گونه استرنابرجی پرستوی دریایی کاکلی بزرگ گونه
استرنا بنگالنسیس(جمعیت‌های‌آسیای‌جنوب‌غربی‌و‌آفریقا) پرستوی دریایی کاکلی کوچک
زیرگونه استرناسندویسنسیس‌سندویسنسیس پرستوی دریایی نوک زرد گونه استرنا دوگالی
(جمعیت آتلانتیک) پرستوی دریایی گلگون زیرگونه استرنا هیروندو هیروندو(جمعیت‌های
زادآور درپالارکتیک غربی) پرستوی دریایی معمولی گونه استرنا پارادایزه(جمعیت
آتلانتیک) پرستوی دریایی شمالگان گونه استرنا آلبیفرونز پرستوی دریایی کوچک گونه
استرنا ساندرسی پرستوی دریایی ساندرز گونه استرنا بالااناروم پرستوی دریایی دامارا
گونه استرنا رپرسا پرستوی دریایی گونه سفید زیرگونه چلیدونیاس نیگرنیگر پرستوی
دریایی گونه سیاه گونه چلیدونیاس لوکوپتروس(جمعیت‌آفریقاوغرب‌اوراسیا) پرستوی
دریایی بال سفید خانواده فریادکش‌ها گونه رینچوپس فلاویروستریس آب شکاف آفریقایی –
راسته کبوترسانان خانواده کبوتریان زیرگونه استرپتوپلیا تورتور تورتور قمری معمولی
– راسته طوطی‌سانان خانواده طوطیان گونه آمازونا توکومانا طوطی توکومان – راسته
سبزقباسانان خانواده زنبورخواریان گونه مروپس آپیاستر زنبورخوار خانواده سبزقبایان
گونه کوراسیاس گارولوس سبزقبا – راسته گنجشگ‌سانان خانواده مگس‌گیران (اس.ال)
«اس.پی.پی»۲۱* خانواده چلچله‌ییان گونه هیروندا آتروکااروله* چلچله آبی خانواده
مگس‌گیرهای‌دنیای ‌جدید گونه آلکتروروس ریزورا* مگس‌گیر دم عجیب گونه آلکتروروس
تریکالر* مگس گیر دم خروسی گونه پزدوکلوپتریکس دینلیانوس گنجشگ درادیتو دینلی گونه
پلیستیکتوس پکتورالیس پکتورالیس گنجشگ تیرانت ریش دار خانواده زردپرهییان گونه
اسپروفیلا روفیکولیس دانه خوار گلوسیاه گونه اسپیروفیلا زلیچی* دانه خوار ناروسکی
گونه اسپیروفیلا سینامومه* دانه خوار شاه‌بلوطی گونه اسپیروفیلا هیپوکروما* دانه
خوار شاه بلوطی- خاکستری گونه اسپیروفیلا پالوستریس* دانه خوار مردابی
خانواده‌پری‌شاهرخ‌های دنیای جدید گونه آگلائیوس فلاوس* پرنده سیاه -زعفرانی
خزندگان – راسته لاکپشت‌سانان خانواده لاکپشت‌های سبز «اس.پی.پی» خانواده
لاکپشت‌های چرمی «اس.پی.پی» خانواده پلومدیوسایده گونه پودوکنمیس اکسپانسا* لاکپشت
رودخانه آمریکای جنوبی – راسته کروکودیلها خانواده کروکودیلها گونه کروکودیلوس
پرووسوس کروکودیل مصبی(آب شور) ماهیها رده ماهیان غضروفی – راسته اورکتولوبیفرم‌ها
خانواده رینکودونتیده گونه رینکودون تیپوس کوسه ماهی نهنگ نما – راسته
لامینیفرم‌ها خانواده سیتورینیده گونه ستورهینوس ماکسیموس* کوسه ماهی دهن گشاد
خانواده لامینیده گونه کارچارودون کارچاریاس* کوسه ماهی سفید بزرگ
رده‌آکتینوپتریجی(شعاع‌باله‌ها) – راسته طاس ماهی‌سانان خانواده طاس ماهیان گونه
هوسو هوسو فیل ماهی- بلوگا گونه هوسو داریوکس فیل‌ماهی روسی- کالوگا زیرگونه
آکیپنسر بااری بایکالنسیز طاس ماهی بری گونه آکیپنسر فولوسکنس طاس ماهی دریاچه
گونه آکیپنسر گوئلدنستاادتی طاس ماهی روس- چالباش گونه آکیپنسر مدیروستریس طاس
ماهی سبز گونه آکیپنسر میکادویی طاس ماهی ساخالین گونه آکیپنسرناککاری طاس ماهی
دریای آدریاتیک شیپ گونه آکیپنسرنودیونتریس شیپ گونه آکیپنسر پرسیکس طاس ماهی
ایرانی- قره برون گونه آکیپنسرروتنوس(جمعیت دانوب) طاس ماهی استرالیایی گونه
آکیپنسر شرنکی طاس ماهی آمور گونه آکیپنسر سینسیز طاس ماهی چینی گونه
آکیپنسراستلاتوس ازون برون – دراکول- تیرج گونه آکیپنسر استریو* طاس ماهی آلمانی-
استروژن معمولی گونه پزودوسکافیرینچوس کافمانی ماهی پاروپوزه نمای بزرگ آمودریا
گونه پزودوسکافیرینچوس هرمانی ماهی پاروپوزه نمای کوچک‌آمودریا گونه
پزودوسکافیرینچوس فتشنکوی ماهی‌پاروپوزه‌نمای سیردریا گونه پزفوروس گلادیوس ماهی
پارویی چینی حشرات – راسته پولک بالان خانواده دانایده گونه دانوس پلکسیپوس شاه
پروانه ۱- پیشتر به عنوان خانواده پونجیده در لیست ثبت می‌شد.

