آيين‌نامه اجرايي قانون واگذاري زمينهاي داير و باير كه بعد از انقلاب به صورت كشت موقت در اختيار كشاورزان قرار گرفته است‌ ( 1365/08/08 ) ، مصوب 1365/11/29 وزارت كشاورزي

آيين‌نامه اجرايي قانون واگذاري زمينهاي داير و باير كه بعد از انقلاب به صورت كشت موقت در اختيار كشاورزان قرار گرفته است‌ (1365/08/08 ) ، مصوب 1365/11/29 وزارت كشاورزي

هيأت وزيران در جلسه مورخ 1365/11/29 بنا به پيشنهاد مشترك شماره 12.1.4260.16698 مورخ 1365/10/27 ستاد مركزي هيأت‌هاي واگذاري و وزارت‌كشاورزي، آيين‌نامه اجرايي قانون واگذاري زمين‌هاي باير و داير كه بعد از انقلاب به صورت كشت موقف در اختيار كشاورزان قرار گرفته است مصوب 1365/08/08 ‌را به شرح زير تصويب نمودند:

‌ماده1 ـ تعاريف و اصطلاحاتي كه در اين آيين‌نامه به كار برده مي‌شود از نظر اجراي آن عبارت است از:

1 ـ اراضي باير ـ زمين‌هايي كه سابقه احيا دارد ولي به علت اعراض يا عدم بهره‌برداري بدون عذر موجه به مدت 5 سال متوالي متروك مانده باشد.

2 ـ اراضي داير ـ زمين‌هايي است كه احيا شده و مستمراً مورد بهره‌برداري مي‌باشد.

3 ـ مناطق كردنشين ـ عبارت است از استان كردستان و جنوب آذربايجان غربي شامل شهرهاي اشنويه، نقده، پيرانشهر، مهاباد، مياندوآب، بوكان، سردشت،‌صايين‌دژ، تكاب و نوار مرزي شهرستان‌هاي اروميه و سلماس.

4 ـ اراضي كشت موقت ـ عبارت است از اراضي باير و دايري كه پس از پيروزي انقلاب اسلامي تا پايان سال 59 در سراسر كشور و تا پايان سال 63 در مناطق‌كردنشين به نحوي در تسلط غير مالك قرار گرفته باشد.

هرگاه در زمان تصوف در سطح هر هكتار بيش از يك‌صد اصله نهال و يا درخت مثمر يا پنجاه اصله درخت نخل يا زيتون و يا يك هزار نهال يا درخت غير مثمر‌وجود داشته در اين صورت باغ يا بيشه محسوب و از شمول اراضي كشت موقت خارج است.

5 ـ بي‌زمين ـ عبارت است از كسي كه هيچ‌گونه زمين زراعي نداشته باشد.

6 ـ كم‌زمين ـ عبارت از كسي كه كمتر از عرف محل زمين داشته باشد.

7 ـ عرف محل ـ ميزان زميني كه درآمد حاصل از آن براي تأمين زندگي و معاش يك خانواده كافي باشد.

8 ـ درآمد كافي ـ عبارت است از مقدار درآمدي كه عرفاً نياز يك خانواده را تأمين كند به تشخيص هيأت‌هاي واگذاري زمين.

9 ـ كشاورز ـ كسي كه شخصاً به كشاورزي اشتغال داشته و منبع اصلي درآمد و از طريق كشاورزي تأمين مي‌گردد.

10 ـ ساكن محل ـ كسي كه محل سكونتش در محدوده اراضي مورد نظر و يا در جايي باشد كه عرفاً ساكن محل شناخته شود و يا همه ساله در فصل زراعي در‌محل سكونت داشته باشد.

11 ـ بيع شرط ـ نوعي از معامله است كه در آن شروطي مورد توافق متعاملين قرار مي‌گيرد.

12 ـ صاحب نسق ـ افرادي كه بر اثر اجراي قوانين اراضي مربوط به قبل از انقلاب، زمين به آنها واگذار شده است.

13 ـ متصرف – كسي كه اراضي كشت موقت را در اختيار داشته و شخصاً به كشت و زرع مشغول مي‌باشد.

‌ماده 2 – كليه اراضي باير و داير كه بعد از پيروزي انقلاب اسلامي تا پايان سال 59 در سراسر كشور و تا پايان سال 63 در مناطق كردنشين توسط نهادهاي‌جمهوري اسلامي و يا شوراي اسلامي روستاها و روحانيون و سايرين به مردم واگذار و يا به هر نحو به تصرف مردم درآمده است در صورتي كه متصرفين‌ واجد شرايط مندرج در قانون باشند اراضي به آنها واگذار و بهاي عادله آن طبق مفاد اين آيين‌نامه به مالك يا مالكين اراضي توسط كشاورزان به طور اقساط‌پرداخت خواهد گرديد.

‌ماده 3 ـ تشخيص اراضي كشت موقت با هيأت واگذاري زمين بوده و طي صورت مجلسي كه حداقل به امضاي 3 نفر از اعضاي شوراي مركزي هيأت كه يكي از‌آنها حاكم شرع هيأت مي‌باشد انجام خواهد شد.

‌تبصره اعتراضات مربوط به تشخيص شمول يا عدم شمول اراضي كشت موقت از طرف هيأت بررسي و در صورتي كه اعتراض باقي باشد جهت رسيدگي نهايي‌به ستاد مركزي واگذاري زمين ارجاع و ستاد موظف است ظرف مدت يك ماه نظر خود را اعلام نمايد. نظر ستاد مركزي واگذاري زمين قطعي و لازم‌الاجرا‌خواهد بود.

‌ماده 4 ـ تطبيق اسناد اراضي كشت موقت با زمين به عهده هيأت واگذاري زمين است و در مواردي كه تطبيق سند با ملك با اشكال يا ابهامي مواجه باشد پس از‌استعلام از ادارات كل كشاورزي و ثبت اسناد و املاك هيأت واگذاري زمين در مورد تطبيق نظر خواهد داد.

‌تبصره 1 ـ ادارات كل كشاورزي و ثبت اسناد و املاك موظفند ظرف مدت 10 روز به استعلامات هيأت‌هاي واگذاري زمين پاسخ دهند.

‌تبصره 2 ـ ادارات فوق‌الذكر موظفند حسب تقاضاي هيأت‌هاي واگذاري زمين نماينده‌اي را جهت تسريع در انجام امور مربوطه به هيأت معرفي نمايند.

‌ماده 5 ـ دفاتر اسناد رسمي موظفند در اسرع وقت پس از اعلام و معرفي كشاورزان واجدشرايط مذكور در قانون مراتب را با ذكر مشخصات ملك به حوزه مالياتي‌يا اداره امور اقتصادي و دارايي محل وقوع ملك اعلام و پس از اخذ گواهي انجام معامله نسبت به9 انتقال زمين و تنظيم سند بيع شرط به ميزان و مشخصاتي كه‌توسط هي.ت واگذاري زمين اعلام مي‌شود اقدام نمايند.

‌تبصره ـ سند بيع شرط مطابق فرمي خواهد بود كه توسط ستاد مركزي واگذاري زمين و سازمان ثبت اسناد و املاك تهيه و توسط دفاتر اسناد رسمي صادر خواهد‌شد و بانك‌ها موظفند اين اسناد را به منزله اسناد معتبر تلقي نمايند.

‌ماده 6 ـ در صورتي كه از تنظيم اسناد اراضي معلوم گردد در تعيين بهاي عادله يا مشخصات ملك يا متعاملين و يا در هر يك از اركان سند اشتباهاتي رخ داده‌باشد ستاد مركزي واگذاري زمين رأي به اصلاح آن داده و دفاتر اسناد رسمي مربوطه مكلف به اجراي آراي قطعي ستاد مركزي واگذاري زمين مي‌باشند.

‌ماده 7 ـ كشاورزان واجدشرايط موظفند بهاي عادله اراضي و آب متناسب و مربوط به اراضي و تأسيسات متعلقه را طي حداكثر 12 قطعه قبوض اقساطي به‌ميزان اقساط تعيين شده از طرف هيأت واگذاري زمين با سررسيد اول آبان ماه هر سال پرداخت نمايند.

‌تبصره 1 ـ در مورد اراضي مشمول قانون كه در حال حاضر در منطقه جنگي جنوب يا غرب كشور قرار داشته و كشت نمي‌شوند پرداخت اولين قسط توسط‌كشاورزان يك سال پس از استقرار و كشت اراضي انجام خواهد گرفت.

‌تبصره 2 ـ كليه وجوه و بدهي‌هايي كه در جريان نقل و انتقال به عهده مالك مي‌باشد در صورت استنكاف از محل قبوض اقساطي كه سررسيد آنها نزديكتر است‌پرداخت خواهد گرديد.

‌تبصره 3 ـ ادارات و ارگان‌هاي ذيربط موظفند نسبت به انتقال اسناد مربوط به حق آبه و انشعاب برق و غيره به نام مالكين جديد اقدام نمايند.

ماده 8 ـ بهاي عادله موضوع اين آيين‌نامه توسط كميسيوني تحت عنوان كميسيون تقويم و ارزيابي (‌مركب از كارشناسان يا ارزيابان اداره كل كشاورزي يا بانك‌كشاورزي و اداره كل امور اقتصادي و دارايي استان به معرفي مديران كل مربوطه، و كارشناس تعيين شده از طرف هيأت واگذاري زمين) تعيين و مطابق مقررات‌اين آيين‌نامه پرداخت مي‌گردد.

‌تبصره 1 ـ بهاي تأسيسات و ادوات و ماشين‌آلات كشاورزي موجود در اراضي كشت موقت كه از آغاز تصوف تاكنون در اختيار متصرفين بوده است، توسط‌ كميسيون فوق‌الذكر ارزيابي و مطابق مقررات اين آيين‌نامه پرداخت مي‌گردد و كليه امكانات و ماشين‌آلاتي كه مصرف كشاورزي ندارد به مالك مسترد خواهد‌شد.

‌تبصره 2 ـ ادارات ذيربط در اين ماده و ماده 4 آيين‌نامه موظفند حسب تقاضاي هيأت واگذاري زمين ظرف مدت 15 روز با هماهنگي هيأت نسبت به معرفي‌كارشناساني كه متعهد و داراي حسن شهرت باشند اقدام نمايند.

‌تبصره 3 ـ مسئوليت تشكيل كميسيون و نيز تشكيل پرونده تقويم و ارزيابي و مكاتبات و ساير اقدامات لازم به عهده هيأت واگذاري زمين است.

‌تبصره 4 ـ كميسيون تقويم و ارزيابي با توجه به قيمت‌هاي زمان اجراي قانون و تعرفه قيمت‌گذاري دولتي و نظر خبره محلي و نيز با توجه به موقعيت اراضي،‌حاصلخيزي، مرغوبيت، رويش زراعت‌هاي غالب، تناوب زراعي و منابع آبي و غيره بدون در نظر گرفتن ارزش حاصل از عملكرد عمراني كشاورز متصرف بر‌ روي زمين نسبت به تقويم و ارزيابي اقدام خواهند نمود.

‌تبصره 5 ـ كشاورزان يا مالكين معترض به ارزيابي كميسيون مزبور مي‌توانند اعتراض خود را كتباً با ذكر موارد، حداكثر ظرف مدت يك ماه از تاريخ ابلاغ به هيأت‌واگذاري زمين تسليم نمايند. هيأت موظف است مستندات قيمت‌گذاري را همراه پرونده مربوطه جهت رسيدگي به كميسيون مستقر در ستاد مركزي در تهران كه‌با همان تركيب تشكيل مي‌شود، ارجاع نمايد، نظر اين كميسيون پس از تأييد بانك مركزي هيأت‌هاي واگذاري زمين قطعي است. مراحل رسيدگي به اعتراضات‌مانع از تنظيم سند به نام كشاورزان نخواهد بود.

‌ماده 9 ـ بدهي‌هاي قانوني و شرعي كه مي‌بايستي از بهاي عادله قابل پرداخت به مالكين كسر شود، عبارتند از: اقساط معوقه و طلب‌هاي پرداخت نشده مربوط به‌بانك‌ها و سازمان‌هاي دولتي و نظاري آن و بدهي‌هاي اعلام شده از طرف مراجع ذي‌صلاح.

‌تبصره 1 ـ بدهي‌هاي دولتي و بانكي از طريق سازمان‌هاي ذيربط، مشخص و به ستاد مركزي يا هيأت‌هاي واگذاري زمين مربوطه اعلام خواهد شد.

‌تبصره 2 ـ حوزه‌هاي مالياتي يا ادارات امور اقتصادي و دارايي مكلفند حداكثر ظرف ده روز از تاريخ دريافت ستاد مركزي يا هيأت‌هاي واگذاري زمين با وصل‌بدهي مالياتي گذشته ملك و در صورتي كه ماليات قطعي نشده باشد با وصول مبلغ مورد قبول مؤدي و اخذ سپرده معادل با مابه‌التفاوت آن گواهي انجام معامله‌صادر نمايد. در مواردي كه مالك پرداخت ماليات و يا تأديه سپرده به شرح فوق استنكاف نمايد و يا مالكيت نامشخص باشد ضمن اعلام بلامانع بودن تنظيم سند‌بيع شرط ميزان بدهي مالياتي را با تعيين ميزان قطعي آن به ستاد مركزي يا هيأت‌هاي واگذاري زمين مربوطه اعلام خواهد نمود تا بدهي اعلام شده پس از تنظيم‌سند را از محل قبوض اقساطي كه سررسيد آنها نزديكتر است از طريق صندوق ثبت وصول و به حساب وزارت امور اقتصادي و دارايي واريز و رسيد آن را به‌حوزه مالياتي يا ادارات امور اقتصادي و دارايي مربوط تسليم دارند.

