قانون افزایش اعتبارات کشاورزی

قانون راجع به اصلاح قانون افزایش اعتبارات کشاورزی مصوب ۱۳۳۸/۰۹/۲۴

ماده واحده – مواد ۱ و ۴ قانون افزایش اعتبارات کشاورزی مصوبه ۱۳۳۶/۱۲/۲۹ به شرح زیر اصلاح می‌گردد :

ماده ۱ – بانک ملی ایران مکلف است از محل وجوه حاصله از ارزیابی پشتوانه اسکناس موضوع قانون مصوب تیر ماه ۱۳۳۳ و قانون راجع به اصلاح‌ قانون تثبیت پشتوانه اسکناس مصوب اردیبهشت ۱۳۳۶ مبلغ سه هزار و پانصد میلیون ریال به تدریج که مورد احتیاج بانک کشاورزی می‌گردد در‌اختیار بانک مزبور بگذارد که به مصرف وام در امور کشاورزی برسد.

تبصره ۱ – بانک کشاورزی مکلف است لااقل صدی هشتاد از وجوه فوق را به مصرف وامهای کشاورزی شهرستان‌های کشور اختصاص دهد.

تبصره ۲ – حداکثر بهره وامهای کشاورزی به هیچ عنوان از شش درصد (۶%) نباید تجاوز کند بانک کشاورزی به صندوقهای روستایی و شرکتهای‌ تعاونی کشاورزی بیش از سه درصد (۳%)بهره برای وام منظور نخواهد داشت.

تبصره ۳ – بانک کشاورزی به هیچ وجه مجاز نیست که وجوه این اعتبار را به مصرف خرید اثاثیه و اتومبیل و امور ساختمانی خود و یا پاداش و اضافه‌ کار مأموران بانک کشاورزی برساند.

 ‌تبصره ۴ – حداقل هفتصد میلیون ریال از وجوه فوق منحصراً جهت وام به وسیله صندوقهای روستایی و شرکتهایی تعاونی که تحت نظر بانک‌ کشاورزی اداره می‌شوند تخصیص داده خواهد شد.
تبصره ۵ – اسناد ذمه‌ای که از طرف گیرندگان وام به شعب و نمایندگیهای بانک کشاورزی داده شده و همچنین اسناد ذمه مربوط به صندوقهای روستایی‌ و شرکتهای تعاونی که تحت نظر بانک اداره می‌شود تا میزان بیست هزار ریال در حکم اسناد رسمی است لازم‌الاجراء خواهد بود.
ماده ۴ – وزارتخانه‌های دارایی – کشاورزی – دادگستری مسئول اجرای این قانون می‌باشند.
قانون فوق که مشتمل بر ماده واحده متضمن دو ماده اصلاح شده و پنج تبصره است پس از تصویب مجلس سنا در جلسه یکشنبه ۱۳۳۸/۰۶/۲۶ به تصویب مجلس شورای ملی رسید.
رییس مجلس شورای ملی – رضا حکمت