۲- پیشتر در زیرگونه بالنا گلاشیالیس گلاشیالیس قرار می گرفت.

۳- پیشتر در زیرگونه بالنا گلاشیالیس گلاشیالیس قرار می‌گرفت.

۴- پیشتر به عنوان زیرگونه بالنا گلاشیالیس آسترالیس در لیست ثبت می‌شد.

۵- پیشتر به عنوان گونه لوترافلینا در لیست ثبت می شد.

۶- پیشتر به عنوان گونه لوترا پرووکاکس در لیست ثبت می‌شد.

۷- پیشتر به عنوان گونه پانترآ یونیکا در لیست ثبت می‌شد.

۸- راسته پینیپدیا هم اکنون در راسته گوشتخواران قرار می‌گیرد.

۹- پیشتر در گونه پترودروما فااپویگیا قرار می‌گرفت(اس.ال) ۱۰- پیشتر به عنوان گونه فوانیکوپاروس آندینوس در لیست ثبت می‌شد.

۱۱- پیشتر به عنوان گونه فوانیکوپاروس جامسی در لیست ثبت می‌شد.

۱۲- پیشتر در گونه آکیولا هلیاکا قرار می‌گرفت.(اس.ال) ۱۳- پیشتر به عنوان گونه چتوسیا گرگاریا در لیست ثبت می‌شد.

۱۴- پیشتر به عنوان پلاتانیستا گنگتیکا در لیست ثبت می‌شد.

۱۵- طبقه‌ای که در لیست ثبت شده است مجموعه کامل گونه«اکوس همیونوس» را شامل می‌شود که عبارتند‌از: ۳ گونه: اکوس همیونوس، اکوس انوگار، اکوس کیانگ.

۱۶- که این شامل زیرگونه پروسلاریا آاکوینوکتیالیس کانسپیسیلاتا می شود که ابتدا صورت پروسلار یا کانسپیسیلاتا در لیست ثبت می شد.