‌تبصره 3 ـ نظر به اين كه قطعيت سند به شرطي منوط به تأديه بهاي تمام قبوض اقساطي است و ماليات نقل و انتقال و حق تمبر در تاريخ قطعيت تعلق مي‌گيرد‌ستاد مركزي يا هيأت واگذاري زمين مكلفند معادل دو برگ قبوض اقساطي كه سررسيد آنها مأخر است را در صندوق ثبت توديع نمايند تا پس از قطعيت سند‌برداشت ماليات متعلق به نقل و انتقال قطعي و حق تمبر، مابه‌التفاوت در صورت وجود به مالك مسترد گردد و هرگاه بهاي قبوض اقساطي توديع شده تكافوي‌ماليات و حق تمبر مذكور را ننمايد مابه‌التفاوت طبق مقررات مربوط از طرف وزارت امور اقتصادي و دارايي از مالك قابل وصول خواهد بود.

‌تبصره 4 – در صورتي كه اراضي مالكين در رهن بانك و يا ديگر مؤسسات بوده و مالك از انجام تعهدات خودداري كرده باشد و با اراضي بابت بدهي مالياتي‌طبق مقررات اجرايي قانون ماليات‌هاي مستقيم بازداشت شده باشد چنانچه بدهي مالك كمتر و يا معادل بهاي عادله باشد به كشاورزان مشمول قانون منتقل و‌پس از كسر هزينه‌هاي موضوع تبصره 2 ماده 7 اين آيين‌نامه و ماليات‌هاي موضوع تبصره‌هاي 2 و 3 اين ماده بقيه به صورت اقساط به بانك يا مؤسسه مربوطه يا‌ادارات امور اقتصادي و دارايي پرداخت مي‌شود و در صورتي بدهي مالك بيش از بهاي عادله (‌پس از وضع موارد مذكور) باشد مازاد از ساير اموال بدهكار قابل ‌استيفا است.

‌بانك‌ها و مؤسسات و ادارات امور اقتصادي و دارايي موظفند اسناد اينگونه اراضي را جهت اجراي قانون در اسرع وقت فك رهن و يا رفع بازداشت نموده و‌همزمان با تنظيم سند بيع شرط با كشاورزان مشمول قانون قرارداد منعقد نمايند.

‌ماده 10 ـ با توجه به بيع شرط كشاورزان موظف به رعايت موارد زير مي‌باشند:

‌الف ـ در اراضي واگذار شده هيچ‌گونه تبديل به غير كشاورزي و تفكيك مجاز نمي‌باشد، مگر در موارد استثنايي كه آن نيز موكول به موافقت وزارت كشاورزي‌است.

ب ـ اراضي واگذار شده نبايد بدون عذر موجه معطل بماند.

ج ـ استفاده از اراضي و تأسيسات و امكانات و نحوه بهره‌برداري از آنها بايد مطابق برنامه و ضوابط فني وزارت كشاورزي انجام شود.

‌ماده 11 ـ اعتراض و اشكال دستگاه‌هاي دولتي و اشخاص حقيقي و حقوقي نسبت به مالكيت مالكين مشمول قانون به همراه مستندات مربوطه به هيأت‌واگذاري زمين تسليم و در صورتي كه هيأت تشخيص دهد كه اعتراض و اشكال و مستندات ارايه شده قابل پيگيري در مراجع قضايي مي‌باشد پرونده امر را‌جهت صدور حكم نهايي به دادگاه انقلاب اسلامي ارسال خواهد نمود.

‌تبصره 1 ـ ارسال پرونده به دادگاه انقلاب اسلامي مانع از تنظيم سند به نام متصرف يا متصرفين واجد شرايط نبوده و بهاي قبوض در صندوق توديع تا پس از‌صدور رأي دادگاه مطابق آن پرداخت شود.

‌تبصره 2 ـ دادگاه‌هاي انقلاب اسلامي رسيدگي به پرونده‌هاي ارسالي از سوي هيأت‌هاي واگذاري زمين را در اولويت قرار خواهند داد به نحوي كه اجراي قانون‌ توسط هيأت‌هاي واگذاري زمين در مهلت قانوني امكان‌پذير باشد.

‌تبصره 3 ـ در مواردي كه به حكم دادگاه انقلاب اسلامي عدم مشروعيت مالكيت مالكين ثابت گردد در مورد بهاي عادله بايستي مطابق حكم عمل شود و چنانچه‌مدعي خصوصي وجود نداشته و در حكم هم در مورد بهاي عادله تعيين تكليف نشده باشد مبلغ قبوض پرداختي كشاورزان به حساب خزانه واريز خواهد شد.

‌ماده 12 ـ در مواردي كه بين متصرفين واجدشرايط به نسبت تصوف و مالك يا مالكين اراضي كه مالكيت آنها مورد اعتراض و اشكال نباشد هر نوع توافق شرعي‌وجود دارد، (‌با تنظيم موافقت‌نامه در دفاتر اسناد رسمي) ميزان اراضي مورد توافق از اجراي قانون مستثني است.

‌تبصره 1 – مالكين و كشاورزاني كه براساس تبصره 2 قانون به يكي از عناوين مختلف شرعي توافق نمايند بايستي توافق‌نامه خود را به همراه فرم‌هاي تنظيم شده‌مربوط به تكميل پرونده، تسليم هيأت نموده و رسيد آن را دريافت نمايند.

‌تبصره 2 ـ در مواردي كه تعدادي از كشاورزان متصرف واجدشرايط با مالك توافق نمايند هيأت سعي نمايد حتي‌المقدور ميزان كل اراضي مورد توافق را در يك‌محل و به صورت يكپارچه انتخاب نمايد.

‌تبصره 3 – قراردادهايي كه توسط هيأت‌هاي واگذاري و يا ساير ارگان‌ها و نهادها در اجراي بخش‌نامه‌هاي شوراي عالي قضايي با مالك منعقد شده يا بشود از‌شمول توافق مذكور در تبصره 2 ماده واحد مستثني بوده و تا تنظيم سند بيع شرط و يا حصول توافق شرعي معتبر مي‌باشد.

‌ماده 13 ـ كليه نهادهاي جمهوري اسلامي ايران كه اراضي مشمول اين قانون را در اختيار دارند موظفند از تاريخ تصويب اين آيين‌نامه ظرف مدت 2 ماه اراضي‌مذكور را در اختيار هيأت‌ها قرار دهند، محصول موجود بر روي اراضي متعلق به نهاد كشت‌كننده است.

‌تبصره 1 ـ چنانچه توسط نهادهاي مذكور هزينه‌هايي مربوط به امر كشاورزي اعم از كارهاي زيربنايي و يا احداث اعياني مورد نياز انجام شده باشد به نرخ دولتي‌تقويم و انتقال‌گيرندگان مكلف‌اند به طور اقساط و حداكثر در مدت 12 سال به حسابي كه بدين منظور در خزانه افتتاح مي‌شود پرداخت نمايند.

‌تبصره 2 ـ چنانچه نهادهاي جمهوري اسلامي در اراضي فوق مبادرت به ايجاد تأسيساتي در جهت اجراي وظايف محوله نموده باشند مي‌توانند براي تملك‌زمين مورد نياز از طريق لايحه قانوني نحوه خريد و تملك اراضي و املاك براي اجراي برنامه‌هاي عمومي، عمراني و نظامي دولت مصوب1358/11/17 شوراي‌انقلاب اسلامي اقدام نمايند.

‌ماده 14 ـ هيأت‌هاي واگذاري زمين موظفند اراضي مشمول تبصره 3 اين قانون را براساس بند 3 ماده 20 آيين‌نامه اجرايي لايحه احيا و واگذاري اراضي مصوب 1359/02/31 شوراي انقلاب به واجدين شرايط سه‌گانه مذكور در ماده واحده واگذار نمايند و اولويت با كشاورزاني است كه در اثر اجراي تبصره 5 قانون خلع يد‌ مي‌شوند.

‌ماده 15 ـ تشخيص واجد شرايط بودن يا نبودن در مورد شرايط سه‌گانه مذكور در قانون به عهده هيأت واگذاري زمين است.

‌تبصره ـ در صورتي كه متصرف اراضي كشت موقت قبل از اجراي قانون فوت نمايد وارث قانوني او در صورتي كه واجدشرايط باشند حق الويت خواهند داشت.

‌ماده 16 ـ اراضي مسترد شده براساس تبصره 4 ماده واحده قانوني با رعايت تبصره 5 قانون در اختيار مالك يا مالكين قرار مي‌گيرد و در صورت عدم تطبيق با‌مفاد تبصره مذكور مطابق تبصره 3 قانون و ماده 14 آيين‌نامه عمل خواهد شد.

‌ماده 17 ـ هيأت واگذاري زمين موظف است صاحبان نسق يا مالك يا مالكيني كه ممر درآمد كافي نداشته باشند را جهت تأييد مشروعيت مالكيت به دادگاه‌انقلاب اسلامي معرفي و در صورت حداكثر تا ميزان سه برابر عرف محل از اراضي تصرف شده مجزا و حتي‌المقدور در يك محل و به صورت يكپارچه به وي‌ مسترد نمايد.

‌تبصره 1 ـ تحويل حدنصاب به مالك بدواً از محل اراضي مسترد شده از كشاورزان غير واجدشرايط و سپس از ساير كشاورزان مربوط بنا به نظر هيأت مركزي‌واگذاري انجام خواهد گرديد.

‌تبصره 2 ـ در صورت استرداد زمين به مالك متناسب با آن حق آبه تأسيسات و ماشين‌آلات و ساير امكانات كشاورزي موجود در اراضي تصرفي نيز به وي مسترد‌ مي‌گردد. چگونگي توزيع آنها توسط هيأت واگذاري زمين مشخص خواهد شد.

‌تبصره 3 ـ ملاك مالكيت در مورد تخصيص حدنصاب (‌موضوع تبصره 5) و اعتراض و اشكال بر روي مشروعيت مالكيت (‌موضوع تبصره 1 ماده واحده)‌مالكيت اراضي در زمان تصرف مي‌باشد.

‌تبصره 4 ـ دفاتر اسناد رسمي موظفند كافي‌السابق قبل از انتقال اراضي موقت موضوع را از هيأت‌هاي واگذاري زمين استعلام نمايند.

‌تبصره 5 ـ مالك مي‌تواند در صورت عدم تمايل به دريافت زمين موضوع تبصره 5 قانون كتباً مراتب را به هيأت واگذاري اعلام تا زمين مذكور مشابه ساير اراضي‌به واجدين شرايط واگذار گردد و در مورد بهاي عادله مطابق مفاد آيين‌نامه عمل خواهد شد.

‌ماده 18 ـ متصرف يا متصرفين كه به نحوي زمين از آنان مسترد مي‌گردد چنانچه بر روي زمين عمليات عمراني انجام داده باشند پس از تقويم ارزيابي توسط‌كميسيون مربوطه بهاي آن توسط انتقال‌گيرنده پرداخت خواهد شد.

‌تبصره كشت انجام شده توسط اينگونه متصرفين بر روي زمين در همان سال زراعي متعلق به خودشان مي‌باشد و چنانچه كشت‌هاي ريشه اي چند ساله انجام‌داده باشند در رابطه با محصول مطابق ماده 18 عمل خواهد گرديد.

‌ماده 19 ـ چنانچه مالك قبل از اجراي ماده واحده فوت نمايد هر يك از وارث نسبت به سهم‌الارث به منزله مالك تلقي شده و در اجراي مفاد ماده واحده با آنان‌به عنوان مالك برخورد خواهد شد.

‌ماده 20 ـ كشاورزاني كه در اجراي تبصره 5 قانون خلع يد مي‌شوند در صورت واجدشرايط بودن تقاضاي زمين براي كشاورزان اولويت داشته هيأت‌هاي‌واگذاري زمين و وزارت كشاورزي در حد توان موظفند مطابق قوانين واگذاري و احيا اراضي مصوب شوراي انقلاب به آنها زمين واگذار نمايند.

‌ماده 21 ـ كشاورزان و مالكين اراضي مشمول قانون و يا نمايندگان قانوني آنها موظفند حداكثر ظرف مدت يك ماه از تاريخ دريافت دعوت‌نامه هيئت واگذاري‌ زمين در دفترخانه اسناد رسمي تعيين شده حاضر و نسبت به امضاي اسناد بيع شرط اقدام نمايند.

‌تبصره 1 ـ چنانچه در مدت مقرر مالكين از امضاي اسناد مربوطه خودداري كنند مستنكف به حساب آمده نماينده ستاد مركزي هيأت‌هاي واگذاري زمين اسناد را‌از طرف مستنكف امضا خواهد نمود.

‌تبصره 2 ـ در مواردي كه اقامتگاه مالك يا مالكين براي هيأت واگذاري زمين و يا دفترخانه اسناد رسمي معلوم و مشخص نباشد موضوع دعوت نامه در 2 نوبت و‌هر كدام به فاصله 20 روز در يكي از روزنامه‌هاي كثيرالانتشار و همچنين در يكي از روزنامه‌هاي محلي (‌در صورت وجود روزنامه محلي) آگهي و بعد از انقضاي‌ تاريخ آگهي مطابق تبصره قبل عمل خواهد شد.

‌تبصره 3 ـ در صورتي كه وضعيت مالكيت به هر علت نامشخص باشد اراضي واجدين شرايط واگذار و اسناد به صورت مستنكف امضا و بهاي عادله ثبت توديع‌ خواهد شد تا پس از احراز مالكيت توسط دادگاه انقلاب اسلامي به مالكيت پرداخت گردد.

‌تبصره 4 ـ در صورت استنكاف هر يك از كشاورزان از امضاي اسناد مربوطه مطابق ماده 16 آيين‌نامه اجرايي زمين در اختيار واجدين شرايط در ماده واحده قرار‌داده خواهد شد و در صورت عدم تحويل زمين توسط متصرف موضوع جهت رسيدگي و خلع يد از طريق دادگاه انقلاب اسلامي پيگيري خواهد شد.

‌ماده 22 ـ وزارت كشاورزي و ستاد مركزي هيأت‌هاي واگذاري زمين موظفند كليه امور مربوط به اجراي اين قانون را زير نظر داشته و نهايت سعي خود را جهت‌حسن اجراي آن معمول دارند.

