قانون قرارداد دفع ملخ

قانون مربوط به قرارداد بین ایران و پاکستان راجع به دفع ملخ مصوب ۱۳۳۵/۱۲/۲۸

‌ماده واحده – قرارداد بین ایران و پاکستان راجع به دفع ملخ مشتمل بر یک مقدمه و هفت ماده که در تاریخ ۱۳۳۴/۱۲/۲۹ مطابق با ۲۰ مارس ۱۹۵۶ در تهران به امضاء رسیده تصویب می‌شود.

‌این قانون که مشتمل بر ماده واحده و متن قرارداد ضمیمه است در جلسه سه‌شنبه ۱۳۳۵/۱۲/۲۸ پنج به تصویب‌ مجلس شورای ملی رسید.

‌رئیس مجلس شورای ملی – رضا حکمت

‌قانون بالا در جلسه ۱۳۳۹/۰۸/۱۶ به تصویب مجلس سنا رسیده است.

‌متن قرارداد بین ایران و پاکستان راجع به دفع ملخ

‌دولت شاهنشاهی ایران از یک طرف و دولت پاکستان از طرف دیگر که مایل به انعقاد قراردادی جهت نظارت بر ملخ صحرایی می‌باشند نمایندگان‌ تام‌الاختیار خود را به دین شرح تعیین نموده‌اند :

‌جناب آقای دکتر علیقلی اردلان وزیر امور خارجه شاهنشاهی ایران از طرف دولت شاهنشاهی ایران و جناب آقای نواب‌زاده آقا محمدرضا سفیر کبیر پاکستان در ایران از طرف دولت پاکستان.

۲-نمایندگان تام‌الاختیار فوق در مواد زیر موافقت نمودند :

‌ماده ۱- طرفین معظمین متعاهدین موافقت می‌نمایند که در سالهای بروز و آلودگی و مهاجرت ملخ صحرایی هر یک در قلمرو خود اقدامات زیر را به‌ عمل آورند :

الف- در مناطقی که بالقوه محل تولید مثل است و در مراکز مهم مبدأ حمله پاسگاههای دیده‌بانی ایجاد نموده و نگاهداری کنند که جهت پرواز دسته‌های ملخ را ثبت نمایند و مناطق آلوده را بلافاصله پس از تخم‌گذاری بررسی و‌روی نقشه علامت گذاری کنند.

ب – کلیه وسایل و مواد لازم برای مقابله با تهدید به آلودگی را تهیه کنند به نحوی که قبل از شروع عملیات نظارت بر وسائل و مواد در محل آماده باشد.

ج – با حشره در تمام مراحل تحول آن و با کلیه وسائل موجود در سراسر فصول مختلف حمله مبارزه نمایند.

‌ماده ۲- طرفین معظمین متعاهدین موافقت می‌نمایند که در مدت حمله و مهاجرت ملخهای صحرایی اطلاعاتی که طبق بند (‌الف) از ماده یکم‌ جمع‌آوری شده است باید ضمن بولتنهای دو هفتگی بلافاصله پس از روز پانزدهم و روز آخر هر ماه بین وزارت کشاورزی ایران در تهران و مدیر دفع‌ آفات نباتات در کراچی مبادله شود. اگر در اراضی هر یک از طرفین معظمین متعاهدین ملخ چنان وافر باشد که اراضی طرف متعاهد دیگر را به هجوم‌تهدید نماید اضافه بر بولتنهای دو هفتگی اطلاعات لازم به وسیله تلگراف به کشوری که مورد تهدید ملخ واقع شده است ارسال خواهد شد و در آن‌جهت سیر و وسعتپ پرواز و تعداد دسته‌ها حتی‌الامکان ذکر خواهد گردید.

‌اضافه بر آن طرفین معظمین متعاهدین کلیه انتشارات علمی مربوط به ملخ صحرایی را نیز پس از انتشار آنها در اسرع اوقات مبادله خواهند نمود.