۱۷- پیشتر به عنوان گونه فالاکوراکورا کس پیگما ائوس در لیست ثبت می شد.

۱۸- که این شامل گونه گروس ویرگو نیز می‌شود که پیشتر به عنوان آنتروپویدس ویرگو
درلیست ثبت می‌شد.

۱۹- که این شامل زیرخانواده فالاروپودینه نیز می‌شود که پیشتر به عنوان خانواده فالاروپودیده در لیست ثبت می شد.

۲۰- خانواده استرنیده هم اکنون در خانواده کاکایی‌ها قرارمی‌گیرد.

۲۱- که این شامل زیرخانواده سیلوینه می شود که پیشتر به عنوان خانواده سیلویده در لیست ثبت می شد.

قانون فوق مشتمل بر ماده واحده منضم به متن موافقتنامه، شامل مقدمه و بیست ماده و دو پیوست در جلسه علنی روز یکشنبه مورخ بیستم خرداد‌ماه یکهزار و سیصد و هشتاد وشش‌مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ ۳۰/۳/۱۳۸۶ به تأیید شورای نگهبان رسید.
غلامعلی حدادعادل رئیس مجلس شورای اسلامی

جزئیات قانون

تاریخ تصویب :
۱۳۸۶/۰۳/۲۰
مرجع تصویب :
مصوبات مجلس شورا

,

قانون حذف نام پست بانك از فهرست شركت هاي مشمول واگذاري قانون اجراي سياست هاي كلي اصل چهل و چهارم قانون اساسي

 قانون حذف نام پست بانك از فهرست شركت هاي مشمول واگذاري قانون اجراي سياست هاي كلي اصل چهل و چهارم قانون اساسي

ابلاغيه شماره  ۵۶۵۲۴

مورخ ۷/۴/۱۳۹۱رييس جمهور

 

بسمه تعالي

وزارت اموراقتصادي ودارايي

وزارت ارتباطات و فناوري اطلاعات

«قانون حذف نام پست بانك از فهرست شركت هاي مشمول واگذاري قانون اجراي سياست هاي كلي اصل چهل و چهارم قانون اساسي» كه در جلسه علني روز سه شنبه مورخ نوزدهم ارديبهشت ماه يك هزار و سيصد و نود و يك مجلس شوراي اسلامي تصويب و در تاريخ ۱۰/۳/۱۳۹۱ به تاييد شوراي نگهبان رسيده و طي نامه شماره ۱۳۷۱۵/۶۰۶ مورخ ۲۴/۳/۱۳۹۱ مجلس شوراي اسلامي واصل گرديده است، به پيوست جهت اجراء ابلاغ مي گردد.

 

محمود احمدي نژاد

رييس جمهور

قانون حذف نام پست بانك از فهرست شركت هاي مشمول واگذاري قانون اجراي سياست هاي كلي اصل چهل و چهارم قانون اساسي

 

ماده واحده- واگذاري سهام شركت پست بانك طبق قانون ” اجراي سياست هاي كلي اصل چهل و چهارم قانون اساسي، تا سقف چهل و نه درصد (۴۹%) تا پايان برنامه پنجساله پنجم توسعه جمهوري اسلامي ايران مصوب ۱۵/۱۰/۱۳۸۹ ادامه مي يابد. واگذاري باقيمانده سهام تا سقف هشتاد درصد (۸۰%) پس از مهلت ياد شده، منوط به تداوم كليه وظايف و مسئوليت‌هاي بانك مذكور در ارائه خدمات بانكي در مناطق كمتر توسعه يافته و روستايي توسط اين بانك و يا محول شدن آن به حداقل يكي از بانك هاي دولتي است.