‌ماده 23 ـ اراضي كه در اجراي قانون احيا و واگذاري اراضي مزروعي قبل از توقف اجراي بند “ج” و “‌د” قانون فوق‌الذكر واگذار گرديده و مورد تأييد ستاد مركزي‌ واگذاري زمين قرار گرفته از شمول اين قانون مستثني است.

‌تبصره ـ حد نصاب زمين مالكين موضوع اجراي قانون مزبور در ماده فوق را كه در تصرف متصرفين است تاكنون خلع يد نشده از شمول اين ماده واحده قانوني‌مستثني است.

‌ماده 24 ـ اراضي كه قبل از تصرف زراعين و در زمان تسلط مالكين بر آنها به وقف درآمده باشند از شمول اين ماده واحده مستثني است.

‌ماده 25 ـ كليه نيروهاي انتظامي اعم از ژاندارمري ـ شهرباني ـ كميته‌هاي انقلاب مكلفند همكاري‌هاي لازم را در اجراي قانون با هيأت‌هاي واگذاري زمين و ستاد‌مركزي هيأت‌ها به عمل آورند.

‌ماده 26 ـ كليه مالكين و كشاورزان مشمول اين قانون موظفند حسب تقاضاي هيأت‌هاي واگذاري زمين همكاري لازم را جهت تسريع در تكميل پرونده‌ها و‌فرم‌هاي مربوطه به عمل آورند.

‌ماده 27 ـ هيأت‌هاي واگذاري زمين و ستاد مركزي در صورت لزوم مي‌توانند افرادي را كه در اجراي اين قانون اخلال يا موجبات توقف آن را فراهم نمايند به‌دادگاه انقلاب معرفي نمايند.

‌ماده 28 ـ كليه ارگان‌ها و سازمان‌هاي دولتي موظفند همكاري لازم را در اجراي اين قانون به عمل آورند و اطلاعات و امكانات مورد نياز را حسب تقاضاي ستاد‌مركزي يا هيأت‌هاي واگذاري زمين در حداقل زمان ممكن در اختيار قرار دهند.

‌ماده 29 ـ وزارت برنامه و بودجه مكلف است هر ساله كليه اعتبارات لازم را جهت اجراي قانون در بودجه ستاد مركزي هيأت‌هاي واگذاري زمين منظور و در‌سال نيز اعتبارات لازم از طريق زديف‌هاي مربوط تأمين نمايند.

‌ماده 30 ـ چنانچه مأمورين اجراي اين قانون در اجراي آن مرتكب جرم و تخلفي شوند مطابق قوانين مربوطه مجازات خواهند شد.

‌ماده 31 ـ از تاريخ تصويب اين آيين‌نامه هرگونه بخش‌نامه و دستورالعمل و مقررات مغاير با آن لغو و بلااثر مي‌باشد

قانون اجازه اخذ دو درصد (2%) بهای واردات سموم به منظور تأمین هزینه‌های طرحهای تحقیقات و آفات و بیماریهای ‌گیاهی مصوب 1356/05/11

قانون اجازه اخذ دو درصد (2%) بهای واردات سموم به منظور تأمین هزینه‌های طرحهای تحقیقات و آفات و بیماریهای ‌گیاهی مصوب 1356/05/11

ماده واحده – به بانک مرکزی ایران اجازه داده می‌شود به منظور تأمین هزینه‌های آزمایشهای سموم دفع آفات و تحقیقات آفات و بیماریهای گیاهی‌سازمان تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی معادل دو درصد (2%) مبلغی که اشخاص حقیقییا حقوقی برای وارد کردن سموم ساخته شده دفع آفات و‌ بیماریهای گیاهی یا برای وارد کردن هر گونه مواد که برای ساختن یا ترکیب و اختلاط سموم دفع آفات و بیماریهای گیاهی و هورمون‌های نباتی‌افتتاح اعتبار یا سفارش می‌نمایند از واردکنندگان دریافت نماید.

‌وجوه مذکور در حساب جداگانه‌ای در خزانه‌داری کل نگاهداری می‌شود و بر طبق بودجه‌ای که بنا به پیشنهاد سازمان تحقیقات کشاورزی و منابع‌طبیعی و تأیید سازمان برنامه و بودجه به تصویب هیأت امناء سازمان تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی می‌رسد برای مصارف فوق مورد استفاده قرار‌گیرد.

‌تبصره – سازمان‌های دولتی و وابسته به دولت که مواد مذکور در این قانون را برای مصارف خود با رعایت مقررات حفظ نباتات و آیین‌نامه اجرایی‌آن رأساً وارد می‌کنند از شمول این ماده مستثنی هستند.

‌قانون فوق مشتمل بر یک ماده و یک تبصره پس از تصویب مجلس سنا در جلسه فوق‌العاده روز چهارشنبه 2536/04/22، در جلسه فوق‌العاده روز‌سه‌شنبه 2536/05/11 شاهنشاهی به تصویب مجلس شورای ملی رسید.

قانون الحاق ایران به کنوانسیون تأسیس سازمان حفظ نباتات مدیترانه‌ای و اروپایی مصوب 1354/11/14

قانون الحاق ایران به کنوانسیون تأسیس سازمان حفظ نباتات مدیترانه‌ای و اروپایی مصوب 1354/11/14

‌ماده واحده – به دولت اجازه داده می‌شود به کنوانسیون تأسیس سازمان حفظ نباتات مدیترانه‌ای و اروپایی مورخ 18 آوریل 1951 و اصلاحیه‌های‌ مورخ 27 آوریل 1955 و 9 مه 1962 و 18 سپتامبر 1968 و 19 سپتامبر 1973 شورای سازمان ملحق گردد و اساسنامه مربوط را که مشتمل بر یک‌مقدمه و 23 ماده و 3 جدول و 2 فهرست می‌باشد به موقع اجرا بگذارد.

‌قانون فوق مشتمل بر یک ماده و متن کنوانسیون ضمیمه پس از تصویب مجلس سنا در جلسه روز شنبه 1354/08/03 در جلسه روز سه‌شنبه 1354/11/14 شمسی به تصویب مجلس شورای ملی رسید.

‌رییس مجلس شورای ملی – عبدالله ریاضی

‌کنوانسیون تأسیس سازمان اروپایی و مدیترانه‌ای حفظ نباتات مورخ 18 آوریل 1951 با اصلاحات وارده بر آن توسط شورای سازمان به تاریخهای27 ‌آوریل 1955‌و 9 مه 1962 و 18 سپتامبر 1968 و 19 سپتامبر 1973 دول طرف کنوانسیون حاضر – با آگاهی از اهمیت همکاریهای بین‌المللی در زمینه جلوگیری از ورود و گسترش آفات و بیماریهای نباتی و محصولاتی نباتی – و ‌با تمایل به ادامه و توسعه خدماتی که قبلاً توسط کمیته بین‌المللی مبارزه با سوسک کلرادو و “‌گروه کار اروپایی مأمور مبارزه با آلودگی گیاهی و آفات” در این‌خصوص انجام گرفته است – ‌بشرح زیر موافقت نمودند :

‌ماده 1 – نام سازمان :

‌سازمانی به نام “‌سازمان اروپایی و مدیترانه‌ای حفظ نباتات” – که از این پس”‌سازمان” نامیده می‌شود) به منظور تقبل و تصرف دارایی و دیون کمیته و‌گروه کار مذکور در فوق تأسیس خواهد شد.

‌ماده 2 – تعاریف :

‌از لحاظ کنوانسیون حاضر – اصطلاح “‌نباتات و محصولات نباتی” – اطلاق می‌شود به”‌گیاه‌های زنده و اجزاء، زنده گیاهی” – “‌مواد گیاهی غیر مصنوع”‌و “‌فرآورده‌های غذایی ساخته شده از گیاهان و اجزاء گیاهی”.

‌ماده 3 – عضویت :

‌الف – عضویت در سازمان برای مراجع ذیل به شرط الحاق به کنوانسیون حاضر طبق مقررات ماده 20 آن – آزاد خواهد بود.

1- دول متبوعه کشورهای مندرج در جدول 3.

2- دولت متبوعه هر کشور دیگری که ممکن است “‌شورای سازمان” جهت عضویت تصمیم به دعوت از آن بگیرد.

ب – “‌شورای سازمان” می‌تواند دولت متبوعه هر سرزمینی را که اعلامیه‌ای بر طبق مفاد ماده 21 کنوانسیون – در مورد آن صادر گردید – تنها بر مبنای‌پیشنهاد دولت عضوی که مبادرت به صدور آن اعلامیه نموده است به عضویت در سازمان بپذیرد.

‌هر نوع تصمیمی از این قبیل – مستلزم کسب دو سوم اکثریت آراء دول عضو می‌باشد. سرزمینهایی که بدین ترتیب پذیرفته می‌شوند آنهایی هستند که از نظر شورای سازمان قادرند در راه پیشبرد خدمات و منویات سازمان – هر یک نقشی‌قاطع و خاص خود را ایفا نمایند.

‌ماده 4 – مقر سازمان :

‌الف – مقر سازمان در پاریس خواهد بود.

ب – اجلاسیه‌های سازمان به طور معمول در مقر سازمان تشکیل خواهد گردید.

‌ماده 5 – وظایف سازمان :

‌الف – وظایف سازمان عبارت خواهد بود از:

1-انجام وظیفه به عنوان یک سازمان منطقه‌ای رسمی حفظ نباتات بر طبق مفاد ماده 8 کنوانسیون بین‌المللی حفظ نباتات مورخ 6 دسامبر 1951 با‌توافق سازمان جهانی خواربار و کشاورزی سازمان ملل متحد.

2-راهنمایی دول عضو سازمان در مورد اقدامات اداری و فنی و قانون‌گذاری که لازمه جلوگیری از ورود و گسترش آفات و بیماریهای گیاهی و‌محصولات گیاهی می‌باشد.

3-در صورت لزوم کمک به دول عضو سازمان برای اجرای این قبیل اقدامات.

4- ایجاد موجبات هماهنگی و تسهیل و تسریع عملیات بین‌المللی مبارزه با آفات و بیماریهای گیاهی و محصولات گیاهی در مواقع ممکن و مقتضی

5- مبادله آمار و اطلاعات مربوط به بروز و پیدایش و شیوع آفات و بیماریهای گیاهی و محصولات گیاهی بین دول عضو سازمان.

6- تأمین موجبات مبادله اطلاعات مربوط به اقدامات قانون‌گذاری داخلی کشورها در خصوص تأمین بهداشت گیاه و گیاه پزشکی یا اتخاذ تدابیر دیگر‌در جهت نقل و انتقال آزاد انواع گیاهان و محصولات گیاهی.

7-بررسی امکانات مربوط به ساده‌سازی و یکی‌سازی آیین‌نامه‌ها و گواهینامه‌های گیاه‌پزشکی.

8- تسهیل مبادی همکاری در زمینه انجام تحقیقات در مورد آفات و بیماریهای گیاهی و محصولات گیاهی و طرق مبارزه با آنها و مبادله اطلاعات‌علمی مربوطه.

9- تأسیس مرکزی جهت نگهداری اسناد و انتشار نشریات به نحو مقتضی به منظورهای تبلیغاتی یا در راه پیشبرد امور فنی یا علمی بدانگونه که‌شورای سازمان تعیین نماید.

10-ارائه پیشنهادات و توصیه به دول عضو در مورد هر یک از موضوعات مورد اشاره در این ماده.

11-به طور کلی انجام کلیه اقدامات ضروری و مقتضی در جهت نیل به مقاصد و منویات سازمان.

ب – وظیفه سازمان اساساً پرداختن به آفات و بیماریهای مشخصه در جدول شماره 2 می‌باشد و لیکن منحصر بدان نیست.

‌ماده 6 – تعهدات دول عضو

‌دول عضو تا جایی که امکان‌پذیر باشد – اطلاعاتی را که ممکن است سازمان در جهت انجام وظائف خود منطقاً از آنها درخواست نماید – تهیه و تسلیم‌خواهند نمود.

‌ماده 7 – روابط و مناسبات سازمان با سازمانهای دیگر :

‌سازمان موظف خواهد بود با سازمان جهانی خواربار و کشاورزی سازمان ملل متحد و سازمانها و دستگاههای دیگر با مسئولیتهای مشابه همکاری کرده‌و برای جلوگیری از تداخل و تباین فعالیتهای یکدیگر نهایت سعی و کوشش را بنماید.

‌ماده 8 – تشکیلات سازمان :

‌الف – شورا.

ب – دبیرخانه مرکب از کمیته اجرایی – مدیر کل و کارمندان.

ج – گروه ممیزی و حسابداری.

‌د – ایادی فنی (‌شامل گروههای کار و کنفرانسهای بین‌المللی)

‌ماده 9 – شورای سازمان :

‌الف – شورای سازمان مرکب از نمایندگان دول عضو خواهد بود.

‌هر یک از دول عضو حق خواهند داشت یک نماینده اصلی و یک عضو علی‌البدل را برای شرکت در شورا منصوب نمایند.

‌نمایندگان اصلی و اعضا علی‌البدلی که از طرف دول عضو منصوب می‌شوند می‌توانند دستیاران و مشاورین خود را در معیت داشته باشند.

ب – هر یک از دول عضو فقط از یک حق رأی در شورا برخوردار خواهد بود.

‌ماده 10 – اجلاسیه‌های شورا :

‌الف – به طور معمول اجلاسیه‌های عادی شورا سالی یک بار تشکیل خواهد گردید.

ب – اجلاسیه‌های فوق‌العاده در شورا در هر زمان بنا به درخواست کتبی حداقل یک سوم دول عضو از ریاست شورا تشکیل خواهد شد.

‌ماده 11 – آیین‌نامه‌های سازمان :

‌شورای سازمان آیین‌نامه اجرایی خود و آیین‌نامه مالی سازمان را تنظیم و تدوین خواهد نمود.

‌ماده 12 – ناظران سازمان :

‌با موافقت شورای سازمان هر دولت غیر عضو و هر سازمان بین‌المللی که دارای مسئولیت‌هایی مشابه و مرتبط با وظایف این سازمان است – می‌تواند‌به نمایندگی از طرف خود یک یا چند ناظر را در هر یک از اجلاسیه‌های شورا بدون داشتن حق رأی شرکت دهد.

