مسموع بودن ادعای عسر و حرج

ادعاي عسر و حرج تنها از كسي كه به عنوان مستاجر، محكوم به تخليه شده ،مسموع است نه از اشخاص ديگر ولو متصرف.

به تاريخ : ۱۳۷۳/۱۲/۰۱

شماره دادنامه : ۱۳۷۳/۱۲/۰۳-۷۳۴

مرجع رسيدگي : شعبه دوم دادگاه حقوقي يك تهران به رياست آقاي عباسيان.

خواهان : دكتر عباس با وكالت آقاي نبي

خوانده : آقاي محمدرضا

خواسته : تخليه

راي دادگاه :

مسموع بودن ادعای عسر و حرج :

نظر به اينكه حسب دادخواست تقديمي ،مستاجر مورد اجاره ،كه به موجب دادنامه شماره ۱۱۰-۱۳۷۳/۰۲/۲۱ صادره از دادگاه به تخليه از مورد اجاره محكوم گرديده شخصي به نام آقاي محمدرضا بوده كه براساس دادنامه مذكور عليه وي اجرائيه صادر شده كه عمليات اجرائي هنوز ادامه دارد و طبق ماده ۹ قانون روابط موجر و مستاجر مصوب سال ۱۳۶۲ فقط از مستاجر محكوم عليه ادعاي عسر و حرج در قبال تخليه عين مستاجره مورد حكم قابليت استماع و رسيدگي را خواهد داشت .

و درخصوص مورد از طرف محكوم عليه در قبال تخليه مورد اجاره هيچگونه ادعاي عسر و حرجي به عمل نيامده بلكه شخص ديگري به نام آقاي ابراهيم كه در دعوي تخليه مطروحه دخالت و شركت نداشته و نيزحكمي هم عليه وي صادر نگرديده.

قانونا نمي تواند در مورد اجاره ذيحق باشد به صرف تصرف خود در مورد اجاره كه از طرف محكوم عليه در اختيار وي قرار گرفته به شرح درخواست وارده به شماره ۳۴۰۳-۱۳۷۳/۱۲/۱۱ تقاضاي تاخير اجراي حكم رابه لحاظ وجود عسر و حرج براي خود نموده است.
و قانونا از شخص ثالث غير محكوم عليه با فرض متصرف بودن در مورد اجاره ادعاي عسر و حرج در قبال تخليه مورد اجاره مسموع نبوده و درخواست تاخير اجراي حكم از چنين شخصي قابليت توجه و ترتيب اثر را ندارد بنابراين دادگاه به لحاظ مذكور درخواست آقاي ابراهيم داير به تاخير اجراي حكم را غير موجه تشخيص و مردود اعلام و به ادامه عمليات اجرائي اظهار نظرمي نمايد.
رئيس شعبه دوم دادگاه حقوقي يك تهران – عباسيان