قانون اصلاحیه ضمیمه سوم و پیوست (۱) ضمیمه ششم قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به ضمائم (۳)، (۴) و (۶) کنوانسیون بین المللی جلوگیری از آلودگی دریا ناشی از کشتیها

شماره ۱۳۱۶۸                                                                                                 ۲۲/۳/۱۳۹۱

قانون اصلاحیه ضمیمه سوم و پیوست (۱) ضمیمه ششم قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به ضمائم (۳)، (۴) و (۶) کنوانسیون بین المللی جلوگیری از آلودگی دریا ناشی از کشتیها

مدیرعامل محترم روزنامه رسمی کشور
با توجه به انقضای مهلت مقرر در ماده «۱» قانون مدنی و در اجرای مفاد تبصره ماده «۱» قانون مذکور، یک نسخه تصویر «قانون اصلاحیه ضمیمه سوم و پیوست (۱) ضمیمه ششم قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به ضمائم (۳)، (۴) و (۶) کنوانسیون بین المللی جلوگیری از آلودگی دریا ناشی از کشتیها» برای درج در روزنامه رسمی ارسال می گردد.

رئیس مجلس شورای اسلامی ـ علی لاریجانی

شماره۱۱۱۸۲/۶۲۳                                                                                          ۶/۳/۱۳۹۱
جناب آقای دکتر محمود احمدی نژاد
ریاست محترم جمهوری اسلامی ایران
عطف به نامه شماره ۱۸۱۰۲۹/۴۶۴۷۱ مورخ ۱۹/۹/۱۳۹۰ در اجرای اصل یکصد و بیست و سوم (۱۲۳) قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران قانون اصلاحیه ضمیمه سوم و پیوست (۱) ضمیمه ششم قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به ضمائم (۳)، (۴) و (۶) کنوانسـیون بیـن المللی جلـوگیری از آلودگی دریا ناشی از کشـتیها که با عنـوان لایحـه به مجلس شورای اسـلامی تقدیم گردیده بود، با تصویب در جلسه علنی روز سه شنبه مورخ ۱۹/۲/۱۳۹۱ و تأیید شورای محترم نگهبان به پیوست ابلاغ می گردد.

رئیس مجلس شورای اسلامی ـ علی لاریجانی

قانون اصلاحیه ضمیمه سوم و پیوست (۱) ضمیمه ششم قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به ضمائم (۳)، (۴) و (۶) کنوانسیون بین المللی جلوگیری از آلودگی دریا ناشی از کشتیها

ماده واحده ـ اصلاحیه ضمیمه سوم و پیوست (۱) ضمیمه ششم قانون الحاق دولت جمهوری اسلامی ایران به ضمائم (۳)، (۴) و (۶) کنوانسیون بین المللی جلوگیری از آلودگی دریا ناشی از کشتیها مصوب ۱۳۸۷ به شرح پیوست تصویب می شود.