‌ماده 13 – وظایف شورای سازمان :

‌وظایف شورای سازمان عبارت خواهد بود از :

‌الف – بررسی و اتخاذ تصمیم در مورد “‌گزارش پیشرفت امور” تسلیمی از طرف مدیر کل در خصوص اقدامات انجام شده توسط سازمان پس از برگزاری آخرین ‌اجلاسیه عادی شورا.

ب – بررسی و تصویب خط مشی و برنامه فعالیتهای سازمان.

ج – بررسی و تصویب بودجه سازمان.

‌د – بررسی و تصویب حسابهای سالیانه و ترازنامه سازمان.

ه – تشکیل ارکان یا دستگاههای فنی دائمی یا موقتی.

‌و – بررسی و اتخاذ تصمیم در مورد گزارشهای تسلیمی از طرف این دستگاهها.

‌ز – برگزاری انتخابات قانونی سازمان.

ح – انتصاب مدیر کل سازمان به نحوی که شورا خود تعیین نماید.

ط – اتخاذ تصمیم در مورد هر پیشنهادی که از طرف کمیته اجرایی تسلیم شود.

‌ماده 14 – رییس و نایب رییس شورای سازمان :

‌الف – شورای سازمان رییس سازمان و نایب رییس شورا را از بین نمایندگان دول عضو که

در کمیته اجرایی سازمان انجام وظیفه می‌نمایند – انتخاب‌خواهد کرد.

ب – رییس و نایب رییس شورای سازمان به مدت سه سال یا برای مدتی که از دوران خدمت کنونی آنها در کمیته اجرایی سازمان باقی است (‌هرکدام‌کوتاه‌تر باشد) انتخاب خواهند شد و چنانچه مدت خدمت فعلی آنها در کمیته تمدید گردد می‌توانند مجدداً انتخاب شوند.

ج – رییس و نایب رییس شورای سازمان هر یک در شورا و کمیته اجرایی سازمان با سمت واحدی انجام وظیفه خواهند نمود.

‌ماده 15 – کمیته اجرایی سازمان :

‌الف – کمیته اجرایی سازمان مرکب خواهد بود از رییس و نایب رییس شورا و هفت نفر دیگر از نمایندگان دول عضو که از طرف شورا انتخاب شده‌اند.

ب – مدت خدمت اعضای کمیته اجرایی سازمان معمولاً سه سال است که می‌توانند مجدداً انتخاب شوند.

ج – چنانچه پیش از انقضای مدت مأموریت اعضای کمیته اجرایی پستی بلاتصدی بماند کمیته از یکی از دول عضو تقاضا خواهد نمود که نماینده‌ای را‌جهت تصدی پست مزبور برای باقیمانده مدت مأموریت انتخاب نماید.

‌د – کمیته اجرایی حداقل سالی دو بار تشکیل جلسه خواهد داد.

‌ماده 16 – وظایف کمیته اجرایی.

‌وظایف کمیته اجرایی عبارت خواهد بود از :

‌الف – تسلیم پیشنهادات به شورا در مورد خط مشی و سیاستهای کلی و برنامه فعالیت سازمان.

ب – مراقبت از اینکه فعالیتهای سازمان با تصمیمات شورا هماهنگ باشد.

ج – تسلیم پیش‌نویس بودجه و حسابهای سالیانه و ترازنامه سازمان به شورا. کمیته اجرائی می‌تواند تا زمانی که طرح بودجه تسلیمی در شورای سازمان تحت بررسی قرار گیرد – یک بودجه موقت را تصویب نماید.

‌د – عهده‌داری وظایف دیگری که ممکن است به موجب کنوانسیون حاضر یا از طرف شورا سازمان به آن محول شود.

ه – تعیین روش کار و نحوه عمل خود.

‌ماده 17 – وظایف مدیر کل سازمان :

‌وظایف مدیر کل سازمان عبارت خواهد بود از :

‌الف – تقبل ریاست دبیرخانه سازمان که تحت مسئولیت او انجام وظیفه می‌نماید.

ب – اجرای برنامه مصوبه شورای سازمان و انجام وظایفی که ممکن است از طرف کمیته اجرایی سازمان به عهده او محول گردد.

ج – تسلیم گزارش در خصوص فعالیتها و وضعیت مالی سازمان در هر یک از اجلاسیه‌های عادی شورا.

‌ماده 18 – امور مالی سازمان :

‌الف – هزینه‌ها و مخارج سازمان از محل کمکهای مالی سالیانه دول عضو و وجوهی که ممکن است با تصویب شورای سازمان یا کمیته اجرایی سازمان‌دریافت شود تأمین خواهد گردید.

ب – میزان و مبلغ کمکهای سالیانه هر یک از دول بر اساس آنچه که در جدول شمار 1 مشخص گردیده – خواهد بود.

ج – شورای سازمان می‌تواند بنا بر توصیه کمیته اجرایی ضریب خاصی را برای کمکهای تعهدی مندرج در جدول شمار 1 تعیین و مورد اجرا قرار دهد تا‌بدین منوال کمکهای مزبور را در جهت فعالیتهای سازمان و وضعیت اقتصادی روز تنظیم و تعدیل نماید. یک چنین تصمیمی باید از اکثریت آراء دو سوم‌دول عضو اتخاذ گردد.

‌د – کمکهای سالیانه دول عضو در اول هر سال مالی سازمان قابل پرداخت خواهد بود.

ه – کمکهای مالی دول عضو به پول رایجی که کمیته اجرایی سازمان با موافقت دولت عضو مربوطه تعیین می‌نماید پرداخت خواهد شد.

‌و – کمکهای اضافی دیگری هم ممکن است از طرف یک دولت واحد یا گروهی از دول برای طرحها و برنامه‌های مبارزاتی خاص پرداخت شود که‌سازمان می‌تواند در جهت منافع دول مزبور این طرحها و برنامه‌ها را به مرحله اجرا درآورد.

‌ز – یک هیأت ممیزی و حسابرسی مرکب از نمایندگان سه دولت عضو که از طرف شورا به مدت سه سال انتخاب می‌شوند همه‌ساله حسابها و نحوه‌مدیریت امور سازمان را مورد بررسی قرار داده و گزارش کار خود را تسلیم شورا خواهد نمود. کمیته اجرایی سازمان می‌تواند تعدادی حسابدار‌قسم‌خورده را برای رسیدگی به حسابهای سازمان به خدمت بگمارد.

‌ماده 19 – اصلاحات :

‌الف – متون اصلاحیه‌های پیشنهادی ب کنوانسیون حاضر و جداول یک و دو آن سه ماه قبل از آنکه توسط شورای سازمان مورد بررسی قرار گیرد از‌طرف مدیر کل سازمان با آگاهی دول عضو رسانیده خواهد شد.

ب – اصلاحات پیشنهادی بر کنوانسیون – با کسب اکثریت آرا موافق دو سوم اعضاء حاضر و رأی دهنده شورای سازمان لازم‌الاجرا خواهد شد مشروط‌بر آنکه اصلاحاتی که متضمن الزامات و تعهدات جدیدی برای دول عضو سازمان است به استثنای اصلاحات پیشنهادی بر جدول شماره یک مذکور در‌بند ج ذیل – در مورد هر یک از دولی که مشمول این الزامات می‌شوند فقط در صورت قبول آن دولت به مرحله اجرا در خواهد آمد.

ج – اصلاحات پیشنهادی بر جدول شماره یک – با کسب اکثریت آراء دو سوم دول عضو – توسط شورای سازمان پذیرفته خواهد شد.

‌د – اصلاحات پیشنهادی بر جدول شماره دو با کسب آراء موافق اکثریت اعضای حاضر و رأی دهنده اعتبار خواهد یافت.

ه – اعلامیه‌های قبولی دول نسبت به اصلاحیه‌های پیشنهادی به دولت جمهوری فرانسه سپرده خواهد شد و این دولت کلیه دول عضو را از وصول‌اعلامیه‌های مزبور لازم‌الاجرا شدن اصلاحات مطلع خواهد ساخت.

‌ماده 20 – امضاء و الحاق:

‌الف – کنوانسیون حاضر جهت امضا، یا الحاق مفتوح خواهد بود و دولی که برای آنها عضویت در سازمان به موجب مقررات ماده 3 کنوانسیون‌آزاد است می‌تواند به طرق زیر دول طرف این کنوانسیون گردند :

1- امضاء.

2-امضای منوط به تصویب.

3-3 – الحاقی.

ب – الحاق دول از طریق تودیع سند الحاق نزد دولت فرانسه عملی خواهد شد.

ج – دولت فرانسه فوراً کلیه دول عضو را از تاریخ امضای کنوانسیون و الحاق بدان توسط هر دولت عضو آگاه خواهد ساخت.

‌ماده 21 – حوزه اجرایی کنوانسیون نسبت به سرزمینها.

‌الف – هر دولت عضو می‌تواند در هر زمان اعلام نماید که شرکت او در کنوانسیون مبتنی بر شمول آن به کلیه یا یکی از سرزمینهایی است که مسئولیت‌مناسبات بین‌المللی آن را به عهده دارد. این اعلامیه نزد دولت فرانسه سپرده خواهد شد.

ب – هر اعلامیه‌ای که از طرف دولت عضو طبق مقررات بند پیشین تسلیم گردد سی روز پس از وصول آن توسط دولت فرانسه اعتبار خواهد یافت.

ج – دولت فرانسه فوراً کلیه دول طرف کنوانسیون را از وصول اعلامیه‌هایی که به موجب بند حاضر تسلیم گردیده – مطلع خواهد نمود.

‌ماده 22 – خروج از کنوانسیون :

‌الف – هر دولت عضو پس از دو سال عضویت می‌تواند در هر زمان با دادن اطلاعیه کتبی به دولت فرانسه از عضویت کنوانسیون حاضر کناره‌گیری‌نماید.

‌خروج از کنوانسیون یک سال پس از تاریخ وصول اطلاعیه توسط دولت فرانسه عملی خواهد شد.

ب – عدم پرداخت دو سهمیه از کمکهای مالی سالیانه به طور متوالی در شرایط عادی حمل بر خروج از دولت عضو قاصر از عضویت در کنوانسیون‌خواهد گردید.

ج – دولت عضوی که مسئولیت مناسبات بین‌المللی یک یا چند سرزمین را دارا است می‌تواند با دادن اطلاعیه کتبی به دولت فرانسه به شمول‌کنوانسیون طبق مفاد ماده 21 آن نسبت به آن سرزمین یا سرزمینها خاتمه دهد. این اطلاعیه یک سال بعد از تاریخ وصول آن توسط دولت فرانسه -‌اعتبار خواهد یافت.

‌د – دولت فرانسه فوراً کلیه دول را از اطلاعیه‌های تسلیم شده تحت ماده حاضر آگاه خواهد ساخت.

‌ماده 23 – لازم‌الاجراء شدن :

‌الف – کنوانسیون حاضر از تاریخی که پنج دولت بر طبق مفاد ماده 20 جزو دول طرف آن شوند لازم‌الاجراء خواهد گردید.

ب – دولت فرانسه فوراً تاریخ لازم‌الاجرا شدن کنوانسیون را به اطلاع کلیه دولی که آن را امضاء نموده یا بدان ملحق گردیده‌اند – خواهد رسانید.

‌جدول شماره 1

‌جدول سهم‌بندی کمکهای سالیانه دول عضو سازمان

میزان کمکهای مالی سالیانه دول عضو سازمان – قبلاً در 18 سپتامبر 1968 بر مبنای سهام تعهدی و پرداختی کشورهای عضو فائو (‌سازمان خواربار‌کشاورزی جهانی سازمان ملل متحد) بابت بودجه سالهای 1966.7 فائو از طرف شورای سازمان به لیره استرلینگ تنظیم و تصویب گردیده بود و جدول‌زیر را نیز بعداً و عیناً مبتنی بر همان، استخراج و بر حسب فرانک هم تنظیم و تقدیم گردیده است.

(‌جدول: دوره 24 – جلد 1 – صفحه 136)

جدول شماره 2

‌فهرست آفات و بیماریهای قابل توجه خاص سازمان و تاریخ درج آنها در جدول به شرح زیر است : (‌به قسمت (ب) ماده 5 مراجعه شود)

1- سوسک کلرادو

2-نماتد غده‌ای سیب زمین

3-شپشک سن هزه یا سن ژوزه

4-بیماری سرطان سیب‌زمینی

5-آفات حشراتی و قارچی و جونده انباری و آفات جونده محصولات زراعی (‌که تاکنون مورد توجه خاص گروه اروپایی همکاری و مبارزه با آفات‌نباتی بوده است) – 1951

6- پروانه سفید اشجار

‌جدول شماره 3

‌فهرست دول اروپایی و مدیترانه‌ای که در سال 1951 از آنها برای الحاق به کنوانسیون دعوت شده است.

‌آلبانی – اتریش – بلژیک – بیلوروسی (‌روسیه سفید) – بلغارستان – چکسلواکی – یونان -مجارستان – پرتغال – رومانی – سن‌مارینو – اتحاد جماهیر‌شوروی – اسپانیا – سوئد-ایسلند – ایرلند – اسرائیل – ایتالیا – لبنان – لیختن‌اشتاین – لوکزامبورگ -موناکو – هلند – نروژ – لهستان – فنلاند -‌فرانسه (‌هم به نمایندگی از طرف دولت متبوع خود و هم به نمایندگی از طرف الجزیره و تونس و مراکش ) – سوئیس – سوریه – ترکیه – اوکراین -‌بریتانیا – یوگسلاوی.

‌فهرست اسامی صاحبان امضای متن اصلی کنوانسیون

‌بنا به مراتب امضاکنندگان ذیل که از طرف دول متبوعه خود دارای اختیارات لازم می‌باشند کنوانسیون حاضر و جداول ضمیمه آن را امضاء نمودند.

‌کنوانسیون حاضر به تاریخ 18 آوریل 1951 در یک نسخه واحد در پاریس تنظیم گردیده که نسخه مزبور در مرکز بایگانی کل اسناد رسمی دولت فرانسه‌ نگاهداری خواهد شد.