‌ماده ۳- طرفین معظمین متعاهدین موافقت می‌نمایند که در فواصل واقع بین حملات ملخ صحرایی مأمورین مربوطه مناطقی را که ممکن است ملخ‌صحرایی در مرحله انفرادی باشد هر چندی یک بار مورد بازرسی مفصل قرار داده و از ازدیاد فوق‌العاده که ممکن است بر اثر رسیدن شرائط مساعد آب‌و هوا وقوع یابد با کلیه وسائل لازم ممانعت نمایند تا از مرحله تجمع حشره جلوگیری به عمل آید. اطلاعات حاصل از این بازرسیها و عملیات ضمن‌گزارشهای ماهانه بین طرفین معظمین متعاهدین مبادله خواهد شد.

‌ماده ۴- به منظور آن که عملیات مربوط به نظارت طبق صحیح‌ترین اصول اجرا شود :
۱- مذاکره درباره گزارشهای مربوط به فعالیت ملخهای صحرایی و نتایج حاصله از مبارزه با آنها در هر دو کشور در فصول گذشته.
۲-تهیه نقشه برای مبارزه برای فصل بعد.
‌این جلسات مشورتی یا در قلمرو یکی از طرفین معظمین متعاهدین و یا در محلی که کمیته مشاوره فنی F.A.O درباره نظارت ملخ صحرایی تشکیل‌ می‌شود و نمایندگان طرفین معظمین متعاهدین حضور خواهند داشت تشکیل خواهد شد.
‌جلسات فوق‌العاده مشورتی نیز ممکن است با توافق طرفین معظمین متعاهدین برای مذاکره در باب پیشامدهای غیر مترقبه و فوق‌العاده تشکیل گردد.
‌ماده ۵- وقتی که عملیات مبارزه با ملخ در جریان است ممکن است کمیسیون مختلطی مرکب از کارشناسان و نمایندگان فنی هر دو کشور با موافقت‌ طرفین معظمین متعاهدین تشکیل شود تا مناطق آلوده به خصوص قسمتهایی که در دو طرف مرز دو کشور واقع است بازرسی نماید و در محل وضع‌ملخ و اقداماتی که از طرف یک یا هر دو کشور به کار رفته یا لازم است به کار رود مورد مطالعه قرار دهد و به دوایر فنی مربوطه گزارشی تسلیم نماید.
‌ماده ۶- این قرارداد از طرف مقامات مربوطه طرفین معظمین متعاهدین تصویب و اسناد تصویبی در تهران مبادله خواهد شد. قرارداد از تاریخ مبادله‌ لازم‌الاجرا و در مدت سه سال معتبر خواهد بود.
‌ماده ۷- اگر یکی از طرفین معظمین متعاهدین پس از مدت مقرر برای اعتبار مایل به حفظ این قرارداد نباشد باید لااقل یک سال قبل از موقعی که قرارداد‌ منقضی خواهد شد کتباً قصد خود را به طرف دیگر اطلاع دهد در غیر این صورت قرارداد موجود خود به خود تا مدت سه سال دیگر معتبر خواهد بود‌ و به همین نحو ادامه خواهد یافت.
‌با تأیید مواد مذکوره در فوق امضاکنندگان مختار این قرارداد را که در دو نسخه به فارسی و انگلیسی تهیه شده و هر دو متن متساویاً معتبر است در تاریخ‌ ۱۳۳۴/۱۲/۲۹ مطابق با ۲۰ مارس ۱۹۵۶ در تهران امضاء و به مهر خود ممهور نمودند.
‌از طرف دولت پاکستان از طرف دولت شاهنشاهی ایران
‌قرارداد فوق که مشتمل بر یک مقدمه و هفت ماده می‌باشد ضمیمه قانون راجع به قرارداد بین ایران و پاکستان مربوط به دفع ملخ بوده صحیح است.