باسمه تعالی

اصلاحات ضمیمه سوم کنوانسیون بین المللی جلوگیری از آلودگی ناشی از کشتیها

متن زیر جایگزین متن ضمیمه سوم کنوانسیون بین المللی جلوگیری از آلودگی ناشی از کشتیها، به گونه ای تصویب شده به موجب قطعنامه (۵۵)۱۵۶ ام.ای.پی.سی می گردد:
مقررات مقابله با آلودگی ناشی از حمل مواد مضر از طریق دریا به صورت بسته بندی
مقرره۱ـ اعمال
۱ـ مقررات این ضمیمه جز در مواردی که به طور صریح به گونه ای دیگر مقرر شده باشد در مورد تمامی کشتیها حامل مواد مضر به صورت بسته بندی اعمال می گردد.
(۱) از نظر این ضمیمه، « مواد مضر» موادی هستند که در آیین نامه کالاهای خطرناک دریایی بین المللی (آی. ام. دی. جی. کد) به عنوان آلاینده دریا شناخته شده اند یا معیارهای مندرج در پیوست این ضمیمه را احراز نموده اند.
(۲) از نظر این ضمیمه، «به صورت بسته بندی» به معنای انواع بسته بندی مندرج در آیین نامه آی. ام. دی. جی. برای مواد مضر است.
۲ـ حمل مواد مضر بدون رعایت مفاد این ضمیمه ممنوع می باشد.
۳ـ به منظور تکمیل مفاد این ضمیمه، دولت هر طرف این کنوانسیون باید الزامات دقیق درخصوص بسته بندی، علامتگذاری، برچسب گذاری، مستندسازی، چینش، محدودیتهای کمی و استثنائاتی را برای جلوگیری یا تقلیل آلودگی محیط زیست دریایی ناشی از مواد مضر رأساً یا از طریق مراجع دیگر تدوین نماید. ۱
۴ـ از نظر این ضمیمه، بسته بندیهای خالی که قبلاً برای حمل مواد مضر به کار رفته بودند، باید به عنوان مواد مضر قلمداد شوند، مگر این که اقدامات احتیاطی کافی برای حصول اطمینان از عدم وجود هرگونه باقیمانده مضر برای محیط زیست دریایی در آنها، اتخاذ شده باشد.
۵ ـ الزامات این ضمیمه در مورد تجهیزات و ذخایر کشتیها اعمال نخواهد شد.
مقرره۲ـ بسته بندی
بسته بندیها باید به گونه ای باشند که با توجه به محتویات خاص آنها، خطرات برای محیط زیست دریایی را به حداقل برسانند.
مقرره۳ـ علامت گذاری و برچسب گذاری
۱ـ بسته های حاوی مواد مضر باید به شیوه ای با دوام علامت گذاری و برچسب گذاری شوند تا مشخص گردد ماده داخل آنها، مـاده ای مضر طبق مفاد مربوط آیین نامه آی.ام.دی.جی. است.
۲ـ شیوه چسباندن علامتها یا برچسبها به بسته های حاوی مواد مضر باید طبق الزامات مرتبط در آیین نامه ی آی.ام.دی.جی. باشد.
مقرره۴ـ مستندسازی۲
۱ـ اطلاعات حمل مربوط به مواد مضر باید طبق مفاد مربوط به آیین نامه آی.ام.دی.جی. باشد و در دسترس شخص یا سازمان تعیین شده توسط مقام کشور صاحب بندر قرار گیرد.
۲ـ هر کشتی حامل مواد مضر باید یک فهرست بارنامه یا طرح چینش ویژه، نشان دهنده ماهیت و مکان مواد مضر در کشتی طبق مفاد مربوط آیین نامه آی.ام.دی.جی.