‌آقای هالفرایسکفو

‌آقای پ یوی‌ین از طرف دولت دانمارک

‌آقای گی یم و آقای ح. فن ارشفن از طرف دولت بلژیک

‌آقای میکل بن لخ از طرف دولت بریتانیا

‌آقای ر. پرتن از طرف دولت فرانسه

‌آقای د. دلافی از طرف دولت ایرلند

‌آقای آ. ملیس از طرف دولت ایتالیا

‌آقای ئی ویروی ین از طرف دولت لوکزامبورگ

‌آقای ئی جی برژد از طرف دولت هلند

‌آقای فرانسیکو آرانها از طرف دولت پرتغال

‌آقای ح. دریس از طرف دولت جمهوری آلمان فدرال

‌آقای جی. هنزلی از طرف دولت جمهوری بریتانیای کبیر

‌آقای آ. شاپنیه از طرف دولت جمهوری سوئیس

‌آقای ژ.‌نن وی از طرف دولت جمهوری یوگسلاوی

‌آقای ف. بران از طرف دولت جمهوری اطریش

‌آقای د. کولپئولس از طرف دولت جمهوری یونان

رونوشت مصدق اصل سند – در مرکز بایگانی کل اسناد رسمی دولت جمهوری فرانسه ضبط گردید.

وزیر مختار و رییس اداره تشریفات – ادوارد دولاشونی پر یک نسخه چاپی کنوانسیون حاوی اصلاحیه‌های مصوبه شورای سازمان مورخ 27 آوریل 1955 و نیز یک نسخه از متن حاضر حاوی اصلاحیه‌های‌مصوبه شورای سازمان مورخه 9 مه 1962 و18 سپتامبر 1968 به نزد دولت فرانسه به ودیعه گذارده شده است.

‌سازمان اروپایی و مدیترانه‌ای حفظ نباتات فهرست دول عضو سازمان در 19 سپتامبر 1973

‌الجزیره – اتریش – بلژیک – بلغارستان – قبرس – چکسلواکی – دانمارک – جمهوری فدرال(‌آلمان غربی) – فنلاند – فرانسه – یونان – پرتغال -‌رومانی – شوروی – گرانزی – مجارستان – ایرلند – اسرائیل – جرسی – لوکزامبورگ – مراکش – هلند – نروژ – لهستان-سوئد – سوئیس – تونس -‌ترکیه – اسپانیا – بریتانیای کبیر – یوگسلاوی.

‌کنوانسیون فوق مشتمل بر یک مقدمه و بیست و سه ماده و سه جدول و دو فهرست منضم به قانون الحاق ایران به کنوانسیون تأسیس سازمان حفظ‌نباتات مدیترانه‌ای و اروپایی می‌باشد.

قانون الحاق دولت ایران به کنوانسیون بین‌المللی حفظ نباتات سازمان خواروبار و کشاورزی جهانی مصوب 1351/04/07

قانون الحاق دولت ایران به کنوانسیون بین‌المللی حفظ نباتات سازمان خوار و بار و کشاورزی جهانی مصوب 1351/04/07

‌ماده واحده – به دولت اجازه داده می‌شود به کنوانسیون بین‌المللی حفظ نباتات سازمان خواربار و کشاورزی جهانی مورخ 3 آوریل 1952 ملحق‌گردد و موافقتنامه مزبور را که مشتمل بر یک مقدمه و پانزده ماده و یک پیوست می‌باشد به موقع اجرا بگذارد.

‌قانون فوق مشتمل بر یک ماده و متن کنوانسیون ضمیمه پس از تصویب مجلس شورای ملی در جلسه روز سه‌شنبه 1351/02/26 در جلسه فوق‌العاده‌روز چهارشنبه 1351/04/07 شمسی به تصویب مجلس سنا رسید.

‌نایب رییس مجلس سنا – دکتر سید محمد سجادی

‌سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد کنوانسیون بین‌المللی حفظ نباتات 1951

‌مقدمه:

‌دولت‌های متعاهد با علم به سودمند بودن همکاریهای بین‌المللی در مهار کردن آفات و بیماریهای مربوط به نباتات و محصولات نباتی و جلوگیری از‌ ورود و سرایت آنها در کشورهای خود همچنین به منظور ایجاد هماهنگی نزدیک در اقداماتی که برای نیل به این هدف لازم می‌باشد به شرح زیر‌موافقت می‌نمایند:

‌ماده 1 – هدف و مسئولیت

1-به منظور ایجاد اقدامات همگانی و مؤثر در جلوگیری از ورود و شیوع آفات و بیماریهای مربوط به نباتات و محصولات نباتی و تقویت اقدامات‌لازم برای مهار کردن آنها دولت‌های متعاهد تعهد می‌نمایند که اقدامات قانونی – فنی و اداری را طبق مقررات این کنوانسیون و مقررات تکمیلی که به‌موجب ماده 3 مورد توافق دول متعاهد قرار گرفته است معمول دارند.

2-هر دولت متعاهد مسئولیت اجرای مقررات این کنوانسیون را در کشور خود قبول می‌نماید.

‌ماده 2 – حدود فعالیت

1-در این کنوانسیون مقصود از کلمه “‌نباتات” تمام نباتات زنده و قسمت‌های آنها منجمله بذور که دول متعاهد نظارت در ورود آنها را طبق مفاد ماده 6‌کنوانسیون با صدور گواهی‌نامه بهداشت نباتی را طبق مفاد مواد 4 و 5 لازم تشخیص می‌دهند. همچنین مقصود از کلمات “‌محصولات نباتی” تمام‌محصولات غیر مصنوع و نباتی‌الاصل است.

منجمله بذوری که اصطلاح نباتی بر آنها ناظر نیست.

2-دولتهای متعاهد می‌توانند مفاد این کنوانسیون را طوری تعمیم بدهند که شامل انبار – ظروف – وسائل حمل و نقل – لوازم بسته‌بندی و سایر‌وسائل مربوط اعم از خاک که در نقل و انتقال بین‌المللی نباتات و محصولات نباتی به کار برده می‌شود نیز گردد.

3-این کنوانسیون بالاخص به آفات و بیماریهای مهم که در معاملات بین‌المللی حائز اهمیت می‌باشند ناظر خواهد بود.

‌ماده 3 – قراردادهای تکمیلی

1-سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد که از این پس به نام “‌فائو” نامیده خواهد شد می‌تواند با پیشنهاد هر یک از دولت‌های متعاهد یا با صلاحدید‌خود موافقتنامه‌ها و مقررات تکمیلی را برای منطقه به خصوص و یا برای آفات و بیماریهای به خصوص و یا برای نباتات و محصولات نباتی به‌خصوص و یا برای نقل و انتقال بین‌المللی نباتات و محصولات نباتی و یا به منظور تکمیل مفاد کنوانسیون که برای حل مسائل خاص جهت حفظ‌ نباتات مورد احتیاج باشد وضع نماید.

2-اینگونه موافقتنامه‌های تکمیلی که بر طبق اساسنامه و مقررات فائو تدوین خواهد گردید از طرف دولتهای متعاهد باید به مورد اجراء گذارده شود.

‌ماده 4 – سازمان ملی برای حفظ نباتات

‌الف – دولت متعاهد در اسرع وقت ممکن و در حدود توانایی خود باید سازمان رسمی ملی برای حفظ نباتات و انجام وظایف عمده زیر تشکیل دهد:

1-نظارت بر نباتات زنده در مناطق کشت اعم از مزارع – خزانه‌ها – باغات و گلخانه‌ها و نظارت بر نباتات و محصولات نباتی در انبارها و نظارت در‌امور حمل و نقل به منظور تهیه گزارش در مورد بروز آفات و بیماریهای نباتی و جلوگیری از سرایت آنها.

2-معاینه نباتات و محصولات نباتی که مورد معاملات بین‌المللی قرار می‌گیرند و تا حد امکان معاینه کالاهای دیگر که احتمال می‌رود ناقل آفات و‌بیماریهای نباتی و محصولات نباتی باشند. همچنین معاینه و نظارت بر هر گونه مؤسسات انبارداری و وسائل حمل و نقل نباتات و محصولات نباتی‌مورد استفاده در معاملات بین‌المللی به منظور جلوگیری از شیوع آفات و بیماریهای نباتی و محصولات نباتی به خارج از کشور.

3-ضد عفونی نمودن و سمپاشی نباتات و محصولات نباتی که مورد معاملات بین‌المللی قرار می‌گیرند همچنین ضدعفونی نمودن ظروف – انبارها و‌ هر گونه وسائل نقلیه مربوط.

4-صدور گواهینامه بهداشتی که از این پس به نام گواهینامه بهداشتی خوانده می‌شود دائر بر سالم بودن نباتات و محصولات نباتی با ذکر مبدأ آنها.

ب – انتشار اطلاعات مربوط به نباتات و محصولات نباتی در داخل کشور و ارائه طریق مبارزه با آفات و بیماریها برای از بین بردن آنها.

ج – انجام عملیات بررسی و تحقیقات در امور مربوط به حفظ نباتات. هر دولت متعاهد موظف است گزارشی مربوط به سازمان ملی خود برای حفظ‌نباتات با تغییراتی که احتمالاً بعدها در آن داده خواهد شد برای مدیر کل فائو ارسال دارد مشارالیه این اطلاعات را به کلیه کشورهای متعاهد تسلیم‌خواهد نمود.

‌ماده 5 – گواهینامه بهداشتی.

1-هر دولت متعاهد ترتیب صدور گواهینامه بهداشتی را که با آیین‌نامه‌های حفظ نباتات سایر دول متعاهد مطابقت داشته باشد به شرح زیر اتخاذ‌خواهد نمود

‌الف – معاینه و صدور گواهینامه توسط یا تحت نظارت مقامات فنی با تجربه که دارای اطلاعات کامل و صحیح باشند به نحوی انجام خواهد شد تا در‌موقع ورود به کشورهای دیگر گواهینامه بهداشتی صادره مورد قبول و اطمینان مقامات مربوط قرار گیرد.

ب – گواهینامه مربوط به نباتاتی که برای غرس و یا تکثیر مورد احتیاج می‌باشد باید مانند فرم نمونه‌ای که پیوست به کنوانسیون می‌باشد تهیه گردد و‌متضمن اطلاعات دیگری که مورد تقاضای واردکننده است باشد. این فرم نمونه را نیز می‌توان برای گواهی سایر نباتات و محصولات نباتی به کار برد‌مگر این که از طرف کشور واردکننده تقاضای دیگری به عمل آمده باشد.

ج – متن گواهینامه نباید مخدوش و یا تغییر داده شده باشد

2-دولتهای متعاهد که نباتات را برای غرس و یا تکثیر وارد می‌نمایند تعهد می‌نمایند تقاضای گواهینامه‌ای که مغایر با نمونه پیوست به کنوانسیون باشد‌ارائه ندهند.

‌ماده 4 – مقررات مربوط به واردات.

1-دولتهای متعاهد به منظور جلوگیری از ورود بیماری و آفت در کشور خود اختیارات کامل دارند که ورود نباتات و محصولات نباتی را تحت‌ضوابطی مجاز نمایند و در انجام این منظور حق خواهند داشت که

ب – از ورود بعضی نباتات و محصولات نباتی و یا قسمتی از آنها جلوگیری به عمل آورند

ج – از بعضی نباتات و محصولات نباتی وارد شده معاینه به عمل آورده و در صورت لزوم آنها را تحت قرنطینه قرار دهند.

‌د – ضد عفونی نمودن و یا از بین بردن نباتات و محصولات نباتی مورد حمل و نقل و یا جلوگیری از ورود آنها.

2-به منظور ممانعت هرچه کمتر از معاملات بین‌المللی کشورهای متعاهد تقبل می‌نمایند مندرجات بند 1 این ماده را با توجه به مقررات مجری دارند

‌الف – دولتهای متعاهد نمی‌توانند به موجب مقررات داخلی خود مربوط به حفظ نباتات مبادرت به هیچیک از اقدامات مندرج در بند 1 این ماده به‌نمایند مگر این که اقدام مذکور از نظر بهداشت نباتات ضروری شناخته شود.

ب – اگر دولت متعاهد برای ورود نباتات و محصولات نباتی محدودیتهایی در نظر بگیرد و یا برای ورود آنها شرایطی قائل گردد لازم است بلافاصله‌این محدودیت و شرایط را منتشر نموده و آنها را به اطلاع مراکز حفظ نباتات سایر دولتهای متعاهد و فائو برساند.

ج – اگر دولت متعاهدی قانونی برای جلوگیری از ورود پاره‌ای نباتات و محصولات نباتی تدوین نماید لزوماً باید به فوریت تصمیم مدلل خود را منتشر‌نموده و آن را به اطلاع سایر دولتهای متعاهد و فائو برساند.

‌د – اگر دولت متعاهدی مایل باشد بعضی از نباتات و محصولات نباتی از طریق نقاط معینی وارد کشورش شود باید این نقاط را طوری انتخاب نماید که‌بدون جهت مانع معاملات بین‌المللی نگردد علاوه بر این دولت متعاهد مذکور باید بلافاصله صورتی شامل نقاط مذکور را تهیه و آن را به مراکز حفظ‌نباتات سایر دولتهای متعاهد و فائو تسلیم نماید. محدودیتهای مربوط به نقاط تعیین شده ورود فقط موقعی مجاز خواهد بود

که نباتات و محصولات‌نباتی مربوط با گواهینامه بهداشتی همراه بوده و تحت معاینه و یا عملیات مخصوصی قرار گیرد.

ه – هر گونه معاینه توسط مراکز حفظ نباتات یک دولت متعاهد باید به فوریت و با در نظر گرفتن فسادپذیری نباتات مربوط صورت گیرد و اگر مشاهده ‌شود که کالای وارداتی در بعضی جهات با شرایط قانونی کشور واردکننده مطابقت نمی‌نماید موضوع باید بلافاصله به استحضار کشور صادرکننده برسد.‌اگر تمام و یا قسمتی از کالا معدوم گردد بلافاصله یک صورت جلسه رسمی برای مرکز حفظ نباتات کشور صادرکننده ارسال خواهد شد.

‌و – دولتهای متعاهد باید طوری اقدام نمایند که احتیاج به گواهینامه بهداشتی برای آن محصولات نباتی که جهت غرس مورد نیاز می‌باشد به حداقل‌تقلیل یابد مانند حبوبات – میوه – سبزیجات و انواع گل.

‌ز – دولتهای متعاهد برای مطالعه و بررسی انواع آفات و بیماری می‌توانند با اتخاذ تدابیر و احتیاط لازم به منظور جلوگیری از اشاعه آفات و بیماری‌نباتات و محصولات نباتی نباتات بیمار و آفت زده را وارد کشور خود نمایند.

3-اقداماتی که در این ماده ذکر شده نباید درباره کالایی که به عنوان ترانزیت از کشوری می‌گذرد مورد استفاده قرار گیرد مگر این که این اقدام از نظر‌حمایت از محصولات داخلی خود آن کشور واجب و ضروری باشد.

‌ماده 7 – همکاری بین‌المللی.

‌به منظور نیل به اهداف کنوانسیون حاضر – دولتهای متعاهد در حدود توانایی خود با یکدیگر همکاری خواهند نمود به خصوص در موارد زیر:

‌الف – دولتهای متعاهد متعهد می‌شوند که به منظور تشکیل مرکز اطلاعات جهانی در کشور خود مربوط به بیماریها و آفات نباتی با حداکثر استفاده از‌خدمات سازمانهای موجود در این زمینه با فائو همکاری نمایند و از بدو تأسیس این مرکز اطلاعات زیر را مرتب و در فواصل معین در اختیار فائو قرار‌دهند:

1-گزارش در مورد آغاز و شیوع آفات و بیماریهای نباتات و محصولات نباتی که در حال حاضر و یا در آتیه خطرناک به نظر می‌رسند و حائز اهمیت‌اقتصادی می‌باشند

2-اطلاعات راجع به کشف طرق مؤثر مبارزه با آفات و بیماریهای نباتات و محصولات نباتی

ب – دولتهای متعاهد در حدود امکانات خود موافقت می‌نمایند که در مبارزه با آفات و بیماریهای مهمی که محصولات نباتی را جداً تهدید نموده و‌احتیاج به اقدام بین‌المللی دارد شرکت نمایند.

‌ماده 8 – سازمان منطقه‌ای حفظ نباتات.

1-دولتهای متعاهد تعهد می‌نمایند که برای تأسیس سازمان‌های حفظ نباتات در حوزه‌های مناسب با یکدیگر همکاری نمایند.

2-سازمان منطقه‌ای حفظ نباتات باید وظیفه هماهنگی را در منطقه مربوط انجام داده و برای نیل به اهداف کنوانسیون در فعالیت‌های گوناگون شرکت‌نماید.

‌ماده 9 – حل اختلافات.

1-اگر در تفسیر و یا اجرای مفاد کنوانسیون اختلافی بروز نماید و یا اگر دولت متعاهدی تشخیص دهد که اقدام دولت متعاهد دیگر برخلاف وظایفی‌است که طبق مفاد مواد 5 و 6 کنوانسیون به خصوص در مورد ممانعت و یا محدودیت ورود نباتات و محصولات نباتی به او محول شده است این‌دولت و یا دولت‌های متعاهد ذینفع می‌توانند از مدیر کل فائو تقاضا نمایند که کمیته‌ای را برای رسیدگی به اختلاف موجود تعیین نماید.

2-مدیر کل فائو پس از مشورت با دولت مربوط کمیته کارشناسی را که نمایندگان دول ذینفع نیز جزء آن خواهند بود تعیین و با توجه به اسناد و مدارکی‌که دول ذینفع ارائه خواهند داد به موضوع رسیدگی به عمل خواهد آمد. این کمیته نظریات خود را برای مدیر کل فائو ارسال و مشارالیه سپس آن را برای‌دول ذینفع و سایر دول متعاهد ارسال خواهد نمود.

3-دولت‌های متعاهد موافقت می‌نمایند که نظریه کمیته هرچند که نافذ و لازم‌الاجراء نمی‌باشد لیکن در آینده بین دول متعاهد مبنای مذاکره برای حل‌اختلاف موجود قرار خواهد گرفت.

4-هزینه کمیته کارشناسان بر عهده دولتهای ذینفع خواهد بود

‌ماده 10 – جانشین‌سازی موافقتنامه‌های قبلی.

‌این کنوانسیون به کنوانسیون مورخ 3 نوامبر 1881 به کنوانسیون اضافی که در تاریخ 15 آوریل 1889 در برن به امضاء رسیده و کنوانسیون بین‌المللی‌حفظ نباتات که در تاریخ 16 آوریل 1929 در رم به امضاء رسیده است خاتمه بخشیده و خود جانشین آنها می‌باشد.

‌ماده 11 – قلمرو اجرایی.

1-هر دولت متعاهد می‌تواند در موقع تصویب و یا الحاق به کنوانسیون و یا هر موقع دیگر بعد از آن اظهارنامه‌ای برای مدیر کل فائو بفرستد مبنی بر‌این که مقررات کنوانسیون در کلیه اراضی و یا قسمتی از آن که دولت مذکور مسئولیت روابط بین‌المللی آن را به عهده دارد قابل اجراء می‌باشد. متن این‌ اظهارنامه 30 روز پس از دریافت توسط مدیر کل فائو نافذ خواهد بود.

2-هر دولت متعاهد که بر طبق بند 1 این ماده اظهارنامه محدودیت ارضی را برای مدیر کل فائو می‌فرستد می‌تواند هر وقت که لازم بداند اظهارنامه‌دیگری که طی آن مفاد اظهارنامه قبلی تعدیل شده باشد برای مدیر کل فائو ارسال دارد اظهارنامه تعدیلی نیز30 روز پس از دریافت توسط مدیر کل فائو‌نافذ خواهد بود.

3-مدیر کل فائو وصول این اظهارنامه‌ها را به تمام امضاکنندگان این کنوانسیون اطلاع خواهد داد.

ماده 12 – تصویب و الحاق.

1-این کنوانسیون تا اول ماه مه 1952 برای امضای کلیه دولتها مفتوح خواهد بود و در اسرع وقت ممکن به تصویب خواهد رسید. اسناد مربوط به‌مصوبات نزد مدیر کل فائو نگهداری خواهد شد و مشارالیه تاریخ دریافت اسناد را به اطلاع دولتهای امضاکننده خواهد رسانید.

2-همین که کنوانسیون بر طبق ماده 14 لازم‌الاجرا گردید دولتهای غیر متعاهد نیز می‌توانند تقاضای الحاق به آن را بنمایند. این عضویت با سپردن‌اسناد الحاق نزد مدیر کل فائو صورت‌پذیر می‌باشد و مشارالیه این امر را به اطلاع سایر اعضاء امضاکننده خواهد رسانید.

‌ماده 13 – اصلاحات.

1-هر گونه پیشنهاد برای اصلاح مفاد این کنوانسیون باید به مدیر کل فائو تسلیم گردد.

2-هر پیشنهاد اصلاحی در مورد کنوانسیون که از دولت متعاهدی به مدیر کل فائو واصل می‌گردد در جلسه معمولی و یا در یک کنفرانس خصوصی‌فائو برای موافقت مطرح خواهد شد و اگر این پیشنهاد حاوی تغییرات مهم فنی و یا تعهدات بیشتری برای دولتهای متعاهد باشد موضوع قبل از طرح در‌جلسه معمولی و یا کنفرانس خصوصی توسط کمیته مشورتی کارشناسان فائو مورد مطالعه و بررسی قرار خواهد گرفت.

3-هر پیشنهاد اصلاحی نباید دیرتر از تاریخ ارسال دستور جلسه کنفرانس مربوط به رسیدگی به موضوع توسط دبیر کل فائو در اختیار دولت‌های‌متعاهد قرار گیرد.

4-هر پیشنهاد اصلاحی باید به تصویب کنفرانس فائو رسیده و 30 روز پس از تصویب آن به وسیله دو سوم دولتهای متعاهد لازم‌الاجرا می‌گردد‌اصلاحاتی که متضمن تعهدات جدید برای دولتهای متعاهد می‌باشد در مورد هر یک از آن دولتها 30 روز پس از پذیرش اصلاحیه مزبور توسط دولت‌مربوط لازم‌الاجرا خواهد شد.

5-اسناد پذیرش اصلاحیه‌ای که تعهدات جدیدی برای دولتهای متعاهد ایجاد می‌نماید توسط مدیر کل فائو نگهداری خواهد شد و مشارالیه دریافت‌پذیرش و قابل اجراء بودن آن را به اطلاع دولتهای متعاهد خواهد رسانید.

‌ماده 14 – لازم‌الاجرا شدن کنوانسیون.

همین که این کنوانسیون از طرف سه دولت امضاکننده به تصویب رسید بلافاصله مقررات مربوط بین آنها نافذ خواهد بود و سپس هر دولتی که‌کنوانسیون را امضاء نماید به مجرد این که سند موافقت و یا الحاق خود را به کنوانسیون تسلیم نماید مقررات درباره آن نیز قابل اجراء خواهد بود.

‌ماده 15 – فسخ

1-هر دولت متعاهد می‌تواند هر موقع که بخواهد با تسلیم اخطاریه‌ای به مدیر کل فائو کنوانسیون حاضر را فسخ نماید.

‌مدیر کل فائو بلافاصله موضوع را به اطلاع دولتهای امضاکننده کنوانسیون خواهد رسانید.

2-فسخ کنوانسیون یک سال پس از دریافت اخطاریه توسط مدیر کل فائو نافذ خواهد بود

پیوست نمونه فرم گواهینامه بهداشت

‌خدمات حفظ نباتات

‌کشور شماره

‌بدین وسیله گواهی می‌شود که نباتات یا قسمتهایی از نباتات و یا محصولات نباتی که ذیلاً نام برده می‌شوند و یا نمونه‌های واقعی آنها در تاریخ.

‌مورد آزمایش کامل توسط آقای که کارمند مجاز اداره می‌باشد قرار گرفته و به نظر ایشان عاری از هر گونه بیماری و آفت مضره می‌باشند بنابراین محموله فوق با تمام مقررات بهداشتی کشور واردکننده که در‌اطلاعیه‌های مربوط منتشر شده است مطابقت می‌نماید.

‌تدخین یا ضد عفونی کردن محموله (‌در صورتی که مقررات کشور واردکننده ایجاب نماید)

‌در تاریخ …… عملی که انجام شده

‌مدتی که عمل روی کالا انجام شده …… مواد شیمیایی

‌که به مصرف رسیده است.

‌عطف به مقررات مربوط.

‌تاریخ …… 13

‌امضاء …… سمت …… مهر اداره

‌شرح کالای فرستاده شده

‌نام و نشانی صادرکننده.

‌نام و نشانی تحویل گیرنده.

‌تعداد و مشخصات بسته‌ها.

‌علامت مشخص‌کننده.

‌مبدأ (‌اگر مورد تقاضای واردکننده باشد)

‌وسیله حمل و نقل.

‌مقصد.

‌مقدار و نام محصول.

‌نام علمی گیاه (‌اگر مورد تقاضای واردکننده باشد)

‌کنوانسیون فوق مشتمل بر یک مقدمه و پانزده ماده و یک پیوست منضم به قانون الحاق دولت ایران به کنوانسیون بین‌المللی حفظ نباتات‌ می‌باشد.

قانون راجع به اجازه خرید لوازم مورد نیاز چهل نفر خلبان و مکانیسین‌های هواپیماهای سمپاش اتحاد جماهیر شوروی ‌اعزامی به ایران برای مبارزه با ملخ مصوب 1343/08/18

قانون راجع به اجازه خرید لوازم مورد نیاز چهل نفر خلبان و مکانیسین‌های هواپیماهای سمپاش اتحاد جماهیر شوروی ‌اعزامی به ایران برای مبارزه با ملخ مصوب 1343/08/18

ماده واحده – عمل وزارت کشاورزی مبنی بر تهیه لوازم مورد احتیاج پذیرایی چهل نفر خلبان و مکانیسین‌های هواپیماهای اتحاد جماهیر شوروی‌ که برای مبارزه با ملخ اعزام گردیده‌اند از محل اعتبار مربوط در سال 1341 تأیید می‌شود.

‌قانون بالا مشتمل بر یک ماده که لایحه آن به موجب ماده واحده مصوب 1342/09/20 تقدیم شده بود در جلسه یکشنبه 1343/02/27‌ به تصویب مجلس شورای ملی رسید.

‌قانون فوق در جلسه روز دوشنبه 1343/08/18 به تصویب مجلس سنا رسیده است.

قانون تأسیس مؤسسه بررسی آفات و بیماریهای گیاهی مصوب اسفند 1344

قانون تأسیس مؤسسه بررسی آفات و بیماریهای گیاهی مصوب اسفند 1344

ماده 1 – به منظور بررسی آفات و بیماریهای گیاهان و محصولات کشاورزی و تعیین بهترین روش پیشگیری و مبارزه با آنها مؤسسه بررسی آفات و‌بیماریهای گیاهی تشکیل می‌شود. این مؤسسه وابسته به وزارت کشاورزی است.