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
۱ـ ر.ک آیین نامه آی.ام.دی.جی. مصوب سازمان توسط قطعنامه (۷۵)۱۲۲ ام.اس.سی، آن طور که توسط کارگروه ایمنی دریانوردی اصلاح شده است.
۲ـ اشاره به «اسناد» در این مقرره مانع از استفاده از شیوه های انتقال پردازش الکترونیکی داده ها و تبادل الکترونیکی داده ها جهت کمک به مستندسازی کاغذی نمی شود.
را داشته باشد. پیش از حرکت کشتی، یک نسخه از یکی از این اسناد باید در دسترس شخص یا سازمان تعیین شده توسط مقام کشور صاحب بندر قرار گیرد.
مقرره۵ ـ چینش
مواد مضر باید به گونه ای مناسب چیده و محکم شوند تا خطرات متوجه محیط زیست دریایی به حداقل برسد، بدون این که خللی به ایمنی کشتی و سرنشینان آن وارد شود.
مقرره۶ ـ محدودیتهای کمّی
به دلایل موجه علمی و فنی، برخی مواد مضر ممکن است مشمول ممنوعیت حمل یا محدودیت مقدار قابل حمل در هر کشتی شوند. در هنگام محدودسازی مقدار، توجه کافی باید به اندازه، ساختار و تجهیزات کشتی موردنظر و همچنین بسته بندی و ماهیت مواد مبذول شود.
مقرره۷ـ استثنائات
۱ـ ریختن مواد مضر بسته بندی شده از کشتی به دریا به جز در مواردی که برای حفظ ایمنی کشتی یا نجات جان افراد در دریا ضرورت داشته باشد، ممنوع است.
۲ـ با رعایت مفاد این کنوانسیون، تدابیر مناسب بر مبنای ویژگیهای فیزیکی، شیمیایی و زیستی مواد مضر باید برای سازماندهی شستشوی نشت مواد از کشتی اتخاذ شود، مشروط بر این که پیروی از این تدابیر، خللی در ایمنی کشتی یا سرنشینان آن وارد ننماید.
مقرره۸ ـ کنترل دولت ساحلی درباره الزامات عملیاتی۱
۱ـ هنگامی که یک کشتی در بندر یا پایانه فراساحلی یک طرف دیگر است، مشمول بازرسی درخصوص الزامات عملیاتی به موجب این ضمیمه توسط مأموران مجاز از سوی آن طرف خواهد بود.
۲ـ در صورت وجود قرائن روشن برای این اعتقاد که فرمانده یا خدمه کشتی با رویه های ضروری کشتی درخصوص جلوگیری از آلودگی ناشی از مواد مضر آشنایی ندارند، آن طرف باید اقدامات لازم از جمله بازرسی تفصیلی را اتخاذ نماید و در صورت نیاز اطمینان حاصل نماید که کشتی تا زمان احراز الزامات این ضمیمه، اجازه حرکت دریافت نمی نماید.
۳ـ رویه های مرتبط با کنترل کشور صاحب بندر که در ماده (۵) این کنوانسیون درج شده است، در مورد این مقرره اعمال خواهد شد.
۴ـ هیچ چیز در این مقرره نباید به گونه ای تعبیر شود که محدودکننده حقوق و تعهدات طرف کنترل کننده الزامات عملیاتی خاص پیش بینی شده در این کنوانسیون باشد.