ماده 2 – مؤسسه بررسی آفات و بیماریهای گیاهی دارای شورایی است که از اشخاص زیر تشکیل می‌گردد:

1-وزیر کشاورزی

2-معاون فنی وزارت کشاورزی

3-معاون وزارت دارایی

4-یکی از استادان دفع آفات نباتی دانشکده کشاورزی به معرفی دانشگاه تهران

5-یکی از استادان بیماریهای گیاهی دانشکده کشاورزی به معرفی دانشگاه تهران

6-مدیر کل حفظ نباتات یا جانشین او به معرفی وزیر کشاورزی

7-رییس مؤسسه سرم و واکسن‌سازی رازی

8-رییس انستیتو پاستور

9-رییس مؤسسه بررسی آفات و بیمارهای گیاهی

تبصره 1 – وزیر کشاورزی و در غیاب وی معاون فنی وزارت کشاورزی عهده‌دار ریاست شورا خواهد بود

تبصره 2 – آیین‌نامه داخلی شورا از طرف وزارت کشاورزی تهیه و پس از تصویب شورا به موقع اجرا گذارده می‌شود

ماده 3 – وظایف شورای مؤسسه عبارت است از:

1-تصویب سازمان مؤسسه

2-تصویب برنامه کار و بودجه مؤسسه

3-بررسی و اخذ تصمیم نسبت به پیشنهادهای رییس مؤسسه

ماده 4 – رؤسای بخشهای مؤسسه از بین افرادی که دارای درجه لیسانس یا بالاتر در رشته کشاورزی و یا علوم (‌شیمی – طبیعی) و حداقل ده سال‌متوالی یا پانزده سال متناوب سابقه بررسی در رشته‌های مربوط به آفات یا بیماریهای گیاهی داشته باشند بنا به پیشنهاد رییس مؤسسه و تصویب شورا‌انتخاب و با حکم وزیر کشاورزی منصوب می‌شوند ‌دارندگان درجه لیسانس یا بالاتر در رشته کشاورزی و تخصص در رشته‌های مختلف مربوط به آفات یا بیماری‌های گیاهی با دارا بودن شرایط مساوی‌حق تقدم خواهند داشت.

تبصره – انتخاب دیپلمه‌های کشاورزی که حداقل بیست سال به طور متوالی در امور آفات و بیماری‌های گیاهی به کار بررسی اشتغال داشته و در‌این رشته‌ها دارای تحقیقات و تتبعات علمی باشند بنا به پیشنهاد رییس مؤسسه و تصویب شورای مؤسسه به ریاست بخش بلامانع است.

ماده 5 – مؤسسه دارای یک رییس و دو معاون خواهد بود رییس از بین رؤسای بخشهای مؤسسه که حداقل دارای یک سال سابقه تصدی بخش یا افرادی که دارای تحصیلات فوق لیسانس یا بالاتر در یکی از‌رشته‌های آفات یا بیماریهای گیاهی و بیست سال سابقه بررسی در رشته‌های مزبور باشند به پیشنهاد شورا و تصویب وزیر کشاورزی انتخاب می‌شوند.

معاونین مؤسسه از بین رؤسای بخشها به پیشنهاد رییس مؤسسه و تصویب شورا تعیین می‌گردند.

احکام انتصاب رییس و معاونین مؤسسه به امضای وزیر کشاورزی خواهد رسید.

ماده 6 – بودجه تفصیلی سالانه مؤسسه در حدود اعتباری که هر سال در بودجه کل کشور منظور و تصویب می‌گردد پس از تصویب شورای مؤسسه‌به مورد اجراء گذارده خواهد شد.

تبصره 1 – وزارت دارایی مکلف است اعتبار مصوب مؤسسه را به اقساط چهارگانه در ابتدا هر فصل در اختیار مؤسسه بگذارد. مؤسسه مجاز است‌صرفه‌جویی هر سال را در سال بعد منحصراً به مصرف امور مربوط به بررسی‌ها برساند.

تبصره 2 – مؤسسه مجاز است در موارد فوری و ضروری تا میزان پانصد هزار ریال با تصویب شورا بدون رعایت تشریفات مناقصه مواد و وسائل‌ لازم را خریداری نماید.

تبصره 3 – ذیحساب مؤسسه بررسی آفات و بیماری‌های گیاهی از طرف وزارت دارایی انتخاب می‌شود

تبصره 4 – مؤسسه مجاز است وجوهی که مؤسسات دولتی یا مؤسسات خارجی برای کمک به بررسی‌های آفات نباتی می‌پردازند علاوه بر بودجه‌مصوب خود آن را منحصراً به مصرف هزینه بررسی مربوط رسانیده و صورت مصرف آن را جداگانه به شورا و هدیه‌ کننده بدهد.

ماده 7 – فوق‌العاده مخصوص کارکنان فنی مؤسسه با توجه به تمام وقت بودن کار آنها به وسیله آیین‌نامه‌ای که به تصویب شوری خواهد رسید تعیین‌خواهد شد به این قبیل اشخاصی فوق‌العاده اضافه کار تعلق نخواهد گرفت.

ماده 8 – مؤسسه می‌تواند همه‌ساله از بین کارشناسان خود کسانی را که حداقل پنج سال سابقه کارهای تحقیقاتی در مؤسسه داشته باشند در حدود‌اعتبارات مصوب و با تصویب شورای مؤسسه برای تکمیل اطلاعات به دانشگاه‌ها و مؤسسات تحقیقاتی خارجه که مورد قبول وزارت کشاورزی باشد‌ اعزام دارد.

هزینه سفر رفت و برگشت و حقوق این مأمورین در مدت اقامت در کشورهای خارج به ریال و فوق‌العاده روزانه آنها با توجه به آیین‌نامه اعزام مأمور به‌خارجه به ارز قابل پرداخت است.

اشخاصی که به طریق فوق به خارجه اعزام می‌شوند باید قبل از عزیمت با معرفی ضامن معتبر تعهد نمایند که در خاتمه مدت مأموریت به ایران‌مراجعت و حداقل دو برابر مدت توقف در خارجه در مؤسسه به کار به پردازند در صورت عدم رعایت تعهد کلیه هزینه‌هایی که بابت فوق‌العاده و هزینه‌سفر و حقوق به آنها پرداخت شده به اضافه سود 12 درصد در سال به دولت برگشت بدهند.

ماده 9 – مؤسسه بررسی آفات و بیماری‌های گیاهی مجاز است با مؤسسات و سازمانهای تحقیقاتی خارجی روابط علمی برقرار نماید ‌قبول عضویت و تعهد پرداخت حق عضویت این مؤسسات با تصویب هیأت دولت خواهد بود مؤسسه می‌تواند با تصویب شوری نمایندگانی به کنفرانسها و کنگره‌های علمی اعزام داشته و هزینه‌های مربوط را طبق مقررات مالی کشور از اعتبارات‌خود بپردازد.

ماده 10 – کلیه بررسیهای مربوط به آفات و بیماری‌های گیاهان و محصولات کشاورزی که از محل اعتبارات بودجه‌ای یا عمرانی انجام می‌شود باید‌در مؤسسه بررسی آفات و بیماری‌های گیاهی متمرکز گردد.

قانون بالا مشتمل بر ده ماده و هفت تبصره که لایحه آن به موجب ماده واحده مصوبه 1342/09/20 تقدیم و در تاریخ روز دوشنبه 1344/10/06 به تصویب مجلس سنا رسیده بوده در تاریخ روز پنجشنبه 1344/12/19 شمسی مورد تصویب مجلس‌ شورای ملی قرار گرفت.

قانون مربوط به قرارداد بین ایران و پاکستان راجع به دفع ملخ مصوب 1335/12/28

قانون مربوط به قرارداد بین ایران و پاکستان راجع به دفع ملخ مصوب 1335/12/28

ماده واحده – قرارداد بین ایران و پاکستان راجع به دفع ملخ مشتمل بر یک مقدمه و هفت ماده که در تاریخ 1334/12/29 مطابق با بیستم مارس یک هزار و نهصد و پنجاه و شش در تهران به امضاء رسیده تصویب می‌شود.

‌این قانون که مشتمل بر ماده واحده و متن قرارداد ضمیمه است در جلسه سه‌شنبه 1335/12/28 پنج به تصویب‌مجلس شورای ملی رسید.

‌رئیس مجلس شورای ملی – رضا حکمت

‌قانون بالا در جلسه 1339/08/16 به تصویب مجلس سنا رسیده است.

‌متن قرارداد بین ایران و پاکستان راجع به دفع ملخ

‌دولت شاهنشاهی ایران از یک طرف و دولت پاکستان از طرف دیگر که مایل به انعقاد قراردادی جهت نظارت بر ملخ صحرایی می‌باشند نمایندگان‌تام‌الاختیار خود را به دین شرح تعیین نموده‌اند:

‌جناب آقای دکتر علیقلی اردلان وزیر امور خارجه شاهنشاهی ایران از طرف دولت شاهنشاهی ایران و جناب آقای نواب‌زاده آقا محمدرضا سفیر کبیر پاکستان در ایران از طرف دولت پاکستان

2-نمایندگان تام‌الاختیار فوق در مواد زیر موافقت نمودند:

‌ماده 1- طرفین معظمین متعاهدین موافقت می‌نمایند که در سالهای بروز و آلودگی و مهاجرت ملخ صحرایی هر یک در قلمرو خود اقدامات زیر را به‌عمل آورند:

الف- در مناطقی که بالقوه محل تولید مثل است و در مراکز مهم مبدأ حمله پاسگاههای دیده‌بانی ایجاد نموده و نگاهداری کنند که جهت پرواز دسته‌های ملخ را ثبت نمایند و مناطق آلوده را بلافاصله پس از تخم‌گذاری بررسی و‌روی نقشه علامت گذاری کنند.

ب – کلیه وسایل و مواد لازم برای مقابله با تهدید به آلودگی را تهیه کنند به نحوی که قبل از شروع عملیات نظارت بر وسائل و مواد در محل آماده باشد.

ج – با حشره در تمام مراحل تحول آن و با کلیه وسائل موجود در سراسر فصول مختلف حمله مبارزه نمایند.

‌ماده 2- طرفین معظمین متعاهدین موافقت می‌نمایند که در مدت حمله و مهاجرت ملخهای صحرایی اطلاعاتی که طبق بند (‌الف) از ماده یکم‌جمع‌آوری شده است باید ضمن بولتنهای دو هفتگی بلافاصله پس از روز پانزدهم و روز آخر هر ماه بین وزارت کشاورزی ایران در تهران و مدیر دفع‌آفات نباتات در کراچی مبادله شود. اگر در اراضی هر یک از طرفین معظمین متعاهدین ملخ چنان وافر باشد که اراضی طرف متعاهد دیگر را به هجوم‌تهدید نماید اضافه بر بولتنهای دو هفتگی اطلاعات لازم به وسیله تلگراف به کشوری که مورد تهدید ملخ واقع شده است ارسال خواهد شد و در آن‌جهت سیر و وسعتپ پرواز و تعداد دسته‌ها حتی‌الامکان ذکر خواهد گردید.

‌اضافه بر آن طرفین معظمین متعاهدین کلیه انتشارات علمی مربوط به ملخ صحرایی را نیز پس از انتشار آنها در اسرع اوقات مبادله خواهند نمود.

‌ماده 3- طرفین معظمین متعاهدین موافقت می‌نمایند که در فواصل واقع بین حملات ملخ صحرایی مأمورین مربوطه مناطقی را که ممکن است ملخ‌صحرایی در مرحله انفرادی باشد هر چندی یک بار مورد بازرسی مفصل قرار داده و از ازدیاد فوق‌العاده که ممکن است بر اثر رسیدن شرائط مساعد آب‌و هوا وقوع یابد با کلیه وسائل لازم ممانعت نمایند تا از مرحله تجمع حشره جلوگیری به عمل آید. اطلاعات حاصل از این بازرسیها و عملیات ضمن‌گزارشهای ماهانه بین طرفین معظمین متعاهدین مبادله خواهد شد.

‌ماده 4- به منظور آن که عملیات مربوط به نظارت طبق صحیح‌ترین اصول اجرا شود:

1- مذاکره درباره گزارشهای مربوط به فعالیت ملخهای صحرایی و نتایج حاصله از مبارزه با آنها در هر دو کشور در فصول گذشته.

2-تهیه نقشه برای مبارزه برای فصل بعد.

‌این جلسات مشورتی یا در قلمرو یکی از طرفین معظمین متعاهدین و یا در محلی که کمیته مشاوره فنی F.A.O درباره نظارت ملخ صحرایی تشکیل‌می‌شود و نمایندگان طرفین معظمین متعاهدین حضور خواهند داشت تشکیل خواهد شد.

‌جلسات فوق‌العاده مشورتی نیز ممکن است با توافق طرفین معظمین متعاهدین برای مذاکره در باب پیشامدهای غیر مترقبه و فوق‌العاده تشکیل گردد.

‌ماده 5- وقتی که عملیات مبارزه با ملخ در جریان است ممکن است کمیسیون مختلطی مرکب از کارشناسان و نمایندگان فنی هر دو کشور با موافقت‌طرفین معظمین متعاهدین تشکیل شود تا مناطق آلوده به خصوص قسمتهایی که در دو طرف مرز دو کشور واقع است بازرسی نماید و در محل وضع‌ملخ و اقداماتی که از طرف یک یا هر دو کشور به کار رفته یا لازم است به کار رود مورد مطالعه قرار دهد و به دوایر فنی مربوطه گزارشی تسلیم نماید.

‌ماده 6- این قرارداد از طرف مقامات مربوطه طرفین معظمین متعاهدین تصویب و اسناد تصویبی در تهران مبادله خواهد شد. قرارداد از تاریخ مبادله‌لازم‌الاجرا و در مدت سه سال معتبر خواهد بود.

‌ماده 7- اگر یکی از طرفین معظمین متعاهدین پس از مدت مقرر برای اعتبار مایل به حفظ این قرارداد نباشد باید لااقل یک سال قبل از موقعی که قرارداد‌منقضی خواهد شد کتباً قصد خود را به طرف دیگر اطلاع دهد در غیر این صورت قرارداد موجود خود به خود تا مدت سه سال دیگر معتبر خواهد بود‌و به همین نحو ادامه خواهد یافت.

‌با تأیید مواد مذکوره در فوق امضاکنندگان مختار این قرارداد را که در دو نسخه به فارسی و انگلیسی تهیه شده و هر دو متن متساویاً معتبر است در تاریخ‌ 1334/12/29 مطابق با بیستم مارس 1956 در تهران امضاء و به مهر خود ممهور نمودند.

‌از طرف دولت پاکستان از طرف دولت شاهنشاهی ایران

‌قرارداد فوق که مشتمل بر یک مقدمه و هفت ماده می‌باشد ضمیمه قانون راجع به قرارداد بین ایران و پاکستان مربوط به دفع ملخ بوده صحیح است.

قانون مربوط به قرارداد دفع ملخ دریایی بین دولت ایران و هند مصوب 1335/12/28

قانون مربوط به قرارداد دفع ملخ دریایی بین دولت ایران و هند مصوب 1335/12/28

‌ماده واحده – قرارداد دفع ملخ دریایی بین دولت ایران و هند که مشتمل بر یک مقدمه و هفت ماده می‌باشد تصویب می‌شود و دولت مجاز است‌ اسناد آن را مبادله نماید.

‌این قانون که مشتمل بر ماده واحده و متن قرارداد ضمیمه است در جلسه سه‌شنبه 1335/12/28 به تصویب‌ مجلس شورای ملی رسید.

‌رئیس مجلس شورای ملی – رضا حکمت

‌قانون بالا در جلسه 1334/02/06به تصویب مجلس سنا رسیده است.

‌متن قرارداد دفع ملخ دریایی بین دولت شاهنشاهی ایران و دولت هند اعلیحضرت همایون شاهنشاه ایران از یک طرف و رئیس جمهور هند از طرف دیگر ‌نظر به این که مایلند قراردادی به منظور دفع ملخ دریایی منعقد نمایند نمایندگان مختار خود را به شرح زیر تعیین نمودند.

‌اعلیحضرت همایون شاهنشاه ایران

‌جناب آقای عبدالله انتظام وزیر امور خارجه

‌رئیس جمهور هند

‌جناب آقای دکتر تارا چند سفیر کبیر هند در ایران

‌نمایندگان مزبور پس از آن که اختیارنامه‌های کامل خود را که صحیح و معتبر بود مبادله نمودند در موارد ذیل موافقت کردند:

‌ماده 1- طرفین متعاهدین معظمتین موافقت کردند که در سالهای طغیان و هجوم ملخ دریایی هر کدام از آنها اقدامات لازمه را به شرح زیر در قلمرو خود‌به عمل آورند:

‌الف – برقراری پستهای دیده‌بانی که مسیر پرواز دستجات را معین نموده و نواحی تخم‌گذاری را بلافاصله بعد از تخم‌ریزی بازرسی کرده و در روی نقشه‌نشان خواهد داد.

ب – تهیه کلیه لوازم مورد احتیاج برای جلوگیری به طوری که قبل از شروع عمل در محل برای استفاده آماده باشد.

ج – مبارزه با کلیه وسایل موجود در تمام مراحل نشو و نما و تکثیر حشره.

‌ماده 2- طرفین متعاهدتین معظمتین موافقت می‌نمایند که در سالهای پیدایش و هجوم ملخ دریایی اطلاعات راجع به مسیر پرواز دستجات ملخ را به‌وسیله تلگراف هر دو هفته یک مرتبه (‌بلافاصله بعد از پانزدهم و آخرین روز هر ماه) به رئیس اداره دفع ملخ و مشاور حفاظت نباتات دولت هند در‌دهلی جدید و به وزارت کشاورزی ایران در تهران مخابره نمایند در صورتی که مقادیر زیاد ملخ در قلمرو یکی از طرفین متعاهدتین معظمتین موجود‌باشد که قلمرو طرف متعاهد دیگر را تهدید نماید در این صورت بعلاوه گزارش تلگرافی دو هفتگی فوق اطلاعات تلگرافی لازم دیگر هم به کشوری که‌مورد تهدید واقع شده مخابره خواهد گردید.

‌بعلاوه بین وزارت کشاورزی ایران در تهران و رئیس اداره دفع ملخ و مشاور حفاظت نباتات دولت هند در دهلی جدید اطلاعات تفصیلی به صورت‌گزارشهای دو هفتگی (‌بلافاصله بعد از پانزدهم و آخرین روز ماه) مبادله خواهد شد اطلاعات فوق با نقشه‌جاتی همراه خواهد بود که مطابق با مقررات3 ب قطعنامه “‌سومین کنفرانس بین‌المللی دفع ملخ” منعقده در سال 1934 در لندن باشد طرفین متعاهدتین معظمتین کلیه نشریات علمی راجع به ملخ‌دریایی را هر چه زودتر پس از انتشار مبادله خواهند نمود.

‌ماده 3- طرفین متعاهدتین معظمتین موافقت دارند که در تمام فواصل مدت بین هجوم ملخ دریایی مأمورین مربوطه در مواقع معینه و بکرات نواحی را‌که ممکن است ملخ دریایی در آن جا به شکل دستجات منفرد یافت شود دقیقاً بازرسی نمایند و همچنین به وسائل لازمه از تکثیر و تشکیل غیر عادی‌دستجات جدید حشرات جلوگیری خواهند نمود اطلاعات حاصله از این بازرسیها و عملیات بین طرفین متعاهدتین معظمتین در ضمن گزارشهای‌ ماهیانه مبادله خواهد گردید.

‌ماده 4- برای این که عملیات دفع ملخ مطابق صحیح‌ترین اصول به عمل آمده و ارتباط متقابل و تبادل اطلاعات بین طرفین صورت بگیرد طرفین‌متعاهدتین معظمتین متعهد می‌شوند هر سال یک مرتبه در موقع هجوم ملخ مجالس مشاوره‌ای بین کارشناسان خود ترتیب داده و نسبت به امور ذیل‌تصمیمات مقتضی اتخاذ نمایند:

‌الف – مذاکره در اطراف گزارشهای مربوطه به فعالیت ملخ دریایی و نتایجی که از دفع آن در دو کشور در دوره گذشته به دست آمده.

ب – تهیه و موافقت نسبت به طرح مبارزه با (‌ملخ) در فصل آینده.

‌این مجالس مشاوره متناوباً در خاک هر یک از طرفین متعاهدتین معظمتین تشکیل خواهد شد جلسات فوق‌العاده نیز در صورت لزوم با موافقتنامه‌طرفین منعقد خواهد گردید.

‌اولین جلسه این مشاوره در تاریخی که بعد از امضاء این قرارداد تعیین خواهد شد منعقد می‌گردد.

‌ماده 5- هنگام پیشرفت عملیات دفع ملخ کمیسیون مختلطی مرکب از کارشناسان و نمایندگان دو کشور با موافقت طرفین متعاهدتین معظمتین ممکن‌است تشکیل یافته و اقداماتی را که طرفین قرارداد به عمل آورده‌اند در محل مورد مطالعه قرار داده و گزارش آن را به ادارات فنی مربوطه خود ارسال‌دارند.

‌ماده 6- این قرارداد به تصویب مقامات صلاحیتدار طرفین متعاهدتین معظمتین رسیده و نسخ مصوب آن در تهران مبادله خواهد شد این قرارداد از‌تاریخ مبادله قابل اجراء و برای مدت سه سال معتبر خواهد بود.

‌ماده 7- در صورتی که یکی از طرفین متعاهدتین معظمتین پس از خاتمه یافتن مدت اعتبار قرارداد مایل به ادامه آن نباشد باید لااقل یک سال قبل از‌انقضاء مدت قرارداد طرف متعاهد دیگر را کتباً از قصد خود مطلع نماید و الا قرارداد به خودی خود برای مدت سه سال دیگر به قوت خود باقی خواهد‌ماند و پس از آن نیز به همین ترتیب عمل خواهد شد.

‌برای تأیید مراتب فوق امضاکنندگان زیر که دارای اختیارنامه می‌باشند این قرارداد را امضاء و به مهر خود ممهور نمودند این قرارداد در تاریخ 1333/04/23 در دو نسخه به زبانهای فارسی و انگلیسی و هندی تنظیم شده و در صورت بروز اختلاف متن انگلیسی معتبر خواهد بود.

‌به نام اعلیحضرت همایون شاهنشاه ایران به نام حضرت رئیس جمهور هند عبدالله انتظام تاراچند اجازه مبادله قرارداد دفع ملخ دریایی بین دولت ایران و هند به شرح فوق در جلسه روز سه‌شنبه 1335/12/28 مجلس شورای ملی داده شده است.

قانون راجع به اجازه استفاده از باقیمانده و صرفه‌جویی اعتبار منظور در ردیف 70 بودجه کل کشور (‌اعتبار دفع ملخ) مصوب 1334/12/10

قانون راجع به اجازه استفاده از باقیمانده و صرفه‌جویی اعتبار منظور در ردیف 70 بودجه کل کشور (‌اعتبار دفع ملخ) مصوب 1334/12/10

ماده واحده – وزارت کشاورزی مجاز است استثنائاً در سال جاری بعد از رفع احتیاجات دفع ملخ 1334 از باقی مانده و صرفه‌جویی اعتبار چهل‌میلیون ریال منظور در ردیف 70 بودجه سال 34 کل کشور (‌اعتبار دفع ملخ) برای مبارزه با آفات نباتی و تهیه مواد اولیه و دارو جهت دفع آفات حیوانی‌و نباتی (‌در درجه اول) و تکمیل وسائل فنی دامپزشکی و دامپروری و بنگاههای کشاورزی (‌در درجه دوم) با رعایت کامل مقررات استفاده نماید.

‌تبصره – این اعتبار تا آخر خرداد ماه 1335 که سال مالی محسوب می‌شود قابل استفاده می‌باشد.

‌این قانون که مشتمل بر ماده واحده و یک تبصره است در جلسه پنجشنبه 1334/12/10 به تصویب مجلس شورای ملی‌رسید.

‌نایب رییس مجلس شورای ملی – امان‌الله اردلان

قانون دفع آفات نباتی و حیوانی 1334

قانون دفع آفات نباتی و حیوانی 1334

‌ماده اول – وزارت کشاورزی مکلف است با کلیه آفات نباتی عمومی و امراض واگیر حیوانی که در مملکت وجود داشته باشد و یا از خارج وارد‌کشور گردد مبارزه کرده و آفات و امراض مزبور را مرتفع نموده و از میان بردارد.

‌ماده دوم – هر گاه اشخاصی خارج از برنامه مبارزات و یا علاوه بر آن مایل باشند در املاک و یا باغات خود به مبارزه با آفات نباتی و یا امراض‌حیوانی مبادرت نمایند وزارت کشاورزی مکلف است به هزینه تقاضا کننده مبارزه را انجام دهد. حقوقات ثابت کارمندان و مأمورین انجام عمل مبارزه و‌تلقیح جزء هزینه محسوب نمی‌شود.

‌ماده سوم – به وزارت کشاورزی اجازه داده می‌شود که کلیه وسایل دفع آفات نباتی و حیوانی را از قبیل دارو و سم و سمپاشی و لوازم تلقیح و غیره‌تهیه کرده و به قیمت تمام شده به علاوه 5% به تقاضاکنندگان بفروشد. وجوهی که از بابت فروش ادویه وسایل فوق‌الذکر جمع‌آوری می‌شود در اختیار وزارت کشاورزی خواهد بود که مجدداً به همین منظور مصرف گردد.

تبصره – ورود سموم و مواد و وسایل دفع آفات همچنین کودهای شیمیایی و دارو و واکسن و سرمهای حیوانی باید با اجازه قبلی و جلب موافقت‌وزارت کشاورزی صورت گیرد. سموم و مواد و وسایل دفع آفات همچنین دارو و واکسن و سرمهای حیوانی که در معرض فروش گذارده می‌شود بایستی نوع و موارد مصرف آنها از‌نقطه نظر فنی روی آفات و بیماریهای مختلف نباتی و حیوانی به وسیله وزارت کشاورزی تعیین و در موقع فروش حتماً به خریداران ارائه شود تا با‌اطلاع کامل از خصوصیات مصرف به خریداری آن‌ها مبادرت نمایند.

ماده چهارم – اجراء عملیات مبارزه دسته‌جمعی در نقاطی که لزوم آن از طرف وزارت کشاورزی اعلام گردد برای کلیه کشاورزان آن مناطق الزام‌ آور‌ است.

ماده پنجم – در موقع مبارزه با آفات نباتی مالکین و رعایا مکلف هستند از حیث کارگر و وسایل کار در حدود مقدورات محلی با مأمورین وزارت‌کشاورزی کمک و تشریک مساعی نمایند.

ماده ششم – به وزارت کشاورزی اجازه داده می‌شود که در مورد مبارزه با بیماریهای سل گاوی و سقط جنین مسری (‌بروسلوز) و مشمشه که اعدام‌ دامهای مبتلا را ایجاب نماید غرامت لازم را به صاحبان دام طبق آیین‌ نامه مخصوص پرداخت نماید.

تبصره – به وزارت کشاورزی اجازه داده می‌شود که عضویت دفتر بین‌المللی بیماریهای واگیر دام را پذیرفته و حق عضویت را از اعتبارات مربوطه به‌دفع آفات حیوانی پرداخت نماید.

ماده هفتم – کلیه قوانین و مقرراتی که با مفاد این قانون مغایرت داشته باشد ملغی است.

ماده هشتم – آیین‌نامه‌های اجرایی این قانون از طرف وزارت کشاورزی تهیه و پس از تصویب هیأت وزیران به موقع اجراء گذارده خواهد شد.

ماده نهم – وزارتخانه‌های کشاورزی – دادگستری – دارایی مأمور اجرای این قانون خواهند بود.

ماده دهم – هر گاه در نتیجه تخلفات اشخاص نسبت به مقررات این قانون خساراتی متوجه دیگران شود متخلف مشمول جبران خسارات وارده‌است و هر گاه در نتیجه اهمال و مساهله کارمند و یا کارمندان دولت خسارات عمومی ایجاد شود کارمند و یا کارمندان مزبور از خدمت دولت معاف‌خواهند شد.

به موجب قانون تمدید تبصره قانون الغاء کلیه لوایح مصوبه آقای دکتر مصدق ناشیه از اختیارات لایحه قانونی مربوط به دفع آفات نباتی و حیوانی که در‌تاریخ 1334/03/30 چهار به تصویب کمیسیونهای مشترک کشاورزی مجلسین رسیده است موقتاً قابل اجرا می‌باشد.

‌رییس مجلس سنا رییس مجلس شورای ملی
‌سید حسن تقی‌زاده رضا حکمت.