پیوست ضمیمه سوم
معیارهای شناسایی مواد مضر به صورت بسته بندی

از نظر این ضمیمه، موادی که مشخصه آنها یکی از معیارهای زیر باشد، به عنوان مواد مضر قلمداد می شوند۲:
الف) خطر شدید (کوتاه مدت) دریایی

گروه: شدید۱
۹۶ ساعت غلظت کُشنده برای ۵۰ درصد نمونه ها (برای ماهیان) ≤ ۱ میلی گرم/ لیتر و یا
۴۸ ساعت غلظت مؤثر برای ۵۰ درصد نمونه ها (برای سخت پوستان) ≤ ۱ میلی گرم/ لیتر و یا
۷۲ یا ۹۶ ساعت غلظت مؤثر بر سرعت رشد ۵۰ درصد نمونه ها (برای جلبکها یا سایر گیاهان دریایی) ≤ ۱ میلی گرم/ لیتر

اصلاحات پیوست (۱) ضمیمه (۶) بازبینی شده کنوانسیون بین المللی جلوگیری از آلودگی ناشی از کشتیها
(فرم بازبینی شده مکمل گواهینامه بین المللی جلوگیری از آلودگی هوا)

بند۳٫ ۲ـ فرم مکمل گواهینامه بین المللی جلوگیری از آلودگی هوا به صورت زیر اصلاح می شود:
«۳٫ ۲ـ اکسیدهای گوگرد (اِس.اُ.ایکس) و ذرات معلق (مقرره ۱۴)
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
۱ـ ر.ک رویه های کنترل کشور صاحب بندر مصوب سازمان توسط قطعنامه (۱۹)۷۸۷ الف و اصلاح شده توسط قطعنامه (۲۱)۸۸۲ الف
۲ـ این معیارها بر مبنای معیارهای تدوین شده توسط سیستم هماهنگ شده جهانی سازمان ملل متحد برای طبقه بندی و برچسب گذاری مواد شیمیایی (جی.اچ.اس) ـ به گونه  اصلاح شده ـ است.
برای اطلاع از تعاریف اختصارات یا اصطلاحات به کار رفته در این پیوست، به بندهای مرتبط در آیین نامه آی.ام.دی.جی مراجعه نمایید.
۱٫ ۳٫ ۲ـ هنگامی که کشتی در خارج از منطقه کنترل انتشار مواد مندرج در مقرره ۳٫ ۱۴ فعالیت می کند، از موارد زیر استفاده می کند:
۱ـ نفت سوخت با حداکثر میزان گوگرد ثبت شده بر روی برگهای تحویل سوخت، برابر با:
٭۵۰/۴ درصد نسبت جرم به جرم (در تاریخ اول ژانویه ۲۰۱۲ برابر با ۱۱/۱۰/۱۳۹۰ یا پس از آن اجراء نمی شود)، یا 
٭۵۰/۳ درصد نسبت جرم به جرم (در تاریخ اول ژانویه ۲۰۲۰ برابر با ۱۱/۱۰/۱۳۹۸ یا پس از آن اجراء نمی شود)، یا 
٭۵۰/۰ درصد نسبت جرم به جرم و یا ………………………….. 
۲ـ ترتیبات معادل مصوب طبق مقرره (۱٫ ۴) مندرج در فهرست (۶٫ ۲)، که از نظر کاهش انتشار اکسیدهای گوگرد (اِس.اُ.ایکس) تأثیری حداقل برابر با استفاده از نفت سوخت با حداکثر میزان گوگرد ذیل داشته باشد:
٭۵۰/۴ درصد نسبت جرم به جرم (در تاریخ اول ژانویه ۲۰۱۲ برابر با ۱۱/۱۰/۱۳۹۰ یا پس از آن اجراء نمی شود)، یا 
٭۵۰/۳ درصد نسبت جرم به جرم (در تاریخ اول ژانویه ۲۰۲۰ برابر با ۱۱/۱۰/۱۳۹۸ یا پس از آن اجراء نمی شود)، یا 
٭۵۰/۰ درصد نسبت جرم به جرم و یا ………………………….. 
۲٫ ۳٫ ۲ـ هنگامی که کشتی در داخل منطقه کنترل انتشار مواد مندرج در مقرره (۳٫ ۱۴) فعالیت می کند، از موارد زیر استفاده می کند:
۱ـ نفت سوخت با حداکثر میزان گوگرد ثبت شده بر روی برگ تحویل سوخت، برابر با:
٭۰۰/۱ درصد نسبت جرم به جرم (در تاریخ اول ژانویه ۲۰۱۵ برابر با ۱۱/۱۰/۱۳۹۳ یا پس از آن اجراء نمی شود)، یا 
٭۱۰/۰ درصد نسبت جرم به جرم و یا ………………………….. 
۲ـ ترتیبات معادل مصوب طبق مقرره ۱٫ ۴ مندرج در فهرست (۶٫ ۲)، که از نظر کاهش انتشار اکسیدهای گوگرد (اِس.اُ.ایکس) تأثیری حداقل برابر با استفاده از نفت سوخت با حداکثر میزان گوگرد ذیل داشته باشد:
٭۰۰/۱ درصد نسبت جرم به جرم (در تاریخ اول ژانویه ۲۰۱۵ برابر با ۱۱/۱۰/۱۳۹۳ یا پس از آن اجراء نمی شود)، یا 
٭۱۰/۰ درصد نسبت جرم به جرم و یا ………………………….. »

قانون فوق مشتمل بر ماده واحده منضم به متن اصلاحات و ضمائم در جلسه علنی روز سه شنبه مورخ نوزدهم اردیبهشت ماه یکهزار و سیصد و نود و یک مجلس شورای اسلامی تصویب شد و در تاریخ ۳/۳/۱۳۹۱ به تأیید شورای نگهبان رسید.

رئیس مجلس شورای اسلامی ـ علی لاریجانی

تاریخ تصویب :
۱۳۹۱/۰۲/۱۹
مرجع تصویب :
مصوبات مجلس شورا